De tweede Android-telefoon is slanker en beter dan de T-Mobile G1.

Bij de introductie van de T-Mobile G1 voelden zowel de smartphone als het Android-besturingssysteem nog incompleet. De 'Google-foon' heeft het tot menig broekzak weten te schoppen, maar wie hoopte op een iPhone-killer kwam bedrogen uit.

De HTC Magic, in Nederland exclusief aangeboden door Vodafone, beantwoordt de meeste kritiekpunten van de G1. De materialen die HTC gebruikt heeft voor de behuizing voelen steviger aan, met een superieure afwerking. De gekromde achterzijde van de smartphone ligt comfortabel in de hand, de smartphone is lichter en dunner en er is minder ruimte verspild aan de onderzijde van het toestel. De essentiële rollerball is groter geworden, reageert beter op beweging en gaat langer mee. Het 3,5-inch touchscreen kent dezelfde accuraatheid als die van de G1. Het grootste verschil met de G1 is echter het ontbreken van een fysiek toetsenbord.

De Magic is voorzien van een redelijk accuraat onscreen toetsenbord, ondanks de wat kleine toetsen. U zult er niet zo snel op typen als op een fysiek toetsenbord, maar het is goed genoeg om voor niet te veel frustratie te zorgen. U raakt er in ieder geval snel aan gewend.

De matige accuduur was de grote spelbreker van de G1, maar de Magic maakt dit meer dan goed. Het uitwisselen van bestanden via bluetooth of de ingebouwde wifi slaat maar een kleine deuk in de accuduur. Ook na het downloaden van verschillende applicaties, het twee uur lang afspelen van muziek met de ingebouwde mp3-speler en één uur browsen met de webbrowser staat de accuduur nog op 60 procent. De telefoontjes die we tussendoor plegen zijn helder, verstaanbaar en snel opgezet.

De 3,2-megapixel camera is een verbetering ten opzichte van de rampzalige camera van de G1. Er is nog steeds geen flitser aanwezig, maar het is nu wel mogelijk filmopnames te maken. HTC maakt wederom de fout om géén 3,5mm-koptelefoonuitgang in te bouwen. U zit dus vast aan de vervelende mini-usb-connector. De geluidskwaliteit van de meegeleverde koptelefoon is, zoals verwacht, slecht.

De echte ster van de Magic is het Android-besturingssysteem. Het resultaat van een upgrade naar firmware 1.5 (Cupcake) is dat veel van de tekortkomingen van de vorige versie opgelost zijn. Webbrowsen gaat prettig; de meeste websites passen goed op het scherm. Sites als Wikipedia en BBC worden standaard doorgeleid naar hun mobiele variant.

De open source-natuur van de Android Marketplace zorgt voor een aantal juweeltjes van applicaties. Nee, de Marketplace en zijn apps zijn niet zo gepolijst en talrijk als de iPhone App Store, maar het is niet moeilijk een aantal uitstekende programma's te vinden. Het downloaden en beheren van deze applicaties is eenvoudig, waardoor we al snel bij elke gelegenheid op zoek gaan naar een bijpassende applicatie.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Uiteraard is er nog steeds ruimte voor verbetering, maar de sprong in hardware van de G1 naar de Magic is significant. De Cupcake-update is eveneens een stap in de goede richting. Het is geruststellend dat zowel HTC als Google goed naar kritiek luisteren.BesturingssysteemGoogle AndroidSchermgrootte (inch)3.2Schermresolutie480 x 320Intern geheugen (MB)512Uitbreidbaar geheugenmicroSDHC
Netwerken (GSM)tribandNetwerken (draadloos)802.11 b/g
Bluetooth 2.0+EDR
GPRS
UMTS
HSDPA
Camera-resolutie (megapixel)3.2Videoconferencingcamera (megapixel)0Aanraakgevoelig schermjaQwerty-toetsenbordneeGPS-receiverjaBatterijduur spraak (uren)8Batterijduur standby (dagen)18ProcessorQualcomm MSM7201a (528 MHz)Afmetingen113 x 55.56 x 13.65 mmGewicht (grammen)116

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.