Het ziet er naar uit dat media streamers beetje bij beetje uit het nerdhoekje komen en door weten te dringen bij de grote massa. Dat is vooral te wijten aan grotere merken als Conceptronic, die de apparaten relatief goedkoop aan de man brengen.

Ook Plextor bemoeit zich met de media streamer-markt. De PX-MX500L kan bestanden streamen via het netwerk, maar bevat tevens een harde schijf. Bestanden kunnen dus rechtstreeks op het apparaat worden opgeslagen. Plextor staat het ook toe opnames te maken vanaf tv naar de ingebouwde schijf.

Aan de achterzijde van het apparaat zien we een component-, composiet-, scart- en hdmi-aansluiting. Twee usb-poorten kunnen gebruikt worden om geheugensticks of externe harde schijven aan te sluiten. Ook is er een USB Type B-poort zodat de PX-MX500L direct op een notebook of pc kan worden aangesloten. Dit is meteen de snelste manier om de ingebouwde harde schijf te vullen. De PX-MX500L wordt actief gekoeld met een kleine fan, maar deze maakt zo weinig geluid dat dit niet snel als storend zal worden ervaren.

Een grote teleurstelling is het ontbreken van wifi, wat betekent dat u het apparaat aan uw router moet hangen of gebruik moet maken van powerline-stekkers. We geven ruiterlijk toe dat 802.11g niet de beste keuze is wanneer u high-definition materiaal wilt streamen, maar voor het weergeven van divx-films en audiobestanden was deze standaard snel genoeg geweest.

De installatieprocedure is eenvoudig, maar de harde schijf moet tijdens het proces nog wel geformatteerd worden. Vervolgens wordt de schijf opgedeeld in twee partities, één voor de opnames en één voor de opslag van mediabestanden. Deze partities kunnen vervolgens verder ingericht worden, zodat u voor elke mediasoort kunt aangeven hoeveel ruimte u wilt toewijzen. Deze procedure is uiterst ongebruikelijk en we zijn blij dat Plextor in een eenvoudige 'auto'-knop heeft voorzien, zodat beginners hier niet lang mee hoeven te stoeien.

In tegenstelling tot de meeste media streamers die gebruik maken van het UPnP-protocol en dus van Windows Media Player gebruik kunnen maken, gebruikt Plextor de standaard netwerkmapstructuur. Dit biedt een groot voordeel: u deelt de netwerkmappen met mediabestanden en het apparaat kan de bestanden onmiddelijk benaderen. Een minpunt: u ziet meteen alle andere gedeelde mappen op uw pc, zelfs al zijn deze niet relevant voor de PX-MX500L.

In gebruik bewijst het navigeren door de menu's zich als uiterst vermoeiend. Niet alleen zijn er door de mapstructuur veel te veel schermen waar u doorheen moet spitten, het navigeren gaat ook nog eens enorm traag. Vooral mappen vol videobestanden zijn een crime, omdat het apparaat voor elk filmbestand eerst probeert een preview te maken. Bij het benaderen van lokaal opgeslagen bestanden gaat het allemaal iets sneller, maar ideaal is het nog steeds niet. En omdat een scrollfunctie ontbreekt duurt het desondanks een eeuwigheid om door een flinke lijst van bestanden heen te werken.

Er zijn ook positieve punten te melden: Plextor maakt het mogelijk bestanden over het netwerk te kopiëren, van en naar de interne harde schijf. Het is jammer dat er geen gebruik gemaakt wordt van een voortgangsindicator, u heeft geen idee hoe lang de voortgang nog duurt. De ingebouwde harde schijf maakt het mogelijk tv-beelden op te nemen of te time-shiften. Een elektronische programmagids (epg) ontbreekt, zodat u geen opnames kunt inprogrammeren -- de enige manier om een opname te maken is de rec-knop in te drukken. Heeft u een camcorder, dan kunt u de filmbeelden rechtstreeks importeren en er beperkte bewerkingen op uitvoeren.

Wanneer we een oordeel moeten vellen over de beeldkwaliteit van de PX-MX500L dan valt er weinig te klagen. Standard-definition videobeelden zien er goed uit en ook hd-content doet het apparaat eer aan. Helaas kan de PX-MX500L geen 1080p-content afspelen en kan het niet overweg met wmv-videobestanden. Het audiogedeelte is van hoogwaardige kwaliteit en dankzij de analoge én digitale (coaxiaal en optisch) uitgangen is het een kleine moeite het apparaat op een versterker aan te sluiten. Helaas is het niet mogelijk playlists te maken of zelfs de muziek op shuffle te zetten.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De PX-MX500L heeft zijn pluspunten, zoals de grote ingebouwde harde schijf en de fatsoenlijke hd-weergave, maar we zijn teleurgesteld in de gebruiksmogelijkheden en het gebrek aan features. Dankzij firmwareupdates zullen enkele van deze problemen opgelost worden, maar we verwachten geen wonderen. Wie per se een media streamer met ingebouwde harde schijf wil kan beter kijken naar de gloednieuwe Popcorn Hour A-110 of de producten van TViX.

