Het is lang geleden dat ik een smartphone in handen had die zo prettig in gebruik is als de Motorola Edge 30 Fusion. Ook valt er aan het toestel zelf weinig aan te merken. Toch blijft Motorola lastig aan te bevelen, je leest er meer over in deze Motorola Edge 30 Fusion review.

De Motorola Edge 30-serie bestaat uit drie smartphones. De luxe-uitvoering (Motorola Edge 30 Pro), budgetuitvoering (Motorola Edge 30 Neo) en deze Motorola Edge 30 Fusion. Het toestel is niet een tussenhanger van de budget- en luxe-uitvoering, maar springt er vooral uit door zijn handzame ontwerp. Het komt niet vaak voor dat een smartphone op de redactie opduikt die zo prettig in de hand ligt als de Motorola Edge 30 Fusion.

Bij de hand

De smartphone heeft een gewicht van 170 gram en is 0,8 cm dun met rond aflopende randen op het scherm en de achterzijde. Het formaat van de Edge 30 Fusion is een gulden middenweg tussen een groot scherm en een broekzak- en handpalmvriendelijke afmeting. Daarbij moet wel gezegd worden dat een rond aflopend scherm niet iedereen kan bekoren.

Dat rond aflopende scherm heeft een Full-HD formaat en een hoge (niet-dynamische) verversingssnelheid van 144 hertz. De beeldweergave is prima, de maximale helderheid wat minder. Hierdoor kun je wat moeite hebben het scherm af te lezen in fel zonlicht. Achter het scherm is een relatief snelle vingerafdrukscanner geplaatst.

Intern: krachtig

Ook intern  is alles dik in orde, vooral in verhouding tot de adviesprijs van de Motorola. Het dunne formaat zorgt er niet voor dat je inlevert op specificaties. De accu is groot genoeg voor anderhalf tot twee dagen accuduur (afhankelijk van je gebruik natuurlijk). De Snapdragon 888+ chipset met 8GB werkgeheugen zorgen voor uitstekende benchmarkscores en snelheids-praktijkervaringen. Voor de opslag is er 128GB beschikbaar.

Kleine concessies zijn er wel: je kunt de smartphone niet draadloos opladen en een geheugenkaarslot en audiopoort ontbreken. Wel krijg je bij de Edge 30 Fusion een adapter, kabel en hoesje in de doos meegeleverd. Het toestel laadt ook redelijk snel op, hoewel snelheidsrecords niet verbroken worden.

Software: updatebeleid moet beter

In praktijk is de software ook erg prettig. Motorola verandert niet veel aan de Android-basis, waardoor alle snelheid merkbaar behouden blijft en er weinig fouten voorbijkomen. Daar kunnen andere Chinese smartphonemakers wat van leren.

Toch is er een fors nadeel op softwaregebied waarin Motorola wél gelijkligt met andere Chinese smartphonefabrikanten. De Moto Edge 30 Fusion draait Android 12. Jammergenoeg is dat niet de meest recente versie. Maar ergens te verklaren, omdat Android 13 nog niet zo lang definitief uit is.

Het gaat echt mis op het updatebeleid. Je krijgt twee versie-updates (bovenop de oudere Androidversie) en drie jaar security-updates. Dat is niet-duurzaam wegwerpbeleid wat niet past bij een mooie, krachtige smartphone als deze. Hopelijk ziet Motorola zelf in dat deze koers gewijzigd moet worden voordat de Europese Commissie het bedrijf met wetgeving dwingt update-verantwoordelijkheid te nemen.

Saillant detail: in de instellingen krijg je bij het updatemenu uitgelegd waarom updates zo belangrijk zijn voor je telefoon.

Camera’s: twee camera’s en een dieptesensor

Aan de achterzijde van de Edge 30 Fusion vind je drie lenzen: een primaire camera (50 megapixel), groothoeklens (13 megpixel) en een dieptesensor. Laatstgenoemde kan niet worden gebruikt om foto’s te maken. In de app krijg je drie zoomniveau’s. 1x (primaire lens), 0,5x (groothoeklens) en de zoomknop. Gek genoeg wordt voor de zoomfunctie de groothoeklens gebruikt en hier een uitsnede van gemaakt. Desondanks, op de camera valt weinig aan te merken. Zowel de reguliere lens als groothoeklens schieten goede foto’s en video’s. Zelfs de macromodus laat je niet in de steek.

Wanneer de lichtomstandigheden moeilijker worden merk je wel het verschil met een smartphonecamera van Apple, Samsung of Google. Desondanks valt de camera mij positief op!

Alternatieven voor de Motorola Edge 30 Fusion

De Motorola Edge 30 Fusion is vriendelijk geprijsd als je kijkt naar de specificaties die je ervoor terugkrijgt. De smartphone is razendsnel, de accuduur is lang en ook de software heeft een positieve invloed hierop. Het grote verkoopargument voor deze smartphone is echter het handzame ontwerp.

Toch zijn er tekortkomingen die andere smartphonemakers wel opgelost hebben. Zo nemen fabrikanten als Apple, Samsung en Google wél hun update-verantwoordelijkheid, waardoor smartphones als de Google Pixel 6A, Google Pixel 7, Samsung Galaxy S21 FE of iPhone 12 allemaal slimmere keuzes zijn in vergelijkbare prijscategorieën. Deze smartphones zijn handzaam, maar niet zo prettig als de Motorola Edge 30 Fusion. Op cameragebied scoren de alternatieven stuk voor stuk hoger.

Conclusie: Motorola Edge 30 Fusion kopen?

De Motorola Edge 30 Fusion is een van de prettigste smartphones die de afgelopen tijd op de redactie voorbijkwam. Schone software, goede accuduur en vooral een heel fijn ontwerp dat uitstekend in de hand ligt. Er is echter één punt waardoor de Motorola lastig aan te bevelen valt: de update-ondersteuning. Hopelijk worden mensen bij Lenovo wakker voordat wetgeving het merk dwingt deze verantwoordelijkheid serieus te nemen.

Koop de Motorola Edge 30 Fusion bij Bol.com.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.