Liegen over garantieregels. Online en offline maken winkels zich hier regelmatig schuldig aan. Onlangs bleek nog uit veel elektronicawinkels garantierechten ten onrechte inperken.

Liegen over garantieregels. Online en offline maken winkels zich hier regelmatig schuldig aan. Onlangs bleek nog uit veel elektronicawinkels garantierechten ten onrechte inperken. Van verzendkosten. E-shoppers vragen zich intussen af waar ze recht op hebben. Hoe zit het als u iets via internet in het buitenland koopt? En waar moet u naartoe als uw spullen stuk gaan? En moet u nu echt alles in originele verpakking met aankoopbon terugsturen? Hoog tijd voor licht in de duisternis: we zetten we tien hardnekkige misverstanden voor u op een rij.

©CIDimport

1 Online shoppen is goedkoper, zeur dus niet over garantie

Onzin. Online en offline gelden precies dezelfde garantieregels. De manier van bestellen en de prijs maken niets uit. Volgens de wet hebt u namelijk recht op een goed product. Dit betekent dat het bij normaal gebruik moet voldoen aan wat u er redelijkerwijs van mag verwachten. Is dat niet het geval, dan hebt u recht op reparatie, of vervanging. Vergeet verder niet dat u na een online aanschaf altijd recht hebt op een wettelijke bedenktijd van zeven werkdagen na ontvangst van het product. In die tijd mag u iets zonder verplichtingen terugsturen.

2 Garantie heb je in soorten en maten, net wat je koopt

Nee, we kennen twee soorten garantie: wettelijke garantie én (extra) garantie die een winkelier of fabrikant verstrekt. In het eerste half jaar na uw (online) aanschaf hebt u wettelijk recht op garantie als iets kapot gaat. Of dat komt door verkeerd gebruik, moet uw webshop maar aantonen. Daarna hebt u recht op garantie zolang u mag verwachten dat het product mee zou moeten gaan. De ‘bewijslast' is wel omgedraaid: u moet verborgen gebreken aantonen. Een webwinkel of fabrikant mag altijd extra garantie bovenop de wettelijke garantie verstrekken. Maar de voorwaarden mogen nooit ongunstiger zijn dan die van de wettelijke garantie.

3 Je hebt altijd recht op garantie

Ook niet juist. U hebt weliswaar recht op een goed product. Maar als u het door uw onvoorzichtigheid of gewoon door slijtage kapot gaat, hebt u geen recht op (wettelijke) garantie.

4 Een webshop mag reparatiekosten berekenen

Meestal niet. Als iets buiten uw schuld kapot gaat en dat gebeurt binnen de wettelijke of afgesproken garantietermijn, moet de webwinkel uw product (gratis) repareren of vervangen.
Maar ook na verloop van de (extra) garantieperiode kunt u vaak nog om garantie vragen, vooral bij duurzame consumptiegoederen.

U hebt namelijk recht op een goed product. Wat dat precies is, ligt niet haarscherp vast en dus ontstaat er helaas nog vaak discussie over. Het hangt onder meer af van het soort product, de aanschafprijs, het merk of wat de fabrikant over de levensduur belooft. Maar stel dat u twee jaar garantie krijgt op een laptop en hij gaat na 2,5 jaar stuk. Dan kunt u vaak toch garantie claimen, omdat u van een laptop een langere levensduur mag verwachten.

Soms moet u wel een deel van de kosten betalen voor een eventueel vervangende, nieuwe laptop. Omdat u hem lang prima hebt kunnen gebruiken en hij door reparatie langer meegaat.

5 Garantie komt van de fabrikant, daar moet je garantie claimen

Nee, garantie claimt u in eerste instantie bij uw webshop. U mag niet zomaar doorgestuurd worden naar een andere leverancier of naar de fabrikant. Wel is het zo dat fabrikanten de garantie soms op zich nemen, maar vraag altijd eerst de verkoper om een oplossing. Bewaar uw aankoopbon, het bewijs van uw koopovereenkomst. Ook een bankafschrift mag als aankoopbewijs dienen!

6 Als u in het buitenland koopt, hebt u geen recht op garantie

Dat is niet zo. In de Europese lidstaten geldt in ieder geval een wettelijke garantie van twee jaar. Maar verder kunnen garantieregels verschillen (zie kader). Garantie in het buitenland kan dus wel degelijk problemen opleveren, los van barrières als taal en afstand. De Europese Commissie werkt daarom aan nieuwe consumentenrechten om regels gelijk te trekken. Doel is dat iedereen die over de grens winkelt precies weet waar hij aan toe is. Ons advies: waar u ook koopt, controleer vooraf de garantievoorwaarden! Geen zin? Lees ze toch.

7 Terugsturen kan alleen in originele verpakking

Klopt niet. Als u iets wilt terugsturen, mag de verkoper u vragen het product onbeschadigd en in originele verpakking te retourneren. Hij mag niet eisen dat de verpakking ongeopend en helemaal onbeschadigd blijft. Hij moet bovendien zorgen voor een verpakking die zich eenvoudig laat openen en hersluiten. Vergeet bij het terugsturen niet om een bewijs van terugzending te vragen!

8 Verzendkosten zijn voor de koper

Online kopen betekent dat u met verzendkosten zit u als iets ter reparatie wilt terugsturen. De koper wordt vaak gevraagd die kosten te voldoen. Als u gebruikmaakt van uw bedenkrecht (zie boven) was dat lange tijd terecht, tot een recente uitspraak van het Europese Hof. Nu hoeft u niet langer verzendkosten te betalen. Bij een ondeugdelijk artikel zijn de verzendkosten binnen de garantieperiode dus voor de verkoper. Is een product lang weg ter reparatie, dan hoort men u een vergelijkbaar artikel uit te lenen.

9 Als u online koopt, kunt u de garantie beter uitbreiden

Waarom? Volgens de wet hebt u namelijk ook zonder uitgebreide garantie recht op een goed product. Waarom zou u zich extra beschermen tegen iets waar u al recht op hebt? Interessant wordt het pas als u veel ruimere garantierechten krijgt.

10 Krijgt u geen garantie, geef het dan maar op

Onjuist. Haak niet bij voorbaat af bij problemen. Achterhaal waar u recht op hebt (vraag 1 t/m 9). Is een webwinkel lid van Thuiswinkel.org, dien daar een klacht in. Deze branchevereniging kan een winkel tot actie manen. Als een webwinkel is aangesloten bij de Geschillencommissie, kunt u daar uw geschil voorleggen en een advies krijgen. Met vragen en klachten over garantie kunt u verder terecht bij ConsuWijzer, het informatieloket van de overheid voor consumenten.

Via ConsuWijzer kan door toezichthoudende instanties (zie kader Consumentenautoriteit) actie worden ondernomen tegen webwinkels die de regels aan hun laars lappen. Als u elders in Europa problemen hebt, kunt u een beroep doen op het europees Consumenten Centrum. Hier en over de grens kunt u verder altijd naar de rechter stappen. Juridisch advies kunt u inwinnen bij het Juridisch Loket. Weet wel dat een juridisch geschil veel tijd en geld kan kosten.

Dit artikel komt uit Computer Idee nummer 12, jaargang 2010.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.