Af en toe is het om gek van te worden: de nieuwe patches voor Outlook en Outlook Express komen in rap tempo voorbij. Dat moet ook wel, want we worden doorlopend om de oren geslagen met html-mails, virussen, wormen en ongewenste advertenties. Maar dat moet toch anders kunnen? We kijken naar 18 e-mailclients, waarvan er slechts 7 ons tegen alle aanvallen uit de test beschermen

Spam maakt inmiddels 50 procent uit van alle ontvangen e-mail, maar met de juiste e-mailclient kunt u zich een hoop leed besparen. Maar waar kiest u voor? Wij bestoken veertien betaalde (waaronder Outlook) en vier gratis (waaronder Outlook Express) clients met onder andere pop-ups, viruscodes en bijlagen zonder bestandsnamen (zie ook het stukje Testmethode) en komen tot de conclusie dat Outlook helemaal zo gek nog niet is. Alle specificaties en testresultaten van de clients vindt u in de tabellen op pagina XX en XX. Testmethode (op openingsspread) Onze test-pc is een Pentium 4 op 2,0 GHz, 256 MB geheugen, internetverbinding via adsl, Microsoft Windows XP Professional. Om veilig te kunnen e-mailen, hebt u niet meer voldoende aan alleen anti-virussoftware. Daarom hebben we onze e-mailclients niet alleen bestookt met bekende gevaren als gefragmenteerde viruscode, pop-up objecten en dubbele formaatuitgangen (bijv. fun.jpg.vbs), maar schakelen we ook potentieel gevaarlijke code in die gebruik maakt van weinig bekende veiligheidslekken. Verder worden alle clients onderworpen aan moderne veiligheidstests van GFI-Security (www.gfi.com/emailsecuritytest). 22 e-mailaanvallen geven de gevaren weer die een waaraan een e-mailclientgebruikers dagelijks kan worden blootgesteld. Denk aan lange webadressen, bijlagen zonder bestandsnamen, ingesloten IFrames, kwaadaardige code met ClassID's en hta-bestanden (html-toepassingen). Ook testen we de veiligheid van de clients bij het laden van afbeeldingen van vreemde servers (webbugs). Eenvoudige bediening Een e-mailclient gebruik je dagelijks, dus moet hij prettig te bedienen zijn. Outlook 2003, Thunderbird en Pocomail vallen hier positief op, terwijl Outlook Express hier wat minder scoort. Zo kunt u in Pocomail e-mails eenvoudig bewerken danzij de optieknoppen die naast de mail header staan. Via een quickguide voert u met één klik dagelijkse opdrachten uit, zoals het invoeren van een nieuw adres in het adresboek. En met Outlook 2003 kunt u bij het instellen van een e-mailaccount de ingevoerde instellingen via een testverbinding controleren op hun juistheid – handig, want zo ziet u meteen of de ingevoerde gegevens kloppen! Outlook Express is weliswaar eenvoudig in het gebruik, maar mist een aantal interessante mogelijkheden. Denk aan een spamfilter, een mailticker (hiermee kijkt u of er nieuwe e-mail op de server is), scanner-integratie en uitgebreide sorteeropties. Clients als Mulberry en Lotus Notes werken verwarrend, doordat de menustructuren niet logisch zijn opgebouwd en de invoeropties voor belangrijke functies – de instellingen van de actieve e-mailadressen bijvoorbeeld – diep begraven zijn. Voor professionele gebruikers mogen een agenda en een omvangrijk contactenbeheer uiteraard niet ontbreken. Beide zijn in zowel Outlook 2003 als Lotus Notes geïntegreerd en verheffen deze toepassing dan ook tot een pim (personal information manager). Outlook 2003 kan echter nog altijd geen nieuwsgroepen openen en zal daarvoor Outlook Express aanspreken. Notes past door de Domino Server-integratie vooral in grote bedrijfsnetwerken, maar functioneert ook op uw systeem thuis. Kiest u op basis van bedieningsgemak, dan is voor de thuis-pc het gratis Thunderbird prima geschikt. Deze software is niet alleen eenvoudig te bedienen, maar beschikt ook over een erg goede sorteerfunctie en een goed spamfilter. In het betaalde segment vallen Outlook 2003 en The Bat in positieve zin op; de laatste heeft een goede prijs/kwaliteit-verhouding, dankzij een mailticker en uitgebreide automatiseringsfuncties. Intuïtief werken Makkelijk en intuïtief werken kunt u met Outlook 2003, The Bat, Thunderbird en Pocomail; alle belangrijke opties zijn maar een paar muisklikken van u verwijderd. Mulberry daarentegen zit complex in elkaar, het verbergt bijvoorbeeld de optie voor een tweede e-mailaccount veel te diep in het menu. Ook bij Lotus Notes is de intuïtieve bediening ver te zoeken. E-mail opvragen heet hier Replicating en de e-mailaccountinstellingen moeten we opdiepen in Tools, goed verborgen in het