ID.nl logo
Waar voor je geld: 5 vederlichte laptops van max 1,2 kilo
© ASUS
Huis

Waar voor je geld: 5 vederlichte laptops van max 1,2 kilo

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek een nieuwe naar een lichte en slanke laptop die je makkelijk meeneemt? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

HP Pavilion Aero 13-be2075nd

Deze stijlvolle laptop van HP weegt slechts een kilo. De randen rondom het 13,3inch-scherm zijn dun, zodat de Pavilion Aero 13-be2075nd weinig ruimte in beslag neemt. De slanke behuizing meet slechts 29,76 × 20,9 × 1,69 centimeter. Die kun je dus prima in een tas kwijt. Ondanks de bescheiden beelddiagonaal leent deze laptop zich goed voor grafische taken, zoals beeldbewerking en videostreaming. Het kleurrijke ips-paneel telt namelijk 2560 × 1600 pixels. Er is een ssd van 512 GB ingebouwd. Naast systeembestanden van Windows 11 Home en alle apps kun je behoorlijk wat eigen data opslaan.

De AMD Ryzen 5 7535U-processor vormt het hart van dit systeem. Zes kernen ondersteunen een nominale klokfrequentie van 2,9 GHz. Vereist een zware taak meer power, dan halen de cores in boostmodus een snelheid van maximaal 4,55 GHz. Prettig is ook de aanwezigheid van 16 GB RAM. Hierdoor voer je tegelijkertijd soepel meerdere taken uit. Deze laptop is weliswaar compact, maar toch slaagde de fabrikant erin om een volwaardig qwerty-toetsenbord met achtergrondverlichting te integreren. Andere pluspunten zijn de Bang & Olufsen-speakers en vingerafdruksensor.

ASUS ZenBook 14 OLED UX3405MA-PP685W

De donkerblauwe behuizing van dit model uit de populaire ASUS Zenbook-serie is een lust voor het oog. Het verlichte toetsenbord van de 14inch-laptop heeft wegens ruimtegebrek geen numeriek deel, maar daar heeft de fabrikant iets op bedacht. Je activeert op het touchpad zo nodig numerieke aanraaktoetsen. Werk je met logge projectbestanden of wil je een omvangrijke mediacollectie lokaal opslaan? Dankzij 1 TB ssd-opslag heeft deze laptop volop ruimte.

De ZenBook 14 OLED is met een gewicht van 1,2 kilo weliswaar niet zo zwaar, maar er zijn wel degelijk krachtige componenten ingebouwd. Een goed voorbeeld hiervan is de Intel Core Ultra 7 155H-processor. Die heeft maar liefst zestien rekenkernen! De zes snelste Performance-cores presteren op een kloksnelheid van 4,8 GHz. Dat maakt het systeem zéér geschikt voor veeleisende taken, zoals foto- en videobewerking. Verder zit er in de behuizing een geheugenmodule met 16 GB RAM. Voor grafische werkzaamheden komt de hoge resolutie van 2880 × 1800 pixels goed van pas. Bovendien toont het oledpaneel diepe contrasten en realistische kleuren.

Medion Akoya E14223 (MD62560)

Zoek je een lichte laptop voor weinig? Kijk dan eens naar deze spotgoedkope laptop van Medion. De Akoya E14223 biedt verrassend veel mogelijkheden. Zo kijk je op het 14inch-scherm naar films en series in Full-HD-kwaliteit. Sluit voor extra werkruimte via HDMI eventueel een pc-monitor of televisie aan. Daarnaast hebben de zijkanten drie usb-poorten (waarvan 1× usb-c) en een microSD-kaartlezer. Laatstgenoemde optie is nuttig voor wie de ingebouwde ssd van 128 GB wat aan de krappe kant vindt. Je breidt de lokale opslagcapaciteit eenvoudig uit.

De geïntegreerde Intel Celeron N4120-processor is hoofdzakelijk bedoeld voor basistaken, zoals internetten, e-mailen en documenten bewerken. Deze chipset bevat vier rekenkernen met een maximale klokfrequentie van 2,6 GHz. Het systeem heeft daarnaast een geheugenbankje met 4 GB RAM. Zolang je niet te veel taken tegelijk doet, is dat voldoende. Een pluspunt is dat je deze laptop van 1,2 kilo makkelijk overal mee naartoe neemt.

