Op de redactie geldt het motto: ‘een thuisnetwerk is nooit af’. Er valt altijd wel wat te sleutelen, in de snelheid, het wifi-bereik, veiligheid, netwerkopslag, domotica en de juiste apparaten toegang geven tot de juiste uithoeken van je netwerk. Maar hoe beheer en verbeter je je thuisnetwerk? En hoe ontdek je de knelpunten? Dankzij de cursus Netwerkbeheer voor thuis van de Tech Academy draait je netwerk optimaal.

Netwerk in kaart

Voordat je in instellingen duikt, kabels trekt, slimme peertjes overal in gaat draaien en met gestrekte armen met je smartphone door de kamers heen loopt om te kijken waar je wifi-bereik tekort schiet, begint een soepel draaiend thuisnetwerk bij de basics. Breng eerst in kaart hoe je huishouden er qua apparatuur uit ziet en welke netwerkapparatuur al voorhanden is. Wellicht heb je al een router met draadloos netwerk thuis staan, die je van je provider bij je internetaansluiting hebt gekregen. Maar bekijk ook de mogelijkheden van bekabeld internet in huis. Sommige apparatuur is gebaat bij de hoge snelheid en stabielere verbinding van een kabeltje: denk aan een NAS of een PC. Deze apparaten zul je sowieso niet snel verplaatsen en schieten in feite ook weinig op met een tragere wifi-verbinding.

Ga ook na wat voor een verbinding heb je nodig om alle apparatuur optimaal te laten werken? Wellicht heb je al een internetprovider gekozen. Bij een huishouden met veel apparatuur zal stabiliteit en een hogere snelheid natuurlijk ten goede komen. Maar ook waar je internet voor gebruikt is van belang: stream je veel 4K-video’s op Netflix? Ben je continu aan het downloaden? Zitten er regelmatig 4 gezinsleden in huis op de iPad te YouTuben? Dan loont het om voor de snellere opties te kiezen bij de provider. Internet komt echter ook vaak samen met een telefoon- en televisie-aansluiting. Ga bij jezelf te rade of dit nog wel de moeite waard voor je is. Televisie van de publieke omroep valt bijvoorbeeld ook via de bijbehorende apps prima (live) te kijken.

Volstaat je router?

Je router is het kloppende hart van je thuisnetwerk. Ondanks dat het een belangrijk onderdeel is, kiezen veel huishoudens niet voor een eigen router, maar voor de apparatuur die de provider bij het internetabonnement levert. Maar vaak hebben deze routers niet de beste reputatie als het aankomt op snelheid, mogelijkheden en wifi-bereik. Veel providers zijn er niet happig op om gebruikers hun eigen modem(router) laten aansluiten, dus wil je op dit gebied winst maken, dan kun je een eigen router achter die van de provider aansluiten, waarbij laatstgenoemde in de zogenaamde Bridge-modus wordt gezet.

Maar bij eigen netwerkapparatuur, wat voor een router kies je dan? Er zijn veel eigenschappen waar je rekening mee kunt houden, van de prijs tot Wifi 6. Om je daarmee op weg te helpen, bieden we de keuzehulp routers aan. Tevens is het ook handig om na te denken over de plaatsing van je router, als dit ook je wifi-hotspot is, dan is de meterkast misschien wel een onvermijdelijke, maar niet de beste plaats. In dat geval kun je met een mesh-netwerk, accespoints of powerline handig om het draadloze internet vanaf een centraal punt in huis te laten komen.

Draadloze uitdagingen

Veel apparatuur wil je natuurlijk gewoon op je wifi hebben aangesloten. Maar wat als bereik tekortschiet? Met een tool als NetSpot kun je in kaart brengen hoe het met de dekking in je huis zit. Er kunnen een hoop factoren zijn die bijdragen aan een slecht wifi-bereik zoals betonnen muren en radiatoren. Bovendien kan veel apparatuur voor verminderd bereik zorgen, zelfs een magnetron heeft hier invloed op en hoe meer wifi-netwerken er in de buurt zijn, hoe meer die voor onderlinge verstoring zorgen.

©PXimport

Veilig thuisnetwerk

Hoe uitgebreider het thuisnetwerk, hoe meer veiligheid een rol gaat spelen. Een gastnetwerk helpt, deze kun je op de meeste routers instellen, zodat gasten wel gebruik kunnen maken van bijvoorbeeld internet, maar niet bij je netwerkshares kunnen en of je audiosysteem en slimme verlichting kunnen bedienen. Met ouderlijk toezicht kun je er bijvoorbeeld ook voor zorgen dat specifieke apparaten - van kinderen hoogstwaarschijnlijk - alleen op ingestelde tijden online mogen zijn.

Er is echter ook veel te doen om slimme apparatuur in huis en veiligheid. In feite is ieder apparaat dat verbonden is kwetsbaar voor aanvallers. Een hacker heeft wellicht minder belang in toegang tot slimme verlichting, maar bijvoorbeeld een gehackte camera of slimme deurbel kan een aanvaller gevoelige videobeelden opleveren of precies vertellen wanneer je niet thuis bent. Maar hoe minimaliseer je risico’s? Allereerst natuurlijk door de toegang te beveiligen: verander het standaardwachtwoord. Zorg ook dat je apparatuur altijd up-to-date is en ga voor de aankoop van smart home-apparatuur na wat de reputatie is van de fabrikant als het op update-ondersteuning aankomt.

Met Cisco OpenDNS Family Shield kun je er ook voor zorgen dat veel ip-adressen gefilterd worden: wat inhoudt dat de criminelen überhaupt niet zo eenvoudig meer apparaten in je thuisnetwerk kunnen benaderen. Cisco OpenDNS Family Shield is gratis, en valt te installeren op je pc, smart home-apparatuur, servers... Maar ook op je router, wat wellicht de slimste locatie is.

Cursus netwerkbeheer voor thuis

Een thuisnetwerk is in feite ook nooit af: er komen apparaten bij, ontwikkelingen volgen elkaar snel op en er is altijd wel wat terreinwinst te boeken als het aankomt op netwerksnelheid of wifi-bereik. Om je thuisnetwerk - en alle verbonden apparaten - op volle snelheid te laten draaien biedt de Tech Academy de cursus Netwerkbeheer voor thuis aan.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.