Afgelopen week heb ik de nieuwe Bluetooth speaker van Edifier mogen testen; de 36 watt-tellende MP700. Hoewel de speaker er mooi uitzag, had ik nog nooit van het merk gehoord en was dus enigszins sceptisch. Klinkt de MP700 net zo goed als dat hij eruit ziet?

Verpakking, Design en Prijs

De MP700 is werkelijk prachtig om te zien. Strak vormgegeven met een geometrisch patroon op de voor- en achterkant. Een groot deel van de MP700 is van een soort metaal met rubberen coating aan de onder- en bovenkant waardoor hij stevig op de grond staat en de knoppen prettig zijn om te bedienen. Volgens de IP54-aanduiding op de verpakking is de speaker stofbestendig en plensdicht, waardoor de MP700 prima buitenshuis kan worden gebruikt.

©PXimport

De MP700 is erg luxueus ingepakt.

Toen ik de MP700 uitpakte viel me gelijk op dat de speaker bijzonder luxueus is ingepakt. Stiekem mag dat ook wel, aangezien de speaker verrassend prijzig is vergeleken met andere producten van Edifier. Een prijs in euro's heb ik niet kunnen vinden, maar volgens de officiële site kost de MP700 229,99 dollar, wat voor ons Europeanen zo'n 210 euro betekent. De speaker is aan de prijzige kant en persoonlijk geef ik niet snel ruim 200 euro uit aan 'gewoon een speaker', ook niet als hij er zo mooi uitziet als de MP700. De speaker moest zich eerst nog bewijzen als het op geluid aankomt maar daarover straks meer.

Bij het openen van de zwarte kartonnen verpakking zien we de speaker en daarnaast een kleiner kartonnen doosje met de meegeleverde handleiding, oplader en 3,5mm AUX-kabel.

In de eerste instantie vond ik het wat vreemd dat een speaker was uitgerust met zo'n groot handvat, totdat ik de MP700 optilde. Hij is zwaar. Meestal beoordeel ik kleinere luidsprekers op gewicht doordat een groot deel van de kwaliteit afhankelijk is van het magneet in de speaker. Door het gewicht van de MP700 kreeg ik al een positief vooroordeel wat betreft audiokwaliteit.

©PXimport

De doos van de Edifier MP700 bevat onder andere een 3.5mm-headphonejack- en oplaad-kabel.

Naast het optillen van de speaker heeft het handvat nog een functie; je kunt hem 90 graden naar achteren kantelen. Hierdoor kun je de MP700 in een hoek van 45 graden neerzetten waardoor het geluid niet laag bij de grond blijft.

Onder het handvat vinden we drie knoppen; eentje voor aan/uit en Bluetooth bediening en twee voor het aanpassen van het volume.

Set-up & Bluetooth

Toen ik de MP700 aanzette, ging er een blauw lampje knipperen. Instinctief schakelde ik Bluetooth in op mijn iPhone en al snel stopte het knipperen waarna er in mijn scherm de magische woorden verschenen: verbonden.

Tijdens het gebruik met meerdere apparaten kwam ik er wel achter dat het belangrijk is dat je Bluetooth op het eerste apparaat uitzet voordat je de tweede aansluit. Volgens het boekje kun je met de aan/uit-knop kunt wisselen tussen Bluetooth-apparaten, maar de speaker bleef verbinding met het eerste apparaat maken. Uiteindelijk was het makkelijker en sneller om simpelweg Bluetooth op het eerste apparaat uit te schakelen. Als je de speaker zelf gebruikt is dit niet echt een mankement te noemen, al kan het wel storend zijn als meerdere vrienden/familieleden ooit verbinding hebben gemaakt met de MP700 en hun Bluetooth altijd aan hebben staan. Helaas geldt bij de MP700 "wie het eerst komt, wie het eerst maalt" als het om Bluetooth gaat. Wisselen tussen meerdere Bluetooth-apparaten is mij niet gelukt zonder Bluetooth op het eerste apparaat uit te schakelen.

©PXimport

Je kunt de Edifier MP700 niet gemakkelijk met meerdere apparaten bedienen.

Over het bereik van de MP700 valt weinig aan te merken. Als er niets tussen de speaker en de bron staat, speelt hij moeiteloos vanaf een meter of 10 en verder. Mocht de verbinding toch wegvallen, dan is een druk op de linker knop voldoende om de verbinding binnen een seconde te herstellen.

Als je geen zin hebt in Bluetooth-taferelen, kun je natuurlijk ook je apparaat aansluiten via de meegeleverde 3,5mm AUX-kabel. Het verschil in audiokwaliteit is echter niet hoorbaar dus heb ik deze functie amper gebruikt.

Audio

Het geluid is werkelijk fantastisch. De 36 Watt-telende speaker heeft meer dan genoeg geluid voor de gemiddelde woonkamer en kan bij uitstek gebruikt worden als last-minute oplossing voor kleinere ruimtes zonder degelijke geluidsinstallatie.

De MP700 heeft vier speakers aan de voorzijde; twee woofers en twee tweeters. Samen produceren ze een mooi helder en diep geluid wat de kamer mooi vult. Als je de speaker kantelt en het geluid meer naar boven richt, gaat er helaas wel wat bas verloren. Desalniettemin een mooi geluid.

De MP700 heeft een eigen geluidsinterface, wat simpelweg betekent dat je de speaker onafhankelijk van de muziekbron harder en zachter kan doen. Dit kan handig zijn als de speaker en de bron ver van elkaar verwijderd staan. Doordat de MP700 geen indicatie kan geven van het volume moest ik zelf tellen hoeveel 'standen' de speaker heeft, hij heeft er maar liefst 50. Het feit dat de speaker een eigen geluidsinterface heeft moest ik even aan wennen. Ik ben niet gewend naast de audiobron ook de speaker te moeten bedienen om mijn muziek af te stemmen. Aan de ene kant begrijp ik dit wel; stel je telefoon of laptop heeft 15 volume-streepjes, dan kan 7 streepjes te zacht zijn en 8 streepjes net te luid. Daarnaast heeft de MP700 teveel volume in huis om te verdelen over slechts 15 streepjes.

©PXimport

De geluidskwaliteit van de Edifier MP700 is werkelijk fantastisch.

Accu

Volgens de productpagina gaat de MP700 zo'n 8 uur mee op één batterijlading. Toen ik hem testte heb ik de speaker om 10 uur 's ochtends aangezet en via Bluetooth constant radiostations en podcasts gestreamd. Aangezien ik hem in de woonkamer testte en er behoorlijk wat geluid in zit, heb ik de speaker niet harder gehad dan 50% van het totale volume. Het resultaat was verbluffend; na 8½ uur begon de speaker kracht te verliezen en na krap 9 uur (!) viel hij plotseling uit. De accu gaat niet alleen lang mee, in minder dan 2 uur is hij volledig opgeladen om weer een dikke 8 uur mee te gaan.

Conclusie

De MP700 heeft me positief verrast maar laat ook her en der steken vallen. Over de geluidskwaliteit en volume valt weinig tot niets te klagen, evenals de stevigheid en het prachtige ontwerp. De geluidsinterface van de MP700 maakt het mogelijk om de speaker exact af te stemmen en de knoppen zijn prettig te bedienen. Met 50 volume-standen had enige audio-indicatie wel welkom geweest en het wisselen tussen Bluetooth-apparaten is moeilijk zolang de Bluetooth van het eerste apparaat nog aanstaat. Desalniettemin zou de MP700 veel woonkamers niet misstaan en kan hij genoeg herrie maken om volledig van je muziek te genieten. Hoewel hij aan de prijzige kant is, gaf de speaker mij al na enkele dagen al het gevoel dat ik er nog jaren veel plezier aan kan hebben. Nu ik eenmaal gewend ben aan het feit dat ik thuis altijd een speaker in de buurt heb die mijn muziek goed en hard kan afspelen, kan ik niet meer zonder.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.