adresboek. Weergave Wat de weergave hebben Biz Mail en Becky zwakke punten: beide breken lange url's automatisch af, waarbij het tweede deel van de link niet langer beschikbaar is, met als gevolg foutberichten bij het oproepen van een webpagina. The Bat, Outlook 2003, Becky, Mulberry, Pocomail en Thunderbird tonen bijlagen onoverzichtelijk en met hun volledige naam. De andere clients verbergen deze namen achter symbooltjes die u eerst moet aanklikken. Verzegelde post Bij het versleutelen en onderteken slaan alle clients u met complexe certificaten of vereiste plug-ins om de oren. Hierdoor missen we een duidelijke, eenvormige standaard en een gebruiksvriendelijke – en daardoor eenvoudige – integratie. E-mailperikelen Door privacy-gaten bij Eudora, Lotus Notes, Ebox, Courier en Thunderbird krijgen spammers een duidelijke feedback. Niet zo handig, want hieruit blijkt niet alleen dat het e-mailadres geldig is, maar weten de spammers ook meteen door wie hun berichten gelezen worden. Bovenstaande clients openen zonder enige navraag html-mails en laden daarbij ook afbeeldingen in van vreemde servers. Gelukkig kunt u dit via de instelmogelijkheden uitschakelen, maar dat moet u dan wel handmatig doen. Courier 3.5 is voor gebruikers met meer dan honderd e-mails in het postvak niet echt bruikbaar, omdat de client na ieder gewist bestand alle andere e-mail-headers opnieuw van de server downloadt. Bij het doorzoeken van uw mail moet u bij Gemini en Mail 'n Fax door onnodig veel zoekvelden bladeren. Het kan echter ook anders: zowel Outlook 2003 als Lotus Notes gebruiken maar één zoekveld waarmee u zowel de header als de body van uw e-mail probleemloos doorzoekt. Help, een bijlage! De clients gaan heel verschillend met bijlagen om. Zo geven The Bat en Outlook 2003 een uitgebreide waarschuwing en blokkeren ze zelfs bepaalde bestandsformaten, terwijl Marlin en Mulberry meteen alles openen. Eudora opent probleemloos bijlagen met ClassIDs en voert gevaarlijke code uit – niet veilig! Ook de in de Opera-browser geïntegreerde e-mailclient laat te wensen over. Zo voegt deze toepassing een gefragmenteerd virus, verdeeld over vijf e-mails, weer samen en wil het bij het uitvoeren weten of het bestand geopend of opgeslagen mag worden. Nergens krijgen we een waarschuwing dat we zo wel eens een virus of trojan binnen kunnen halen. Wanneer er geen virusscanner is geïnstalleerd, is de pc geïnfecteerd. Outlook 2003 daarentegen houdt zich verre van onzinnige en ronduit gevaarlijke bijlagen als vb-scripts of html-toepassingen. Deze zijn zelden onschuldig en kunt u eenvoudig blokkeren. The Bat waarschuwt over het algemeen een stuk uitvoeriger dan Outlook 2003 en geeft zelfs tips bij de verdere behandeling van de gevaarlijke bestanden. Weg met spam The Bat, Eudora, Opera, Gemini, Marlin en Thunderbird zijn prijzenswaardig om hun lerende spamfilter, dat via de al ontvangen reclamemails in de toekomst gelijksoortige berichten kan herkennen. Bij de gratis toepassingen is Thunderbird de enige met zo'n spamfilter en beschermt u daardoor heel wat beter tegen junkmail dan betaalde pakketten als Lotus Notes of Mulberry. Het eenvoudigste spamfilter-criterium is en blijft toch uw eigen adresboek. E-mails van bekenden mogen nooit gewist worden. Toch zijn er maar zes clients die de inhoud van het adresboek ook werkelijk als criterium gebruiken, namelijk: The Bat, Pocomail, Outlook 2003, Eudora, Pegasus en Thunderbird. Bij The Bat kunt u van alles instellen: van programmeerbare filters met variabelen tot intelligente automatiseringsfuncties en mailinglijsten. Bij mailclients zonder spamfilter is het verstandig om gebruik te maken van spamfilters als I Hate Spam of Mailwasher Pro (zie PCM juli 2002). Importeren met hindernissen Gebruikt u Outlook Express en wilt u overstappen naar een client mét spamfilter, dan moeten de importfuncties voor een vlotte bestandsoverdracht zorgen. Bij Thunderbird, The Bat en Lotus Notes zijn enkele muisklikken voldoende om de data van Outlook Express over te zetten. Ebox heeft echter geen importfilter en Becky en Sylpheed Claws kunnen helemaal geen bestanden van Outlook Express importeren. Volgens het protocol Alle deelnemers ondersteunen het e-mailprotocol pop3 en impa4. Imap wordt door Marlin, Pocomail en Ebox ondersteund (maar wel rudimentair). Het kan alleen in de Inbox worden opgevraagd – de omvangrijke imap-features worden daardoor tot een pure pop3-vervanger gereduceerd. Biz Mail