Google is allang niet meer alleen een zoekmachinegigant, het heeft ook in veel andere industrieën een flinke vinger in de pap. Denk aan Android, dat op vele miljoenen telefoons geïnstalleerd staat. Daar hoort ook onderhoud aan de Play Store bij. Welke ontwikkelingen zijn er de afgelopen tijd op dit gebied?

De Google Play-winkel is de laatste tijd in opspraak gekomen door het spel Fortnite. Maker Epic is boos op Google en Apple omdat beiden de game uit hun appwinkels hebben gehaald. De reden? Epic heeft een betaalsysteem binnen de app, waardoor Google en Apple de 30 procent inkomsten op alle aankopen mislopen. Deze gaan immers dan niet via de betaalsystemen van de appwinkels.

Het is een controversieel onderwerp dat de techwereld in zijn greep houdt en het overschaduwt op dit moment de dingen die Google wel goed doet met zijn Play Store. Er zijn namelijk heel wat zaken verandert in de afgelopen tijd. Het meest opvallende zijn de aanpassingen in het beleid van de appwinkel. Deze zijn vooral gericht op het verwijderen van apps die onbetrouwbaar zijn. Bovendien hebben gebruikers meer controle op welke data er wordt gebruikt.

Locatiegegevens en abonnementen

Het belangrijkste aspect binnen die data is die van locatie. Er zijn veel apps die in de achtergrond je locatie bijhouden, maar straks kunnen mensen apps ook voor slechts eenmaal toestemming geven de locatie in te zien. Iets wat niet alleen in het voordeel van dataveiligheid is, maar ook van de batterij van je smartphone. Daarom moeten ontwikkelaars eerst je toestemming hebben om die locatie in de achtergrond te achterhalen.

Ook stort Google zich dit jaar op abonnementen. Je hebt ongetwijfeld ooit meegemaakt dat je een mail kreeg dat Google Play een x bedrag heeft afgeschreven voor een app waarvan je niet eens meer wist dat je hem had. Gelukkig kun je dat in sommige gevallen gemakkelijk terugdraaien. Iets waar Google zich hard voor maakt: zorgen dat mensen niet vastzitten aan abonnementen waar ze niet op zitten te wachten. Daarom moeten ontwikkelaars heel duidelijk laten weten wat precies de kosten van het abonnement zijn en hoe het zit met gratis proefperiodes en betalingsmomenten.

Het effect van de coronapandemie

De pandemie heeft ook invloed gehad op de Play Store, al heb je hier als gebruiker minder last van gehad: het kostte Google meer tijd om apps te reviewen, voor deze online werd geplaatst. Het duurt nu ruim een week voor een app door het reviewproces heen is. Daarnaast heeft het een speciale coronavirus-pagina ingericht zodat gebruikers meer informatie tot hun beschikking hebben en zijn de gratis probeerperiodes van Google Play Pass verlengd.

Tegelijkertijd moet Google ook aanpassingen doorvoeren om dat de Europese Unie dit van hem vraagt. Zo moeten ontwikkelaars minimaal 30 dagen voor een app wordt verwijderd een statement uitgeven over het waarom van het verdwijnen van de app. Daarnaast moet er meer transparantie komen. Ontwikkelaars moeten begrijpelijke taal gebruiken in hun beleid en 15 dagen van tevoren laten weten wanneer er een verandering komt in het beleid.

Het is duidelijk dat de Google Play-store dit jaar vooral druk doende is met anticiperen op de pandemie, maar ook op de regels vanuit de verschillende werelddelen waarin het opereert. Plus, dan is er nog het akkefietje met één van ‘s werelds meest populaire games van dit moment...

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.