Wikipedia heeft een deal gesloten met bedrijven als Microsoft, Amazon en Mistral AI. Zij gaan voortaan betalen voor toegang tot Wikipedia Enterprise. In ruil krijgen ze toegang tot grote hoeveelheden content uit de online encyclopedie.

De samenwerking werd gisteren aangekondigd – precies op de vijfentwintigste verjaardag van Wikipedia. De samenwerking tussen de encyclopedie en bedrijven als Microsoft, Meta, Amazon, Mistral AI en Perplexity zorgt ervoor dat zij allen gebruik kunnen maken van Wikipedia Enterprise. Het is niet bekend hoeveel deze bedrijven betalen voor hun lidmaatschap.

Wat is Wikipedia Enterprise?

Wikipedia Enterprise is de commerciële tak van Wikipedia waarbij aangesloten bedrijven op grote schaal data aangeleverd krijgen via een API-dienst. Zo kunnen AI-bedrijven, zoekmachines en spraakassistenten op grote schaal betrouwbare data van Wikipedia ontvangen die door machines gelezen kan worden.

Kortgezegd is dit een efficiënte en makkelijke manier voor bedrijven om de informatie uit Wikipedia-pagina's voor hun eigen producten te gebruiken. Daarbij gaat het ook om de meest recente versies van Wikipedia-pagina's, zodat informatie altijd zo nieuw mogelijk en dus relevant is.

Lees ook: Kennis delen? Zo werk je mee aan Wikipedia

Waarom sluiten bedrijven zich bij Wikipedia Enterprise aan?

Hoewel elk bedrijf zijn eigen reden heeft om zich bij Wikipedia Enterprise aan te sluiten, lijken de deze week aangekondigde samenwerkingen vooral te maken te hebben met het gebruik van Wikipedia-info voor AI. Op die manier kunnen AI-bots getraind worden met correcte info van Wikipedia die door mensen is geschreven, waardoor ze steeds slimmer worden en ook steeds meer informatie kunnen bieden.

De samenwerking voelt deels symbolisch: bedrijven laten hun AI-modellen al geruime tijd gebruikmaken van Wikipedia en alle andere bronnen op het internet, waardoor Wikipedia aanzienlijk minder bezoek krijgt vergeleken met enkele jaren geleden. Wikipedia riep AI-bedrijven afgelopen jaar dan ook op te betalen voor het gebruik van Wikipedia-pagina's voor AI-training. Daar hebben Microsoft, Meta, Amazon en consorten nu dus gehoor aan gegeven. Andere bedrijven, zoals Google, hadden zich al aangesloten bij Wikipedia Enterprise.

Het was al bekend dat Lego dit jaar met een nieuwe set gebaseerd op Nintendo's populaire gamereeks gaat komen, en nu zijn er zowel details als foto's van de 'The Legend of Zelda: Ocarina of Time'-set opgedoken.

De informatie en afbeeldingen zijn afkomstig van het Reddit-account Brick Tap. Het account plaatste deze op de Lego Leaks-subreddit, en onthulde daarmee dat de set een diorama van het laatste gevecht in The Legend of Zelda: Ocarina of Time is. 

Link neemt het hierin op tegen de kwaadaardige Ganondorf, en beide personages zijn dan ook inbegrepen. Ook Princess Zelda is van de partij, en de doos toont al dat we ook Ganon in zijn demonenvorm kunnen bouwen bij aankoop van de 'The Final Battle: Ocarina of Time'-set.

De set is dus nog niet officieel onthuld, maar volgens Brick Tap bevat de doos 1003 steentjes om het eindgevecht uit Ocarina of Time mee na te bouwen. Ook zegt hij dat de prijs 120 euro zal worden. Op 1 maart moet deze Lego-set in de winkels liggen, dus het valt te verwachten dat Lego deze binnenkort officieel uit de doeken doet. 

Vorig jaar werd al bekend dat Lego nog een Legend of Zelda-set uit ging brengen, nadat het bedrijf eerder al een set gebaseerd op de Great Deku Tree uit de Nintendo-franchise had uitgebracht. Die set kon je op twee manieren bouwen: als de Deku Tree uit The Legend of Zelda: Breath of the Wild, of als de versie van Ocarina of Time. 

Nintendo is zelf ook nog altijd bezig met The Legend of Zelda. Hoewel er nog weinig bekend is over het volgende deel in de reeks, bracht het bedrijf in 2024 The Legend of Zelda: Echoes of Wisdom uit, waarin de titulaire prinses voor het eerst de hoofdrol speelde. Ook heeft het Japanse bedrijf de handen ineen geslagen met Sony Pictures om een live-action Zelda-film te maken, waarvan in 2025 de eerste beelden zijn getoond. De film draait vanaf 7 mei 2027 in de bioscoop.