Lees ook: Zo zorg je dat je laptop zo lang mogelijk blijft werken op één acculading

Acer Swift Edge SFA16-41-R32M

Gezien de indrukwekkende specificaties valt de aanschafprijs nog alleszins mee. Acer ontwikkelde met de Swift Edge SFA16-41-R32M naar eigen zeggen de lichtste 16inch-oledlaptop ter wereld. De behuizing weegt slechts 1,17 kilo! Het nogal scherpe scherm van 3840 × 2400 beeldpunten is een heuse eyecatcher. Hierop kun je films in Ultra-HD-kwaliteit bekijken en gedetailleerde beelden op pixelniveau bewerken. Met behulp van de HDMI-uitgang kun je ook nog een extra monitor aansluiten. Verder tellen de zijkanten in totaal vier usb-poorten.

Het rekenwerk wordt verzorgd door de AMD Ryzen 5 6600U-processor. Zes rekenkernen presteren standaard op een kloksnelheid van 2,9 GHz, maar indien nodig zetten ze soms een tandje bij naar maximaal 4,5 GHz. Onder de motorkap zit verder 16 GB werkgeheugen en 512 GB ssd-opslag. Windows 11 Home is voorgeïnstalleerd, zodat je meteen met deze krachtige lichtgewicht aan de slag kunt.

Lenovo ThinkPad X1 Carbon Gen 11 (21HM006WMH)

Eerlijk is eerlijk; de aanschafprijs van deze laptop uit de Lenovo ThinkPad X1 Carbon-serie is fors. Je krijgt daar wel een systeem met hoogwaardige specificaties voor terug. Neem alleen al het riante werkgeheugen van maar liefst 32 GB. Op deze compacte krachtpatser doe je dan ook gerust meerdere zware taken tegelijk. Fijn is dat je dankzij een ssd met 1 TB opslag veel eigen bestanden kunt opslaan. Vind je dat nog niet genoeg, dan koppel je via vier usb-poorten externe datadragers. Twee usb-c-poorten ondersteunen de veelzijdige thunderbolt 4-standaard.

Het ontspiegelde 14inch-scherm bevat 1920 × 1200 pixels. Je kunt via HDMI of usb-c desgewenst een extra monitor aansluiten. Nuttig voor wie regelmatig op een vaste plek werkt! De energiezuinige Intel Core i7-1355U-processor van de 13e generatie is een hoogvlieger. Deze cpu bevat acht Efficient-kernen met een klokfrequentie van hoogstens 3,7 GHz. Die voeren het leeuwendeel van de processen uit. Heb je voor complex rekenwerk grover geschut nodig, dan komen de twee Performance-cores om de hoek kijken. Die halen in turbomodus een snelheid van 5 GHz. Overige pluspunten zijn de rappe wifi 6E-adapter, de felle toetsenbordverlichting, de webcamcover en het simkaartslot voor mobiel internet. Ondanks alle technische hoogstandjes weegt dit apparaat maar 1,12 kilo!

▼ Volgende artikel
Hoymiles HiOne-thuisbatterij: een alles-in-één-krachtpatser voor grootverbruikers
© Hoymiles
Energie

Hoymiles HiOne-thuisbatterij: een alles-in-één-krachtpatser voor grootverbruikers

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Even voorstellen: Wie is Hoymiles?

Hoewel de naam voor de gemiddelde consument misschien nieuw klinkt, is Hoymiles in de professionele solar-wereld een gevestigde orde. Het beursgenoteerde bedrijf is wereldwijd actief en staat bekend als dé uitdager op het gebied van hoogwaardige omvormer-techniek. Met de HiOne brengen ze hun jarenlange ervaring van het dak nu naar de garage. Dat veiligheid voorop staat, bleek tijdens de recente lancering: daar bevestigde keuringsinstituut TÜV dat de HiOne voldoet aan de strengste Europese veiligheidseisen. Je haalt dus gecontroleerde toptechniek in huis, met de zekerheid van een Europees hoofdkwartier in Nederland voor service en ondersteuning.

Tijdens de HiOne-presentatie in Amsterdam.

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje