Het is lang geleden dat ik een smartphone in handen had die zo prettig in gebruik is als de Motorola Edge 30 Fusion. Ook valt er aan het toestel zelf weinig aan te merken. Toch blijft Motorola lastig aan te bevelen, je leest er meer over in deze Motorola Edge 30 Fusion review.

De Motorola Edge 30-serie bestaat uit drie smartphones. De luxe-uitvoering (Motorola Edge 30 Pro), budgetuitvoering (Motorola Edge 30 Neo) en deze Motorola Edge 30 Fusion. Het toestel is niet een tussenhanger van de budget- en luxe-uitvoering, maar springt er vooral uit door zijn handzame ontwerp. Het komt niet vaak voor dat een smartphone op de redactie opduikt die zo prettig in de hand ligt als de Motorola Edge 30 Fusion.

Bij de hand

De smartphone heeft een gewicht van 170 gram en is 0,8 cm dun met rond aflopende randen op het scherm en de achterzijde. Het formaat van de Edge 30 Fusion is een gulden middenweg tussen een groot scherm en een broekzak- en handpalmvriendelijke afmeting. Daarbij moet wel gezegd worden dat een rond aflopend scherm niet iedereen kan bekoren.

Dat rond aflopende scherm heeft een Full-HD formaat en een hoge (niet-dynamische) verversingssnelheid van 144 hertz. De beeldweergave is prima, de maximale helderheid wat minder. Hierdoor kun je wat moeite hebben het scherm af te lezen in fel zonlicht. Achter het scherm is een relatief snelle vingerafdrukscanner geplaatst.

Intern: krachtig

Ook intern  is alles dik in orde, vooral in verhouding tot de adviesprijs van de Motorola. Het dunne formaat zorgt er niet voor dat je inlevert op specificaties. De accu is groot genoeg voor anderhalf tot twee dagen accuduur (afhankelijk van je gebruik natuurlijk). De Snapdragon 888+ chipset met 8GB werkgeheugen zorgen voor uitstekende benchmarkscores en snelheids-praktijkervaringen. Voor de opslag is er 128GB beschikbaar.

Kleine concessies zijn er wel: je kunt de smartphone niet draadloos opladen en een geheugenkaarslot en audiopoort ontbreken. Wel krijg je bij de Edge 30 Fusion een adapter, kabel en hoesje in de doos meegeleverd. Het toestel laadt ook redelijk snel op, hoewel snelheidsrecords niet verbroken worden.

Software: updatebeleid moet beter

In praktijk is de software ook erg prettig. Motorola verandert niet veel aan de Android-basis, waardoor alle snelheid merkbaar behouden blijft en er weinig fouten voorbijkomen. Daar kunnen andere Chinese smartphonemakers wat van leren.

Toch is er een fors nadeel op softwaregebied waarin Motorola wél gelijkligt met andere Chinese smartphonefabrikanten. De Moto Edge 30 Fusion draait Android 12. Jammergenoeg is dat niet de meest recente versie. Maar ergens te verklaren, omdat Android 13 nog niet zo lang definitief uit is.

Het gaat echt mis op het updatebeleid. Je krijgt twee versie-updates (bovenop de oudere Androidversie) en drie jaar security-updates. Dat is niet-duurzaam wegwerpbeleid wat niet past bij een mooie, krachtige smartphone als deze. Hopelijk ziet Motorola zelf in dat deze koers gewijzigd moet worden voordat de Europese Commissie het bedrijf met wetgeving dwingt update-verantwoordelijkheid te nemen.

Saillant detail: in de instellingen krijg je bij het updatemenu uitgelegd waarom updates zo belangrijk zijn voor je telefoon.

Camera’s: twee camera’s en een dieptesensor

Aan de achterzijde van de Edge 30 Fusion vind je drie lenzen: een primaire camera (50 megapixel), groothoeklens (13 megpixel) en een dieptesensor. Laatstgenoemde kan niet worden gebruikt om foto’s te maken. In de app krijg je drie zoomniveau’s. 1x (primaire lens), 0,5x (groothoeklens) en de zoomknop. Gek genoeg wordt voor de zoomfunctie de groothoeklens gebruikt en hier een uitsnede van gemaakt. Desondanks, op de camera valt weinig aan te merken. Zowel de reguliere lens als groothoeklens schieten goede foto’s en video’s. Zelfs de macromodus laat je niet in de steek.

Wanneer de lichtomstandigheden moeilijker worden merk je wel het verschil met een smartphonecamera van Apple, Samsung of Google. Desondanks valt de camera mij positief op!

Alternatieven voor de Motorola Edge 30 Fusion

De Motorola Edge 30 Fusion is vriendelijk geprijsd als je kijkt naar de specificaties die je ervoor terugkrijgt. De smartphone is razendsnel, de accuduur is lang en ook de software heeft een positieve invloed hierop. Het grote verkoopargument voor deze smartphone is echter het handzame ontwerp.

Toch zijn er tekortkomingen die andere smartphonemakers wel opgelost hebben. Zo nemen fabrikanten als Apple, Samsung en Google wél hun update-verantwoordelijkheid, waardoor smartphones als de Google Pixel 6A, Google Pixel 7, Samsung Galaxy S21 FE of iPhone 12 allemaal slimmere keuzes zijn in vergelijkbare prijscategorieën. Deze smartphones zijn handzaam, maar niet zo prettig als de Motorola Edge 30 Fusion. Op cameragebied scoren de alternatieven stuk voor stuk hoger.

Conclusie: Motorola Edge 30 Fusion kopen?

De Motorola Edge 30 Fusion is een van de prettigste smartphones die de afgelopen tijd op de redactie voorbijkwam. Schone software, goede accuduur en vooral een heel fijn ontwerp dat uitstekend in de hand ligt. Er is echter één punt waardoor de Motorola lastig aan te bevelen valt: de update-ondersteuning. Hopelijk worden mensen bij Lenovo wakker voordat wetgeving het merk dwingt deze verantwoordelijkheid serieus te nemen.

Koop de Motorola Edge 30 Fusion bij Bol.com.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.