Het ziet er naar uit dat media streamers beetje bij beetje uit het nerdhoekje komen en door weten te dringen bij de grote massa. Dat is vooral te wijten aan grotere merken als Conceptronic, die de apparaten relatief goedkoop aan de man brengen.

Ook Plextor bemoeit zich met de media streamer-markt. De PX-MX500L kan bestanden streamen via het netwerk, maar bevat tevens een harde schijf. Bestanden kunnen dus rechtstreeks op het apparaat worden opgeslagen. Plextor staat het ook toe opnames te maken vanaf tv naar de ingebouwde schijf.

Aan de achterzijde van het apparaat zien we een component-, composiet-, scart- en hdmi-aansluiting. Twee usb-poorten kunnen gebruikt worden om geheugensticks of externe harde schijven aan te sluiten. Ook is er een USB Type B-poort zodat de PX-MX500L direct op een notebook of pc kan worden aangesloten. Dit is meteen de snelste manier om de ingebouwde harde schijf te vullen. De PX-MX500L wordt actief gekoeld met een kleine fan, maar deze maakt zo weinig geluid dat dit niet snel als storend zal worden ervaren.

Een grote teleurstelling is het ontbreken van wifi, wat betekent dat u het apparaat aan uw router moet hangen of gebruik moet maken van powerline-stekkers. We geven ruiterlijk toe dat 802.11g niet de beste keuze is wanneer u high-definition materiaal wilt streamen, maar voor het weergeven van divx-films en audiobestanden was deze standaard snel genoeg geweest.

De installatieprocedure is eenvoudig, maar de harde schijf moet tijdens het proces nog wel geformatteerd worden. Vervolgens wordt de schijf opgedeeld in twee partities, één voor de opnames en één voor de opslag van mediabestanden. Deze partities kunnen vervolgens verder ingericht worden, zodat u voor elke mediasoort kunt aangeven hoeveel ruimte u wilt toewijzen. Deze procedure is uiterst ongebruikelijk en we zijn blij dat Plextor in een eenvoudige 'auto'-knop heeft voorzien, zodat beginners hier niet lang mee hoeven te stoeien.

In tegenstelling tot de meeste media streamers die gebruik maken van het UPnP-protocol en dus van Windows Media Player gebruik kunnen maken, gebruikt Plextor de standaard netwerkmapstructuur. Dit biedt een groot voordeel: u deelt de netwerkmappen met mediabestanden en het apparaat kan de bestanden onmiddelijk benaderen. Een minpunt: u ziet meteen alle andere gedeelde mappen op uw pc, zelfs al zijn deze niet relevant voor de PX-MX500L.

In gebruik bewijst het navigeren door de menu's zich als uiterst vermoeiend. Niet alleen zijn er door de mapstructuur veel te veel schermen waar u doorheen moet spitten, het navigeren gaat ook nog eens enorm traag. Vooral mappen vol videobestanden zijn een crime, omdat het apparaat voor elk filmbestand eerst probeert een preview te maken. Bij het benaderen van lokaal opgeslagen bestanden gaat het allemaal iets sneller, maar ideaal is het nog steeds niet. En omdat een scrollfunctie ontbreekt duurt het desondanks een eeuwigheid om door een flinke lijst van bestanden heen te werken.

Er zijn ook positieve punten te melden: Plextor maakt het mogelijk bestanden over het netwerk te kopiëren, van en naar de interne harde schijf. Het is jammer dat er geen gebruik gemaakt wordt van een voortgangsindicator, u heeft geen idee hoe lang de voortgang nog duurt. De ingebouwde harde schijf maakt het mogelijk tv-beelden op te nemen of te time-shiften. Een elektronische programmagids (epg) ontbreekt, zodat u geen opnames kunt inprogrammeren -- de enige manier om een opname te maken is de rec-knop in te drukken. Heeft u een camcorder, dan kunt u de filmbeelden rechtstreeks importeren en er beperkte bewerkingen op uitvoeren.

Wanneer we een oordeel moeten vellen over de beeldkwaliteit van de PX-MX500L dan valt er weinig te klagen. Standard-definition videobeelden zien er goed uit en ook hd-content doet het apparaat eer aan. Helaas kan de PX-MX500L geen 1080p-content afspelen en kan het niet overweg met wmv-videobestanden. Het audiogedeelte is van hoogwaardige kwaliteit en dankzij de analoge én digitale (coaxiaal en optisch) uitgangen is het een kleine moeite het apparaat op een versterker aan te sluiten. Helaas is het niet mogelijk playlists te maken of zelfs de muziek op shuffle te zetten.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De PX-MX500L heeft zijn pluspunten, zoals de grote ingebouwde harde schijf en de fatsoenlijke hd-weergave, maar we zijn teleurgesteld in de gebruiksmogelijkheden en het gebrek aan features. Dankzij firmwareupdates zullen enkele van deze problemen opgelost worden, maar we verwachten geen wonderen. Wie per se een media streamer met ingebouwde harde schijf wil kan beter kijken naar de gloednieuwe Popcorn Hour A-110 of de producten van TViX.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.