Met Nextcloud is het mogelijk om workflows aan te maken. Daardoor automatiseer je een hoop taken, en dat scheelt weer tijd. We duiken in onder andere in 'tags' en de optie om bestanden automatisch te laten verwijderen.

Lees eerst:Bestanden delen en beveiligen met wachtwoord op Nextcloud

Als we bestanden op een server opslaan, doen we vaak heel wat acties met de hand. Nextcloud biedt daarnaast enkele handige functies om acties op bestanden te automatiseren. Centraal daarin staan tags die je aan je bestanden toekent.

Een tag aan een bestand toekennen doe je door op de drie bolletjes naast het bestand te klikken en Details te kiezen. Vul dan in het tekstveld dat verschijnt een tag in. Bestaat de tag nog niet, dan typ je gewoon de hele tag in. Bestaande tags die aanvullen wat je intypt, verschijnen onder het tekstveld en selecteer je eenvoudig uit de lijst. Als je meerdere tags wilt toevoegen, druk je gewoon na elke tag op Enter.

Let op: de tags zijn systeemtags en worden dus gedeeld door alle gebruikers op je Nextcloud-server. Zet dus geen gevoelige of gênante informatie in de tags.

Automatische tags

Acties automatiseren op basis van de tags die je bestanden hebben, is leuk. Maar dan moet je wel telkens de juiste tags aan je bestanden toekennen. Kan dat niet automatisch? Gelukkig heeft Nextcloud daarvoor een app. Klik daarvoor bovenaan links (terwijl je als beheerder bent ingelogd) op het onderdeel dat actief is (bijvoorbeeld Bestanden) en kies in het menu dat dan verschijnt Apps. Zoek bij Niet ingeschakeld naar Files automated tagging en klik op Activeer. De configuratie daarvan vind je daarna in de beheerdersinstellingen bij Workflow.

Je voegt hier groepen van regels toe, die bepalen welke tags een bestand krijgt. Elke groep bestaat uit een of meer regels. Als aan alle regels is voldaan, is aan de groep voldaan. Als je een bestand uploadt, worden alle groepen geëvalueerd en worden de daarin gedefinieerde tags aan het bestand toegekend. Klik op Add rule group om een nieuwe groep regels aan te maken.

©PXimport

Voer links een beschrijving van de groep in en kies rechts de tags die je wilt toekennen. Klik op Add rule om een regel toe te voegen aan de groep. In elke regel kies je in de keuzemenu’s wat er wordt getest. Als je bijvoorbeeld aan pdf-bestanden de tag document wilt toekennen, kies je als eerste regel File mime type (upload) is application/pdf en klik je rechts op Save om de groep regels (van slechts één regel) op te slaan. Alle pdf-bestanden die je daarna uploadt, krijgen automatisch de tag document.

File Access Control in Nextcloud

Ook om te voorkomen dat je per ongeluk gevoelige bestanden deelt, heeft Nextcloud een interessante app. Standaard is die niet geïnstalleerd, dus zoek bij de niet ingeschakelde apps naar File access control. Na een klik op Activeer verschijnt in de beheerdersinstellingen een onderdeel File access control.

In deze app voeg je groepen regels toe, die bepalen of je toegang tot een bestand krijgt. Elke groep bestaat uit een of meer regels. Als aan alle regels is voldaan, is aan de groep voldaan. Als tenminste aan een van de groepen is voldaan, wordt de toegang tot het bestand geblokkeerd. Klik op Add rule group om een nieuwe groep regels aan te maken.

Daarna voer je een beschrijving van de groep in en klik je op Add rule om een regel toe te voegen aan de groep. In elke regel kies je in de keuzemenu’s wat er wordt getest. Als je bijvoorbeeld wilt voorkomen dat bestanden met de tag private op je Android-telefoon terechtkomen na synchronisatie met de app, kies je als eerste regel File system tag is tagged with private en als tweede regel (klik nog eens op Add rule) Request user agent is Android client. Klik tot slot rechts op Save om de groep regels op te slaan.

©PXimport

Met deze vorm van toegangscontrole stel je als beheerder van een Nextcloud-server heel precies in of gebruikers toegang tot bepaalde bestanden krijgen. Vooral de combinatie met het automatisch taggen is krachtig. Je tagt dan bijvoorbeeld automatisch bestanden die je niet op mobiele toestellen wilt zien met een tag private en stelt dan in een regel in dat gebruikers geen toegang tot die bestanden krijgen met een mobiele app.

Retention

Een eenvoudige vorm van automatisering is Retention, dat je in de vorm van de gelijknamige app activeert. Na activatie vind je Retention in de beheerdersinstellingen bij Additional settings. Je selecteert dan een tag en stelt in na hoeveel dagen, weken, maanden of jaren bestanden met die tag automatisch worden verwijderd. Het maakt daarbij niet uit of die tag handmatig of automatisch aan het bestand was toegekend.

Let op: de automatische verwijdering van bestanden betekent dat je je heel bewust moet zijn van welke tags je aan bestanden toekent. Als je per ongeluk de verkeerde tag toekent, wordt het bestand zonder dat je dat wilt automatisch verwijderd. Ga bij gebruik van Retention dus extra voorzichtig om met tags.

Nextcloud workflows

De workflowfunctionaliteit die ten grondslag ligt aan bovenstaande functies, is nog vrij nieuw in Nextcloud. In principe is er nog heel wat meer mogelijk, maar daarvoor moeten de ontwikkelaars nog apps maken. Zo zou je geüploade Word-documenten automatisch naar pdf kunnen converteren zodat ze gemakkelijker online zijn te bekijken met de in Nextcloud ingebouwde pdf-viewer. Of je zou geüploade bestanden in een specifieke directory of met een specifieke tag kunnen e-mailen naar een bepaalde persoon.

Binnenkort komen er naar verwachting apps beschikbaar die dit soort krachtige automatisering mogelijk maken. Zo werkt ontwikkelaar Joas Schilling voor Nextcloud 11 aan een app die de tags van Nextcloud voor afbeeldingen synchroniseert met IPTC-tags in de bestanden zelf en omgekeerd.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.