Een game-pc is zeker geen zuinig apparaat. Tenminste, in de meeste gevallen. Echter, ATI en nVidia hebben sinds kort een leuk middeltje om de energieconsumptie wat te drukken: hybrid graphics. MaxPC komt met de Eurogamer: een pc die hiervan gretig gebruik maakt.

Als u met de Eurogamer het web verkent, of als typemachine gebruikt, verbruikt de pc slechts 52 watt in rust. Een erg net verbruik dat ver onder het verbruik van een normale gaming-machine of zelfs snellere desktopmachine ligt. Dit lage verbruik in rust kan u aardig wat geld besparen op jaarbasis. Om u een indicatie te geven: als we de 9800GT inschakelen gaat het verbruik met 33 watt omhoog. Dat kost u jaarlijks ongeveer 60 euro!

Hybride

De truuk achter dit lage verbruik is Hybrid Graphics van nVidia. Deze functie zit ingebakken in de nieuwe chipsets die de discrete videokaart – indien aanwezig – automatisch in- en uit kan schakelen door naar uw grafische behoeftes te kijken. Bent u aan het surfen dan schakelt de driver de discrete kaart uit. U kunt in het energiebeheer van Windows Vista (XP kan dit niet) aangeven na hoeveel tijd de driver de 9800GT uit moet schakelen. Wilt u een spel spelen, dan schakelt de driver de 9800GT weer in en kunt u genieten van de kracht van deze vlotte kaart. Prachtig, die nieuwe technieken.

En als u denkt dat deze machine uit uitsluitend exotische componenten bestaat, hebt u het mist. Echter, de pc is slim samengesteld. Als basis voor het hybrideplatform gebuikt MaxPC een Antec Three Hundred-kast waarin een Asus-moederbord met nVidia 8200 chipset ligt, waarin een AMD X2 5600 (Energy Efficient) processor ligt. Een leuke dual core die op 2,9 GHz draait en slechts een tdp van 65 watt heeft. Verder zien we 2GB ddr2-800 geheugen en een MSI 9800GT videokaart. Goed voor een 3dMark06-score van 9683 en een 3dMark Vantage-score van 4785. PcMark Vantage rondt de pc af met 3609 punten. Niet supersnel, maar prima voor deze prijsklasse van 599,95. Voor permanente data opslag gebruikt MaxPC een Maxtor-schijf van 500GB. Een lekker vlotte schijf, zo zien we in HDTune. De gemiddelde leessnelheid is een respectabele 84,8 MB/s.

Stil

Omdat de Eurogamer opgebouwd is rond energiezuinige componenten en de chipset de videokaart uitschakelt als deze niet nodig is, blijft de pc erg stil. De fan van de videokaart staat uit in rust en de processor heeft een dusdanig laag tdp dan een goede koeler hem met een laagtoerige fan kan koelen. En dat heeft MaxPC ook gedaan. Wel horen we de Maxtor wat pruttelen in de behuizing. Dit is in onze optiek gemakkelijk op te lossen met wat rubbertjes tussen de schijf en de behuizing.
PluspuntenMinpuntenConclusie

We hebben een goed gevoel bij deze MaxPC. Het systeem is flexibel, zuinig en goed gebalanceerd. Een brute game-pc is het ondanks de 9800 GT niet, maar gezien de uiterst zuinige – en toch relatief krachtige – Athlon X2 5600EE is dat natuurlijk niet gek. NB: Max PC rust de Eurogamer inmiddels uit met de snellere X2 7750BEGarantietypePickup & returnGarantietermijn1 jaarProcessorfamilieAMD Athlon 64 X2Processormodel5600EEProcessorsnelheid (GHz)2Intern geheugen (GB)2GeheugensoortDDR2-800ChipsetnVidia Geforce 8200GeluidschipRealtekGrafische chipsetnVidia integratedGrafisch geheugen (MB)0Harde schijfWD Green PowerSchijfcapaciteit (GB)500Optische driveDVD +/- RWNetwerkaansluitingen1x Gigabit EthernetDraadloze verbindingen-
Overige componentencardreader
Usb-poorten5Overige aansluitingenps/2
firewire-400
vga
dvi
hdmi
analoge audio
spdif (coaxiaal)
spdif (optisch)
BesturingssysteemWindows VistaAfmetingen (cm)45.8 (H) x 46.5 (D) x 20.5 cm (B)

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.