Het opzetten van een virtuele machine in VMWare Player is verrassend eenvoudig. En zo draai je moeiteloos Linux onder Windows, bijvoorbeeld. In dit artikel leggen we je uit hoe je alles installeert en werkend krijgt.

VMWare heeft al heel lang een gratis versie (voor thuis- en niet commercieel gebruik) het virtualiseren van systemen in huis: VMWare Workstation Player. Na installatie hiervan beschik je feitelijk over een software nagebouwde computer waarop je zo ongeveer elk denkbaar besturingssysteem kunt installeren. Dankzij moderne processoren en hardwareversnelling voor virtualisatie levert zo'n 'softwarecomputer' nagenoeg dezelfde prestaties als een 'echt' systeem. Als voorbeeld gaan we hier Linux Mint in een VMWare-machine installeren. Daarvoor breng je allereerst een bezoekje aan deze pagina om daar vervolgens een van de aangeboden iso's te downloaden. De 'Cinnamon'-desktop is geoptimaliseerd voor Mint en biedt een prima gebruikerservaring. Overigens kies je het best voor een 64-bits versie, mits je ook een 64-bits versie van Windows (of een ander door VMWare ondersteund OS) draait. Heb je VMWare Player eenmaal geïnstalleerd en staat de Mint-ISO klaar voor gebruik, dan kan de pret beginnen. Start allereerst VMWare Player.

ISO koppelen en installeren

Het gedownloade ISO-bestand met daarin Linux Mint is feitelijk een image van een installatie-dvd. Die kan eenvoudig binnen VMWare Player gekoppeld worden zoals we direct zullen zien. Klik om te beginnen helemaal linksboven op de knop Player en dan onder File op New Virtual Machine. Selecteer in het geopende venster de optie Installer disc image file (iso). Klik op de knop Browse aldaar en open het net gedownloade Mint ISO-bestand. Klik dan op Next.

©PXimport

Kies het besturingssysteem

In een aantal gevallen is VMWare in staat om zelfstandig het besturingssysteem te herkennen en onder de motorkap wat dingen voor te bereiden. In het geval van Mint is dat (nog?) niet het geval. Geen nood, je kunt het ook handmatig regelen. Daarbij is het goed om je te realiseren dat Mint is gebaseerd op Ubuntu. Kortom: kies in het nu voor je staande venster voor Linux en selecteer vervolgens onder VersionUbuntu 64 bit (of 32 bit als je daar bij de download voor gekozen hebt).

©PXimport

Locatie en virtuele schijf

Na een klik op Next geef je je virtuele systeem een naam, bijvoorbeeld Linux Mint 64 bit. Vervolgens kies je een map waarin de virtuele machine bewaard moet worden. Omdat daar forse bestanden geplaatst worden (zoals bijvoorbeeld een complete virtuele harde schijf van mogelijk enkele tientallen Gigabytes) kies je daar het liefst een aparte partitie voor met flink wat schijfruimte vrij. Of bouw een extra harddisk in je pc speciaal bedoeld voor virtuele machines. In geval van nood zou je zelfs een externe harddisk kunnen gebruiken, maar alleen als deze via het snelle USB 3 of desnoods eSATA is verbonden. Anders is het straks allemaal niet vooruit te branden! Klik weer op Next en geef de gewenste grootte van de virtuele systeemschijf op. Standaard wordt een grootte van 20 GB gesuggereerd, voldoende voor bescheiden experimenten. Wil je straks ook nog wat grotere softwarepakketten en dergelijke kunnen installeren, dan is het zaak om meer iets richting de 60 GB te kiezen. Een verdieping lager kies je bij voorkeur voor Store virtual disk as a single file. Klik weer op Next.

