Af en toe is het om gek van te worden: de nieuwe patches voor Outlook en Outlook Express komen in rap tempo voorbij. Dat moet ook wel, want we worden doorlopend om de oren geslagen met html-mails, virussen, wormen en ongewenste advertenties. Maar dat moet toch anders kunnen? We kijken naar 18 e-mailclients, waarvan er slechts 7 ons tegen alle aanvallen uit de test beschermen

Spam maakt inmiddels 50 procent uit van alle ontvangen e-mail, maar met de juiste e-mailclient kunt u zich een hoop leed besparen. Maar waar kiest u voor? Wij bestoken veertien betaalde (waaronder Outlook) en vier gratis (waaronder Outlook Express) clients met onder andere pop-ups, viruscodes en bijlagen zonder bestandsnamen (zie ook het stukje Testmethode) en komen tot de conclusie dat Outlook helemaal zo gek nog niet is. Alle specificaties en testresultaten van de clients vindt u in de tabellen op pagina XX en XX. Testmethode (op openingsspread) Onze test-pc is een Pentium 4 op 2,0 GHz, 256 MB geheugen, internetverbinding via adsl, Microsoft Windows XP Professional. Om veilig te kunnen e-mailen, hebt u niet meer voldoende aan alleen anti-virussoftware. Daarom hebben we onze e-mailclients niet alleen bestookt met bekende gevaren als gefragmenteerde viruscode, pop-up objecten en dubbele formaatuitgangen (bijv. fun.jpg.vbs), maar schakelen we ook potentieel gevaarlijke code in die gebruik maakt van weinig bekende veiligheidslekken. Verder worden alle clients onderworpen aan moderne veiligheidstests van GFI-Security (www.gfi.com/emailsecuritytest). 22 e-mailaanvallen geven de gevaren weer die een waaraan een e-mailclientgebruikers dagelijks kan worden blootgesteld. Denk aan lange webadressen, bijlagen zonder bestandsnamen, ingesloten IFrames, kwaadaardige code met ClassID's en hta-bestanden (html-toepassingen). Ook testen we de veiligheid van de clients bij het laden van afbeeldingen van vreemde servers (webbugs). Eenvoudige bediening Een e-mailclient gebruik je dagelijks, dus moet hij prettig te bedienen zijn. Outlook 2003, Thunderbird en Pocomail vallen hier positief op, terwijl Outlook Express hier wat minder scoort. Zo kunt u in Pocomail e-mails eenvoudig bewerken danzij de optieknoppen die naast de mail header staan. Via een quickguide voert u met één klik dagelijkse opdrachten uit, zoals het invoeren van een nieuw adres in het adresboek. En met Outlook 2003 kunt u bij het instellen van een e-mailaccount de ingevoerde instellingen via een testverbinding controleren op hun juistheid – handig, want zo ziet u meteen of de ingevoerde gegevens kloppen! Outlook Express is weliswaar eenvoudig in het gebruik, maar mist een aantal interessante mogelijkheden. Denk aan een spamfilter, een mailticker (hiermee kijkt u of er nieuwe e-mail op de server is), scanner-integratie en uitgebreide sorteeropties. Clients als Mulberry en Lotus Notes werken verwarrend, doordat de menustructuren niet logisch zijn opgebouwd en de invoeropties voor belangrijke functies – de instellingen van de actieve e-mailadressen bijvoorbeeld – diep begraven zijn. Voor professionele gebruikers mogen een agenda en een omvangrijk contactenbeheer uiteraard niet ontbreken. Beide zijn in zowel Outlook 2003 als Lotus Notes geïntegreerd en verheffen deze toepassing dan ook tot een pim (personal information manager). Outlook 2003 kan echter nog altijd geen nieuwsgroepen openen en zal daarvoor Outlook Express aanspreken. Notes past door de Domino Server-integratie vooral in grote bedrijfsnetwerken, maar functioneert ook op uw systeem thuis. Kiest u op basis van bedieningsgemak, dan is voor de thuis-pc het gratis Thunderbird prima geschikt. Deze software is niet alleen eenvoudig te bedienen, maar beschikt ook over een erg goede sorteerfunctie en een goed spamfilter. In het betaalde segment vallen Outlook 2003 en The Bat in positieve zin op; de laatste heeft een goede prijs/kwaliteit-verhouding, dankzij een mailticker en uitgebreide automatiseringsfuncties. Intuïtief werken Makkelijk en intuïtief werken kunt u met Outlook 2003, The Bat, Thunderbird en Pocomail; alle belangrijke opties zijn maar een paar muisklikken van u verwijderd. Mulberry daarentegen zit complex in elkaar, het verbergt bijvoorbeeld de optie voor een tweede e-mailaccount veel te diep in het menu. Ook bij Lotus Notes is de intuïtieve bediening ver te zoeken. E-mail opvragen heet hier Replicating en de e-mailaccountinstellingen moeten we opdiepen in Tools, goed verborgen in het