Speciaal voor de kerstdagen hebben we negen tips en trucs voor Windows Vista.Snel vensters wisselen

U kunt Vista zo instellen dat Windows van venster wisselt als u dit venster aanwijst met de muiscursor. Open het configuratiescherm en dubbelklik in de klassieke weergave op Toegankelijkheidscentrum. Vervolgens klikt u op De muis eenvoudiger in gebruik maken. Vink vervolgens de optie Een venster activeren door er met de muis overheen te zweven aan. Wanneer er nu meerdere vensters in beeld zijn, dan zal het venster dat u met de muiscursor aanwijst, actief worden.

Pad kopieren
Wilt u in een programma een bestand openen dat al in de Verkenner openstaat? In Vista kunt u eenvoudig het volledige pad naar dit bestand kopieëren en vervolgens in het venster Openen plakken.

Houd in de Verkenner Shift ingedrukt en rechtsklik op het bestand. Kies vervolgens Als pad kopieren. In het venster Openen van een willekeurig programma kunt u vervolgens dit pad plakken met Ctrl+V. Uiteraard kunt u het pad ook als tekst in bijvoorbeeld een Word-document plakken.

Bestandsnaam proces
Een handige verbetering in het Taakbeheer in Vista is dat u kunt zien vanaf welke locatie een proces wordt uitgevoerd. Handige informatie als u bijvoorbeeld ongewenste programma's wilt verwijderen. U moet de weergave wel zelf aanzetten.

Open het Taakbeheer (rechtsklikken op de taakbalk en Taakbeheer kiezen) en open het tabblad Processen. Klik in het menu op Beeld en kies Kolommen selecteren. Zet vervolgens een vinkje bij Pad naar image en klik op OK.

Snel zoeken
De Verkenner van Vista kan automatisch de cursor naar het zoekveld brengen als u begint met typen. Om deze mogelijkheid in te schakelen, klikt u op de knop Organiseren en kiest u Map- en zoekopties. Vervolgens opent u het tabblad Weergave en zoekt u de optie Tijdens typen in lijstweergave. Selecteer Automatisch in zoekvak typen. U verliest hiermee wel de handige mogelijkheid om de selectie automatisch naar bestanden te brengen die aan het door u ingetikte woord voldoen.

Meer bestandstypen indexeren
Een belangrijke verbetering in Vista ten opzichte van XP is de bestandsindexering, waarmee u razendsnelle zoekopdrachten uitvoert. Omdat indexeren het systeem merkbaar kan vertragen, worden niet alle bestandstypen geindexeerd. Dat kan lastig zijn. Gelukkig kunt u bestandstypen toevoegen aan de indexering.

Tik in het zoekveld van het startmenu index en druk op Enter. Het venster Opties voor indexeren verschijnt. Klik op Geavanceerd en open het tabblad Bestandstypen. Controleer of de extensie van uw bestandstype al in de lijst staat en vink hem eventueel aan. Mocht de extensie niet bestaan, tik hem dan in het veld en klik op Nieuwe extensie toevoegen. U kunt er ook voor kiezen om de inhoud van bestanden te indexeren.

Pictogrammen vergroten
Wanneer u in de Verkenner van Vista de pictogrammen wilt vergroten of verkleinen, dan hoeft u niet op de knop Beeld te klikken en een afmeting te kiezen. U kunt ook een pictogram aanklikken, Ctrl indrukken en vervolgens aan het scrollwieltje op de muis draaien. De Pictogrammen worden nu vergroot of verkleind, waarbij er meer afmetingen mogelijk zijn dan via de knop Beeld.

Processor kiezen
Wanneer u Vista op een systeem met meerdere processor(kernen) draait, zal Vista een proces automatisch toekennen aan een processor. Via het Taakbeheer kunt u een proces aan een bepaalde processor toekennen. U doet dat via Affiniteit instellen. U kunt met een commando programma's ook laten starten op een processor.

Kopieer hiervoor de snelkoppeling naar een programma en rechtsklik erop. Kies Eigenschappen. In het veld Doel plakt u c:\windows\system32\cmd.exe /C start /affinity 1 voor wat al in het veld staat. Affinity 1 koppelt het proces aan de eerste processor(kern) in uw systeem, 2 aan de tweede, etc. Wanneer u bijvoorbeeld iTunes wilt starten op de eerste processor, dan gebruikt u een opdracht zoals: C:\Windows\System32\cmd.exe /C start /affinity 1 C:\programmas\itunes\itunes.exe.

Helaas werkt de opdracht niet met mappen met spaties, dus u kunt C:\program Files niet gebruiken voor uw programma's.

Geen klikgeluid
Telkens wanneer u een handeling uitvoert in de Verkenner of in Internet Explorer, hoort u een irritant klikgeluidje. Gelukkig kunt u dit geluid uitschakelen via de geluidsinstellingen van Windows. Tik mmsys.cpl in het zoekveld van het startmenu en druk op Enter. Vervolgens opent u het tabblad Geluiden en klikt u onder het kopje Windows Verkenner op Navigeren beginnen. Verander de keuze in geen en klik op OK.

IE-pictogram op bureaublad
In oudere versies van Windows had Internet Explorer een speciaal pictogram op het bureaublad. In Vista kunt u natuurlijk een snelkoppeling op het bureaublad plaatsen, maar het echte pictogram is geen snelkoppeling. Zo kunt u rechtsklikken op dit pictogram om bijvoorbeeld de internetopties te openen.

Om dit speciale pictogram in Vista op het bureaublad te tonen, moet u de register-editor openen. Open de sleutel [HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\
CurrentVersion\Explorer. Maak in deze sleutel de sleutel HideDesktopIcons en in deze sleutel de sleutel NewStartPanel. Vervolgens maakt u in die laatste sleutel de DWORD-waarde {871C5380-42A0-1069-A2EA-08002B30309D} met als waardegegevens 0 aan. Sluit de register-editor, breng het bureaublad in beeld en druk op F5 om het bureaublad te verversen. Het IE-pictogram zal nu verschijnen.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.