De Motorola Edge 30 Neo is een relatief kleine smartphone, maar wel een met grote ambities. Het woord ‘klein’ heeft geen betrekking op het schermformaat overigens. Toch valt het toestelformaat zelf alles mee. Laat dit toestel zien dat je geen grote, logge smartphones nodig hebt voor een fijne ervaring? We bekijken het in de Motorola Edge 30 Neo-review.

De Google Pixel 7 Pro steekt er met kop en schouders bovenuit, zowel in de lengte, breedte als diepte. Maar met een scherm van 6,2 inch kunnen we de Motorola Edge 30 Neo eigenlijk niet echt klein noemen (in vergelijking met bijvoorbeeld de iPhone 13 mini). Maar toch doen we het, vanwege de formaat van dit toestel. Met afmetingen van 15,3 bij 7,1 bij 0,78 centimeter en een gewicht van 155 gram is de Neo ontzettend handzaam en licht; veel lichter dan je verwacht van dit soort smartphones. Hij ligt bovendien heel lekker in de hand, mede door de afgeronde hoeken. Dat was ook al de conclusie bij de eerder geteste Motorola Edge 30 Fusion.

Klein, maar fijn

Een klein, maar fijn toestel dus. Opvallend zijn ook de kleuren waarin de Motorola Edge 30 Neo beschikbaar is. Ons toestel heeft de optie Very Peri; een paarse kleur met een cool donker-licht-effect. Helaas moeten we ook concluderen dat het omhulsel, dankzij het gebruik van plastic aan de voor- en achterkant, ietwat goedkoop aanvoelt. Het glijdt soms ook gemakkelijk uit je handen wanneer je niet oplet en de knoppen voelen klein en broos aan. Met het meegeleverde hoesje eromheen kun je ook net niet goed bij die knoppen komen (maar onbereikbaar is wat anders).

Eén van de sterkste kwaliteiten van dit toestel is het scherm. Dit is een plastic oled-paneel met een resolutie van 2.400 bij 1.800 pixels, een verversingsnelheid van 120 hertz en een maximale helderheid van 470 nit. De helderheid is goed voor gebruik binnen en in de avond, maar op ontzettend zonnige dagen kan het soms lastig zijn te zien wat je doet. We kunnen ons voorstellen dat dit een vervelend punt is, maar op dit prijspunt (onder de 400 euro) is dat geen vreemde beperking. Het scherm heeft verder een beeldverhouding van 20:9; prima voor het nuttige van content.

De Motorola Edge 30 Neo geeft beelden prachtig weer. De kleuren ogen vol en warm. Maar wanneer je dat net even té vindt, dan kun je binnen de instellingen voor een neutralere optie kiezen. De grote kijkhoek maakt het mogelijk samen naar foto’s en video’s te kijken op het scherm, zonder gedoe. We zijn tijdens het testen geen problemen tegengekomen met ghosting-effecten (dan blijven er restbeelden achter van de vorige frame) of artefacten. Ook ogen games zeer scherp en kwamen we nergens kartelranden tegen. Verder klinken de speakers prima; ze laten zelfs een baslaag horen.

Prima prestaties, minder goede camera

Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 695. Dit is een relatief snelle midrange processor die de dagelijkse taken moeiteloos uitvoert. Of je nu even snel iets wil opzoeken op het internet, een foto wil maken of een game wil spelen, de Motorola Edge 30 Neo kan het hebben. Maar goed, zo’n goede prestatie is dat nou ook weer niet. Want ook voor toestellen van 400 euro mag je gewoon verwachten dat ze dit kunnen. Je kunt in elk geval de gangbare en populaire games van dit moment spelen als je dat wil. Al moet je er wel rekening mee houden dat dit niet het krachtigste toestel is.

