ID.nl logo
Consumenten testen: Krups Evidence Eco-Design
© Krups
Huis

Consumenten testen: Krups Evidence Eco-Design

Met de Evidence Eco-Design belooft Krups een energiezuinige bonen-espressomachine af te leveren. Hoe presteert dit apparaat volgens onze testers op gebied van gebruiksgemak, veelzijdigheid en onderhoud? We vatten de bevindingen samen.

Partnerbijdrage – in samenwerking met Krups

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl Koffiewijzer is deze Krups Evidence Eco-Design uitgebreid getest door minimaal vijf testers, die de koffiemachine twee weken in eigen woning hebben uitgeprobeerd. Wil je meer weten over de testprocedure of over de resultaten van de andere deelnemende modellen? Klik dan op de groene knop hieronder.  

De Kieskeurig.nl Koffiewijzer

16 koffiemachines getest door consumenten

Eenvoudig in gebruik 

De Krups Evidence Eco-Design Black wordt geprezen om zijn gebruiksvriendelijkheid. Gebruikers merken op dat het apparaat makkelijk te bedienen is dankzij een duidelijke en overzichtelijke interface, die je bedient via touchknoppen met afbeeldingen erop. Tester Nienke schrijft hierover: "De bediening is eenvoudig en overzichtelijk; er zijn geen ingewikkelde menu’s. De koffiesterkte en portiegrootte zijn heel makkelijk in te stellen."  

©Krups

Gemiddelde snelheid en goede temperatuur 

Hoewel de snelheid van het koffiezetten niet als razendsnel wordt omschreven, zijn de testers het erover eens dat machine voldoende snel werkt voor een volautomatische koffiemachine. Er is waardering voor de balans tussen snelheid en kwaliteit van de gezette koffie. "Het koffiezetten duurt wel even, maar dat kan ook niet anders. Ik wil dat het water goed opgewarmd wordt en ook dat de melk lekker warm is. Het is dan ook logisch dat het wel even duurt", aldus Wienke. Voor de koffietemperatuur hebben gebruikers de keuze uit drie warmtestanden. Ook bij het zetten van een cappuccino of latte vinden de testers dat de koffie goed warm blijft.   

Voldoende instelmogelijkheden 

De veelzijdigheid in functies wordt gewaardeerd. Met deze machine kun je zeven soorten koffie zetten: naast espresso en ristretto zet je met hetzelfde gemak een bakkie cappuccino of latte macchiato. Met een druk op de knop kun je ook twee koppen koffie tegelijk zetten. Als je kiest voor een melkdrank, plaats je de melkslang in een melkkan of direct in een melkpak, dus je hoeft geen reservoir te vullen hiervoor.

Gebruikers hebben de mogelijkheid om diverse instellingen aan te passen, zoals de maalgraad en sterkte van de koffie, wat het apparaat geschikt maakt voor een breed scala aan koffievoorkeuren. Ondanks de vele opties blijft de bediening overzichtelijk.  

©Krups

Eenvoudig te onderhouden 

Het gemak van onderhoud is een ander positief aspect. De machine geeft duidelijk aan wanneer onderhoud nodig is, en gebruikers vinden het reinigen over het algemeen eenvoudig. De onderdelen zijn gemakkelijk bereikbaar en de machine is gemaakt met onderhoudsvriendelijke materialen. Carmen schrijft in haar review over het onderhoud: "De behoefte aan onderhoud van de machine wordt als het goed is zelf aangegeven door de machine. Enkel de lekbak moet zelf in de gaten gehouden worden. Ik vind dat het koffiepuck-bakje iets aan de kleine kant en vreemd gevormd en gepositioneerd is. Ondanks dat is het een makkelijke machine en is het gevraagde onderhoud ook makkelijk uit te voeren."  

Geluidsniveau 

Het geluidsniveau wordt als acceptabel ervaren. Hoewel het malen van bonen en het opschuimen van de melk uiteraard met geluid gepaard gaan, ervaren de testers dit niet als storend. Het geluidsniveau beschrijven ze als gemiddeld voor een koffiemachine van dit type. Tester Dees: "Het geluidsniveau is prima, voor zover mijn ervaring met volautomatische espressomachines gaat, is het geluid van dit apparaat vergelijkbaar met de rest."

Fraai apparaat 

Alle testers vinden de Krups Evidence Eco-Design een fraaie machine. Het design is modern en stijlvol, met een compacte vormgeving die goed past in verschillende keukenstijlen. Het gebruik van matte onderdelen en zwarte kleuren geeft het een elegante uitstraling. Gebruikers zijn tevreden over zowel het uiterlijk als de bouwkwaliteit van het apparaat. Wienke: "Het is een mooi en stevig apparaat en het heeft een luxe uitstraling. De voorkant is mooi gemêleerd, dus geen lelijk glimmend ding in de keuken. Je moet wel aan beide kanten van het apparaat ruimte vrijhouden, aan de linkerkant om het afvalbakje te legen en aan de rechterkant om je pak melk neer te zetten.”  

Conclusie 

De algemene tevredenheid onder de gebruikers is hoog; het apparaat wordt met gemiddeld een 8,4 beoordeeld. De combinatie van gebruiksgemak, kwaliteit van de koffie, het onderhoudsgemak, de veelzijdige functies, het aantrekkelijke design en het acceptabele geluidsniveau zorgt voor een positieve gebruikerservaring.   

Pluspunten

  • Fraai apparaat 

  • Voldoende koffiemogelijkheden 

  • Sterkte en maalgraad in te stellen 

  • Koffie goed warm 

  • Onderhoud is vrij eenvoudig 

Minpunten

  • Maakt het gebruikelijke geluid bij malen van bonen 

  • Plaatsing van koffiepuckbakje 

“Je kunt in dit apparaat van alles instellen. De maalgraad van de koffiebonen en de temperatuur. Daarnaast zijn er heel veel soorten koffie die je kunt zetten en die erg lekker smaken.” 

- Wienke

De Krups Evidence Eco-Design scoort een 8,4!

Bekijk dit product op Kieskeurig.nl
▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje
▼ Volgende artikel
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Huis

Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

View post on X

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.