ID.nl logo
Zekerheid & gemak

E-mailclients. Kiezen voor een alternatief of toch tevreden met Outloo

Af en toe is het om gek van te worden: de nieuwe patches voor Outlook en Outlook Express komen in rap tempo voorbij. Dat moet ook wel, want we worden doorlopend om de oren geslagen met html-mails, virussen, wormen en ongewenste advertenties. Maar dat moet toch anders kunnen? We kijken naar 18 e-mailclients, waarvan er slechts 7 ons tegen alle aanvallen uit de test beschermen

Spam maakt inmiddels 50 procent uit van alle ontvangen e-mail, maar met de juiste e-mailclient kunt u zich een hoop leed besparen. Maar waar kiest u voor? Wij bestoken veertien betaalde (waaronder Outlook) en vier gratis (waaronder Outlook Express) clients met onder andere pop-ups, viruscodes en bijlagen zonder bestandsnamen (zie ook het stukje Testmethode) en komen tot de conclusie dat Outlook helemaal zo gek nog niet is. Alle specificaties en testresultaten van de clients vindt u in de tabellen op pagina XX en XX. Testmethode (op openingsspread) Onze test-pc is een Pentium 4 op 2,0 GHz, 256 MB geheugen, internetverbinding via adsl, Microsoft Windows XP Professional. Om veilig te kunnen e-mailen, hebt u niet meer voldoende aan alleen anti-virussoftware. Daarom hebben we onze e-mailclients niet alleen bestookt met bekende gevaren als gefragmenteerde viruscode, pop-up objecten en dubbele formaatuitgangen (bijv. fun.jpg.vbs), maar schakelen we ook potentieel gevaarlijke code in die gebruik maakt van weinig bekende veiligheidslekken. Verder worden alle clients onderworpen aan moderne veiligheidstests van GFI-Security (www.gfi.com/emailsecuritytest). 22 e-mailaanvallen geven de gevaren weer die een waaraan een e-mailclientgebruikers dagelijks kan worden blootgesteld. Denk aan lange webadressen, bijlagen zonder bestandsnamen, ingesloten IFrames, kwaadaardige code met ClassID's en hta-bestanden (html-toepassingen). Ook testen we de veiligheid van de clients bij het laden van afbeeldingen van vreemde servers (webbugs). Eenvoudige bediening Een e-mailclient gebruik je dagelijks, dus moet hij prettig te bedienen zijn. Outlook 2003, Thunderbird en Pocomail vallen hier positief op, terwijl Outlook Express hier wat minder scoort. Zo kunt u in Pocomail e-mails eenvoudig bewerken danzij de optieknoppen die naast de mail header staan. Via een quickguide voert u met één klik dagelijkse opdrachten uit, zoals het invoeren van een nieuw adres in het adresboek. En met Outlook 2003 kunt u bij het instellen van een e-mailaccount de ingevoerde instellingen via een testverbinding controleren op hun juistheid – handig, want zo ziet u meteen of de ingevoerde gegevens kloppen! Outlook Express is weliswaar eenvoudig in het gebruik, maar mist een aantal interessante mogelijkheden. Denk aan een spamfilter, een mailticker (hiermee kijkt u of er nieuwe e-mail op de server is), scanner-integratie en uitgebreide sorteeropties. Clients als Mulberry en Lotus Notes werken verwarrend, doordat de menustructuren niet logisch zijn opgebouwd en de invoeropties voor belangrijke functies – de instellingen van de actieve e-mailadressen bijvoorbeeld – diep begraven zijn. Voor professionele gebruikers mogen een agenda en een omvangrijk contactenbeheer uiteraard niet ontbreken. Beide zijn in zowel Outlook 2003 als Lotus Notes geïntegreerd en verheffen deze toepassing dan ook tot een pim (personal information manager). Outlook 2003 kan echter nog altijd geen nieuwsgroepen openen en zal daarvoor Outlook Express aanspreken. Notes past door de Domino Server-integratie vooral in grote bedrijfsnetwerken, maar functioneert ook op uw systeem thuis. Kiest u op basis van bedieningsgemak, dan is voor de thuis-pc het gratis Thunderbird prima geschikt. Deze software is niet alleen eenvoudig te bedienen, maar beschikt ook over een erg goede sorteerfunctie en een goed spamfilter. In het betaalde segment vallen Outlook 2003 en The Bat in positieve zin op; de laatste heeft een goede prijs/kwaliteit-verhouding, dankzij een mailticker en uitgebreide automatiseringsfuncties. Intuïtief werken Makkelijk en intuïtief werken kunt u met Outlook 2003, The Bat, Thunderbird en Pocomail; alle belangrijke opties zijn maar een paar muisklikken van u verwijderd. Mulberry daarentegen zit complex in elkaar, het verbergt bijvoorbeeld de optie voor een tweede e-mailaccount veel te diep in het menu. Ook bij Lotus Notes is de intuïtieve bediening ver te zoeken. E-mail opvragen heet hier Replicating