Het toestel beschikt over twee camera’s op de achterkant, terwijl veel concurrenten over drie lenzen beschikken. Vaak hoef je niet veel te verwachten van zo’n derde lens; bovendien neemt de groothoeklens tevens de dienst van een macrolens waar. De hoofdcamera van 64 megapixel maakt degelijke foto’s, maar alleen met voldoende licht. Kleuren poppen van het scherm en wanneer je de hdr-stand activeert levert het systeem ook wat diepte en detail op. Die stand is wel nodig om details echt goed tot hun recht te laten komen, want zonder oogt de boel soms wat levenloos.

Wanneer het licht uit beeld verdwijnt, dan valt dat de kwaliteit hard achteruit gaat. De beelden zijn nooit slecht te noemen, zeker niet voor sociale media, maar op dit prijspunt kun je beter verwachten. Het kleurenpalet oogt wat grauw en van echte details kun je niet meer spreken. De groothoeklens is tevens niet iets om enthousiast van te worden. Niet alleen slokt die een hoop details op aan de randen, ook de kleuren ogen uitgewassen. De macro-optie scoort niet veel beter en heeft veel van dezelfde kanttekeningen (en is daarmee vergelijkbaar met macrolenzen op andere smartphones).

Software biedt toffe functies

Over het algemeen levert Motorola zijn smartphones af met een relatief kale Android-ervaring. De fabrikant voegt geen vervelende skin toe, waardoor je in de basis te maken hebt met een rustig en fijn vormgegeven besturingssysteem. Echter, het bedrijf voegt wel enkele, toffe functies toe. Zo kun je in de semi-slaapstand op een notificatie drukken om de inhoud te bekijken, zonder het toestel uit de slaapstand te halen. Daarnaast kun je op verschillende manieren schudden om bijvoorbeeld de led-lamp of de camera te activeren. Dit is niet nieuw voor dit toestel, maar het blijft wel tof.

Heeft geeft de Motorola Edge 30 Neo net wat meer handigheid mee en wat unieke eigenschappen. En die zijn hard nodig op de markt van midrange smartphones. De bloatware is minimaal (op de Google-apps na, natuurlijk), maar is niet te verwijderen, helaas. Aangezien het toestel 128 GB aan opslagruimte heeft, is dat geen groot probleem. Met Android 12 aan boord krijg je toegang tot een modern, snel en veilig systeem. Motorola belooft bovendien twee Android-upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates uit te brengen. Dat moet beter, vooral aangezien Android 13 al eerder uit kwam dan deze smartphone.

Lees ook: minstens vijf jaar updates op komst, hoe de EU innovatie met wetgeving afdwingt.

Tot slot kijken we nog even naar de accu in dit toestel. Door zijn dunne vormgeving hadden we niet verwacht dat er een vette batterij in zou zitten. Maar met iets meer dan 4.000 mAh valt het resultaat niet tegen. Zowel de chipset als Android 12 zijn behoorlijk energiezuinig, dus dat belooft wat. Over het algemeen houdt de Motorola Edge 30 Neo het wel een dag uit, maar daar is alles mee gezegd. Dan hebben we gemaild, gebeld, Chrome geopend en gegamed, soms met locaties en bluetooth aan. Opladen gaat snel dankzij de 68watt-lader: binnen vijftig minuten tik je de honderd procent aan.

Motorola Edge 30 Neo – conclusie

Op de midrange-markt moet je goed je best doen om op te vallen tussen het aanbod. Motorola doet een goede poging met dit model. Op veel punten stelt de Neo niet teleur: het scherm is kleurrijk en mooi, de prestaties zijn op redelijk niveau en de software is schoon en handig. De kleurenopties zijn lekker opvallend en verder zijn we te spreken over de oplaadsnelheid. Het updatebeleid is wat karig, de accu redt een volle dag nèt en het camerasysteem stelt in veel situaties teleur. Het fijnste is echter de voetafdruk van dit toestel: dit is een kleine smartphone met grote ambities.