adresboek. Weergave Wat de weergave hebben Biz Mail en Becky zwakke punten: beide breken lange url's automatisch af, waarbij het tweede deel van de link niet langer beschikbaar is, met als gevolg foutberichten bij het oproepen van een webpagina. The Bat, Outlook 2003, Becky, Mulberry, Pocomail en Thunderbird tonen bijlagen onoverzichtelijk en met hun volledige naam. De andere clients verbergen deze namen achter symbooltjes die u eerst moet aanklikken. Verzegelde post Bij het versleutelen en onderteken slaan alle clients u met complexe certificaten of vereiste plug-ins om de oren. Hierdoor missen we een duidelijke, eenvormige standaard en een gebruiksvriendelijke – en daardoor eenvoudige – integratie. E-mailperikelen Door privacy-gaten bij Eudora, Lotus Notes, Ebox, Courier en Thunderbird krijgen spammers een duidelijke feedback. Niet zo handig, want hieruit blijkt niet alleen dat het e-mailadres geldig is, maar weten de spammers ook meteen door wie hun berichten gelezen worden. Bovenstaande clients openen zonder enige navraag html-mails en laden daarbij ook afbeeldingen in van vreemde servers. Gelukkig kunt u dit via de instelmogelijkheden uitschakelen, maar dat moet u dan wel handmatig doen. Courier 3.5 is voor gebruikers met meer dan honderd e-mails in het postvak niet echt bruikbaar, omdat de client na ieder gewist bestand alle andere e-mail-headers opnieuw van de server downloadt. Bij het doorzoeken van uw mail moet u bij Gemini en Mail 'n Fax door onnodig veel zoekvelden bladeren. Het kan echter ook anders: zowel Outlook 2003 als Lotus Notes gebruiken maar één zoekveld waarmee u zowel de header als de body van uw e-mail probleemloos doorzoekt. Help, een bijlage! De clients gaan heel verschillend met bijlagen om. Zo geven The Bat en Outlook 2003 een uitgebreide waarschuwing en blokkeren ze zelfs bepaalde bestandsformaten, terwijl Marlin en Mulberry meteen alles openen. Eudora opent probleemloos bijlagen met ClassIDs en voert gevaarlijke code uit – niet veilig! Ook de in de Opera-browser geïntegreerde e-mailclient laat te wensen over. Zo voegt deze toepassing een gefragmenteerd virus, verdeeld over vijf e-mails, weer samen en wil het bij het uitvoeren weten of het bestand geopend of opgeslagen mag worden. Nergens krijgen we een waarschuwing dat we zo wel eens een virus of trojan binnen kunnen halen. Wanneer er geen virusscanner is geïnstalleerd, is de pc geïnfecteerd. Outlook 2003 daarentegen houdt zich verre van onzinnige en ronduit gevaarlijke bijlagen als vb-scripts of html-toepassingen. Deze zijn zelden onschuldig en kunt u eenvoudig blokkeren. The Bat waarschuwt over het algemeen een stuk uitvoeriger dan Outlook 2003 en geeft zelfs tips bij de verdere behandeling van de gevaarlijke bestanden. Weg met spam The Bat, Eudora, Opera, Gemini, Marlin en Thunderbird zijn prijzenswaardig om hun lerende spamfilter, dat via de al ontvangen reclamemails in de toekomst gelijksoortige berichten kan herkennen. Bij de gratis toepassingen is Thunderbird de enige met zo'n spamfilter en beschermt u daardoor heel wat beter tegen junkmail dan betaalde pakketten als Lotus Notes of Mulberry. Het eenvoudigste spamfilter-criterium is en blijft toch uw eigen adresboek. E-mails van bekenden mogen nooit gewist worden. Toch zijn er maar zes clients die de inhoud van het adresboek ook werkelijk als criterium gebruiken, namelijk: The Bat, Pocomail, Outlook 2003, Eudora, Pegasus en Thunderbird. Bij The Bat kunt u van alles instellen: van programmeerbare filters met variabelen tot intelligente automatiseringsfuncties en mailinglijsten. Bij mailclients zonder spamfilter is het verstandig om gebruik te maken van spamfilters als I Hate Spam of Mailwasher Pro (zie PCM juli 2002). Importeren met hindernissen Gebruikt u Outlook Express en wilt u overstappen naar een client mét spamfilter, dan moeten de importfuncties voor een vlotte bestandsoverdracht zorgen. Bij Thunderbird, The Bat en Lotus Notes zijn enkele muisklikken voldoende om de data van Outlook Express over te zetten. Ebox heeft echter geen importfilter en Becky en Sylpheed Claws kunnen helemaal geen bestanden van Outlook Express importeren. Volgens het protocol Alle deelnemers ondersteunen het e-mailprotocol pop3 en impa4. Imap wordt door Marlin, Pocomail en Ebox ondersteund (maar wel rudimentair). Het kan alleen in de Inbox worden opgevraagd – de omvangrijke imap-features worden daardoor tot een pure pop3-vervanger gereduceerd. Biz Mail