De Showcenter media streamer bestaat al sinds 2004, wat Pinnacle tot één van de pioniers van deze productgroep maakt. De productnaam van deze laatste incarnatie zorgt voor wat verwarring: 250HD betekent niet dat u een 250 GB-harde schijf zult aantreffen. Maar de HD staat inderdaad voor high-definition...

Gezien de populariteit van hdtv's is het niet zo vreemd dat de Showcenter nu de mogelijkheid heeft gekregen om high definition-materiaal af te spelen. Wat wél vreemd is, is dat Pinnacle de Showcenter 250HD niet voorzien heeft van een hdmi-uitgang, waardoor u moet terugvallen op een twee kabels (een dikke componentkabel en een optische geluidskabel) om de beste kwaliteit uit de Showcenter te krijgen. Nog minder blij worden we van het feit dat we deze kabels niet in de doos aantreffen: Pinnacle scheept ons af met een ouderwetse scartkabel (die niet in staat is hd-signalen door te sturen) en een goedkope tulpkabel voor audio. Als u gebruik wilt maken van 720p en 1080i zult u dus extra kosten moeten incalculeren voor fatsoenlijke kabels. Overigens is 1080p sowieso niet mogelijk: deze resolutie is te hoog voor de componentuitgang. Interesseert high definition videomateriaal u niet zo, dan zijn er voldoende aansluitingen op de Showcenter 250HD te vinden. Naast de scartaansluiting zien we composiet, svideo, analoge audio en twee digitale audiouitgangen.

In tegenstelling tot zijn voorganger wordt de 250HD niet geleverd met streaming software. Dat is niet erg, want de Showcenter 250HD voldoet geheel aan de DLNA-standaard zodat het apparaat zijn media betrekt van DLNA-compatibele mediaspelers, zoals Windows Media Player 11. De Showcenter 250HD kan ook bestanden afspelen van een UPnP AV-compatibele nas-schijf én vanaf de ingebouwde usb-poort.

Zoals bij de meeste media streamers kan de Showcenter 250HD zowel bedraad als draadloos aangesloten worden op het netwerk. Pinnacle maakt nog gebruik van de 802.11g-standaard, niet het snellere pre-N. Omdat dit niet snel genoeg is voor het versturen van hd-materiaal kunt u beter gebruik maken van de ethernetpoort. Heeft u geen netwerkaansluiting bij uw tv, dan raden we het gebruik van een powerline-oplossing aan.

Eén van onze meestgehoorde klachten over media streamers betreft de interface. Helaas heeft Pinnacle hier in de loop der jaren maar weinig aan veranderd: ook in de Showcenter 250HD krijgen we amateuristisch aandoende pagina's voorgeschoteld, hoewel het doorzoeken van mediabestanden wel een stuk sneller is geworden. Wat missen we zoal? Pinnacle ondersteunt geen cd-hoesjes bij mp3-bestanden en lange bestandsnamen worden zonder pardon afgekapt.

Op het apparaat zelf bevinden zich geen navigatieknoppen, waardoor we toegewezen zijn aan de fors uitgevallen afstandsbediening. Het nadeel van de afstandsbediening is dat het niet altijd duidelijk is welke knop waarvoor bedoeld is. Aangezien het apparaat traag reageert op commando's, gebeurt het regelmatig dat we ons in verkeerde menu's bevinden of het apparaat van slag brengen.

De ondersteuning voor videocodecs is goed: het populaire divx en xvid worden ondersteund, evenals de hd-variant van divx. Toch lopen we zo nu en dan tegen videobestanden aan die we eerst moeten converteren. Downloadt u hd-bestanden uit nieuwsgroepen, dan heeft u pech: vc1 en x264 in Matroska-containers herkent Pinnacle niet. De beeldkwaliteit van hd-bestanden via component is overigens voortreffelijk en doet niet onder voor die van media streamers met hdmi.

De vorige Showcenter van Pinnacle gaat alweer een tijdje mee en hoewel de nieuwe 250HD zeker zijn sterke punten heeft, hadden we toch op meer gehoopt van deze nieuwe generatie. Het gemis van een hdmi-poort is onvergeeflijk en de interface is nog lang niet zo goed uitgewerkt en intuitief als we willen.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De Pinnacle Showcenter 250HD heeft een aantal sterke punten, maar laat ook een aantal steken vallen. Vooral het gebrek aan hdmi is een flink minpunt. Hopelijk ziet ook Pinnacle dit in, en komt er een nieuwe versie met hdmi, een betere interface en wat meer mogelijkheden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.