Dutch Filmworks heeft vorig jaar de IP-adressen verzameld en bewaard van mensen die mogelijk illegaal The Hitman’s Bodyguard hebben gedownload. De organisatie wilde vervolgens via internetprovider Ziggo de NAW-gegevens verkrijgen, om een soort halve downloadboete uit te delen. De rechter is het hier niet mee eens, maar Dutch Filmworks gaat in beroep.

De rechter meent dat Dutch Filmworks een betere onderbouwing moet geven voor wat het precies wil doen met de namen, adressen en woonplaatsen van de vermeende illegale downloaders. Het vreemde is dat het bedrijf al eens heeft aangegeven dat het de NAW-gegevens van de al dan niet illegale downloaders wil gebruiken om een brief te sturen om 150 euro te vragen, waardoor er geen verdere gerechtelijke stappen worden ondernomen. Dat lijkt vrij duidelijk, maar dat is het voor de rechter niet. Hoe is die 150 euro tot stand gekomen?

Er wordt gevraagd om 150 euro; dit wordt niet opgelegd. Er is in die zin dus geen sprake van een boete, maar het zou wel voor het eerst zijn dat mensen worden geconfronteerd met hun illegale downloadpraktijken door er een bedrag aan te hangen. Maar ja, wat de rechten van die mensen zijn en in hoeverre ze toch moeten betalen, dat blijft verder onduidelijk. Het is nu aan Dutch Filmworks om beter duidelijk te maken wat de inhoud van de brief wordt. De rechter heeft niet per se uitgesproken dat Dutch Filmworks dit nooit zou mogen doen.

Het downloadverbod in Nederland

Dutch Filmworks heeft namelijk wel een punt: er is sinds 2014 een downloadverbod van kracht in Nederland en dat betekent in principe dat je een boete riskeert zodra je zonder te betalen en zonder toestemming van de eigenaar video, muziek of andere vormen van media downloadt. Inmiddels is er sinds 2017 ook toestemming van de Autoriteit Persoonsgegevens om de gegevens van de illegale downloaders te verzamelen en vijf jaar lang te bewaren. Nu hebben ze alleen IP-adressen, en voor het versturen van zo'n brief is natuurlijk meer nodig.

©PXimport

Die IP-adressen kunnen ze verzamelen door software te gebruiken die analyses uitvoert op torrentsites. De software spoort een illegaal geüpload bestand op en registreert het IP-adres zodra duidelijk is dat deze zich in Nederland bevindt. Die registratie mag het dus 5 jaar bewaren, dus juich als jij een van die illegaal downloadende mensen bent niet te vroeg: als de rechter over drie jaar zou besluiten dat internetproviders bijvoorbeeld standaard deze informatie moeten afstaan aan Dutch Filmworks, dan kan er zomaar met terugwerkende klacht op je deur worden geklopt. Ben je zelf niet een illegale downloader, maar wordt jouw IP-adres bijvoorbeeld door een huisgenoot of vrienden van je kinderen gebruikt om illegaal te downloaden, dan kun je als afnemer van het internetabonnement alsnog verantwoordelijk worden gehouden.

Veel mensen die bijvoorbeeld torrents downloaden of Popcorn Time gebruiken, zijn zich niet bewust van het feit dat ze daarbij ook vaak toestemming geven om media te uploaden. Hierdoor ontstaat een heel torrentnetwerk, waarbij mensen van elkaar downloaden en uploaden. Dat downloaden is natuurlijk al strafbaar, maar het uploaden wordt nog veel hoger beboet. Stichting Brein is dan ook vooral bezig met het opsporen van uploaders in plaats van downloaders, hoewel dit vaak dezelfde personen zijn. Waarom zou je immers content uploaden, als je er niets voor terugkrijgt? Zeker in 2019 zal Brein zich meer focussen op mensen die veel auteursrechtelijk beschermd materiaal uploaden.

Downloadboete omzeilen

Er zijn mensen die via VPN media downloaden om te zorgen dat bedrijven als Dutch Filmworks, maar ook bijvoorbeeld Stichting Brein, niet het echte IP-adres kunnen achterhalen. Sommige VPN-aanbieders zijn bijvoorbeeld geregistreerd in de Maagdeneilanden, waar de wetgeving ze beschermd. Zo kunnen gebruikers zonder restricties en in volledige anonimiteit downloaden en riskeren ze dus ook niet zo’n brief van Dutch Filmworks, mocht het hoger beroep slagen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.