Het beleid van streamingdiensten - hoe ver mag de curator gaan?
Diensten als Netflix , Spotify en Steam hebben als doel om zo veel mogelijk content aan het publiek aan te bieden. Zo lang het niet om illegale zaken gaat, is alle content gelijk. Toch? Mogen dergelijke platforms eigenlijk content benadelen door de inhoud of de acties van de maker? Hoe ver mag de curator gaan?
Op game-streamingdienst Steam is een tijdje geleden een game verschenen genaamd Active Shooter. Zoals de naam al doet vermoeden is dit een niet al te vriendelijke game waarin je een school shooting kunt ervaren vanuit verschillende standpunten: schutter, slachtoffer en politie. Vanuit diverse hoeken kwam kritiek. Niet alleen op de studio die de game maakte, maar ook op Valve, het bedrijf achter Steam. Daarop volgde enorm veel kritiek van gamers en anti-wapengroeperingen.
Trolling bij Valve
Tegelijkertijd speelde er een probleem met seksuele content in met name Japanse games, die had Valve wel verwijderd. Er werd een enorm vergrootglas op Steam gelegd en Valve kon niet anders dan daarop te reageren. Het beleid werd aangepast: “Als een game echt alleen als doel heeft om mensen te trollen of wanneer het spel illegaal is, gaat het van Steam af. Verder is alles toegestaan”. Active Shooter werd al gauw offline gehaald wegens “trolling”.
Eenzelfde vreemde beleidskeuze werd gemaakt door muziekstreamdienst Spotify, dat muziek van rnb-zanger R. Kelly verwijderde. Zocht je de Amerikaanse ster op, dan kon je zijn muziek gewoon beluisteren, maar er waren geen R. Kelly-nummers meer te vinden in de playlists van Spotify. Reden? Spotify meende dat het niet ‘hatelijk gedrag’ wil promoten, wat in het geval van meneer Kelly duidt op zijn seksschandaal (misbruik van jonge meisjes).
Kendrick in protest
Niet lang na het bekendmaken van dit nieuwe beleid, brak de hel los. Muziekliefhebbers spraken er schande van dat Spotify wel even bepaalde wat er dan onder ‘hatelijk’ viel. Rapper Kendrick Lamar dreigde zelfs zijn nummers te verwijderen. Het geschrokken Spotify trok het nieuwe beleid snel in met de mededeling dat het vaag was en leidde tot verwarring. Spotify is teruggegaan naar het oude model waarbij alleen haat-content” nog verwijderd wordt, zoals muziek waarin mensen oproepen tot rassenhaat.
©PXimport
Het lijkt erop dat de diensten zelf nog zoekende zijn met betrekking tot een beleid over dit onderwerp.Is het nodig om je als bedrijf te mengen in politieke discussies? Waarom werd bijvoorbeeld R. Kelly geweerd, maar Chris Brown (die is veroordeeld voor de mishandeling van zijn toenmalige vriendin Rihanna) niet? Het is terecht dat Spotify opmerkte dat het een vaag beleid is, en alles toestaan is misschien ook teveel van het goede. Dan zou Spotify al gauw volledig vervuild raken. Het zou goed zijn als Spotify een beter beeld schetst van wat er onder “haat-content” en “trolling” valt. Het is misschien alsnog niet glashelder, maar enkele voorbeelden in het beleid zetten zou een betere leidraad kunnen zijn.
Misschien zal er een soort ombudsman in de toekomst worden aangesteld die zich echt opwerpt als een curator. Er komt echter dagelijks zoveel bij aan games en muziek, dat daar al snel een enorm team voor nodig is. Bovendien is het ook moeilijk om één persoon zoveel verantwoordelijkheid te geven, tenzij diegene anoniem zou kunnen blijven. Het is in ieder geval duidelijk dat er wel iets moet gebeuren aan duidelijkheid in beleid, zodat gebruikers en makers weten waar ze aan toe zijn.
