Smappee is een slimme energiemonitor die je in je meterkast installeert. Het apparaatje meet, analyseert en bewaart daarna voortdurend het gedrag van alle elektrische apparatuur in huis. De gegevens lees je draadloos uit via fraaie, erg visuele apps voor Android en iOS.

Gebruiksaanwijzingen Smappee-monitor

De smappee-monitor moet je vlak bij de zekeringkast installeren. Je hebt daar in de buurt dus wel een stopcontact nodig. De monitor zelf is vrij compact. Hij meet 16 x 10 x 3,5 cm en weegt 300 gram. Het is stof- en waterdicht volgens de ip (immersion protection) 20-standaard. Er zijn drie mogelijke aansluitmethode. Enkelfasig zonder zonnepanelen; enkelfasig met zonnepanelen en ten slotte driefasig zonder zonnepanelen. Het hangt van je zekeringkast af voor welke aansluiting je moet kiezen. De handleiding legt dit echter duidelijk uit. Wij hebben de driefasige aansluiting gekozen. Om de monitor aan te sluiten moet je wel eerst de stroom uitschakelen. Vervolgens dien je een of meerdere stroomklemmen op de juiste kabels vast te klikken. Kennis van elektriciteit is daarbij niet nodig, zolang je maar duidelijk de handleiding volgt en de juiste kleur van kabel(s) kiest. Dit wordt in de handleiding niet alleen in tekst, maar ook met duidelijke tekeningen uitgelegd. De stroomklemkabel(s) sluit je vervolgens aan op ingang 1, (2 en 3) van de Smappee-monitor. Daarna kun je de stroom weer inschakelen en het netsnoer van de monitor in het stopcontact stoppen. Het interne led zal dan blauw oplichten en beginnen te knipperen. Dat betekent dat je kunt beginnen met de wifi-configuratie.

Lees ook: REVIEW: Nest - een domme slimme thermostaat

Verbinden met wifi

Je kunt die wifi-configuratie eventueel uitvoeren vóórdat je de Smappee-monitor in je zekeringkast installeert. Dat kan handiger werken, omdat je dit dan in de buurt van je wifi-router kunt doen. Je moet in ieder geval eerst de Smappee-app downloaden. Die is beschikbaar voor Apple iOS 6 en hoger en Android 2.3 en hoger. Maak na het starten van de app eerst een account aan en log dan in. Stop vervolgens de stekker van de monitor in het stopcontact. Zodra de monitor blauw begint te knipperen, kies je in de app voor ‘Installeer’. Je kunt nu kiezen uit drie installatiemethodes: met wachtwoord, met wps (wifi protected setup) of met ‘chirp’, waarbij de monitor met je router wordt verbonden door middel van een geluidssignaal. Wij kiezen voor de wachtwoordmethode en slagen er snel in om de Smappee-monitor met onze router te verbinden. De led brandt constant groen bij een succesvolle verbinding.

Smappee weergeeft statistiken

Smappee monitort niet alleen je totale energieverbruik, maar probeert ook alle individuele elektrische apparaten via ‘toestel dna’, een soort elektronische fingerprinting, te identificeren en er afzonderlijke statistieken van bij te houden. Het spreekt vanzelf dat hiervoor tijd nodig is. Naar gelang de ingewikkeldheid en uitgebreidheid van je elektrische installatie kan het dagen of zelfs weken duren totdat je in de app op elk opgespoord apparaat een juiste naam kunt plakken. Want dat moet je uiteraard wel zelf doen: de app geeft aan elk apparaat een volgnummer en laat het aan jou over om er een gewenst label op te plakken. De app bevat hiervoor gelukkig enkele hulpmiddelen. Zo kun je een trainingsprocedure doorlopen waarbij je een apparaat identificeert door het enkele keren met tussenpauzes in- en uit te schakelen. Er is ook een ‘ping me’-functie die je tot vijf keer op de hoogte houdt wanneer een specifiek apparaat van status wijzigt. En de donkere ‘ballon’ met het ‘real-time’ stoomverbruik in het startscherm van de app krimpt en zet uit telkens een apparaat uit- of ingeschakeld wordt. Stel, je schakelde net je koffiezetapparaat in en boven de donkere ballon verscheen het ‘Zoek me 12’ label, dan is nummer 12 wellicht je koffiezetapparaat en kun je de naam in iets duidelijks wijzigen. In de gedetailleerde ‘dna-logs’ die Smappee van elk apparaat bijhoudt, kun als je wil nog dieper graven om op die manier ook soms lastig op te sporen sluimerverbruikers te traceren. Dat constante sluimerverbruik wordt getoond in een blauwe ballon. Krijg je dat op een week tijd met meer dan drie procent naar beneden, dan geeft de app je hiervoor een schouderklopje via een badge. De derde groene ballon toont de opbrengsten van de zonnepanelen, als je daarover beschikt.

Automatiseren

In de verpakking zit één programmeerbare plug waarvan je achteraf extra exemplaren kunt bestellen. Je kunt die individueel of in groep naar hartenlust programmeren, bijvoorbeeld met locatie gebaseerde activering: je opent bijvoorbeeld je voordeur en de lamp in de keuken springt automatisch aan. Of je schakelt je tv in en Smappee zet dan zelf even je surroundversterker voor je aan. Om dat allemaal goed te regelen, is soms wel wat experimenteren nodig. Dat is zeker het geval als je de koppeling wilt gebruiken tussen Smappee en de bekende internetautomatiseringsdienst IFTTT (“If This Then That”). Daarmee kun je heel krachtige macro’s creëren, genre ‘als de motor van mijn diepvries zes uur lang na elkaar niet meer aansloeg, is hij kapot en stuur ik een sms naar de reparateur’. Maar één foute regel kan ook heel onverwachte en zelfs ongewenste effecten hebben. Die mogelijkheid lijkt ons meer iets voor de erg gevorderden onder ons.

Conclusie

Je moet wat geduld hebben, maar als je de werking van Smappee onder de knie hebt, heb je een heel krachtig instrument op je smartphone of tablet om je energieverbruik niet alleen te controleren en gedeeltelijk te automatiseren, maar vooral te beheersen. En dat bespaart op termijn een hoop geld. Of dat echt tot twaalf procent is – zoals Smappee beweert – laten we in  het midden, maar wat ons betreft is dit een aanbevolen product.

Pluspunten

Eenvoudige installatie

Slimme app

Helpt sluimerverbruik op te sporen

Minpunten

Grote leercurve

Prijs: €199 (exclusief accessoires)

Voor meer informatie: www.smappee.com

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.