weigert hoe dan ook het instellen van een imap-account doordat de Nextknop niet actief is. Kunt u niet zonder imap, dan kunt u deze e-mailclients beter niet gebruiken. Conclusie De tests laten overduidelijk zien hoe nalatig veel e-mailclients zijn wat betreft veiligheid. Dit is niet acceptabel, vooral niet omdat heel wat veiligheidsgaten al langer bekend zijn. Een waarschuwing voor gevaarlijke e-mails is evenmin vanzelfsprekend. Het fel bekritiseerde Outlook Express is echter wél veilig – op voorwaarde dat u de beschikbare updates regelmatig installeert. Van de gratis pakketten gaat het predikaat Beste Product echter naar Thunderbird. Deze beschikt over alle belangrijke e-mailfuncties met een eenvoudige bediening en heeft als enige gratis client een lerend spamfilter. Van de betaalde pakketten is Outlook 2003 ongeslagen op het vlak van gebruiksgemak, in tegenstelling tot Mulberry, Courier en Lotus Notes waar je bij het aanmaken van een e-mailaccount wordt overladen met teveel technische details. Tegen alle vooroordelen in, geldt dat Outlook 2003 veilig is. Het beheer van zowel de agenda als de contacten en de eenvoudig in te stellen filters maken het pakket compleet. Deze client krijgt dan ook het predikaat Beste Product. Wilt u toch een alternatief voor Outlook 2003, dan kunnen we The Bat aanwijzen. Deze veilige en eenvoudig te bedienen e-mailclient biedt naast krachtige filters en goede importmogelijkheden ook een praktische nieuws-ticker. U krijgt zeker waar voor uw geld. Uitgesloten van deelname Uitgesloten van de test zijn die toepassingen die het imap-e-mailprotocol niet ondersteunen, zoals Tobits David SL. Verder hebben we reclame-ondersteunde toepassingen, encryptietools, smtp-servers, programma's om de mailbox te controleren (Mail-Checker), extra's voor mailclients en bètaversies niet meegenomen in de test. Thunderbird kan in deze test ook vervangen worden door Mozilla 1.6 en Netscape Mail 7.1. Deze drie toepassingen onderscheiden zich namelijk alleen op het vlak van de vormgeving en bieden identieke menuopties. Tips voor veiliger mailen 1. Wees voorzichtig met meteen uitvoerbare bestanden zoals exe, com, vbs, hta, msi, pif en scr. 2. Bestanden met een dubbele formaatuitgang (denk maar aan fun.jpg.vbs) opent u beter niet. Ook bestanden als dot, doc en xls kunnen macrovirussen bevatten. 3. Bewaar eerst de potentieel gevaarlijke bestanden op uw harde schijf zodat een geüpdate virusscanner deze kan controleren. 4. Bel bekende afzenders als u twijfelt of het bestand wel van hen afkomstig is. 5. Laat html in e-mail voor wat het is en schakel over op de tekstweergave waarbij u de html-weergave zo mogelijk uitschakelt. 6. Activeer in Outlook/Outlook Express bijkomend de zone met websites met beperkte toegang (veiliger) voor e-mail. U vindt deze optie via Extra/Opties/Beveiliging. Meer tips en info over e-mail vindt u op http://everythingemail.net/ en op www.nwfusion.com/newsletters/gwm/2002/01246717.html. Op www.gnupg.org vindt u een gratis pgp-vervanger om uw e-mail te versleutelen. woordenlijst Apop: Authenticated Post Office Protocol of POP Auth. Zoals bij smtp identificeert de gebruiker van de e-mail zich via een gebruikersnaam en een wachtwoord. Imap4: Internet Message Access Protocol. Deze biedt in vergelijking met pop3 meerdere voordelen. Bij imap blijven de e-mails op de mailserver en worden daar in mappen verdeeld. Zo heeft de gebruiker overal toegang tot zijn e-mail. Bovendien worden ook alle andere mappen, zoals de spamverdachte mappen van webmailers als Hotmail of Yahoo Mail aangegeven. Met pop3 wordt alleen het Postvak In met de nieuwe e-mail opgeroepen. Pop3: Post Office Protocol. Wordt gebruikt om mails te ontvangen. Het nadeel hier is dat alle data als tekst worden doorgezonden. Pop voor smtp: Sommige providers gebruiken dit systeem van authenticatie, waarbij de gebruiker zich pas bij het ophalen van de mail via pop3 identificeert. Daarna kan voor een beperkte tijd ook mail verzonden worden. Smtp: Simple Mail Transfer Protocol. Wordt gebruikt voor het verzenden van e-mails. Smtp auth: In dit systeem identificeert de gebruiker zich voor het zenden van zijn e-mails via een gebruikersnaam en wachtwoord. Deze beschermen de mailserver tegen misbruik zodat hij niet gebruikt kan worden als spam-relay-server. Ssl/tls: Biedt bijkomende versleuteling voor de bestanden bij de apop- of smtp-auth identificering.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.