ID.nl logo
Dossier: Google Chromecast
© Reshift Digital
Zekerheid & gemak

Dossier: Google Chromecast

Lees in dit artikel alle nieuwtjes, ontwikkelingen en how to's van de Google Chromecast. Zo vind je hier onder meer de review van deze hdmi-stick en handige tips. De Chromecast wordt gebruikt om content van smartphones, laptops en tablets te tonen op een televisie.

Google Chromecast in Nederland beschikbaar voor 35 euro

Toegevoegd op 19 maart 2014

De Google Chromecast is uitgekomen in Nederland en kost 35 euro. Het apparaat wordt gebruikt om content van smartphones, laptops en tablets te tonen op het televisiescherm en is te bestellen via Google's Play Store.

De Chromecast, een soort hdmi-dongle, wordt in de hd-televisie gestopt en geeft onder meer gestreamde content van een mobiel apparaat door. De hdmi-stick biedt onder andere toegang tot content op YouTube, Google Play Movies en Music. Ook Netflix kan ermee gestreamed worden. De Chromecast is bedoeld als multitask-apparaat. Gebruikers ervan kunnen e-mails versturen of social media raadplegen, terwijl een video gestreamed wordt.

Open voor ontwikkelaars

De Google Chromecast werd in 2013 al gelanceerd door Google, maar kwam niet direct in Nederland beschikbaar. Enkele weken na de introductie hadden al drieduizend programmeurs zich gemeld om hun app's en websites aan te passen, zodat ze met Chromecast te gebruiken zijn. Google is van plan de hdmi-stick te voorzien van een groter aanbod aan onder andere films, muziek en games.

Google Chromecast ondersteunt via Plex streamen lokale files

Toegevoegd op 5 december 2013

Googles Chromecast, de hdmi-stick waar je content mee kunt streamen op je televisie, krijgt binnenkort een app waarmee lokale videobestanden kunnen worden afgespeeld. Dat is een doorbraak.

De gratis mediacenterdienst Plex, dat draait op Windows, OS X en Linux, zou spoedig met een app de Chromecast gaan ondersteunen.

Lees verder over Plex op de Chromecast.

Haal meer uit de Chromecast

Toegevoegd op 21 november 2013

De Chromecast is, zoals je in de review hebt kunnen lezen, een briljant klein apparaatje van Google. Hiermee kan je Google Video, Netflix en in de toekomst nog veel meer content streamen. Het systeem is niet bedoeld voor het streamen van je eigen video's, maar het kán wel.

Chromecast

De Chromecast is op dit moment nog niet verkrijgbaar in Nederland, maar dat wil niet zeggen dat je het apparaatje van Google niet kunt gebruiken als je er eentje weet te bemachtigen. Vorige maand heeft Google de Chromecast-app ook uitgebracht in de Nederlandse App Store, hetgeen een goede aanwijzing is dat we de dongle binnenkort ook gewoon op de Nederlandse markt kunnen verwachten.

©PXimport

Lees verder over hoe je meer uit Google Chromecast haalt.

De Google Chromecast installeren

Toegevoegd op 19 november 2013

De Chromecast van Google - de hdmi-stick die content van internet plukt en die je bestuurt met uiteenlopende gadgets - is nog niet in Nederland. Je kunt hem wel overal bestellen, maar het is dus nog even wachten totdat je het apparaat gewoon in de Nederlandse winkels koopt. Wij hebben hem echter al!

Stap 1: Uitpakken

In de verpakking van de Google Chromecast vind je de hdmi-stick, een hdmi-verlengkabeltje, een adapter voor de stroomvoorziening (via hdmi ontvangt de Chromecast geen stroom), een usb-kabel voor de stroomvoorziening en een handleiding. Ook op de verpakking vind je een beschrijving waar je zeker mee vooruit komt.

©PXimport

Lees verder over hoe je Google Chromecast installeert.

Hoe koop je een Google Chromecast in Nederland?

Toegevoegd op 15 oktober 2013

Misschien wil jij hem ook wel hebben: de Google Chromecast. Op dit moment kun je hem helaas niet gewoon in de Nederlandse Google Play Store bestellen of even handig afrekenen bij Bol.com. Als je hem toch wilt: hieronder een paar manieren om in Nederland relatief snel aan een Chromecast te komen.

1. Naar Amerika vliegen

Misschien wel de allersnelste manier. In Amerika was de Google Chromecast in de eerste maanden niet aan te slepen, inmiddels zijn de voorraden weer up to date en kun je hem gewoon kopen bij laten we zeggen, Best Buy. Moet je wel even heen en weer vliegen, of iemand die je kent die naar de VS gaat lief aankijken.

Lees verder over hoe je Google Chromecast importeert.

Review: Google Chromecast

Toegevoegd op 29 augustus 2013

Google heeft niet al te best gepresteerd in de woonkamer. Google TV was een leuke manier om internet aan de vertrouwde tv-ervaring toe te voegen, maar het was niet populair. Veel content-aanbieders hebben het apparaat zelfs al afgeschreven. Google's volgende poging is kleiner van stuk.

De Chromecast heeft flink wat concurrentie: de Apple TV en andere mediaspelers leveren vergelijkbare resultaten, hoewel ze iets anders werken. De Chromecast is met zijn 35 dollar een stuk goedkoper dan de Apple TV (111 euro), en andere mediaspelers beginnen doorgaans bij 50 euro en bieden pas vanaf zo'n 80 euro een 1080p-ondersteuning. Iets dat de Chromecast ook heeft.

©PXimport

Lees de complete review van Google Chromecast.

8 dingen die je moet weten over Google's Chromecast

Toegevoegd op 22 augustus 2013

De Chromecast. Een kleine, zeer eenvoudige media streamer voor je tv die slechts 35 dollar kost. Klinkt intrigerend, toch? Wij zetten acht interessante feiten over deze mogelijke tv-revolutie voor je op een rij.

De Chromecast is letterlijk een stick (zo'n 5 centimeter lang) die je in de hdmi-poort van je tv plugt, waarmee je content van het internet kunt streamen. Je kunt vrijwel elke smartphone, tablet of computer gebruiken om de stick te bedienen. Android, iOS, Windows, Mac OS, het wordt allemaal ondersteund.

Er valt veel te vertellen over dit simpele apparaatje. Hier volgen acht interessante dingen die je misschien nog niet wist:

Lees verder over wat je nog moet weten van Google Chromecast.

Google's Chromecast; nog geen Apple TV...

Toegevoegd op 29 juli 2013

Google introduceerde vorige week de Chromecast, een media streaming-apparaat van 35 dollar dat door sommigen al werd aangewezen als een rivaal van de Apple TV en diens AirPlay mogelijkheden. In sommige opzichten is deze vergelijking correct. In andere, accuratere opzichten zeker niet.

Zowel de Chromecast als de Apple TV worden via hdmi verbonden met je hd-tv en stellen je in staat om streaming media op een groot scherm te bekijken. Maar de manier waarop ze werken is verschillend.

Apple TV geeft (vooral in de Verenigde Staten, red.) toegang tot content van Netflix, Hulu Plus, YouTube, HBO en allerlei professionele sportkanalen met abonnement, plus Apple's eigen iTunes Store. Maar je kunt er ook vanaf computers in je huis lokaal opgeslagen audio en video content mee streamen, evenals foto's. En met Apple's AirPlay media streaming-technologie kunt je content direct vanaf een iOS-apparaat of Mac naar je tv sturen via de Apple TV.

©PXimport

Lees verder over de verschillen van Chromecast en Apple TV.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos