Het ziet er naar uit dat media streamers beetje bij beetje uit het nerdhoekje komen en door weten te dringen bij de grote massa. Dat is vooral te wijten aan grotere merken als Conceptronic, die de apparaten relatief goedkoop aan de man brengen.

Ook Plextor bemoeit zich met de media streamer-markt. De PX-MX500L kan bestanden streamen via het netwerk, maar bevat tevens een harde schijf. Bestanden kunnen dus rechtstreeks op het apparaat worden opgeslagen. Plextor staat het ook toe opnames te maken vanaf tv naar de ingebouwde schijf.

Aan de achterzijde van het apparaat zien we een component-, composiet-, scart- en hdmi-aansluiting. Twee usb-poorten kunnen gebruikt worden om geheugensticks of externe harde schijven aan te sluiten. Ook is er een USB Type B-poort zodat de PX-MX500L direct op een notebook of pc kan worden aangesloten. Dit is meteen de snelste manier om de ingebouwde harde schijf te vullen. De PX-MX500L wordt actief gekoeld met een kleine fan, maar deze maakt zo weinig geluid dat dit niet snel als storend zal worden ervaren.

Een grote teleurstelling is het ontbreken van wifi, wat betekent dat u het apparaat aan uw router moet hangen of gebruik moet maken van powerline-stekkers. We geven ruiterlijk toe dat 802.11g niet de beste keuze is wanneer u high-definition materiaal wilt streamen, maar voor het weergeven van divx-films en audiobestanden was deze standaard snel genoeg geweest.

De installatieprocedure is eenvoudig, maar de harde schijf moet tijdens het proces nog wel geformatteerd worden. Vervolgens wordt de schijf opgedeeld in twee partities, één voor de opnames en één voor de opslag van mediabestanden. Deze partities kunnen vervolgens verder ingericht worden, zodat u voor elke mediasoort kunt aangeven hoeveel ruimte u wilt toewijzen. Deze procedure is uiterst ongebruikelijk en we zijn blij dat Plextor in een eenvoudige 'auto'-knop heeft voorzien, zodat beginners hier niet lang mee hoeven te stoeien.

In tegenstelling tot de meeste media streamers die gebruik maken van het UPnP-protocol en dus van Windows Media Player gebruik kunnen maken, gebruikt Plextor de standaard netwerkmapstructuur. Dit biedt een groot voordeel: u deelt de netwerkmappen met mediabestanden en het apparaat kan de bestanden onmiddelijk benaderen. Een minpunt: u ziet meteen alle andere gedeelde mappen op uw pc, zelfs al zijn deze niet relevant voor de PX-MX500L.

In gebruik bewijst het navigeren door de menu's zich als uiterst vermoeiend. Niet alleen zijn er door de mapstructuur veel te veel schermen waar u doorheen moet spitten, het navigeren gaat ook nog eens enorm traag. Vooral mappen vol videobestanden zijn een crime, omdat het apparaat voor elk filmbestand eerst probeert een preview te maken. Bij het benaderen van lokaal opgeslagen bestanden gaat het allemaal iets sneller, maar ideaal is het nog steeds niet. En omdat een scrollfunctie ontbreekt duurt het desondanks een eeuwigheid om door een flinke lijst van bestanden heen te werken.

Er zijn ook positieve punten te melden: Plextor maakt het mogelijk bestanden over het netwerk te kopiëren, van en naar de interne harde schijf. Het is jammer dat er geen gebruik gemaakt wordt van een voortgangsindicator, u heeft geen idee hoe lang de voortgang nog duurt. De ingebouwde harde schijf maakt het mogelijk tv-beelden op te nemen of te time-shiften. Een elektronische programmagids (epg) ontbreekt, zodat u geen opnames kunt inprogrammeren -- de enige manier om een opname te maken is de rec-knop in te drukken. Heeft u een camcorder, dan kunt u de filmbeelden rechtstreeks importeren en er beperkte bewerkingen op uitvoeren.

Wanneer we een oordeel moeten vellen over de beeldkwaliteit van de PX-MX500L dan valt er weinig te klagen. Standard-definition videobeelden zien er goed uit en ook hd-content doet het apparaat eer aan. Helaas kan de PX-MX500L geen 1080p-content afspelen en kan het niet overweg met wmv-videobestanden. Het audiogedeelte is van hoogwaardige kwaliteit en dankzij de analoge én digitale (coaxiaal en optisch) uitgangen is het een kleine moeite het apparaat op een versterker aan te sluiten. Helaas is het niet mogelijk playlists te maken of zelfs de muziek op shuffle te zetten.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De PX-MX500L heeft zijn pluspunten, zoals de grote ingebouwde harde schijf en de fatsoenlijke hd-weergave, maar we zijn teleurgesteld in de gebruiksmogelijkheden en het gebrek aan features. Dankzij firmwareupdates zullen enkele van deze problemen opgelost worden, maar we verwachten geen wonderen. Wie per se een media streamer met ingebouwde harde schijf wil kan beter kijken naar de gloednieuwe Popcorn Hour A-110 of de producten van TViX.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: