Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een goede robotstofzuiger die ook nog eens kan dweilen? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

iRobot Braava Jet m6

Deze betaalbare robot kan stofzuigen én dweilen. Voor laatstgenoemde optie heeft de voorzijde een sproeisysteem. Vuile vlekken op tegels, laminaat, hout en andere harde vloeren zijn daarmee verleden tijd. In de productdoos vind je ook twee afneembare dweilen en evenzoveel droogdoeken. Handig is dat de iRobot Braava Jet m6 vanwege zijn compacte vierkante vorm ieder hoekje kan bereiken. Dankzij zijn geringe hoogte komt hij bovendien moeiteloos onder kasten, tafels en overige meubels. Een volgeladen accu heeft een werktijd van ongeveer negentig minuten.

Als het apparaat met wifi is verbonden, bepaal je in een smartphone-app welke kamer(s) je onder handen wilt laten nemen. Na afloop van de klus keert de robot vanzelf terug naar het laadstation. Je kiest in de app desgewenst een schoonmaakschema, waarna de Braava Jet m6 volautomatisch zijn werk doet. Stel bijvoorbeeld in dat de robot onder werktijd schoonmaakt en kom thuis in een schoon huis! Dagje thuiswerken? Het maximale geluidsniveau van 35 decibel valt gelukkig mee!

Dreame D9 Max

Dreame bewijst met zijn D9 Max dat een robotstofzuiger inclusief dweilfunctie helemaal niet zo duur hoeft te zijn. Bovendien zijn de specificaties ook nog eens dik in orde. Zo heeft de oplaadbare accu een respectabele capaciteit van 5200 mAh. Volgens de fabrikant komt de werktijd daarmee uit op zo’n 150 minuten. Verder ondersteunt het apparaat een hoge zuigkracht van 4000 Pa. Je hebt hierbij keuze tussen vier niveaus. Zodra deze huishoudhulp tapijt tegenkomt, verhoogt hij op eigen houtje de zuigkracht. Dankzij een sensor valt deze robot niet van de trap.

Stof, kruimels en overig vuil komen terecht in een reservoir van 0,57 liter. Dat dien je dus regelmatig te legen. Voor de dweilfunctie zijn er herbruikbare microvezeldoeken bijgesloten. Zoals je van een moderne robotstofzuiger mag verwachten, laat ook dit apparaat zich bedienen met een smartphone-app. Aan de hand van het gerenommeerde LiDAR-lasersysteem creëert de D9 Max van elke ruimte een virtuele plattegrond. Op basis daarvan berekent het apparaat een optimale route zonder daarbij obstakels te raken.

AEG AR61UW1DG

Zoek je een betrouwbare robotstofzuiger van een bekende witgoedspecialist? De AR61UW1DG heeft interessante eigenschappen zonder dat je daarvoor meteen de hoofdprijs betaalt. De accu is goed voor een werktijd tot ongeveer twee uur. Woon je nogal groot? Geen probleem, want de AR61UW1DG gaat na een verse oplaadbeurt automatisch verder waar hij was gebleven. In de app op je smartphone kun je precies zien welke vloeren er zijn gestofzuigd en/of gedweild. Stel ook in op welke dagen en tijdstippen je de kamers wilt laten schoonmaken.

Haren, zand, kruimels en zelfs rijstkorrels belanden resoluut in het reservoir van 0,22 liter. De AR61UW1DG is namelijk geschikt om middelgroot tot groot vuil op te zuigen. Fijnstof komt met de geïntegreerde dweilfunctie aan de beurt. Om de batterij te ontlasten, kan deze robot optioneel tegelijkertijd stofzuigen en dweilen. Zo geniet je eerder van een schoon huis! Je geeft in de app aan hoeveel water je tijdens het dweilen wilt gebruiken. Prettig is het lage gewicht van 2,9 kilo. Hierdoor gebruik je de stofzuiger zo nodig makkelijk op meerdere verdiepingen.

Lees ook: Stofzuigen zonder moeite: 5 tips om alles uit je robotstofzuiger te halen

Philips HomeRun 3000 Series Aqua

Deze luxe robotstofzuiger is in een zwarte en witte uitvoering verkrijgbaar. Daarnaast kun je dit product tegen een meerprijs eventueel inclusief leegstation kopen (zwart/wit). In dat geval leegt de HomeRun 3000 Series Aqua zichzelf automatisch, zodat je er minder omkijken naar hebt. Op basis van het vloertype bepaalt de robot de zuigkracht van maximaal 4000 Pa. Op tapijt of een vloerkleed schakelt het apparaat bijvoorbeeld een tandje bij. Stofzuigen en dweilen gebeurt overigens tegelijk, zodat je meteen profiteert van een schone vloer. De behuizing is nog geen tien centimeter hoog. Hierdoor kan de robot makkelijk onder diverse obstakels schoonmaken.

De Nederlandstalige Philips HomeRun-app bevat duidelijke instructies en video’s, waardoor nieuwe gebruikers alle functies eenvoudig leren kennen. Bepaal in de app of je de vloer nat en/of droog wilt reinigen. Verder start je desgewenst een intensieve schoonmaaksessie, bijvoorbeeld voor in de keuken. Deze huishoudelijke hulp gebruikt het welbekende LiDAR-lasersysteem om alle ruimtes in kaart te brengen. Hierdoor slaat de robotstofzuiger geen enkele plek over. Een pluspunt is de lange opgegeven accuduur van 200 minuten. Volgens Philips is de HomeRun 3000 Series Aqua daarmee geschikt voor een vloeroppervlakte tot wel 185 vierkante meter. Benieuwd naar wat andere gebruikers van deze robotstofzuiger vinden? Lees dan hier enkele onafhankelijke reviews.

Eufy RoboVac L35 Hybrid

Als je een robotstofzuiger met een gunstige prijs-kwaliteitverhouding zoekt, ben je bij dit exemplaar van Eufy aan het juiste adres. De onderzijde heeft twee ronddraaiende borstels met lange haren, waarna het vuil in de zuigmond terechtkomt. De geïntegreerde natte dweil verwijdert vervolgens de laatste resten fijnstof. Ondanks het relatief lage prijskaartje ondersteunt de RoboVac L35 Hybrid lasernavigatie. Daarmee genereert het apparaat een virtuele plattegrond en kiest het zelfstandig een efficiënte route door de woning. Ga uit van een werktijd van zo’n 145 minuten op een enkele acculading.

Voor het instellen van een (geautomatiseerd) schoonmaakschema gebruik je een smartphone-app. Hierin bepaal je ook de gewenste zuigkracht met een maximum van 3200 Pa. Je kiest tussen vier standen. Een leuk extraatje is dat je deze robotstofzuiger met je stem kunt aansturen. Dat werkt via de dienst Google Assistent. Onder de productnaam RoboVac L35 Hybrid+ is het apparaat ook inclusief leegstation te koop.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.