De tweede Android-telefoon is slanker en beter dan de T-Mobile G1.

Bij de introductie van de T-Mobile G1 voelden zowel de smartphone als het Android-besturingssysteem nog incompleet. De 'Google-foon' heeft het tot menig broekzak weten te schoppen, maar wie hoopte op een iPhone-killer kwam bedrogen uit.

De HTC Magic, in Nederland exclusief aangeboden door Vodafone, beantwoordt de meeste kritiekpunten van de G1. De materialen die HTC gebruikt heeft voor de behuizing voelen steviger aan, met een superieure afwerking. De gekromde achterzijde van de smartphone ligt comfortabel in de hand, de smartphone is lichter en dunner en er is minder ruimte verspild aan de onderzijde van het toestel. De essentiële rollerball is groter geworden, reageert beter op beweging en gaat langer mee. Het 3,5-inch touchscreen kent dezelfde accuraatheid als die van de G1. Het grootste verschil met de G1 is echter het ontbreken van een fysiek toetsenbord.

De Magic is voorzien van een redelijk accuraat onscreen toetsenbord, ondanks de wat kleine toetsen. U zult er niet zo snel op typen als op een fysiek toetsenbord, maar het is goed genoeg om voor niet te veel frustratie te zorgen. U raakt er in ieder geval snel aan gewend.

De matige accuduur was de grote spelbreker van de G1, maar de Magic maakt dit meer dan goed. Het uitwisselen van bestanden via bluetooth of de ingebouwde wifi slaat maar een kleine deuk in de accuduur. Ook na het downloaden van verschillende applicaties, het twee uur lang afspelen van muziek met de ingebouwde mp3-speler en één uur browsen met de webbrowser staat de accuduur nog op 60 procent. De telefoontjes die we tussendoor plegen zijn helder, verstaanbaar en snel opgezet.

De 3,2-megapixel camera is een verbetering ten opzichte van de rampzalige camera van de G1. Er is nog steeds geen flitser aanwezig, maar het is nu wel mogelijk filmopnames te maken. HTC maakt wederom de fout om géén 3,5mm-koptelefoonuitgang in te bouwen. U zit dus vast aan de vervelende mini-usb-connector. De geluidskwaliteit van de meegeleverde koptelefoon is, zoals verwacht, slecht.

De echte ster van de Magic is het Android-besturingssysteem. Het resultaat van een upgrade naar firmware 1.5 (Cupcake) is dat veel van de tekortkomingen van de vorige versie opgelost zijn. Webbrowsen gaat prettig; de meeste websites passen goed op het scherm. Sites als Wikipedia en BBC worden standaard doorgeleid naar hun mobiele variant.

De open source-natuur van de Android Marketplace zorgt voor een aantal juweeltjes van applicaties. Nee, de Marketplace en zijn apps zijn niet zo gepolijst en talrijk als de iPhone App Store, maar het is niet moeilijk een aantal uitstekende programma's te vinden. Het downloaden en beheren van deze applicaties is eenvoudig, waardoor we al snel bij elke gelegenheid op zoek gaan naar een bijpassende applicatie.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Uiteraard is er nog steeds ruimte voor verbetering, maar de sprong in hardware van de G1 naar de Magic is significant. De Cupcake-update is eveneens een stap in de goede richting. Het is geruststellend dat zowel HTC als Google goed naar kritiek luisteren.BesturingssysteemGoogle AndroidSchermgrootte (inch)3.2Schermresolutie480 x 320Intern geheugen (MB)512Uitbreidbaar geheugenmicroSDHC
Netwerken (GSM)tribandNetwerken (draadloos)802.11 b/g
Bluetooth 2.0+EDR
GPRS
UMTS
HSDPA
Camera-resolutie (megapixel)3.2Videoconferencingcamera (megapixel)0Aanraakgevoelig schermjaQwerty-toetsenbordneeGPS-receiverjaBatterijduur spraak (uren)8Batterijduur standby (dagen)18ProcessorQualcomm MSM7201a (528 MHz)Afmetingen113 x 55.56 x 13.65 mmGewicht (grammen)116

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.