Het aanbod van beveiligingscamera’s is groot, zowel voor binnen als buiten. Ring, dat eerder dit jaar is overgenomen door Amazon, hoort bij de bekendere merken. In deze Ring Spotlight Cam review testen we de high-end beveiligingscamera met veel mogelijkheden.

Wij zijn aan de slag gegaan met de Spotlight Cam Battery, een model met een meegeleverde batterij. Ring verkoopt ook een Wired-versie die werkt via een weerbestendige stroomkabel. De modellen zijn verder identiek en kosten allebei 209 euro. De Battery-variant biedt ruimte voor een extra batterij (25 euro) die het overneemt als de eerste batterij leeg is. Volgens Ring gaat een batterij zes tot twaalf maanden mee, afhankelijk van je gebruik. Het opladen duurt een paar uur en gaat via een micro-usb-kabel.

Ring verkoopt ook een klein zonnepaneel (59 euro) dat gekoppeld kan worden aan de batterij-versie van de Spotlight Cam. De verbinding gaat via een lange, weerbestendige stroomkabel die je aan de achterkant van de camera bevestigt. Het zonnepaneel is kantelbaar en kan via – meegeleverde – schroeven worden opgehangen.

©PXimport

Ring Spotlight Cam instellen

Het instellen van de Spotlight Cam is eenvoudig en duurt niet lang. Laad de batterij op, stop hem in de camera en druk op de knop aan de bovenkant om de paring-modus te activeren. Met de Ring-app (Android en iOS) koppel je de camera aan je – bestaande of nieuwe – account en geef je aan wanneer hij (niet) moet opnemen. Vervolgens hang je de camera op de gewenste locatie op. Het benodigde gereedschap wordt netjes meegeleverd.

©PXimport

Ring-app is in het Engels

Als de camera hangt en actief is, kun je in de Ring-app livebeelden opvragen en tal van extra zaken instellen. Het is ook mogelijk om de camera te koppelen aan andere Ring-camera’s en -deurbellen. De app is overzichtelijk en werkt naar behoren, al is het jammer dat hij enkel in het Engels te gebruiken is. Let er ook op dat je bij het aanmaken van een Ring-account akkoord gaat met de voorwaarden van het Amerikaanse bedrijf. In die voorwaarden staat onder andere dat je data ‘beschikbaar is voor partijen buiten de Europese Unie’.

Opnamemogelijkheden

De Ring Spotlight Cam begint met filmen zodra de bewegingssensoren detectie waarnemen. De camera filmt in 1080p-resolutie, full-hd dus. In het donker gebruikt de Spotlight Cam infraroodsensoren voor nachtzicht. De beeldkwaliteit is in alle situaties prima, en door de grote kijkhoek van 140 graden legt de beveiligingscamera een groot deel van de omgeving vast. Het minpunt van die groothoeklens is dat het beeld bolt, waardoor bijvoorbeeld muren wat scheef lijken. Wordt er in het donker beweging geregistreerd dan start de opname en springen de twee led-spotlights aan om ongewenste bezoekers af te schrikken én ze beter op de film te krijgen.

©PXimport

Fijn is dat de camera geluid opneemt én afspeelt. Als er een verdacht persoon in je tuin rondscharrelt, hoor je diegene niet alleen praten. Je kan ook via de app een waarschuwing geven die vervolgens uit de luidspreker van de Spotlight Cam schalt. Heeft dat geen effect? Activeer dan de 110 decibel sirene: die is zo hard dat de halve straat merkt dat er iets aan de hand is.

©PXimport

Abonnement vereist

Een nadeel van de slimme deurbellen en beveiligingscamera’s van Ring is dat je een abonnement nodig hebt om van alle mogelijkheden te kunnen profiteren. Zonder abonnement heb je toegang tot de belangrijkste functies, waaronder livebeelden en meldingen. Met een abonnement van dertig euro per jaar kun je video-opnames van één deurbel of camera tot zestig dagen terugkijken. Een abonnement van honderd euro per jaar laat je opnames van een onbeperkt aantal Ring-apparaten tot zestig dagen terugkijken. Daarnaast krijg je tien procent korting in de Ring-webshop en uitgebreidere garantie.

©PXimport

©PXimport

Alles gaat via internet

Een aantal concurrerende beveiligingscamera’s, waaronder Netgear Arlo-modellen, laten je beelden opslaan op een micro-sd-kaartje. De Ring Spotlight Cam heeft die optie niet en gebruikt je wifiverbinding om de beelden op te slaan in Rings (betaalde) cloudomgeving. Dat is niet alleen jammer voor wie liever een sd-kaartje gebruikt en/of privacyzorgen heeft, lokale opslag heeft ook geen wifi nodig. Om de Spotlight Cam te kunnen gebruiken, is een stabiele en vrij snelle wifiverbinding nodig. Dat is iets om rekening mee te houden.

©PXimport

Conclusie

De Ring Spotlight Cam is een uitgebreide beveiligingscamera voor buiten. Met zijn goede (nachtzicht)camera, spotlights, audiomogelijkheden en sirene heb je genoeg mogelijkheden om ongewenste gasten in de gaten te houden en af te schrikken. Fijn is dat je de Spotlight Cam kan uitbreiden met accessoires en dat hij compatibel is met andere Ring-producten. Jammer is dat de camera alleen werkt via wifi en dat je een abonnement moet afsluiten als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.