weigert hoe dan ook het instellen van een imap-account doordat de Nextknop niet actief is. Kunt u niet zonder imap, dan kunt u deze e-mailclients beter niet gebruiken. Conclusie De tests laten overduidelijk zien hoe nalatig veel e-mailclients zijn wat betreft veiligheid. Dit is niet acceptabel, vooral niet omdat heel wat veiligheidsgaten al langer bekend zijn. Een waarschuwing voor gevaarlijke e-mails is evenmin vanzelfsprekend. Het fel bekritiseerde Outlook Express is echter wél veilig – op voorwaarde dat u de beschikbare updates regelmatig installeert. Van de gratis pakketten gaat het predikaat Beste Product echter naar Thunderbird. Deze beschikt over alle belangrijke e-mailfuncties met een eenvoudige bediening en heeft als enige gratis client een lerend spamfilter. Van de betaalde pakketten is Outlook 2003 ongeslagen op het vlak van gebruiksgemak, in tegenstelling tot Mulberry, Courier en Lotus Notes waar je bij het aanmaken van een e-mailaccount wordt overladen met teveel technische details. Tegen alle vooroordelen in, geldt dat Outlook 2003 veilig is. Het beheer van zowel de agenda als de contacten en de eenvoudig in te stellen filters maken het pakket compleet. Deze client krijgt dan ook het predikaat Beste Product. Wilt u toch een alternatief voor Outlook 2003, dan kunnen we The Bat aanwijzen. Deze veilige en eenvoudig te bedienen e-mailclient biedt naast krachtige filters en goede importmogelijkheden ook een praktische nieuws-ticker. U krijgt zeker waar voor uw geld. Uitgesloten van deelname Uitgesloten van de test zijn die toepassingen die het imap-e-mailprotocol niet ondersteunen, zoals Tobits David SL. Verder hebben we reclame-ondersteunde toepassingen, encryptietools, smtp-servers, programma's om de mailbox te controleren (Mail-Checker), extra's voor mailclients en bètaversies niet meegenomen in de test. Thunderbird kan in deze test ook vervangen worden door Mozilla 1.6 en Netscape Mail 7.1. Deze drie toepassingen onderscheiden zich namelijk alleen op het vlak van de vormgeving en bieden identieke menuopties. Tips voor veiliger mailen 1. Wees voorzichtig met meteen uitvoerbare bestanden zoals exe, com, vbs, hta, msi, pif en scr. 2. Bestanden met een dubbele formaatuitgang (denk maar aan fun.jpg.vbs) opent u beter niet. Ook bestanden als dot, doc en xls kunnen macrovirussen bevatten. 3. Bewaar eerst de potentieel gevaarlijke bestanden op uw harde schijf zodat een geüpdate virusscanner deze kan controleren. 4. Bel bekende afzenders als u twijfelt of het bestand wel van hen afkomstig is. 5. Laat html in e-mail voor wat het is en schakel over op de tekstweergave waarbij u de html-weergave zo mogelijk uitschakelt. 6. Activeer in Outlook/Outlook Express bijkomend de zone met websites met beperkte toegang (veiliger) voor e-mail. U vindt deze optie via Extra/Opties/Beveiliging. Meer tips en info over e-mail vindt u op http://everythingemail.net/ en op www.nwfusion.com/newsletters/gwm/2002/01246717.html. Op www.gnupg.org vindt u een gratis pgp-vervanger om uw e-mail te versleutelen. woordenlijst Apop: Authenticated Post Office Protocol of POP Auth. Zoals bij smtp identificeert de gebruiker van de e-mail zich via een gebruikersnaam en een wachtwoord. Imap4: Internet Message Access Protocol. Deze biedt in vergelijking met pop3 meerdere voordelen. Bij imap blijven de e-mails op de mailserver en worden daar in mappen verdeeld. Zo heeft de gebruiker overal toegang tot zijn e-mail. Bovendien worden ook alle andere mappen, zoals de spamverdachte mappen van webmailers als Hotmail of Yahoo Mail aangegeven. Met pop3 wordt alleen het Postvak In met de nieuwe e-mail opgeroepen. Pop3: Post Office Protocol. Wordt gebruikt om mails te ontvangen. Het nadeel hier is dat alle data als tekst worden doorgezonden. Pop voor smtp: Sommige providers gebruiken dit systeem van authenticatie, waarbij de gebruiker zich pas bij het ophalen van de mail via pop3 identificeert. Daarna kan voor een beperkte tijd ook mail verzonden worden. Smtp: Simple Mail Transfer Protocol. Wordt gebruikt voor het verzenden van e-mails. Smtp auth: In dit systeem identificeert de gebruiker zich voor het zenden van zijn e-mails via een gebruikersnaam en wachtwoord. Deze beschermen de mailserver tegen misbruik zodat hij niet gebruikt kan worden als spam-relay-server. Ssl/tls: Biedt bijkomende versleuteling voor de bestanden bij de apop- of smtp-auth identificering.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.