en de e-mailaccountinstellingen moeten we opdiepen in Tools, goed verborgen in het adresboek. Weergave Wat de weergave hebben Biz Mail en Becky zwakke punten: beide breken lange url's automatisch af, waarbij het tweede deel van de link niet langer beschikbaar is, met als gevolg foutberichten bij het oproepen van een webpagina. The Bat, Outlook 2003, Becky, Mulberry, Pocomail en Thunderbird tonen bijlagen onoverzichtelijk en met hun volledige naam. De andere clients verbergen deze namen achter symbooltjes die u eerst moet aanklikken. Verzegelde post Bij het versleutelen en onderteken slaan alle clients u met complexe certificaten of vereiste plug-ins om de oren. Hierdoor missen we een duidelijke, eenvormige standaard en een gebruiksvriendelijke – en daardoor eenvoudige – integratie. E-mailperikelen Door privacy-gaten bij Eudora, Lotus Notes, Ebox, Courier en Thunderbird krijgen spammers een duidelijke feedback. Niet zo handig, want hieruit blijkt niet alleen dat het e-mailadres geldig is, maar weten de spammers ook meteen door wie hun berichten gelezen worden. Bovenstaande clients openen zonder enige navraag html-mails en laden daarbij ook afbeeldingen in van vreemde servers. Gelukkig kunt u dit via de instelmogelijkheden uitschakelen, maar dat moet u dan wel handmatig doen. Courier 3.5 is voor gebruikers met meer dan honderd e-mails in het postvak niet echt bruikbaar, omdat de client na ieder gewist bestand alle andere e-mail-headers opnieuw van de server downloadt. Bij het doorzoeken van uw mail moet u bij Gemini en Mail 'n Fax door onnodig veel zoekvelden bladeren. Het kan echter ook anders: zowel Outlook 2003 als Lotus Notes gebruiken maar één zoekveld waarmee u zowel de header als de body van uw e-mail probleemloos doorzoekt. Help, een bijlage! De clients gaan heel verschillend met bijlagen om. Zo geven The Bat en Outlook 2003 een uitgebreide waarschuwing en blokkeren ze zelfs bepaalde bestandsformaten, terwijl Marlin en Mulberry meteen alles openen. Eudora opent probleemloos bijlagen met ClassIDs en voert gevaarlijke code uit – niet veilig! Ook de in de Opera-browser geïntegreerde e-mailclient laat te wensen over. Zo voegt deze toepassing een gefragmenteerd virus, verdeeld over vijf e-mails, weer samen en wil het bij het uitvoeren weten of het bestand geopend of opgeslagen mag worden. Nergens krijgen we een waarschuwing dat we zo wel eens een virus of trojan binnen kunnen halen. Wanneer er geen virusscanner is geïnstalleerd, is de pc geïnfecteerd. Outlook 2003 daarentegen houdt zich verre van onzinnige en ronduit gevaarlijke bijlagen als vb-scripts of html-toepassingen. Deze zijn zelden onschuldig en kunt u eenvoudig blokkeren. The Bat waarschuwt over het algemeen een stuk uitvoeriger dan Outlook 2003 en geeft zelfs tips bij de verdere behandeling van de gevaarlijke bestanden. Weg met spam The Bat, Eudora, Opera, Gemini, Marlin en Thunderbird zijn prijzenswaardig om hun lerende spamfilter, dat via de al ontvangen reclamemails in de toekomst gelijksoortige berichten kan herkennen. Bij de gratis toepassingen is Thunderbird de enige met zo'n spamfilter en beschermt u daardoor heel wat beter tegen junkmail dan betaalde pakketten als Lotus Notes of Mulberry. Het eenvoudigste spamfilter-criterium is en blijft toch uw eigen adresboek. E-mails van bekenden mogen nooit gewist worden. Toch zijn er maar zes clients die de inhoud van het adresboek ook werkelijk als criterium gebruiken, namelijk: The Bat, Pocomail, Outlook 2003, Eudora, Pegasus en Thunderbird. Bij The Bat kunt u van alles instellen: van programmeerbare filters met variabelen tot intelligente automatiseringsfuncties en mailinglijsten. Bij mailclients zonder spamfilter is het verstandig om gebruik te maken van spamfilters als I Hate Spam of Mailwasher Pro (zie PCM juli 2002). Importeren met hindernissen Gebruikt u Outlook Express en wilt u overstappen naar een client mét spamfilter, dan moeten de importfuncties voor een vlotte bestandsoverdracht zorgen. Bij Thunderbird, The Bat en Lotus Notes zijn enkele muisklikken voldoende om de data van Outlook Express over te zetten. Ebox heeft echter geen importfilter en Becky en Sylpheed Claws kunnen helemaal geen bestanden van Outlook Express importeren. Volgens het protocol Alle deelnemers ondersteunen het e-mailprotocol pop3 en impa4. Imap wordt door Marlin, Pocomail en Ebox ondersteund (maar wel rudimentair). Het kan alleen in de Inbox worden opgevraagd – de omvangrijke imap-features