©PXimport

Virtuele hardware configureren

Klik op Next en in het daarop geopende venster op de knop Customize hardware. Om te beginnen gaan we RAM-geheugen toewijzen aan de virtuele computer. Daarbij geldt de stelregel dat je nooit meer dan zo'n 45% van het aanwezige geheugen in je computer moet toewijzen, anders gaat er heel veel geswapt worden. Ofwel: heb je een systeem met 16 GB RAM aan boord, wijs dan aan de virtuele machine in VMWare iets van 6 GB toe, daarmee blijf je aan de veilige kant en krijg je toch de beschikking over een soepel draaiende virtuele computer. Heeft je computer slechts 8 GB aan boord, ga dan niet verder dan 3 GB. Op een computer met maar 4 GB RAM aan boord is het niet zinvol om aan virtualisatie te doen. Stel vervolgens een regel lager het aantal processoren in dat de virtuele machine krijgt toegewezen. Kies daar bij voorkeur de helft van het aantal kernen wat in de systeemprocessor aanwezig is. Ofwel: bij een quadcore CPU kan je in de virtuele machine 2 processoren toewijzen. Bij een dualcore CPU - ze bestaan nog - wijs je 1 processor toe. Bij Network Adapter kies je voor Bridged of eventueel NAT. De overige instellingen staan over het algemeen correct ingesteld, maar ze even nalopen en desgewenst tweaken kan geen kwaad.

©PXimport

Installeren

Klik op Close en Finish in het onderliggende venster. Je virtuele pc is nu klaar voor gebruik, klik rechts op Play virtual machine. De installatieprocedure van het gekozen besturingssysteem start. In het geval van Mint start dit als een live-cd. Om Mint daadwerkelijk te installeren dubbelklik je op het bureaubladpictogram (in de virtuele machine) Install Linux Mint. Doorloop de installatiewizard. Wacht tot het systeem is geïnstalleerd, waarna het van de virtuele harde schijf gestart kan worden. Druk in het geval van Mint op Enter; de virtuele installatieschijf hoeft niet verwijderd te worden. Zodra dat is gelukt en je bent ingelogd klik je in de gelige balk onder aan het VMWare-venster op Install Tools. Dit onderdeel wordt ín het virtuele besturingssysteem geïnstalleerd en maakt het onder meer mogelijk om schermresolutie naadloos aan de venstergrootte (of volledig scherm) aan te passen. Deze tools zijn overigens niet voor élk besturingssysteem beschikbaar, maar wel voor de meeste Linuxversies en natuurlijk Windows. Er is wel één groot probleem onder Linux: het tooltje heeft geen installer aan boord, wat een uitstap naar - helaas - de command prompt betekent. Start dan ook de Terminal, iets rechts van de startknop te vinden. Tik vervolgens de volgende opdrachtregels, elke regel afsluitend met een druk op Enter:

sudo apt-get install open-vm-tools \

open-vm-tools-desktop open-vm-tools-dkms

Tik op J indien noodzakelijk, waarna de benodigde zaken worden geïnstalleerd. Mocht je tijdens de installatie een wachtwoord hebben ingesteld, dan moet je dat eerst nog even intikken. Als de installatie klaar is, sluit je het terminalvenster. Herstart vervolgens Mint. Als het goed is past de resolutie van de virtuele machine zich nu netjes aan aan de venstergrootte. Maximaliseer dit bijvoorbeeld eens! Als alles eenmaal draait, kun je via de knop Player rechtsboven in beeld bijvoorbeeld de cd/dvd-speler van de virtuele machine koppelen aan de fysieke speler in je systeem. Klik daarvoor onder Removable devices op CD/DVD (SATA) en dan Settings. Selecteer de optie Use physical drive en klaar.

Twijfel je tussen actieve en passieve luidsprekers? Het verschil zit in de versterker. In dit artikel leggen we uit wat de voor- en nadelen zijn, zodat je precies weet welk systeem het beste klinkt in jouw woonkamer. Geen gedoe, gewoon helder advies.

