Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek een nieuwe naar een lichte en slanke laptop die je makkelijk meeneemt? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

HP Pavilion Aero 13-be2075nd

Deze stijlvolle laptop van HP weegt slechts een kilo. De randen rondom het 13,3inch-scherm zijn dun, zodat de Pavilion Aero 13-be2075nd weinig ruimte in beslag neemt. De slanke behuizing meet slechts 29,76 × 20,9 × 1,69 centimeter. Die kun je dus prima in een tas kwijt. Ondanks de bescheiden beelddiagonaal leent deze laptop zich goed voor grafische taken, zoals beeldbewerking en videostreaming. Het kleurrijke ips-paneel telt namelijk 2560 × 1600 pixels. Er is een ssd van 512 GB ingebouwd. Naast systeembestanden van Windows 11 Home en alle apps kun je behoorlijk wat eigen data opslaan.

De AMD Ryzen 5 7535U-processor vormt het hart van dit systeem. Zes kernen ondersteunen een nominale klokfrequentie van 2,9 GHz. Vereist een zware taak meer power, dan halen de cores in boostmodus een snelheid van maximaal 4,55 GHz. Prettig is ook de aanwezigheid van 16 GB RAM. Hierdoor voer je tegelijkertijd soepel meerdere taken uit. Deze laptop is weliswaar compact, maar toch slaagde de fabrikant erin om een volwaardig qwerty-toetsenbord met achtergrondverlichting te integreren. Andere pluspunten zijn de Bang & Olufsen-speakers en vingerafdruksensor.

ASUS ZenBook 14 OLED UX3405MA-PP685W

De donkerblauwe behuizing van dit model uit de populaire ASUS Zenbook-serie is een lust voor het oog. Het verlichte toetsenbord van de 14inch-laptop heeft wegens ruimtegebrek geen numeriek deel, maar daar heeft de fabrikant iets op bedacht. Je activeert op het touchpad zo nodig numerieke aanraaktoetsen. Werk je met logge projectbestanden of wil je een omvangrijke mediacollectie lokaal opslaan? Dankzij 1 TB ssd-opslag heeft deze laptop volop ruimte.

De ZenBook 14 OLED is met een gewicht van 1,2 kilo weliswaar niet zo zwaar, maar er zijn wel degelijk krachtige componenten ingebouwd. Een goed voorbeeld hiervan is de Intel Core Ultra 7 155H-processor. Die heeft maar liefst zestien rekenkernen! De zes snelste Performance-cores presteren op een kloksnelheid van 4,8 GHz. Dat maakt het systeem zéér geschikt voor veeleisende taken, zoals foto- en videobewerking. Verder zit er in de behuizing een geheugenmodule met 16 GB RAM. Voor grafische werkzaamheden komt de hoge resolutie van 2880 × 1800 pixels goed van pas. Bovendien toont het oledpaneel diepe contrasten en realistische kleuren.

Medion Akoya E14223 (MD62560)

Zoek je een lichte laptop voor weinig? Kijk dan eens naar deze spotgoedkope laptop van Medion. De Akoya E14223 biedt verrassend veel mogelijkheden. Zo kijk je op het 14inch-scherm naar films en series in Full-HD-kwaliteit. Sluit voor extra werkruimte via HDMI eventueel een pc-monitor of televisie aan. Daarnaast hebben de zijkanten drie usb-poorten (waarvan 1× usb-c) en een microSD-kaartlezer. Laatstgenoemde optie is nuttig voor wie de ingebouwde ssd van 128 GB wat aan de krappe kant vindt. Je breidt de lokale opslagcapaciteit eenvoudig uit.

De geïntegreerde Intel Celeron N4120-processor is hoofdzakelijk bedoeld voor basistaken, zoals internetten, e-mailen en documenten bewerken. Deze chipset bevat vier rekenkernen met een maximale klokfrequentie van 2,6 GHz. Het systeem heeft daarnaast een geheugenbankje met 4 GB RAM. Zolang je niet te veel taken tegelijk doet, is dat voldoende. Een pluspunt is dat je deze laptop van 1,2 kilo makkelijk overal mee naartoe neemt.

Lees ook: Zo zorg je dat je laptop zo lang mogelijk blijft werken op één acculading

Acer Swift Edge SFA16-41-R32M

Gezien de indrukwekkende specificaties valt de aanschafprijs nog alleszins mee. Acer ontwikkelde met de Swift Edge SFA16-41-R32M naar eigen zeggen de lichtste 16inch-oledlaptop ter wereld. De behuizing weegt slechts 1,17 kilo! Het nogal scherpe scherm van 3840 × 2400 beeldpunten is een heuse eyecatcher. Hierop kun je films in Ultra-HD-kwaliteit bekijken en gedetailleerde beelden op pixelniveau bewerken. Met behulp van de HDMI-uitgang kun je ook nog een extra monitor aansluiten. Verder tellen de zijkanten in totaal vier usb-poorten.

Het rekenwerk wordt verzorgd door de AMD Ryzen 5 6600U-processor. Zes rekenkernen presteren standaard op een kloksnelheid van 2,9 GHz, maar indien nodig zetten ze soms een tandje bij naar maximaal 4,5 GHz. Onder de motorkap zit verder 16 GB werkgeheugen en 512 GB ssd-opslag. Windows 11 Home is voorgeïnstalleerd, zodat je meteen met deze krachtige lichtgewicht aan de slag kunt.

Lenovo ThinkPad X1 Carbon Gen 11 (21HM006WMH)

Eerlijk is eerlijk; de aanschafprijs van deze laptop uit de Lenovo ThinkPad X1 Carbon-serie is fors. Je krijgt daar wel een systeem met hoogwaardige specificaties voor terug. Neem alleen al het riante werkgeheugen van maar liefst 32 GB. Op deze compacte krachtpatser doe je dan ook gerust meerdere zware taken tegelijk. Fijn is dat je dankzij een ssd met 1 TB opslag veel eigen bestanden kunt opslaan. Vind je dat nog niet genoeg, dan koppel je via vier usb-poorten externe datadragers. Twee usb-c-poorten ondersteunen de veelzijdige thunderbolt 4-standaard.

Het ontspiegelde 14inch-scherm bevat 1920 × 1200 pixels. Je kunt via HDMI of usb-c desgewenst een extra monitor aansluiten. Nuttig voor wie regelmatig op een vaste plek werkt! De energiezuinige Intel Core i7-1355U-processor van de 13e generatie is een hoogvlieger. Deze cpu bevat acht Efficient-kernen met een klokfrequentie van hoogstens 3,7 GHz. Die voeren het leeuwendeel van de processen uit. Heb je voor complex rekenwerk grover geschut nodig, dan komen de twee Performance-cores om de hoek kijken. Die halen in turbomodus een snelheid van 5 GHz. Overige pluspunten zijn de rappe wifi 6E-adapter, de felle toetsenbordverlichting, de webcamcover en het simkaartslot voor mobiel internet. Ondanks alle technische hoogstandjes weegt dit apparaat maar 1,12 kilo!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.