Sinds 2016 verkoopt HP printers die ook met goedkopere huismerk-inktpatronen werken. Maar na een firmware-update blijken de printers andere inktpatronen te weigeren, wat trouwens in strijd is met consumentenwetgeving. Gaat HP ook zo onvriendelijk om met de privacy van zijn klanten? We spitten het privacybeleid door om antwoord op die vraag te krijgen.

Een gelaagde structuur verbetert meestal de leesbaarheid van een privacyverklaring, dat toch al gauw een aantal pagina’s tekst omvat. Het opnemen van een inhoudsopgave, een samenvatting, pictogrammen, flowcharts en bijvoorbeeld een paragraafindeling met dropdown-menu kunnen hierbij helpen. Ook de European Data Protection Board (EDPB) erkent dat een gelaagde structuur informatiemoeheid bij de lezer kan voorkomen. 

Er zijn ook genoeg voorbeelden van partijen die hierin doorschieten. Het opnemen van bijvoorbeeld veel hyperlinks in een privacyverklaring, waardoor lezers meermaals moeten doorklikken om bij de gewenste informatie te komen, heeft in dat geval een averechts effect: de informatie is niet meer overzichtelijk te raadplegen. Om die reden ontving Google in 2019 nog een miljoenenboete van de Franse privacytoezichthouder CNIL. In het privacybeleid van Google moest men soms zes keer doorklikken om bij specifieke informatie te komen.

HP gebruikt ook een gelaagde structuur en zijn privacyverklaring is een goed voorbeeld van hoe deze structuur de informatie wél overzichtelijk kan weergeven. De verklaring begint met een korte inleiding over het belang dat HP hecht aan de privacy van zijn gebruikers en op welke diensten en producten de privacyverklaring van toepassing is. Vervolgens is er een dropdown-menu weergegeven, waarin een aantal onderwerpen is afgebakend, zoals “Hoe wij u gegevens verzamelen” en “Welke gegevens wij verzamelen”. 

De gebruiker kan zo gemakkelijk navigeren naar de informatie die hij graag wil lezen. Bovendien maakt HP gebruik van een Data Collection and Use Matrix, waarin de informatie over verwerking van persoonlijke data zeer inzichtelijk is weergegeven.

Doeleinden en grondslagen

De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) vereist van verwerkingsverantwoordelijken dat zij toelichten welke persoonsgegevens worden verzameld, voor welke doeleinden en op basis van welke wettelijke grondslag. Voor iedere verwerking van een bepaald type persoonsgegeven moet dus voor de gebruiker duidelijk zijn voor welk doel deze data worden verzameld door de verwerkingsverantwoordelijke en op basis van welke juridische basis. 

Veel partijen kiezen in hun privacyverklaring desondanks voor aparte opsommingen van de persoonsgegevens, de doelen en de grondslagen. Een koppeling tussen deze drie elementen blijft dus vaak achterwege, met als gevolg dat voor gebruiker nog steeds niet duidelijk is voor welk specifiek doel bepaalde persoonsgegevens worden verwerkt en op basis van welke grondslag.

Dit geldt niet voor HP. In eerste instantie lijkt het bedrijf onder het kopje “Hoe wij uw gegevens gebruiken” enkel de doeleinden te vermelden, zonder een koppeling te maken met de persoonsgegevens die het bedrijf verzamelt en de grondslag. Maar, aan het einde van deze tekst verwijst HP naar de eerdergenoemde Data Collection and Use Matrix. 

©PXimport

HP vermeldt dat de matrix een overzicht geeft van de manier waarop het de verzamelde gegevens gebruikt en de wettelijke basis daarvoor. In de bovenste kolom van de matrix zijn horizontaal de doeleinden weergegeven, zoals klantervaring en beveiliging. De verticale kolom aan de linkerzijde bevat verschillende onderdelen zoals “Welke persoonlijke gegevens wij verzamelen”, zoals “Informatie die u verstrekt” of “Informatie van derde partijen”. 

Tot slot staan in de onderste horizontale kolom de juridische grondslagen genoemd. Zodoende lees je in de tabel gemakkelijk af hoe HP de persoonsgegevens verzamelt, voor welke doelen het bedrijf deze gegevens gebruikt en met welke juridische grondslag.

Functionaris Gegevensbescherming

Onder de AVG zijn organisaties onder bepaalde omstandigheden verplicht een Functionaris Gegevensbescherming (FG) aan te stellen. Deze FG houdt binnen de organisatie toezicht op de naleving van de privacywetgeving. Het aanstellen van een FG kan bijvoorbeeld verplicht zijn als het op grote schaal profileren van mensen tot de kernactiviteiten hoort van het bedrijf. Overigens kunnen bedrijven er ook vrijwillig voor kiezen om een FG aan te stellen.

Of HP verplicht is een FG in de arm te nemen, kunnen wij nu niet beoordelen. HP heeft in ieder geval in zijn privacyverklaring genoemd dat het beschikt over een Chief Privacy and Data Protection Officer. Hiermee kunnen gebruikers contact opnemen indien zij vragen hebben over de privacyverklaring of over het inroepen van bepaalde rechten. Daarbij kan de gebruiker HP aanschrijven op het vermelde adres of contact opnemen via het Nederlandstalige contactformulier. HP geeft tot slot aan ernaar te streven binnen 5 werkdagen op alle aanvragen te reageren.

Conclusie

Waar HP het niet zo nauw neemt met consumentenrechten, lijkt het tegenovergestelde te gelden voor de privacy van zijn gebruikers. De privacyverklaring van HP is erg overzichtelijk en geeft op eenvoudige en gestructureerde manier informatie over de verwerking van persoonsgegevens. Kanttekening verdient nog wel dat een goede privacyverklaring geen garantie geeft dat HP ook daadwerkelijk zo goed omgaat met de privacy van zijn gebruikers.

Tekst: Jesse Vermeij (SOLV Advocaten)

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.