Als je op zoek bent naar beter geluid, vliegen de termen je om de oren. Het onderscheid tussen actief en passief is misschien wel de belangrijkste technische keuze die je moet maken, maar wordt vaak onnodig ingewikkeld gemaakt. Veel mensen denken dat het puur om geluidskwaliteit gaat, terwijl het vooral draait om gebruiksgemak en apparatuur. Na het lezen van dit stuk weet je precies of je voor alles-in-één gemak moet gaan of voor de vrijheid van losse componenten.

De kern: waar zit de krachtbron?

Het technische verschil is eigenlijk heel simpel: het draait allemaal om de locatie van de versterker. Een luidspreker kan namelijk geen geluid maken zonder stroom en aansturing.

Bij een actieve speaker is de versterker ingebouwd in de behuizing van de luidspreker zelf. Je herkent dat direct aan de achterkant: er zit een stroomkabel aan die het stopcontact in moet, en vaak knoppen voor volume of toonregeling. Je sluit je telefoon, pc of platenspeler direct aan op de speaker.

Bij een passieve speaker zit er géén elektronica in de kast die het geluid versterkt. De speaker heeft geen stekker voor het stopcontact, maar alleen aansluitingen voor luidsprekerdraad. Je hebt altijd een losse versterker of receiver nodig die het signaal krachtig genoeg maakt voordat het naar de speaker gaat. Een veelvoorkomend misverstand is dat 'passief' betekent dat ze slechter of zwakker zijn. Integendeel, de allerduurste hifi-systemen zijn bijna altijd passief.

©jipen

Wanneer is actief de slimste keuze?

Kies voor actief als je houdt van een opgeruimd huis en gebruiksgemak (dit soort speakers zijn meestal plug & play). Omdat de fabrikant de ingebouwde versterker helemaal heeft afgestemd op de luidspreker, ben je verzekerd van een goede match zonder dat je technisch inzicht nodig hebt. Dit is bij uitstek geschikt voor minimalisten die geen losse apparaten of een wirwar aan kabels in de woonkamer willen. Een soundbar is hier het bekendste voorbeeld van; dat is bijna altijd een actieve speaker. Ook voor een werkplek of gaming-setup op een bureau is dit de standaard, omdat je ze direct in je pc plugt zonder tussenkomst van een extra apparaat. Daarnaast zie je deze techniek terug in slimme multiroom-systemen met wifi of bluetooth (zoals die van Sonos), waarmee je direct vanaf je telefoon muziek streamt.

De beperking van alles-in-één

Het grote nadeel van actieve speakers is dat je vastzit aan het totaalpakket. Gaat de versterker in de speaker kapot? Dan doet je hele luidspreker het niet meer, ook al zijn de speaker-units zelf nog prima.

Daarnaast ben je minder flexibel in de toekomst. Bij passieve systemen kun je over vijf jaar besluiten om alleen een nieuwe versterker met de nieuwste streamingfuncties te kopen, terwijl je je geliefde speakers behoudt. Bij een actief systeem moet je bij veroudering van de software of aansluitingen vaak meteen de hele set vervangen. Daarnaast is het uitbreiden van een stereoset naar een volledige thuisbioscoop met actieve speakers vaak lastiger of beperkt tot één specifiek merk.

©Aboltin

Wanneer moet je absoluut niet voor actief kiezen?

Er zijn specifieke situaties waarin je een actief systeem beter links kunt laten liggen. Als je bijvoorbeeld al een prima werkende versterker of receiver hebt staan, is het zonde van je geld om actieve speakers te kopen. Je betaalt dan immers dubbel voor versterking die je niet gebruikt.

Ook als je speakers wilt wegwerken in het plafond of de muur is passief de enige logische route. Je wilt namelijk geen stroompunten bij elke inbouwspeaker aanleggen, en je kunt sowieso niet makkelijk bij de elektronica als er eenmaal iets stuk gaat.

