Teufel heeft al 35 jaar ervaring met het ontwerpen van geluidssystemen. Het assortiment van het Duitse bedrijf rijkt van totaaloplossingen voor je thuisbioscoop tot hoogwaardige hi-fi speakers. De Cinebar Ultima is een cross-over van al deze zaken. Want hoewel het design gebaseerd is op een hi-fi speaker-lijn van Teufel, is het toch echt een soundbar. Voor deze Cinebar Ultima Surround 4.0 review hebben we 'm grondig getest.

We hebben voor deze test de beschikking gekregen over het volledige 4.0-systeem met extra surround speakers. Dat is geen goedkope set, je moet 979,99 euro neertellen om hem in huis te halen. Voordat je hem aanschaft, is het ook een slim idee om je tv-meubel goed op te meten. Deze soundbar is namelijk behoorlijk aan de maat: 110 cm lang, 16,4 cm diep en 13,3 cm hoog.

Daarnaast weegt de Ultima 11 kilo. Die grootte brengt een aantal zeer positieve eigenschappen met zich mee (daarover later meer), maar hij kan er ook voor zorgen dat hij wat moeilijker te plaatsen is.

©PXimport

Bouwkwaliteit

De vier luidsprekers in de soundbar vallen uiteraard direct op. Ze hebben namelijk een behoorlijk uitgesproken ontwerp. Twee van de luidsprekers kijken je aan en de andere twee zijn naar de zijkanten gericht. Teufel wil hiermee zorgen voor een breed geluidsveld. De twee ovale, zwarte vlakken die je wat verder naar het midden van de soundbar vindt, zijn baswoofers. Het is mogelijk om draadloos een Teufel-sub aan dit systeem te verbinden, maar het idee achter deze Ultima-set is dat dat niet direct nodig is voor een overtuigende vertaling van lage frequenties.

Die insteek komt voort uit andere producten uit de Ultima-serie. Ben je bekend met Teufel, dan herken je de Ultima-naam wellicht van de eerder genoemde luidsprekerserie. Losse speakers die bij uitstek geschikt zijn voor het luisteren van muziek; echte hi-fi voor liefhebbers.

Stereosystemen dus, zonder losse subwoofers. Deze 4.0-set zou je dan ook kunnen zien als een cross-over product met een focus op multi-inzetbaarheid - dat gaan we uiteraard uitgebreid aan de tand voelen met een hoop verschillende soorten geluidsmateriaal. 

Mocht je overigens de uitgesproken luidspreker- en wooferontwerpen niet mooi vinden, wordt er een front met zwart speakerdoek meegeleverd zodat je de boel kunt afdekken. Dat afdekken zorgt er wel voor dat de soundbar een stuk logger en groter oogt.

Zoals gezegd hebben we voor onze test de beschikking gekregen over de complete 4.0-set. Dit betekent dat er ook twee losse Effekt-speakers zijn meegeleverd. Twee eenvoudige, zwarte kastjes die je draadloos kunt verbinden met de soundbar.

Het is jammer dat er niet twee achter-speakers met dezelfde, uitgesproken uitstraling beschikbaar zijn, maar desalniettemin voldoen de Effect-Speakers prima. De volledige 4.0-set is, zoals gezegd, niet bepaald goedkoop. Je kunt er ook voor kiezen het systeem zonder de surroundspeakers aan te schaffen; dat drukt de prijs tot 699 euro.

©PXimport

Verbinden en opstellen

Hoewel Teufel voor de Cinebar Ultima bij hun hi-fi-lijn leent, zijn de aansluitingen achterop de Ultima precies wat je van een soundbar verwacht. Er is hmdi-arc, hdmi cec, een optische aansluiting, micro usb en usb-a. Draadloos verbinden is ook mogelijk, daarvoor krijg je de beschikking over Bluetooth aptX - het nieuwste bluetooth-protocol dat vrijwel latency-vrije, lossless streaming mogelijk maakt. Via de hdmi-aansluiting is de Cinebar Ultima daarnaast compatibel met Dolby Digital, Pro Logic II en DTS. Ook werkt de bar eenvoudig samen met verschillende smart speakers.

De soundbar aansluiten is eenvoudig en rechttoe rechtaan: stekker in het stopcontact, hdmi-kabel in de achterkant en gaan. Een kanttekening: de meegeleverde stroomkabel is echt ongelofelijk kort. Voor de meeste setups zul je vrijwel zeker moeten investeren in een langere vervanger. De Effekt-surroundspeakers verbinden draadloos. 

Je kunt in het menu instellen op welke afstand ze ongeveer staan. Zo kan het systeem automatisch de benodigde vertragingstijden naar de achterspeakers berekenen. Bij het instellen valt wel direct het eerst minpunt op: het menu. Er is gekozen voor een nogal uitgesproken, rood lettertype in een vierkante stijl. Het geheel doet denken aan de ietwat gedateerde ‘eerst een nummertje trekken’-borden die je in menig gemeentelijk kantoor of bij de groenteboer vindt.

