De Motorola Edge 30 Neo is een relatief kleine smartphone, maar wel een met grote ambities. Het woord ‘klein’ heeft geen betrekking op het schermformaat overigens. Toch valt het toestelformaat zelf alles mee. Laat dit toestel zien dat je geen grote, logge smartphones nodig hebt voor een fijne ervaring? We bekijken het in de Motorola Edge 30 Neo-review.

De Google Pixel 7 Pro steekt er met kop en schouders bovenuit, zowel in de lengte, breedte als diepte. Maar met een scherm van 6,2 inch kunnen we de Motorola Edge 30 Neo eigenlijk niet echt klein noemen (in vergelijking met bijvoorbeeld de iPhone 13 mini). Maar toch doen we het, vanwege de formaat van dit toestel. Met afmetingen van 15,3 bij 7,1 bij 0,78 centimeter en een gewicht van 155 gram is de Neo ontzettend handzaam en licht; veel lichter dan je verwacht van dit soort smartphones. Hij ligt bovendien heel lekker in de hand, mede door de afgeronde hoeken. Dat was ook al de conclusie bij de eerder geteste Motorola Edge 30 Fusion.

Klein, maar fijn

Een klein, maar fijn toestel dus. Opvallend zijn ook de kleuren waarin de Motorola Edge 30 Neo beschikbaar is. Ons toestel heeft de optie Very Peri; een paarse kleur met een cool donker-licht-effect. Helaas moeten we ook concluderen dat het omhulsel, dankzij het gebruik van plastic aan de voor- en achterkant, ietwat goedkoop aanvoelt. Het glijdt soms ook gemakkelijk uit je handen wanneer je niet oplet en de knoppen voelen klein en broos aan. Met het meegeleverde hoesje eromheen kun je ook net niet goed bij die knoppen komen (maar onbereikbaar is wat anders).

Eén van de sterkste kwaliteiten van dit toestel is het scherm. Dit is een plastic oled-paneel met een resolutie van 2.400 bij 1.800 pixels, een verversingsnelheid van 120 hertz en een maximale helderheid van 470 nit. De helderheid is goed voor gebruik binnen en in de avond, maar op ontzettend zonnige dagen kan het soms lastig zijn te zien wat je doet. We kunnen ons voorstellen dat dit een vervelend punt is, maar op dit prijspunt (onder de 400 euro) is dat geen vreemde beperking. Het scherm heeft verder een beeldverhouding van 20:9; prima voor het nuttige van content.

De Motorola Edge 30 Neo geeft beelden prachtig weer. De kleuren ogen vol en warm. Maar wanneer je dat net even té vindt, dan kun je binnen de instellingen voor een neutralere optie kiezen. De grote kijkhoek maakt het mogelijk samen naar foto’s en video’s te kijken op het scherm, zonder gedoe. We zijn tijdens het testen geen problemen tegengekomen met ghosting-effecten (dan blijven er restbeelden achter van de vorige frame) of artefacten. Ook ogen games zeer scherp en kwamen we nergens kartelranden tegen. Verder klinken de speakers prima; ze laten zelfs een baslaag horen.

Prima prestaties, minder goede camera

Onder de motorkap zit een Qualcomm Snapdragon 695. Dit is een relatief snelle midrange processor die de dagelijkse taken moeiteloos uitvoert. Of je nu even snel iets wil opzoeken op het internet, een foto wil maken of een game wil spelen, de Motorola Edge 30 Neo kan het hebben. Maar goed, zo’n goede prestatie is dat nou ook weer niet. Want ook voor toestellen van 400 euro mag je gewoon verwachten dat ze dit kunnen. Je kunt in elk geval de gangbare en populaire games van dit moment spelen als je dat wil. Al moet je er wel rekening mee houden dat dit niet het krachtigste toestel is.