worden daardoor tot een pure pop3-vervanger gereduceerd. Biz Mail weigert hoe dan ook het instellen van een imap-account doordat de Nextknop niet actief is. Kunt u niet zonder imap, dan kunt u deze e-mailclients beter niet gebruiken. Conclusie De tests laten overduidelijk zien hoe nalatig veel e-mailclients zijn wat betreft veiligheid. Dit is niet acceptabel, vooral niet omdat heel wat veiligheidsgaten al langer bekend zijn. Een waarschuwing voor gevaarlijke e-mails is evenmin vanzelfsprekend. Het fel bekritiseerde Outlook Express is echter wél veilig – op voorwaarde dat u de beschikbare updates regelmatig installeert. Van de gratis pakketten gaat het predikaat Beste Product echter naar Thunderbird. Deze beschikt over alle belangrijke e-mailfuncties met een eenvoudige bediening en heeft als enige gratis client een lerend spamfilter. Van de betaalde pakketten is Outlook 2003 ongeslagen op het vlak van gebruiksgemak, in tegenstelling tot Mulberry, Courier en Lotus Notes waar je bij het aanmaken van een e-mailaccount wordt overladen met teveel technische details. Tegen alle vooroordelen in, geldt dat Outlook 2003 veilig is. Het beheer van zowel de agenda als de contacten en de eenvoudig in te stellen filters maken het pakket compleet. Deze client krijgt dan ook het predikaat Beste Product. Wilt u toch een alternatief voor Outlook 2003, dan kunnen we The Bat aanwijzen. Deze veilige en eenvoudig te bedienen e-mailclient biedt naast krachtige filters en goede importmogelijkheden ook een praktische nieuws-ticker. U krijgt zeker waar voor uw geld. Uitgesloten van deelname Uitgesloten van de test zijn die toepassingen die het imap-e-mailprotocol niet ondersteunen, zoals Tobits David SL. Verder hebben we reclame-ondersteunde toepassingen, encryptietools, smtp-servers, programma's om de mailbox te controleren (Mail-Checker), extra's voor mailclients en bètaversies niet meegenomen in de test. Thunderbird kan in deze test ook vervangen worden door Mozilla 1.6 en Netscape Mail 7.1. Deze drie toepassingen onderscheiden zich namelijk alleen op het vlak van de vormgeving en bieden identieke menuopties. Tips voor veiliger mailen 1. Wees voorzichtig met meteen uitvoerbare bestanden zoals exe, com, vbs, hta, msi, pif en scr. 2. Bestanden met een dubbele formaatuitgang (denk maar aan fun.jpg.vbs) opent u beter niet. Ook bestanden als dot, doc en xls kunnen macrovirussen bevatten. 3. Bewaar eerst de potentieel gevaarlijke bestanden op uw harde schijf zodat een geüpdate virusscanner deze kan controleren. 4. Bel bekende afzenders als u twijfelt of het bestand wel van hen afkomstig is. 5. Laat html in e-mail voor wat het is en schakel over op de tekstweergave waarbij u de html-weergave zo mogelijk uitschakelt. 6. Activeer in Outlook/Outlook Express bijkomend de zone met websites met beperkte toegang (veiliger) voor e-mail. U vindt deze optie via Extra/Opties/Beveiliging. Meer tips en info over e-mail vindt u op http://everythingemail.net/ en op www.nwfusion.com/newsletters/gwm/2002/01246717.html. Op www.gnupg.org vindt u een gratis pgp-vervanger om uw e-mail te versleutelen. woordenlijst Apop: Authenticated Post Office Protocol of POP Auth. Zoals bij smtp identificeert de gebruiker van de e-mail zich via een gebruikersnaam en een wachtwoord. Imap4: Internet Message Access Protocol. Deze biedt in vergelijking met pop3 meerdere voordelen. Bij imap blijven de e-mails op de mailserver en worden daar in mappen verdeeld. Zo heeft de gebruiker overal toegang tot zijn e-mail. Bovendien worden ook alle andere mappen, zoals de spamverdachte mappen van webmailers als Hotmail of Yahoo Mail aangegeven. Met pop3 wordt alleen het Postvak In met de nieuwe e-mail opgeroepen. Pop3: Post Office Protocol. Wordt gebruikt om mails te ontvangen. Het nadeel hier is dat alle data als tekst worden doorgezonden. Pop voor smtp: Sommige providers gebruiken dit systeem van authenticatie, waarbij de gebruiker zich pas bij het ophalen van de mail via pop3 identificeert. Daarna kan voor een beperkte tijd ook mail verzonden worden. Smtp: Simple Mail Transfer Protocol. Wordt gebruikt voor het verzenden van e-mails. Smtp auth: In dit systeem identificeert de gebruiker zich voor het zenden van zijn e-mails via een gebruikersnaam en wachtwoord. Deze beschermen de mailserver tegen misbruik zodat hij niet gebruikt kan worden als spam-relay-server. Ssl/tls: Biedt bijkomende versleuteling voor de bestanden bij de apop- of smtp-auth identificering.