De Huawei Freeclip 2 is een opmerkelijke set oordopjes. Niet alleen omdat je ze om je oren draagt, alsof het oorbellen met clipjes zijn, maar omdat er een bijzonder verrassend geluid uit komt, ondanks dat compacte formaat. Het grootste minpunt? De prijs…

Het kan zijn dat het ontwerp van de Huawei Freeclip 2 je nog niet bekend voorkomt. Toch bestaat dit soort oordopjes al een tijdje. Niet alleen in de vorm van de voorganger van dit model; Motorola heeft bijvoorbeeld de Buds Loop, terwijl JBL eerder de Soundgear Clips aankondigde. Desondanks geniet de productcategorie nog weinig populariteit. Waarschijnlijk vanwege de iets minder audiokwaliteit en iets hogere aanschafprijs in vergelijking met 'normale' oortjes.

De Huawei Freeclip 2 valt (net als zijn soortgenoten) onder de categorie open-ear-oordopjes (en subcategorie C-bridge). Dat betekent dat ze niet ín je oren gaan, maar net boven de gehoorgang hangen en de muziek als het ware de opening in blazen. Daardoor blijf je goed in contact met je directe omgeving terwijl je naar je eigen muziek luistert, en anderen hebben daar weinig last van: er lekt soms wat geluid weg, maar meestal zo zacht dat het nauwelijks stoort.

©Wesley Akkerman

Verbeteringen Huawei Freeclip 2

Mocht je al weg bekend zijn met de Huawei Freeclip, dan is het goed om even kort te verbeteringen te bespreken. Deze set beschikt bijvoorbeeld over adaptieve audio, waardoor hij het volumeniveau aan de omgevingsgeluiden kan aanpassen. Daarnaast kun je de hardware bedienen met zowel tik- als veegbewegingen. De batterijen houden het één uur langer vol (nu negen uur) en het oplaadhoesje gaat twee uur langer mee (nu in totaal 38 uur).

Ook mooi meegenomen: de oorhangers wegen ongeveer elf procent minder dan de eerste variant, terwijl Huawei niet inleverde op audiokwaliteit. Sterker nog: die is er op vooruitgegaan. Muziek klinkt over het algemeen helder en fris en als je binnen de bijbehorende app de equalizer gebruikt, ook nog eens warm en omhelzend. De bas kan soms wat scherp klinken en er treedt enige vervorming op na het gebruik van die equalizer, maar dit valt allemaal binnen de verwachting.

©Wesley Akkerman

De afweging maken

Je kunt van een set open-ear-dopjes namelijk niet dezelfde audiokwaliteit verwachten als van oordoppen die daadwerkelijk je gehoorgang ingaan en de boel netjes afsluiten. Desondanks zijn we onder de indruk van de audiokwaliteit. Je favoriete tunes klinken aangenaam en vertrouwd; een groter compliment kunnen we open-ear-setjes niet geven. Onze ervaringen met andere merken dopjes laten qua audio nog wel eens wat te wensen over, maar hier vallen veel negatieve ervaringen weg.

Zoals gezegd klinkt de audio niet perfect. Je mist soms wat detail en ook de bredere soundstage die je krijgt met oordoppen die je afsluiten van de wereld. De vraag is alleen: maakt dat in de praktijk veel uit? Meestal niet, want met open-ear-modellen kies je bewust voor die balans. Je levert iets in op geluidskwaliteit, maar je blijft je omgeving horen. Daardoor lenen dit soort sets zich perfect lenen voor bijvoorbeeld fietsers en wanneer je in de sportschool bent: momenten waarop je niet helemaal afgesloten wilt zijn van de buitenwereld.

©Wesley Akkerman

Draagcomfort is top, bediening laat steken vallen

Verder zitten de Huawei FreeClip 2-oortjes opvallend prettig. Je hangt ze als het ware aan je oor en schuift ze daarna simpelweg naar de plek die voor jou goed voelt. Zitten ze hoger fijner, dan zet je ze iets omhoog. Liever wat lager, dan laat je ze wat meer zakken. Fijn is ook dat ze bij de meeste oorbellen niet in de weg zitten, dus je hebt best veel speelruimte voor de pasvorm. En als leuke extra: ze vallen op als een soort sieraad – je oogt meteen wat modieuzer met deze dingen.

