Windows 10 bevat niet alleen een virusscanner, maar ook een firewall. Die is zo ingesteld dat ook niet-onderlegde gebruikers er weinig last van hebben, maar toch redelijk goed beschermd zijn. Wil je de Windows Firewall aanpassen, dan kan dat op verschillende manieren. We kijken naar twee tools: Evorim Free Firewall en Malwarebytes Windows Firewall Control.

Evorim Free Firewall

Geavanceerd firewallbeheer kan o.a. met behulp van externe firewall-uitbreidingen. We beginnen met Evorim Free Firewall. Na de installatie start je de tool op. De interfacetaal laat je op English ingesteld, omwille van het slecht vertaalde Nederlands. Met de knop Enabled start je de module. Je ziet hier hoeveel programma’s er gemonitord, geblokkeerd en toegelaten worden. Dat vergt enige toelichting en die krijg je in de rubriek Applications. Hier zie je namelijk welke machtigingen EFF aan alle gedetecteerde toepassingen heeft toegekend wat betreft het opzetten van een internetverbinding.

Wijzig Allow all bij bijvoorbeeld Google Chrome maar even in Ask for permission en herstart de browser. In een pop-upvenster vraagt EFF nu wat je met alle bijbehorende internetverbindingen wilt doen. Die kun je weliswaar afzonderlijk verbieden (Prohibit) of toelaten (Allow), maar je vindt het wellicht handiger om die voor de betreffende applicatie in één keer toe te staan (Allow all) dan wel te blokkeren (Deny all).

Handig is ook de rubriek Events. Die somt alle recente verbindingspogingen van je applicaties op. Ook van hieruit kun je die alsnog goed- of afkeuren, hetzij voor specifieke connecties hetzij voor allemaal tegelijk.

©PXimport

Regels en zones

Als gevorderde gebruiker wil je niet alleen afhankelijk zijn van de verbindingen die in pop-ups opduiken en wil je ook zelf specifieke firewallregels kunnen opstellen. Dat kan als volgt. Open nogmaals de rubriek Applications en klik op het pijlknopje naast de beoogde toepassing. Kies Edit rules, voorzie een regelnaam en klik op Add rule. Je kunt nu het domein, ip-adres van ip-bereik ingeven (iets als advertenties.com, 50.60.70.80 of 20.30.0..1/16 bijvoorbeeld) en Block in plaats van Allow selecteren. Bij Last rule leg je de regel vast die moet worden uitgevoerd als geen van de ingetikte domeinen of ip-adressen werden aangetroffen. Leg je wijzigingen vast met Save.

Op het tabblad Zones kun je regelsets toevoegen en die vervolgens aan verschillende applicaties koppelen. Dat kan handig zijn wanneer je dezelfde firewallregels voor meerdere toepassingen wilt inzetten. Klik eerst op Add Zone en voorzie een naam. Vervolgens voeg je met Add rule de gewenste regel(s) toe, evenals de Last rule. Bevestig je keuzes met Save. De zone met de regels wordt gemaakt en kun je nu aan de gewenste programma’s koppelen door die in het uitklapmenu van de optie Edit rules te selecteren.

©PXimport

Malwarebytes Windows Firewall Control

Ligt EFF je niet, dan is Malwarebytes Windows Firewall Control (WFC) een degelijk alternatief. Tijdens de installatie laat je het best de drie vinkjes staan: dat zorgt er onder meer voor dat al een reeks aangewezen firewallregels worden gecreëerd.

Na de installatie vind je WFC als pictogram in het Windows-systeemvak terug. Initieel kleurt dat oranje, wat betekent dat de beveiliging niet optimaal is ingesteld. Dat heb je echter snel verholpen: klik met rechts op het icoon en kies Main Panel, waarna je de rubriek Profiles opent.

Hier zie je vier profielen die het filterniveau aangeven. Selecteer je High Filtering, dan worden alle binnenkomende en uitgaande netwerkconnecties van je systeem meteen geblokkeerd (zwart icoon). Ongetwijfeld nuttig in noodgevallen. Kies je voor Medium filtering, dan worden alleen de verbindingen toegelaten waarvoor je een expliciete toelatingsregel hebt geconfigureerd, ook voor de uitgaande connecties. Dit is de aangewezen instelling (groen). Het profiel Low Filtering laat alle verbindingen toe behalve diegene die je met een expliciete regel hebt geblokkeerd (oranje). Met No Filtering ten slotte schakel je de Windows Firewall feitelijk uit (rood), wat ons geen goed idee lijkt.

©PXimport

Regels aanpassen

Een firewallregel in WFC maken, gaat het makkelijkste vanuit het notificatievenster: open de rubriek Notifications en selecteer de optie Display notifications. Er duikt nu een pop-upvenster op zodra een niet eerder door jou geautoriseerde toepassing een verbinding wil opzetten. Duiken er teveel pop-ups naar je zin op, dan kun je eventueel tijdelijk de optie Learning mode in plaats van Display notifications aanstippen. WFC zorgt er in deze modus voor dat alleen digitaal ondertekende toepassingen een uitgaande connectie mogen opzetten; in het andere geval verschijnt alsnog een pop-up.

In zo’n pop-up kom je wel heel wat informatie te weten, waaronder de applicatie, de ip-adressen en poorten. Klik hier zo nodig op Source en/of op Remote voor extra informatie.

Je kunt nu uit verschillende opties kiezen: Allow this program, Block this program en Block this program for now and ask me later. Eigenlijk is er nog een vierde optie: Customize this rule before creating it, waarmee je allerlei details kunt aanpassen, zoals het protocol, de richting of het netwerkprofiel. Heb je een fout gemaakt, kies dan Rules Panel in het contextmenu van het icoon en klik met rechts op de gewenste regel. Er komen nu diverse opties beschikbaar, waaronder Allow, Block, Disable of Delete.

Tot slot ook handig: via de knop Show Windows Firewall connections log (links onderaan) krijg je de meest recente toegestane en/of geblokkeerde verbindingen te zien en ook hier kun je vanuit het contextmenu nog allerlei wijzigingen aanbrengen.

©PXimport

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.