Sommige soundbars komen met een extra speaker, ofwel een subwoofer die nét even wat meer bastonen in de muziek levert. Subwoofers kunnen al in de soundbar zijn ingebouwd of als losse speaker worden geleverd. Maar is zo’n losse subwoofer echt nodig voor een epische filmavond?

Een goede soundbar zou uit zichzelf al het complete pakket moeten bieden: een kraakhelder geluid, met aandacht voor detail en natuurlijke klanken. Het zou niet nodig moeten zijn de soundbar aan te sluiten op andere speakers of een subwoofer. Een soundbar kan prima in staat zijn om diepe bastonen onder je film of muziek te krijgen. Een subwoofer moet dus echt een toegevoegde waarde hebben door die actiescènes in je favoriete Hollywood-film naar een hoger niveau te tillen. 

Hoeft er niet beter op te worden

Maar niet alle subwoofers krijgen dat voor elkaar en sommige kunnen zelfs je bioscoopervaring in huis om zeep helpen. Bijvoorbeeld omdat de tonen te diep zijn of omdat er een vertraging zit in het geluid, waardoor je een explosie op het scherm eerder ziet dan dat je hem hoort. Dat is natuurlijk erg storend. 

Explosie van geluid?

In welke situaties je een soundbar nodig hebt met subwoofer is eigenlijk afhankelijk van je eigen wensen en prioriteiten. Wil je in je woonkamer een explosie van geluid en wil je de bastonen voelen? Dan kan een subwoofer in theorie bijdragen aan een volledige geluidservaring bij het kijken van films of het luisteren van muziek met lage bastonen. Wil je gewoonweg niet te veel geld uitgeven aan een goede soundbar, dan is een subwoofer wellicht zonde van het geld en kun je beter het volledige bedrag in de soundbar zelf steken.

©PXimport

Logistiek

Bedenk ook dat je de ruimte moet hebben om een aparte subwoofer kwijt te kunnen. Kleine woonkamers kunnen al snel volraken met apparatuur en een soundbar is dan een compacte oplossing, maar als je daar nog een losse subwoofer bijkoopt dan loop je hier toch weer tegenaan. Het voordeel is wel dat een subwoofer meestal draadloos is en je hoeft deze enkel aan te sluiten op het stopcontact. Dit maakt het iets makkelijker om de subwoofer uit het zicht te zetten.

Ook als je huis of appartement redelijk gehorig is, dan is een losse subwoofer wellicht niet zo’n goed idee. Muziek en films kunnen aardig doordreunen, waardoor je de buren vaker op de stoep hebt staan dan je wilt.  

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.