Je wilt natuurlijk niet dat je dure elektrische fiets gestolen wordt. In dit artikel leggen we je uit hoe je je e-bike het beste op slot zet en wat voor sloten je daarvoor kunt gebruiken. Heb je je fiets verzekerd, dan moet je zeker doorlezen: verzekeraars vergoeden fietsdiefstal namelijk alleen wanneer je een slot hebt gebruikt dat aan strenge eisen voldoet!

Dé Kieskeurig.nl E-bike Duurtest - 20 fietsmerken, 20 weken getest

Meer weten!

Soorten fietssloten

Voorkomen is beter dan genezen, en dat geldt natuurlijk helemaal voor je nieuwe elektrische fiets. Een goed slot – of liever nog twee – is dan ook echt noodzakelijk om je bezit veilig te houden. Daarvoor kun je kiezen uit verschillende soorten fietssloten.

Allereerst is daar het ringslot, dat vrijwel standaard op alle nieuwe elektrische fietsen wordt meegeleverd. Hiermee voorkom je dat een dief met je fiets kan wegrijden. Fijn, maar eigenlijk is een ringslot – hoe sterk ook – niet voldoende voor een afdoende beveiliging van je fiets.

In theorie kan een dief een fiets met alleen een ringslot namelijk meenemen, bijvoorbeeld in een busje of aanhanger. Hij kan dan ergens anders in alle rust proberen het ringslot te kraken. Wil je je fiets echt goed beveiligen, dan zet je hem dus altijd ook ergens aan vast met een extra slot.

Extra sloten

Je kunt daarbij kiezen uit kettingsloten, kabelsloten, beugelsloten, insteeksloten en vouwsloten. Welk soort fietsslot je kiest maakt niet zo heel veel uit, zolang het maar ART-gecertificeerd is. Het ART-keurmerk geeft aan hoe goed een slot bestand is tegen dieven. Heeft een slot helemaal geen ART-keurmerk (zoals bijvoorbeeld goedkope sloten die je koopt bij prijsknallers en voordeelwinkels), dan kun je het beter links laten liggen.

Kies een ART-slot

ART is verdeeld in 5 categorieën (=hoeveelheid sterren), van ART-1 tot en met ART-5. Hoe meer sterren, des te veiliger het slot. ART-4 en ART-5 zijn vooral bedoeld voor scooters en motoren. ART-1 is een ‘instapmodel’: je voorkomt hiermee dat je fiets wordt gestolen wanneer je even weg bent, bijvoorbeeld een boodschap doen.

Voor elektrische fietsen wordt (op zijn minst) ART-2 aangeraden, of ART-3. Sterker nog: wil je een verzekering afsluiten voor je e-bike, dan verplichten de meeste verzekeraars je om minimaal een ART-2 slot te hebben. Kijk in de voorwaarden van jouw verzekeraar om te kijken welke eisen er voor jou gelden. Koop je een slot, dan moet je ook de bon bewaren en het sleutelnummer noteren. Het kan zijn dat de verzekeraar om deze gegevens vraagt.

Je herkent een ART-slot aan het ART-logo, sterren (de hoeveelheid geeft de categorie aan) en een viercijferig nummer, het zogenoemde goedkeuringsnummer. Wil je weten of jouw slot ART-gecertificeerd is, dan kun je dat controleren op de site van Stichting Art.

©PXimport

Goed vastzetten doe je zo

Hoe kun je je fiets nu het beste vastzetten? Als je slot lang genoeg is, is het slim om het door het voorwiel en frame te halen en vervolgens vast te zetten – bijvoorbeeld aan een boom, lantarenpaal of fietsenrek. Op deze manier kan ook het voorwiel niet uit je fiets gehaald worden.

Is er in de omgeving niets waaraan je je fiets kunt vastzetten? Rijd dan een stukje verder totdat je een plek vindt waar dat wel kan, of kijk of er een bewaakte stalling in de buurt is. Die vind je in de meeste stadscentra. Wil je helemaal het zekere voor het onzekere nemen, zorg dat dan ook je accu op slot zit – of haal de accu eruit en neem hem mee.

Ook thuis achter slot en grendel

Ben je weer thuis, dan kun je de fiets het beste binnen zetten, bijvoorbeeld in de schuur of in de box. Zet hem ook daar op slot: mocht er ingebroken worden en mocht je fiets meegenomen worden, dan vragen verzekeraars vaak om beide sleutels die bij het slot horen. Zo weten ze zeker dat jij niet slordig met je fiets bent omgegaan.

Ook interessant voor jou:

Alles over e-bike verzekeringenKies een fietsverzekeringFacebookgroep 'E-bikers van Nederland'

De E-bike Winkelzoeker

Bekijk met behulp van de E-bike Winkelzoeker waar de gewenste e-bike nog op voorraad is en boek direct een proefrit bij jou in de buurt. Zo vis je niet achter het net en wacht je wellicht niet zo lang op je nieuwe elektrische fiets. Kieskeurig.nl toont namelijk de actuele voorraad bij deelnemende fietswinkels door het hele land. Vergelijk en bekijk jouw e-bike in stroomversnelling met behulp van de Winkelzoeker!

©PXimport

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.