Een blender is altijd handig, maar je zit natuurlijk niet te wachten op niet-gepureerde stukjes of ellenlange schoonmaaksessies. Met de Philips 5000 Series Blender heb je daar geen last van: de krachtige motor maalt alles fijn en de automatische schoonmaakfunctie bespaart je veel tijd en moeite. Wat vindt het Review.nl Testpanel van deze blender? Je leest het in dit artikel.

Partnerbijdrage - In samenwerking met Philips

Eerst even iets over het apparaat zelf. De 5000 Series is een stevige jongen onder de blenders. Dat komt door de ProBlend Plus-motor die in het apparaat is gebouwd. De motor levert maar liefst 1200 watt, twintig procent meer dan z'n voorganger. Daarmee maal je zonder problemen zelfs de hardste ingrediënten als bevroren fruit, ijsblokjes en noten razendsnel fijn.

De vernieuwde messen helpen daar natuurlijk ook bij. Ook de messen komen uit de ProBlend-serie. Ze zijn langer én scherper dan bij andere blenders. Zo mis je nooit meer een ingrediënt en hoef je niet bang te zijn voor stukjes in je soep, saus of smoothie. De geribbelde mengbekers helpen bij de circulatie: zo krijg je een ideale draaikolk en het perfecte resultaat. En het beste is: alle onderdelen kunnen worden losgemaakt, en kunnen zo de vaatwasser in. 

©Philips

Ook als je een smoothie of saus maakt voor het hele gezin, heb je aan de 5000 Series een goede. De bijgeleverde kan heeft een inhoud van twee liter, waarvan je driekwart kunt gebruiken voor de ingrediënten. Zo heb je in een mum van tijd een gezonde smoothie voor de hele familie. Met de handige stamper duw je bovendien alle ingrediënten in elkaar. Extra vloeistof toevoegen is bijna niet nodig, zó goed worden de producten vermalen.

Bovendien houd je altijd de controle met de variabele standen: je kunt de snelheid makkelijk aanpassen met de handige draaiknop. Ook beschikt de blender over een puls-stand, voor als je net even een beetje extra power nodig hebt.

Ben je klaar? Dan activeer je met een druk op de knop het automatische reinigingsprogramma. Voeg wat warm water en een beetje afwasmiddel toe, en de machine doet de rest.

Tot zover de specificaties. Wat vindt het Review.nl Testpanel van de Philips 5000 Series Blender? Dat lees je hieronder.

Algemeen

Natuurlijk draait het bij een blender vooral om het gebruiksgemak, maar laten we eens beginnen met het gebruik in algemene zin. Dat begint al bij de looks: "Ik vind hem er een stuk mooier uitzien dan oudere versies," zegt een tester, en een ander is het daarmee eens: "Het is ook nog eens een mooi design voor in de keuken."

Waar veel blenders nog weleens instabiel kunnen staan, is dat bij de 5000 Series absoluut niet het geval: "Hij staat stevig en stabiel op het aanrecht, mede door de zuignappen aan de onderkant." "Misschien wel het handigste kenmerk zijn de zuignappen," beaamt een ander, "die ervoor zorgen dat de blender stevig op zijn plek blijft staan."

Verder wordt de ruime, glazen kan als voordeel genoemd. "De stevige beker is erg groot en voelt goed aan, en dankzij de stevige messen kun je alle ingrediënten erin gooien." Dat benoemt een andere tester ook: "De grote kan is niet alleen mooi om te zien, maar absorbeert ook nog eens geurtjes."

Kracht

Uiteindelijk gaat het natuurlijk om het resultaat, en ook dat mag er bij de 5000 Series zijn. "Met zijn krachtige motor en drie standen is deze blender in staat om alles moeiteloos glad te maken: zelfs bevroren fruit en ijsblokjes worden met gemak gecrusht."

Dat beaamt een andere tester: "De motor is indrukwekkend, hij verpulvert ijs en bevroren fruit in een paar seconden en zorgt voor zijdezachte smoothies zonder klontjes." En een derde tester: "Soepen en smoothies hebben geen stukjes meer, en bevroren fruit en groenten worden met gemak fijngemalen."

Gebruiksgemak

Ook los van de krachtige motor is de Philips 5000 Series Blender makkelijk in gebruik. Zo wordt bijvoorbeeld de bijgeleverde stamper genoemd, waarmee je de ingrediënten op een veilige manier kunt aandrukken. "Je kunt hem in de kan steken om een luchtbel weg te krijgen zonder dat hij de messen raakt. Dat werkt ideaal!'

Het schoonmaken van de blender is een fluitje van een cent. "Met wat water en zeep en één druk op de knop maak je de blender schoon," zegt een tester. "Een uitkomst als je geen vaatwasser hebt." Daar is een andere reviewer het mee eens: "Hij is erg makkelijk schoon te maken, ook omdat bijna alle onderdelen los te schroeven zijn en in de vaatwasser kunnen."

Wat het geluid betreft, waren de meningen ietwat verdeeld. Een aantal testers vond de 5000 Series toch nog wat veel geluid maken, maar voor de meeste reviewers viel het juist mee: "Je hoort hem natuurlijk wel, maar dat mag ook. Het is zeker niet extreem luid."

Tot slot wordt de bijgeleverde app nog als voordeel genoemd: "De app, waar tips en recepten in staan, is ook erg handig."

Conclusie

Een blender is een handig apparaat, maar een machine vinden die krachtig is, niet te veel geluid maakt, mooi op het aanrecht staat en ook nog eens zijn werk goed doet, is niet eenvoudig. Volgens het testpanel maakt de Philips 5000 Series een goede kans om als beste allrounder uit de bus te komen.

De krachtige motor wordt veel genoemd, en veel testers noemen het gladde resultaat, zonder stukjes. De bijgeleverde stamper zorgt voor een extra zacht resultaat. Natuurlijk maakt het apparaat geluid, maar voor veel testers bleef dat nog ruimschoots binnen de perken. Ook het schoonmaakgemak werd als voordeel beschouwd. Daarbij werden zowel de ingebouwde automatische functie als de vaatwasserbestendige onderdelen genoemd.

Al met al is de Philips 5000 Series Blender een mooi en krachtig apparaat met veel fijne functies, getuige ook de 8,6 die het Review.nl Testpanel als gemiddeld eindcijfer heeft gegeven. Om af te sluiten met de woorden van een van de reviewers: "Voor mij voelt het alsof er aan alle details is gedacht. Het is een mooie toevoeging in de keuken."

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.