Tafelgrills zijn er in allerlei soorten en maten. Philips lanceert nu een tafelgrill met rook- en aroma diffuser, ludiek gepromoot als serieuze kanshebber om de traditionele barbecue te vervangen. Kan de bbq naar de milieustraat of is het gewoon een slim staaltje seizoensgebonden marketing?

De Philips Tafelgrill belooft het gemak van barbecueën aan tafel. Geen gedoe met kolen of aanmaakblokjes, maar gewoon de stekker in het stopcontact en grillen maar. Met een groot grilloppervlak, verschillende temperatuurstanden en een aroma infuser voor rookaroma presenteert Philips dit apparaat als een slimme oplossing voor lange zomeravonden met goed gezelschap. Maar hoe goed werkt het in de praktijk?

©Philips

Eerste indruk: groot apparaat, weinig uitleg

Deze tafelgrill is een flink exemplaar dat in een enorme doos wordt geleverd. Eenmaal uitgepakt meet hij 47,3 bij 36,3 centimeter, en hij is 15,8 cm hoog. Met 6,37 kilo is dit apparaat ook geen lichtgewicht te noemen. Op ons aanrecht neemt hij behoorlijk wat plek in. Het apparaat bestaat uit een onderstel met draaiknoppen voor de verschillende standen (1 tot en met 5), een grillplaat die links vlak is en rechts richels heeft, een geïntegreerd vetopvangbakje, een glazen deksel dat je los kunt halen, en uiteraard een snoer. Links achter in de grillplaat zit een uitneembaar metalen bakje voor houtsnippers, rechts een uitsparing voor het toevoegen van aroma's.

Net als bij de airfryer die we onlangs testten, valt bij het uitpakken op dat de handleiding zeer summier is. Alleen een enorm vel met basis-instructies in meerdere talen. Nu is de bediening ook niet zo ingewikkeld: stekker erin, knop op de juiste stand zetten, wachten tot de plaat warm is en het opwarmlampje uitgaat… Maar toch: geen woord over de werking van het rookbakje en de aroma-uitsparing.

Wat zoeken op internet levert nog enkele praktische tips op. Maar waarom er dan niks gemeld wordt over uitgerekend de functies waarmee deze tafelgrill zich onderscheidt? Het is me een raadsel, en ook wel een gemiste kans. Als ik Philips was, zou ik er wat tips voor de aroma's of een kleine verpakking houtchips bij de tafelgrill hebben gedaan. Immers, vooral mensen met een grote kolenbarbecue hebben standaard houtsnippers bedoeld voor het grillen in huis.

©Philips

De werking: simpel, maar niet perfect

Het is niet veel moeilijker dan in de vorige paragraaf uitgelegd. Aanzetten, wachten tot hij warm is, grillen. Het deksel kun je naar wens sluiten of van de grill afhalen. Het voordeel van een gesloten deksel is dat de warmte beter blijft hangen. Als je houtsnippers gebruikt, is het zelfs een must, anders gaat het om het apparaat heen weliswaar lekker ruiken, maar gebeurt er niks qua rook en eten.

Als het deksel tijdens het grillen gesloten blijft, kun je door het glas heen het garingsproces volgen. Althans, in theorie. In de praktijk beslaat het glas door opstijgend vocht uit het eten en wordt het deksel snel vies door vetspetters en opspattende marinade. We komen hier verderop bij het gedeelte over schoonmaken nog op terug.

©Saskia van Weert

Er zitten twee lampjes aan de voorzijde van de grill. Het bovenste lampje brandt tijdens het opwarmen en dooft als de plaat op temperatuur is, het onderste lampje brandt zolang de stekker in het stopcontact zit continu. De functie hiervan ontgaat me; mogelijk is het een handige reminder om de stekker uit het contact te trekken als je klaar bent met grillen.

Hoe gaat het grillen?

