Windows 10 is een prettig besturingssysteem, maar het heeft nou niet bepaald een goede reputatie voor het beschermen van je privacy. Het besturingssysteem verzamelt nogal wat data van je, en dat begint al bij het instellen ervan. Als je de standaard-instellingen gebruikt, slaat Windows 10 zo'n beetje alles van je op, maar als je goed kijkt kun je je privacy al tijdens het instellen van Windows 10 beschermen. Dit is hoe je dat doet.

De instellingen die we in deze workshop aanpassen zijn uiteindelijk ook op andere plekken in het OS aan te passen. Je moet die instellingen echter wel weten te vinden. Heb je Windows 10 al geïnstalleerd, lees dan deze workshop: 'De belangrijkste privacy-instellingen in Windows 10'.

Na het instellen van de eerste opties (wil je upgraden of juist een verse installatie?) kom je bij dit scherm aan. Het is verleidelijk om daar meteen onderin te klikken op 'Expressinstellingen gebruiken', maar dat moet je juist niet doen.

Klik linksonderaan op 'Instellingen aanpassen'. Daarmee kun je handmatig instellen wat je wilt delen met anderen.

Let hier ook op het knopje 'Meer informatie'. Daar krijg je extra info te zien over waarvoor Microsoft je persoonlijke data precies gebruikt - als je zin hebt om die duizenden woorden juridische taal door te ploegen...

©CIDimport

Je ziet hier al je privacyinstellingen staan, waarbij alle schuifjes standaard ingeschakeld staan. Je kunt hier per optie aanvinken of je wil dat Windows 10 het wel of juist niet gebruikt. Let vooral op de derde optie: 'Apps mogen uw reclame-id gebruiken...'. Die is venijnig, omdat je daarmee persoonlijke informatie naar adverteerders stuurt. Het is bovendien niet duidelijk wát er precies wordt verzonden, dus zet die sowieso uit.

Let op: Niet alle privacy-opties zijn per definitie slecht. Locatiegegevens kunnen bijvoorbeeld best handig zijn voor applicaties zoals Cortana. Bedenk je daarom goed of je een optie wel echt uit wilt zetten - ze zitten er niet alleen in om je te bespioneren!

Als je op 'Volgende' klikt, zie je nog een aantal extra opties.

©CIDimport

Ook hier kun je handmatig instellen wat je wel en niet wil doorsturen naar Microsoft. Let vooral op de derde optie: 'Maak automatisch verbinding met de voorgestelde open hotspots.' Daarmee geef je je computer (als je een laptop gebruikt) toestemming om automatisch aan te melden op openbare wifi-netwerken, die vaak onveilig zijn.

©CIDimport

Een andere belangrijke stap om te noemen is deze: Je Microsoft-account

In deze stap lijkt het erop dat je persé een account (bijvoorbeeld Outlook) moet hebben bij Microsoft voor je een computer kunt gebruiken, maar dat is niet waar. Laat je door de grote knoppen niet in de luren leggen, maar klik onderaan op 'Deze stap overslaan'. Je maakt zo een lokaal account aan op je systeem, waarbij je niet gekoppeld bent aan Microsoft.

©CIDimport

Je kunt nu je Windows 10-pc gebruiken zonder al te veel data door te sturen naar Microsoft.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.