Windows 10 bevat niet alleen een virusscanner, maar ook een firewall. Die is zo ingesteld dat ook niet-onderlegde gebruikers er weinig last van hebben, maar toch redelijk goed beschermd zijn. Wil je de Windows Firewall aanpassen, dan kan dat op verschillende manieren. We kijken naar twee tools: Evorim Free Firewall en Malwarebytes Windows Firewall Control.

Evorim Free Firewall

Geavanceerd firewallbeheer kan o.a. met behulp van externe firewall-uitbreidingen. We beginnen met Evorim Free Firewall. Na de installatie start je de tool op. De interfacetaal laat je op English ingesteld, omwille van het slecht vertaalde Nederlands. Met de knop Enabled start je de module. Je ziet hier hoeveel programma’s er gemonitord, geblokkeerd en toegelaten worden. Dat vergt enige toelichting en die krijg je in de rubriek Applications. Hier zie je namelijk welke machtigingen EFF aan alle gedetecteerde toepassingen heeft toegekend wat betreft het opzetten van een internetverbinding.

Wijzig Allow all bij bijvoorbeeld Google Chrome maar even in Ask for permission en herstart de browser. In een pop-upvenster vraagt EFF nu wat je met alle bijbehorende internetverbindingen wilt doen. Die kun je weliswaar afzonderlijk verbieden (Prohibit) of toelaten (Allow), maar je vindt het wellicht handiger om die voor de betreffende applicatie in één keer toe te staan (Allow all) dan wel te blokkeren (Deny all).

Handig is ook de rubriek Events. Die somt alle recente verbindingspogingen van je applicaties op. Ook van hieruit kun je die alsnog goed- of afkeuren, hetzij voor specifieke connecties hetzij voor allemaal tegelijk.

©PXimport

Regels en zones

Als gevorderde gebruiker wil je niet alleen afhankelijk zijn van de verbindingen die in pop-ups opduiken en wil je ook zelf specifieke firewallregels kunnen opstellen. Dat kan als volgt. Open nogmaals de rubriek Applications en klik op het pijlknopje naast de beoogde toepassing. Kies Edit rules, voorzie een regelnaam en klik op Add rule. Je kunt nu het domein, ip-adres van ip-bereik ingeven (iets als advertenties.com, 50.60.70.80 of 20.30.0..1/16 bijvoorbeeld) en Block in plaats van Allow selecteren. Bij Last rule leg je de regel vast die moet worden uitgevoerd als geen van de ingetikte domeinen of ip-adressen werden aangetroffen. Leg je wijzigingen vast met Save.

Op het tabblad Zones kun je regelsets toevoegen en die vervolgens aan verschillende applicaties koppelen. Dat kan handig zijn wanneer je dezelfde firewallregels voor meerdere toepassingen wilt inzetten. Klik eerst op Add Zone en voorzie een naam. Vervolgens voeg je met Add rule de gewenste regel(s) toe, evenals de Last rule. Bevestig je keuzes met Save. De zone met de regels wordt gemaakt en kun je nu aan de gewenste programma’s koppelen door die in het uitklapmenu van de optie Edit rules te selecteren.

©PXimport

Malwarebytes Windows Firewall Control

Ligt EFF je niet, dan is Malwarebytes Windows Firewall Control (WFC) een degelijk alternatief. Tijdens de installatie laat je het best de drie vinkjes staan: dat zorgt er onder meer voor dat al een reeks aangewezen firewallregels worden gecreëerd.

Na de installatie vind je WFC als pictogram in het Windows-systeemvak terug. Initieel kleurt dat oranje, wat betekent dat de beveiliging niet optimaal is ingesteld. Dat heb je echter snel verholpen: klik met rechts op het icoon en kies Main Panel, waarna je de rubriek Profiles opent.

Hier zie je vier profielen die het filterniveau aangeven. Selecteer je High Filtering, dan worden alle binnenkomende en uitgaande netwerkconnecties van je systeem meteen geblokkeerd (zwart icoon). Ongetwijfeld nuttig in noodgevallen. Kies je voor Medium filtering, dan worden alleen de verbindingen toegelaten waarvoor je een expliciete toelatingsregel hebt geconfigureerd, ook voor de uitgaande connecties. Dit is de aangewezen instelling (groen). Het profiel Low Filtering laat alle verbindingen toe behalve diegene die je met een expliciete regel hebt geblokkeerd (oranje). Met No Filtering ten slotte schakel je de Windows Firewall feitelijk uit (rood), wat ons geen goed idee lijkt.