Het toestel beschikt over twee camera’s op de achterkant, terwijl veel concurrenten over drie lenzen beschikken. Vaak hoef je niet veel te verwachten van zo’n derde lens; bovendien neemt de groothoeklens tevens de dienst van een macrolens waar. De hoofdcamera van 64 megapixel maakt degelijke foto’s, maar alleen met voldoende licht. Kleuren poppen van het scherm en wanneer je de hdr-stand activeert levert het systeem ook wat diepte en detail op. Die stand is wel nodig om details echt goed tot hun recht te laten komen, want zonder oogt de boel soms wat levenloos.

Wanneer het licht uit beeld verdwijnt, dan valt dat de kwaliteit hard achteruit gaat. De beelden zijn nooit slecht te noemen, zeker niet voor sociale media, maar op dit prijspunt kun je beter verwachten. Het kleurenpalet oogt wat grauw en van echte details kun je niet meer spreken. De groothoeklens is tevens niet iets om enthousiast van te worden. Niet alleen slokt die een hoop details op aan de randen, ook de kleuren ogen uitgewassen. De macro-optie scoort niet veel beter en heeft veel van dezelfde kanttekeningen (en is daarmee vergelijkbaar met macrolenzen op andere smartphones).

Software biedt toffe functies

Over het algemeen levert Motorola zijn smartphones af met een relatief kale Android-ervaring. De fabrikant voegt geen vervelende skin toe, waardoor je in de basis te maken hebt met een rustig en fijn vormgegeven besturingssysteem. Echter, het bedrijf voegt wel enkele, toffe functies toe. Zo kun je in de semi-slaapstand op een notificatie drukken om de inhoud te bekijken, zonder het toestel uit de slaapstand te halen. Daarnaast kun je op verschillende manieren schudden om bijvoorbeeld de led-lamp of de camera te activeren. Dit is niet nieuw voor dit toestel, maar het blijft wel tof.

Heeft geeft de Motorola Edge 30 Neo net wat meer handigheid mee en wat unieke eigenschappen. En die zijn hard nodig op de markt van midrange smartphones. De bloatware is minimaal (op de Google-apps na, natuurlijk), maar is niet te verwijderen, helaas. Aangezien het toestel 128 GB aan opslagruimte heeft, is dat geen groot probleem. Met Android 12 aan boord krijg je toegang tot een modern, snel en veilig systeem. Motorola belooft bovendien twee Android-upgrades en drie jaar aan beveiligingsupdates uit te brengen. Dat moet beter, vooral aangezien Android 13 al eerder uit kwam dan deze smartphone.

Lees ook: minstens vijf jaar updates op komst, hoe de EU innovatie met wetgeving afdwingt.

Tot slot kijken we nog even naar de accu in dit toestel. Door zijn dunne vormgeving hadden we niet verwacht dat er een vette batterij in zou zitten. Maar met iets meer dan 4.000 mAh valt het resultaat niet tegen. Zowel de chipset als Android 12 zijn behoorlijk energiezuinig, dus dat belooft wat. Over het algemeen houdt de Motorola Edge 30 Neo het wel een dag uit, maar daar is alles mee gezegd. Dan hebben we gemaild, gebeld, Chrome geopend en gegamed, soms met locaties en bluetooth aan. Opladen gaat snel dankzij de 68watt-lader: binnen vijftig minuten tik je de honderd procent aan.

Motorola Edge 30 Neo – conclusie

Op de midrange-markt moet je goed je best doen om op te vallen tussen het aanbod. Motorola doet een goede poging met dit model. Op veel punten stelt de Neo niet teleur: het scherm is kleurrijk en mooi, de prestaties zijn op redelijk niveau en de software is schoon en handig. De kleurenopties zijn lekker opvallend en verder zijn we te spreken over de oplaadsnelheid. Het updatebeleid is wat karig, de accu redt een volle dag nèt en het camerasysteem stelt in veel situaties teleur. Het fijnste is echter de voetafdruk van dit toestel: dit is een kleine smartphone met grote ambities.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.