Deze fietsroute rond en over het Markermeer is heel overzichtelijk in fietsknooppunten maar heeft met een lengte van 43,2 kilometer toch wat voeten in de aarde. Vanuit Enkhuizen gaat deze fietsroute over het Markermeer naar Lelystad.

De fietsroute start bij knooppunt 14, vlakbij Enkhuizen. Hier kun je nog uitkijken over het IJsselmeer dat bij Enkhuizen over gaat in het Markermeer. Onderweg naar knooppunt 30 in Enkhuizen kom je langs een attractiepark Sprookjes Wonderland. Dit themapark richt zich volledig op sprookjes en kan gezien worden als een soort Efteling in het klein. Knooppunt 30 is gelegen aan de rand van Enkhuizen en kijkt uit over het Markermeer.

©PXimport

Ontdek Enkhuizen

Dat Enkhuizen aan het water gelegen is, zie je terug in enkele musea in de stad. Zo kun je het Zuiderzeemuseum bezoeken. Hier is een buitenmuseum aanwezig dat je het leven van vroeger aan de Zuiderzee laat zien, nagebouwde historische huizen en onder andere een expositie over de afsluitdijk. Wil je liever de schepen op een kleiner formaat zien? Bezoek dan het Flessenscheepjes Museum. Hier kun je de meest ingenieuze in flessen gebouwde scheepjes bewonderen. Ook is het aan te raden om met voldoende energie op weg te gaan naar het volgende knooppunt. Rust daarom nog even uit onder het genot van een drankje en een hapje bij een van de horecagelegenheden van Enkhuizen, bijvoorbeeld bij De Mastenbar die pal aan het Markermeer ligt.

Het Markermeer van heel dichtbij

Vanuit hier vertrekken we richting het volgende knooppunt, namelijk 34. Hiervoor fietsen we dwars over het Markermeer over de Markenwaarddijk. Dit stuk is maar liefst 27,4 kilometer lang en het kan er flink waaien. Zorg dus dat je uitgerust bent en genoeg te drinken bij je hebt. Wanneer je het Markermeer bent overgestoken, kom je aan in Lelystad en heb je wel een pauze verdiend. Plof daarom neer bij Restaurant De Cantine of bij De Rede van Bataviahaven om weer op adem te komen.

©PXimport

Bijkomen in Lelystad

Hier vind je ook Batavialand. Batavialand heeft onder andere een indrukwekkende replica van het VOC-schip de Batavia en vertelt het verhaal van Nederland en de relatie met het water. Wanneer je uitgerust bent, zoeken we met deze fietsroute het groen even op en fietsen via de knooppunten 40, 41, 42 en 36 langs het Zuigerplaspark. Hier vind je de Zuigerplas die omringd wordt door het Zuigerbos. Dit ruim aangelegde bos is ontstaan na zandwinning en is een welkome afwisseling na al het water dat we gezien hebben op deze route. In het bos zijn meerdere fietspaden aangelegd en voor wie nog geen vermoeide benen heeft, kan een extra rondje door dit prachtige groen een leuke bonus zijn. Er zijn namelijk verschillende dieren en vogels in dit bos te spotten. Via de onderkant van het Zuigerbos fietsen we richting het einde van deze fietsroute rond het Markermeer. De route eindigt weer aan de kust van het meer in Lelystad bij knooppunt 34.

FIETSEN MET KNOOPPUNTEN

Heb je geen zin om ingewikkelde routebeschrijvingen te onthouden? Fiets dan via fietsknooppunten: witgroene ronde borden met een nummer erop. Samen bestrijken ze praktisch het complete fietspadennetwerk van Nederland. Je hoeft dan niet meer te onthouden waar je precies linksaf of rechtsaf moet slaan: je fiets gewoon van nummer naar nummer. Heel makkelijk dus! Je kunt een route uitzetten via de ANWB of Fietsknoop. Er is ook een bijbehorende app voor iOS en voor Android. Nog niet uitgefietst? Meer fietsroutes vind je in het overzicht.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.