▼ Volgende artikel
Arc Raiders is meer dan 14 miljoen keer verkocht
Huis

Arc Raiders is meer dan 14 miljoen keer verkocht

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.

▼ Volgende artikel
Je smartphone als afstandsbediening voor je slimme huis: zo werkt dat
© ImageFlow - stock.adobe.com
Huis

Je smartphone als afstandsbediening voor je slimme huis: zo werkt dat

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

In dit artikel

Je ziet hoe je je telefoon inzet als afstandsbediening voor verlichting, verwarming, tv en andere slimme functies in huis. We laten je stap voor stap zien hoe je apparaten toevoegt, kamers indeelt, routines bouwt en je slimme huis laat reageren op tijd, locatie en aanwezigheid. Ook lees je waar je op let bij compatibiliteit en hoe je alles netjes en veilig houdt met onderhoud en updates. 

Lees ook: Starten met smarthome in één middag: een stappenplan voor beginners

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home tref je aan in Google Play, maar kan soms al geïnstalleerd zijn. Check sowieso altijd op updates als je de app al hebt.
Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Met de Google Home-app kun je - net als alle andere Google-apps - eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Ook Apple heeft een Home-app, maar die is niet compatibel met Android.

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Een nieuw apparaat toevoegen aan Google Home doe je hier.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Kies uit de lijst met compatibele merken om een koppeling te maken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Soms moet je extra toestemmingen goedkeuren om een apparaat te kunnen gebruiken.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Tik je op een slimme lamp in de Google Home-app, dan zie je de opties die geboden worden, bijvoorbeeld het aanpassen van de kleurtoon en de helderheid.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

De opbouw van een routine in Google Home.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

De kleur en helderheid van de lampen kun je automatisch aanpassen bij het inschakelen van de tv.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Het updaten van de firmware van aangesloten apparaten gaat doorgaans via de app van de fabrikant zelf, niet via Google Home.
View post on TikTok