Hoewel nog maar weinig smartphones op Android O draaien, staat later dit jaar alweer een nieuwe Android-versie voor de deur. Google werkt momenteel met man en macht aan Android P, en in dit artikel zetten we de belangrijkste nieuwe functies voor je op een rij.

Android P - Naam en releasedatum

Android P is de negende versie van Android en de bijnaam is op het moment van schrijven nog niet bekend. Vrijwel zeker heeft het iets te maken met een lekkernij, na eerder o.a. Android KitKat, Lollipop, Marshmallow, Nougat en Oreo. Google lijkt te hinten naar Popsicle (ijsje), of anders Pineapple (ananas). De tijd zal het leren.

Vermoedelijk lanceert Android in het derde kwartaal van 2018. Het OS komt dan als eerste uit voor telefoons van Google zelf, de Pixel-lijn. Daarna duurt het vaak nog wel enkele maanden voor ook andere telefoons de update krijgen, hoewel dit proces door de komst van Project Treble in theorie sneller kan verlopen.

Android P beta installeren

Kun je niet wachten om Android P uit te proberen? Dan kun je op sommige telefoons nu al een testversie installeren. Het betreft de volgende modellen:

Pixel 2 / Pixel 2 XL, Pixel / Pixel XL
Essential Phone
Sony Xperia XZ2
OnePlus 6
Xiaomi Mi Mix 2S
Nokia 7 Plus
Oppo R15 Pro
Vivo X21

Aanmelden voor het betaprogramma doe je op deze site. Vervolgens krijg je op je smartphone automatisch een melding om de update te downloaden en te installeren. Waarom uitgerekend deze toestellen? Omdat ze een van de weinigen zijn met ondersteuning voor Project Treble, een nieuw achterliggend systeem dat snellere Android-updates mogelijk maakt. 

Wat is er nieuw in Android P?

Verbeterde notificaties - Opnieuw gaat het notificatiesysteem van Android op de schop. Voortaan lees je meer informatie af uit je smartphone-meldingen, zoals de eerste regels van een e-mail. Ook is het mogelijk om direct een automatisch antwoord terug te sturen. Of de AI van Google deze verzint - zoals Smart Reply - of dat app-ontwikkelaars ze zelf bepalen, is nog even afwachten.

Daarnaast krijg je meer controle over meldingen die je als storend ervaart. Wanneer Android P opmerkt dat je notificaties van bepaalde apps telkens wegswiped zonder de app te openen, dan vraagt het bestyringssysteem of je meldingen van die app wilt uitschakelen. Notificaties per app bepalen kan al langer in Android, maar treedt nu meer naar de voorgrond.

©CIDimport

Notch-ondersteuning - Sinds de iPhone X komen er telkens meer smartphones uit met een 'notch' in het midden van het scherm. Deze inkeping biedt plaats voor o.a. de selfiecamera en/of een speaker, terwijl het scherm er omheen loopt. Fabrikanten van Android-toestellen kopiëren dit naarstig, en Google gaat er met Android P voor zorgen dat het besturingssysteem hiervoor geoptimaliseerd is. Zodat alles er netjes uit blijft zien en er bijvoorbeeld niet zomaar icoontjes verdwijnen.

Smartphone-verslaving aangepakt: Dashboard en Niet Storen - Google legt bij Android P een grotere nadruk op juist het wegleggen van je smartphone. Die schreeuwt nu immers constant om je aandacht, wat bewezen nadelen heeft op je gezondheid - denk aan een verslechterd concentratievermogen of slaapproblemen bij smartphone-gebruik in de avond.

Android P laat je dan ook voor apps een tijdslimiet instellen. Een uurtje Facebook per dag, en daarna gaat de app op slot. Het icoontje wordt grijs en je kunt Facebook de komende 24 uur niet meer openen.  Een nieuw Dashboard-menu geeft je verder precies inzicht in hoeveel tijd je aan je smartphone spendeert, en welke apps je het vaakst gebruikt. 

Enkel je telefoon op 'stil' zetten is voor veel mensen niet genoeg, omdat er nog steeds knipperende lampjes zijn die je er aan herinneren dat er nieuwe meldingen zijn. De verbeterde Niet Storen-modus zorgt ervoor dat je daadwerkelijk niet meer gestoord wordt. Meldingen komen niet meer binnen, het scherm gaat op grijs en je kan alleen nog gebeld worden door contacten die je zelf aangeeft.

Deze modus kan automatisch aanspringen op een tijdstip naar keuze, bijvoorbeeld enkele uren voor je naar bed gaat. Google noemt die functie 'Wind Down', oftewel ontspannen. Door al deze maatregelen hoopt Google dat gebruikers gezonder met hun smartphones om kunnen gaan. 

©CIDimport

Snellere bediening - Android P is minder afhankelijk van knoppen en werkt juist meer met gebaren, ofwel swipes. Zo verdwijnt onderin de knop voor recente apps. Dat doe je voortaan door op het homescherm omhoog te swipen. Houd je vinger even op het scherm om de Google Assistant op te roepen. Het zal even wennen zijn, maar volgens Google is dit een veel snellere manier van bedienen. Niet zo gek ook: Apple introduceerde 'gesture controls' al eerder.

©CIDimport

Meer privacy - Veel mensen maken zich terecht zorgen over apps die stiekem meeluisteren. Daarom kan dit vanaf Android P niet meer. Zodra je telefoon in standby-stand staat of je een bepaalde app niet actief gebruikt, kan deze niet meer de microfoon of camera van je toestel misbruiken.

Overzichtelijke instellingen - Het instellingenscherm van Android wordt telkens voller, en om het overzicht te bewaren wordt dit menu in een nieuw jasje gestoken. Aanbevolen instellingen worden bovenin onder de aandacht gebracht, en de 'quick settings' (zoals wifi en bluetooth) krijgen een makeover met nettere icoontjes. De volumebalk verplaatst van boven naar de rechterkant van het scherm, waar je je toestel ook makkelijker op stil kunt zetten.

Google Maps voor binnengebruik - Android P biedt ondersteuning voor 802.11mc wifi, een nieuw protocol dat specifiek bedoeld is voor locatiebepaling binnen een gebouw. Daardoor zou je bijvoorbeeld op Google Maps gemakkelijker je weg kunnen vinden op een vliegveld, een ziekenhuis of een overdekt winkelcentrum.

©CIDimport

Screenshots bewerken - Android P heeft een ingebouwde tool voor het bewerken van screenshots onder de naam Markup. Je kunt schermafbeeldingen en foto's van notities en aantekeningen voorzien, om ze vervolgens te delen. Verwacht geen uitgebreide functies die Photoshop moeten evenaren, zie het als een geinig extraatje. Lees hier meer over op de site van Computer!Totaal.

Meerdere camera's tegelijk - Smartphones worden telkens vaker met een dubbele camera uitgerust. Om daar meer mogelijkheden aan te bieden, ondersteunt Android P het aansturen van twee camera's tegelijk. Wat je daar in de praktijk van kunt verwachten, is nog even afwachten.

Verbeterde accuduur - Bij iedere Android-update belooft Google een verbeterde accuduur. Zo ook deze keer. Dit keer zet het bedrijf echter voor het eerst kunstmatige intelligentie in, die meekijkt welke apps het minst gebruikt worden maar toch de meeste energie slurpen. Deze apps worden vervolgens sneller stopgezet, zodat je minder vaak hoeft op te laden. Je kunt deze optie - Adaptive Battery genaamd - eventueel ook uitschakelen.

Dit artikel wordt aangevuld naarmate we meer informatie hebben.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.