Luister met de Sony SRS-XB100 overal naar goede muziek. De kleine weerbestendige behuizing neem je moeiteloos mee, waarna je tot zestien uur onafgebroken liedjes afspeelt. Ideaal voor op de camping of het strand. Hij is ook nog eens uitzonderlijk laag geprijsd, want snelle beslissers betalen slechts 45 euro. Zo goedkoop was dit audioproduct nog nooit!

Partnerbijdrage - In samenwerking met Sony

De SRS-XB100 is een krachtige bluetooth-speaker in een bescheiden jasje. De cilindervormige behuizing heeft een diameter van 7,6 centimeter en is amper tien centimeter hoog. Een voordeel, want hierdoor neemt het apparaat in jouw tas of koffer nauwelijks ruimte in beslag. Kortom, luister vanuit je luie vakantiestoel naar een interessante podcast of zet tijdens een picknick in het park een lekker muziekje op.

Lichtgewicht behuizing met draagriem

Het oog wil natuurlijk ook wat. Om die reden is de SRS-XB100 in verschillende kleurstellingen te koop, namelijk zwart, grijs, oranje en blauw. Sony levert in dezelfde kleur een handige draagriem mee. Daarmee hang je de speaker bijvoorbeeld aan een tas of tent. Met een gewicht van 274 gram is hij erg licht.

Ondanks de lage aanschafprijs kan deze handzame luidspreker wel een stootje hebben. Het product voldoet namelijk aan de strenge eisen van de IP67-norm. Hierdoor is de speaker stof- en waterdicht, zodat je hem zowel binnen als buiten kunt gebruiken. Een onverwachte plensbui is dus geen enkel probleem. De oplaadpoort bevindt zich achter een rubberen klepje, zodat die niet zo gauw kan beschadigen.

Een interessante wetenswaardigheid is dat de behuizing en draagriem deels bestaan uit gerecycled plastic. Bovendien bevat de productdoos geen kunststoffen. Sony verkleint op die manier zijn ecologische voetafdruk.

Goede audiokwaliteit

De SRS-XB100 kan audio van elke bluetooth-bron afspelen, zoals een smartphone, tablet of laptop. Onder de motorkap bevindt zich een bluetooth 5.3-adapter met een bereik tot zo’n dertig meter. In de bovenzijde van de behuizing zit een krachtige actieve audiodriver. Onderop is een passieve radiator verantwoordelijk voor een stevige bas. Samen bedienen ze alle tonen, zodat je tijdens liedjes zowel hoge noten als een diepe laag hoort. Het opgegeven frequentiebereik loopt van 20 Hz tot 20 kHz. Het maakt niet uit welk muziekgenre jouw voorkeur heeft, want de SRS-XB100 is voor alle stijlen geschikt. Tot slot kan het volume voor zo’n kleine luidspreker behoorlijk luid.

©Sony

Lange accuduur van 16 uur

Deze bluetooth-speaker klinkt erg goed, zodat je op elke locatie van mooie afspeellijsten en albums kunt genieten. Daarnaast luister je natuurlijk net zo makkelijk naar radio, podcasts en audioboeken. Voor het opladen van de accu is er een usb-c-kabel inbegrepen. Een volgeladen batterij is op een gemiddeld volumeniveau goed voor een speeltijd tot maar liefst zestien uur. Zet je de SRS-XB100 op de luidste stand, dan kun je ongeveer vijf uur luisteren.

De zijkant bevat een oranje statuspictogram voor de batterij. Als dat tijdens het opladen niet meer brandt, is de accu helemaal vol. Ga uit van een oplaadtijd van ongeveer 4,5 uur. Je ziet aan de knipperende led-indicator wanneer het tijd is voor een verse laadbeurt. Overigens kun je het resterende batterijpercentage ook op je smartphone aflezen.

Eenvoudige bediening

Je regelt de bediening met een gekoppelde smartphone of ander bronapparaat. Selecteer bijvoorbeeld een Spotify-afspeellijst, kies een album in Apple Music of start een live-uitzending in je favoriete radio-app. Verder skip je met de mediatoetsen op een smartphone nummers en wijzig je het volume.

Heb je even geen mobiel toestel bij de hand? Gebruik dan de bedieningsknoppen aan de zijkant. Daarmee pauzeer of hervat je de muziekweergave. Je drukt daarnaast op het plus- of minteken om het volume te wijzigen.

Speakerphone en stereogeluid

Een handige optie is dat je een telefoonoproep rechtstreeks kunt beantwoorden. De behuizing heeft een gevoelige microfoon, waardoor je de SRS-XB100 eenvoudig als speakerphone gebruikt. Voer op die manier handsfree gesprekken. De mobiele luidspreker laat de persoon aan de andere kant van de lijn luid en duidelijk horen.

Gezien de lage prijs is het aantrekkelijk om twee SRS-XB100-speakers te kopen. Je kunt ze namelijk draadloos aan elkaar koppelen, zodat er een echt stereogeluid met twee kanalen ontstaat. Nuttig voor het geval je een wat grotere ruimte met muzikale deuntjes wilt vullen. Zie aan de hand van een statuslampje of de tweede speaker correct is verbonden.

Sony SRS-XB100 kopen

Wil je deze compacte bluetooth-speaker kopen? Wacht dan niet te lang, want de Black Friday-deal geldt tot en met 27 november 2023. In plaats van 55 euro betaal je slechts 45 euro. Dat is ruim 18 procent korting!

Check hier de Black Friday-deal bij Coolblue

Check hier de Black Friday-deal bij BOL

©ID.nl

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.