©PXimport

Regels aanpassen

Een firewallregel in WFC maken, gaat het makkelijkste vanuit het notificatievenster: open de rubriek Notifications en selecteer de optie Display notifications. Er duikt nu een pop-upvenster op zodra een niet eerder door jou geautoriseerde toepassing een verbinding wil opzetten. Duiken er teveel pop-ups naar je zin op, dan kun je eventueel tijdelijk de optie Learning mode in plaats van Display notifications aanstippen. WFC zorgt er in deze modus voor dat alleen digitaal ondertekende toepassingen een uitgaande connectie mogen opzetten; in het andere geval verschijnt alsnog een pop-up.

In zo’n pop-up kom je wel heel wat informatie te weten, waaronder de applicatie, de ip-adressen en poorten. Klik hier zo nodig op Source en/of op Remote voor extra informatie.

Je kunt nu uit verschillende opties kiezen: Allow this program, Block this program en Block this program for now and ask me later. Eigenlijk is er nog een vierde optie: Customize this rule before creating it, waarmee je allerlei details kunt aanpassen, zoals het protocol, de richting of het netwerkprofiel. Heb je een fout gemaakt, kies dan Rules Panel in het contextmenu van het icoon en klik met rechts op de gewenste regel. Er komen nu diverse opties beschikbaar, waaronder Allow, Block, Disable of Delete.

Tot slot ook handig: via de knop Show Windows Firewall connections log (links onderaan) krijg je de meest recente toegestane en/of geblokkeerde verbindingen te zien en ook hier kun je vanuit het contextmenu nog allerlei wijzigingen aanbrengen.

©PXimport

Sinds afgelopen vrijdag is TikTok in de Verenigde Staten afgesplitst van het Chinese moederbedrijf ByteDance.

Vorig jaar werd al aangekondigd dat TikTok zou worden afgesplitst in de Verenigde Staten. Dit omdat het socialmediaplatform daar onder vuur ligt. China heeft namelijk toegang tot gebruikersdata van TikTok-gebruikers, en het land kan ook ook de algoritme van gebruikers beïnvloeden.

Met die kritiek in het achterhoofd stelde de Amerikaanse president Donald Trump TikTok vorig jaar voor de keuze: de app helemaal niet beschikbaar maken in de VS, of het verkopen aan een Amerikaans bedrijf. Dat laatste is nu dus gebeurd.

Het Amerikaanse TikTok

De Amerikaanse vestiging waar TikTok in de VS nu onder valt heet TikTok USDS Joint Venture LLC. Het bedrijf wordt door Amerikaanse investeerders beheerd, waaronder Oracle, MGX en Silver Lake, die samen iets minder dan de helft van alle aandelen in handen hebben. Adam Presser, die voorheen aan het stuur stond van Warner Bros., is de ceo, terwijl Will Farrell - die eerder al bij TikTok aan het roer stond - de cso is.

Overigens is hiermee TikTok-eigenaar ByteDance niet helemaal buitenspel gezet: het bedrijf behoudt nog altijd bijna twintig procent van de aandelen van de Amerikaanse divisie, en TikTok-ceo Shou Chew maakt onderdeel uit van de raad van bestuur.

Wat verandert er aan TikTok?

De nieuwe Amerikaanse tak van TikTok zal niet veel invloed hebben op hoe we in Nederland TikTok consumeren. In de VS zal het Amerikaanse bedrijf echter modereren en bepalen hoe de algoritme werkt op basis van Amerikaanse data.

Het is echter niet duidelijk in hoeverre Amerikaanse gebruikers dat gaan merken, en deels voelt de oprichting van TikTok USDS Joint Venture LLC dan ook louter als een manier om de angst rondom Chinese invloed te sussen.

Tegelijkertijd is er onder sommige Amerikaanse gebruikers angst ontstaan dat juist de Amerikaanse overheid meer invloed gaat uitoefenen op de algoritme en dus politieke agenda's gaat pushen. Een heel gekke gedachte is dat niet: Oracle, een van de investeerders die nu over het Amerikaanse TikTok gaan, heeft nauwe banden met Trump.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.