Tot slot kun je in grote ruimtes, zoals een hal of showroom, beter met passief draad werken. Luidsprekerkabels zijn over lange afstanden veel makkelijker te trekken en te verlengen dan de combinatie van stroom- en signaalkabels bij actieve speakers.

Check je kabels en je kastruimte

Om de knoop door te hakken, kijk je eerst goed naar je eigen situatie. Heb je in je tv-meubel ruimte voor een los apparaat van ongeveer 44 cm breed (de standaardmaat voor receivers)? En vind je het leuk om zelf je set samen te stellen? Dan is passief jouw route naar topgeluid op maat.

Heb je daarentegen geen zin in gedoe, wil je met één afstandsbediening klaar zijn en heb je een hekel aan zichtbare apparatuur? Dan is een actief systeem of een actieve set boekenplank-speakers de moderne oplossing die je zoekt.

Kortom: eenvoud versus controle

Het verschil tussen actief en passief is een keuze tussen gemak en flexibiliteit. Actieve speakers bieden een alles-in-één oplossing: stekker erin en spelen, ideaal voor wie weinig ruimte of geduld heeft. Passieve speakers vereisen een losse versterker, maar geven je de vrijheid om je systeem oneindig aan te passen, te repareren en te upgraden. Kijk dus niet alleen naar het geluid, maar vooral naar hoeveel apparaten je in huis wilt halen.

Samsung heeft drie korte video's gedeeld waarmee het hint naar de komst van de Samsung Galaxy S26-smartphones.

Het is al een tijdje bekend dat het bedrijf later deze maand de nieuwe smartphonelijn uit de doeken gaat doen, die waarschijnlijk onder de noemer 'S26' gaat vallen. Nu zijn er drie teaservideo's gedeeld om mensen alvast lekker te maken.

De teaservideo's

De video's heten Closer, Groove en Glow, en richten zich zo lijkt het op verbeteringen die de Galaxy S26-smartphones gaan brengen. In 'Closer' is te zien hoe de camera van een flinke afstand inzoomt op een hond, zonder dat er veel kwaliteit verloren gaat.

In de 'Groove'-video is een dj-set te zien waarbij de camera duidelijk de dj in beeld brengt, inclusief alle bewegingen en lichtveranderingen. In de laatste video, 'Glow', wordt benadrukt hoe de camera's van de S26 zelfs donkere scènes helder kunnen filmen.

De video's lijken dus vooral te hinten naar de verbeteringen in de camera's van de S26-lijn, al moet nog maar blijken of de filmpjes een realistische representatie zijn van wat er straks allemaal mogelijk is.

In alle drie de video's wordt overigens ook melding gemaakt van AI. Zoals eerdere geruchten al aangaven, gaat AI waarschijnlijk een prominente rol spelen bij de nieuwe smartphones van Samsung.

Wanneer wordt de Samsung S26 onthuld?

Het is zo goed als zeker dat de nieuwe Samsung S26-smartphones op 25 februari worden onthuld. Uit een gelekte uitnodiging voor het aankomende Galaxy Unpacked-evenement blijkt namelijk dat die show op 25 februari wordt gehouden, en dat lijkt de ideale plek om de nieuwe smartphones van het bedrijf te onthullen.

Over de Samsung Galaxy S26-toestellen

Samsung brengt dit jaar naar verwachting de Galaxy S26, S26+ en S26 Ultra. Eind vorig jaar lekten er al foto's van dummyversies van de smartphones op social media, waaruit blijkt dat deze modellen waarschijnlijk een ovaalvormig camera-eiland krijgen, vergelijkbaar met de Galaxy Z Fold-smartphones.

Qua kleuren zouden de nieuwe Galaxy-modellen in Black Shadow, White Shadow, Galactic Blue en Ultraviolet beschikbaar komen. Een grote focus zou ook liggen op de toevoeging van een privacyscherm - een optie zodat het moeilijker wordt voor omstanders om je het scherm van je smartphone te kijken.