Sitecom heeft inmiddels een complete reeks netwerkapparaten voor de huiskamer, van routers tot wifi-dongles voor de laptop. In deze reeks past ook de TV Media Player, bedoeld om films van laptop of pc op tv weer te geven.

De laatste tijd komt zo'n beetje elke zichzelf respecterende fabrikant met een media-adapter. Sitecom is dus zeker niet de enige, maar er moet gezegd worden dat de fabrikant goed heeft nagedacht over het (uiterlijke) design van de TV Media Player. Wie de media-adapter van een afstandje ziet, zou zomaar eens kunnen denken dat het om een Apple- product gaat. De ronde hoeken, witte afwerking en minimale vormgeving zullen inderdaad niet misstaan in de huiskamer. Ook onder de motorkap is er weinig reden tot klagen. Sitecom gebruikt een recente chipset van Sigma en de media-adapter is daarmee in staat zo'n beetje alle mediaformaten af te spelen, inclusief mkv (x264). Wat dat betreft kan de TV Media Player zich meten met oplossingen van Popcorn Hour, Western Digital en AC Ryan. Helaas kan nog niet hetzelfde gezegd worden van de interface: die is nog niet zover doorontwikkeld als bij sommige concurrenten. Over het hoofdmenu zelf is goed nagedacht: een horizontale balk bevat de verschillende mogelijkheden (muziek, video's, foto's) en elk menu-item krijgt een verticale balk waar de bronnen in vermeld worden. De zwakke plek van de TV Media Adapter zit hem (vooralsnog) in het verbinden met netwerkbronnen. Er zit geen interne harde schijf in de media-adapter, het is hooguit mogelijk een externe usb-schijf aan te sluiten. In principe betreft de TV Media Adapter zijn bronmateriaal dus van aangesloten netwerkapparaten. Hiertoe spreekt de adapter upnp en Samba. Helaas moeten we hier specifiek tussen kiezen, iets dat bij bijvoorbeeld Popcorn Hour niet nodig is: die adapter laat meteen alle upnp- en netwerkcomputers in een lijst zien. Omdat de term upnp niet bij elke consument bekend is, vinden we de keuze sowieso verwarrend. Ook bij het verbinden met een netwerkschijf volgt Sitecom een iets omslachtige route: er wordt namelijk altijd gevraagd om een inlognaam en wachtwoord, ook bij shares die niet beschermd zijn. Het is uiteraard mogelijk om gewoon door te klikken, maar het was praktischer geweest als de media-adapter zelf even gecontroleerd had of de logingegevens vereist waren. Zijn de gegevens correct ingevoerd, dan is het gelukkig mogelijk deze gegevens voor toekomstige toegang op te slaan. Ook het afspelen van bestanden gaat zonder problemen, de TV Media Adapter vreet alle bestanden die het voor de kiezen krijgt. Leuk is dat Sitecom wat extra moeite gestoken heeft in de muziekmodus: zo worden album art en volgende tracks netjes weergegeven en is het mogelijk te navigeren tijdens het afspelen. Dat is zeker niet bij elke media-adapter vanzelfsprekend. Sitecom ondersteunt in principe ook webdiensten, maar op dit moment gaat het alleen om Flickr. Een gemiste kans; we hopen dat Sitecom dit spoedig rechtzet of plugins van derde partijen toelaat. Een laatste puntje van kritiek is de afstandsbediening, waarvan de toetsen te sponzig zijn en soms in ingedrukte stand blijven hangen. Ook missen we een page-up en page-down-toets om door grote lijsten heen te kunnen navigeren.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Al met al laat de Sitecom TV Media Adapter een goede indruk achter, maar er zijn media-adapters die meer mogelijkheden bieden voor hetzelfde geld.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.