De plaat warmt betrekkelijk snel op, wat ook wel mag gezien het vermogen van maximaal 2400 watt. Een eerste test was het grillen van met olie ingesmeerde schijfjes courgette. Toen we die na een paar minuten omdraaiden, bleek dat de warmteverdeling niet helemaal gelijkmatig is. In het midden, waar de vlakke plaat en de ribbelplaat bij elkaar komen, is de plaat het warmst en naar de buitenranden toe beduidend minder.

Dat is een behoorlijk nadeel dat ook tijdens latere bereidingen duidelijk naar voren kwam. Het komt erop neer dat je je vlees of groenten tijdens het grillen over de plaat moet verplaatsen om te zorgen dat alles op dezelfde manier gaart. Met enige goede wil kun je stellen dat je het verschijnsel kunt gebruiken om zaken die langzamer moeten garen aan de randen te leggen, maar het hele idee van het gemak van een tafelgrill is nu juist dat je niet hoeft te schuiven en na te denken.

©Saskia van Weert

De rookdiffuser en aroma-uitsparing

De tafelgrill wordt gepromoot als een gebruiksvriendelijk alternatief voor een barbecue, doordat er onder meer de optie is om tijdens het grillen houtsnippers in een metalen bakje te doen. De gedachte is dat de houtsnippers door de warmte gaan gloeien, daardoor gaan roken en je eten daarmee een rookaroma geven. Daar kunnen we kort over zijn: dat werkt niet goed.

Ten eerste duurt het best een tijd voordat de snippers geur afgeven. In die tijd staat de plaat aan, maar bereid je nog niets. Ten tweede zijn tafelgrills nu bij uitstek geschikt voor vlees en groenten die niet lang gegrild hoeven te worden. Laten we zeggen maximaal 10 minuten voor hamburgers. Het vlees ligt er daarmee niet lang genoeg op om een rooksmaak te krijgen, en het houtbakje is erg klein, dus er komt hoe dan ook niet veel rook uit. Het bakje verkleurt na de eerste keer gebruik met houtsnippers overigens meteen zwart. Het ruikt in huis wel lekker door de houtsnippers, maar voor het eten doet het weinig tot niets.

Dan de aroma-uitsparing. We hebben deze functie getest met een takje rozemarijn. Ook hier geen effect: de rozemarijn was na het grillen verkoold, maar een noemenswaardig effect op de maaltijd bleef helaas uit.

©Philips

Het schoonmaken: veel onderdelen, groot formaat

De grillplaat en het deksel zijn afneembaar. Als alles is afgekoeld, kunnen ze allebei in de vaatwasser. Dat gaat inderdaad goed, ware het niet dat er door de afmetingen van de onderdelen in een gemiddelde vaatwasser verder weinig bij past. Onder de kraan afspoelen met een sopje gaat gelukkig ook goed. Het deksel schoonmaken vergt wat meer beleid; wie op de hand afwast kan het glas nadien nog afnemen met glasreiniger en wat keukenpapier. Dat leverde hier het mooiste resultaat op.

Onder in de tafelgrill zit een bakje waarin het vet wordt opgevangen. Omdat de plaat wat schuin naar voren afloopt, werkt dat inderdaad goed. Bij normaal gebruik blijven vet en marinade op de plaat liggen, maar bij heel vette of vochtige bereidingen haal je na gebruik het bakje eruit en veeg je overtollig vet weg met keukenpapier, waarna je het bakje kunt schoonmaken in de vaatwasser of gootsteen.

Conclusie: fijne tafelgrill, geen BBQ-vervanger

Als tafelgrill is dit een prima apparaat: groot, degelijk en voorzien van voldoende vermogen om vlees, vis en groente snel en goed te grillen. Maar als vervanger van een echte barbecue is het minder overtuigend. De rookfunctie werkt traag, is matig effectief en kost relatief veel energie. De toevoegingen zoals het kruidenvak zijn aardig bedacht, maar voegen in de praktijk weinig toe. Zoek je een fijne grillplaat voor aan tafel? Dan zit je goed. Verwacht je de smaak en beleving van een echte barbecue? Dan is dit niet wat je zoekt.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.