Los van of het lettertype in de smaak valt of niet, zorgt het ervoor dat het menu onoverzichtelijk is. Het led-schermpje heeft namelijk maar ruimte voor één woord. Je bent dus constant aan het scrollen, naar het volgende menu aan het klikken en vervolgens weer aan het scrollen. Het ontbreekt hierin echt aan overzicht. Daar komt nog bij dat bijvoorbeeld het instellen van de afstand van de Effekt-speakers niet direct op de meest logische plek in het menu verstopt zit. Gelukkig zijn de meest belangrijke functies eenvoudigweg te besturen via een knop op de meegeleverde afstandsbediening.

De klank en Dynamore

Bij het beluisteren van muziek valt direct op dat het Teufel inderdaad is gelukt een zeer overtuigende laagweergave neer te zetten. Zelfs zonder die externe sub klinkt de Cinebar Ultima echt ongelofelijk vol. Met als kanttekening dat het laag hier en daar toch wat slordig wordt. Bij moderne hiphopproducties sneeuwt het echte sublaag het midlaag een beetje onder. Zo komt het fundament van een soulvolle bas er mooi uit, terwijl de ronkende textuur ietwat in het laaggeweld verdwijnt. Dat is natuurlijk deels inherent aan het genre - het laag moet groots - maar het heeft ook te maken met het feit dat het laag niet altijd even strak klinkt.

Desalniettemin is de weergave van de Cinebar Ultima erg overtuigend. Voornamelijk het grote geluidsveld is indrukwekkend. De speakers aan de zijkant zorgen bij het beluisteren van muziek echt voor een brede muur van geluid, terwijl de lokalisatie ook nog enigszins overeind blijft. Het middenhoog, waar de meeste stemmen zich bevinden, klinkt daarnaast kernachtig en precies. Wel ontbreekt het hier en daar een beetje aan échte definitie in het hoog.

©PXimport

Tijdens het gamen is het vooral het extreem grote geluidsveld dat bijdraagt aan een immersieve ervaring. Vanwege zijn grootte vult deze soundbar echt moeiteloos heel je woonkamer. Het stevige laag helpt om tussenfilmpjes en spectaculaire momenten goed te vertalen, maar het is vooral de veelzijdigheid die het lekker gamen maakt op de Cinebar Ultima. 

Een goed voorbeeld hiervan is Grand Theft Auto 5: de soundbar gaat zowel prima om met East Los FM als de chaotische vuurgevechten. Zo word je te allen tijde meegenomen in het verhaal. Tegenover die verhalende klank en het grote geluidsveld, staat wel dat de lokalisatie niet heel precies is. Je wilt er in ieder geval geen beslissingen op in-game leven of dood op maken. Extreem precieze lokalisatie is zelden een eigenschap van een soundbar, maar het moet toch worden gezegd.

Toen we de vorige keer een Teufel-soundbar testten, keken we ook al uitgebreid naar de Dynamore-modus. Met deze modus verandert het geluidsveld aanzienlijk: er komt nog meer focus te liggen op breedte en ook de lokalisatie in het middengebied vertroebelt iets. 

Je moet je oren echt even de tijd geven om te wennen. Zijn ze eenmaal gewend, dan geeft Dynamore, zeker in combinatie met de Effekt-speakers, haast een wolk van geluid. Niet alles is meer even aanwijsbaar, maar zeker bij spectaculaire actiefilms heb je het gevoel dat je echt middenin de actie zit.

©PXimport

Concluderend

Er is niet veel aan te merken op de Cinebar Ultima. Het enige waar je echt rekening mee moet houden is dat hij moet passen. Qua grootte uiteraard, maar ook qua smaak en wensen. De Cinebar Ultima heeft een behoorlijk excentrieke uitstraling, met of zonder afdekkende frontjes en er zijn - met het onoverzichtelijke menu, de hele korte stroomkabel en het her en der rommelige sublaag – we wat slordigheden.

Daar staat tegenover dat het echt een hele goede totaaloplossing is, zelfs voor behoorlijk grote woonkamers. Maar wel een totaaloplossing met een twist: het is een echt cross-over product. Ben je op zoek naar een soundbar die overweg kan met alle Dolby-codecs en, naast gaming, hoofdzakelijk het hart van een thuisbioscoop vormt, is dit misschien niets voor jou. Zoek je de beste soundbar die eigenlijk wat meer aanvoelt als een grote hi-fi speaker en daarom perfect kan dienen als geluidshart van je woonkamer, dan kun je deze Cinebar Ultima - met of zonder extra Effekt speakers - zeker overwegen.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.