Dat gezegd hebbende zijn we minder te spreken over de fysieke bediening. Het is fijn dat je kunt vegen en tikken, maar juist dat tikken op de dunne rand (de C-brug) werkt minder betrouwbaar dan je hoopt. Eén tik doet gelukkig niets, want die maak je soms al per ongeluk. Alleen: als je wél bewust een tik- of drukbeweging probeert te doen, pakt de brug dat lang niet altijd. Of je nu net te zacht drukt of net niet snel genoeg bent, het resultaat is hetzelfde: we grepen uiteindelijk toch steeds naar onze smartphone om te pauzeren, te skippen of het volume aan te passen.

Daarnaast helpt het ook niet dat je voor Huawei-producten apps moet downloaden die niet gewoon in de Google Play Store staan. Je moet eerst AppGallery van Huawei downloaden en vervolgens AI Life installeren. Android geeft zelfs een flinke waarschuwing en dat voelt niet bepaald geruststellend. Ga je toch door, dan krijg je wel een overzichtelijke manier om de Huawei FreeClip 2 te beheren. Aan de app zelf ligt het dus niet.

Huawei Freeclip 2 kopen?

Met een prijskaartje van pakweg 200 euro moet je diep in de buidel tasten voor de Huawei Freeclip 2. Maar daar krijg je dan ook wel de meest comfortabele open-ear-oordoppen van dit moment voor terug. Koppel dat aan een warme en vertrouwde audiobeleving en je houdt een set over die in deze categorie zijn weerga niet kent. Het gedoe met de app en de bediening is vervelend, zeker op dit prijspunt, dus hopelijk doet de fabrikant daar nog iets mee.

Microsoft heeft de Xbox Game Pass-titels van de komende wekend aangekondigd. Onder de games die naar de dienst komen valt ook Death Stranding: Director's Cut, die sinds vandaag op Game Pass staat.

De nieuwe Xbox Game Pass-toevoegingen werd via Xbox Wire aangekondigd. Daar valt ook meer informatie over de verschillende games die naar de abonnementsdienst komen te lezen.

Death Stranding

De Director's Cut van Death Stranding is daarbij een van de meest opvallende toevoegingen. Het spel van Hideo Kojima kwam in eerste instantie alleen op PlayStation-consoles uit, maar kwam daarna ook naar Xbox. Kojima bedacht hiervoor de Metal Gear-reeks en staat bekend om zijn vaak duizelingwekkende concepten en haast onnavolgbare verhalen in zijn games. Inmiddels is ook een vervolg op Death Stranding uitgekomen op PlayStation 5, maar die is nog niet op andere platforms beschikbaar.

In Death Stranding maken we kennis met een Amerika dat uit elkaar is gevallen doordat de grens tussen deze wereld en het dodenrijk vervaagt. De wereld wordt geteisterd door unieke regenbuien die niet alleen levende wezens en materialen in extreem snel tempo verouderen, maar ook een soort geesten (BT's) laten verschijnen. Als gevolg hiervan is de samenleving in de VS uit elkaar gevallen en zijn de overgebleven steden afgesloten, vaak ondergrondse forten die geen contact met elkaar hebben.

Spelers besturen Sam Porter Bridges - gespeeld door The Walking Dead-ster Norman Reedus - die door Amerika trekt en pakketjes tussen de verschillende vestigingen vervoert. Ondertussen probeert hij de steden aan een netwerk te verbinden, zodat de samenleving langzaam maar zeker weer in contact met elkaar komt en materialen kunnen uitwisselen via het netwerk. Sam heeft daarnaast de unieke eigenschap de hierboven genoemde BT's te zien. Hij weet zelfs wanneer hij ze nadert doordat hij een speciale baby bij zich draagt met soortgelijke paranormale gaven.

De Xbox Games Pass-toevoegingen

Hieronder zijn alle toevoegingen aan Xbox Game Pass van de komende weken te zien.

Deze games verdwijnen op 31 januari van Xbox Game Pass: