Het is niet prettig om terwijl u naar uw favoriete muziek luistert, door de indringende geluiden van Windows of een e-mailmelding van Outlook gestoord te worden. Of dat een website die u bezoekt, ineens dwars door het muzieknummer begint te galmen. Het geluid uitzetten lost niets op, want dan is de muziek ook weg. Wij laten zien hoe u dit in Windows 7 eenvoudig oplost.

In dit artikel vind u 15 tips om uw geluid te optimaliseren

[list]

Volume (deze pagina)

Pictogram weergeven (deze pagina)

Geluid dempen (deze pagina)

Volumemixer (deze pagina)

Systeemgeluiden (deze pagina)

Meer in beeld

Horizon

Harder dan de rest

Waar moet het geluid heen

Inschakelen

Extra mixers

Per apparaat

Voorkeur opgeven

Eigenwijs

Meer overzicht[/list]

1. Volume

Om snel te zien hoe hard het geluid staat, laat u de muispijl boven het luidspreker-pictogram zweven. U vindt dit pictogram in het systeemvak. Het ingestelde volume verschijnt als een percentage in beeld. Hebt u het geluid uitgezet (gedempt, oftewel ‘mute’), dan ziet u dit ook aan een rood symbooltje in het pictogram. Het systeemvak ziet er onder Windows 7 trouwens iets anders uit, maar bevindt zich nog steeds uiterst rechts op de taakbalk. U vindt er bijvoorbeeld ook het klokje.

©PXimport

2. Pictogram weergeven

Ziet u geen luidspreker in het systeemvak? Klik dan op het driehoekje (pijltje) links ervan, zodat het venster Verborgen pictogrammen weergeven in beeld komt. Misschien ziet u het pictogram hier al ergens tussen staan, maar klik toch op Aanpassen onderin het venstertje. Een nieuw venster met een lijst vol pictogrammen verschijnt. Zoek die van de volumeregeling op en kies in het uitklapmenu erachter bij Gedrag voor de optie Pictogram en meldingen weergeven. Weet u trouwens dat het pictogram hier ‘live’ aangeeft of het volume gedempt is?

©PXimport

3. Geluid dempen

Het volume past u aan door op het pictogram in het systeemvak te klikken en daarna het schuifbalkje omhoog of omlaag te bewegen. Telkens als u de muisknop loslaat, hoort u een kort geluidje, zodat u weet of u op de goede weg bent. Handig als er bijvoorbeeld geen muziek speelt. Om het geluid te dempen brengt u de schuif helemaal omlaag (volume op 0%) of handiger en sneller: u klikt op het luidsprekertje onder de schuifbalk. We laten straks zien hoe u dit per programma regelt.

©PXimport

Wegwijzer voor geluid

Wie de nieuwste geluidsmogelijkheden van Windows gebruikt, waant zich in een nieuwe wereld. Was onder XP alleen het totale volume in te stellen, tegenwoordig mag u per programma het geluidsniveau opgeven. Om ongestoord naar muziek te luisteren, zet u de Windows-geluidjes bijvoorbeeld zachter of dempt u ze volledig. Ook superhandig om lastige programma’s het zwijgen op te leggen! Verder is een geluidsapparaat kiezen eenvoudiger dan ooit, zodat omschakelen van de interne luidsprekertjes naar een speakerset of hifi-installatie een eitje is.

©PXimport

4. Volumemixer

Klik terwijl de volumeregelaar op het scherm staat onderin het venstertje op Mixer en u springt rechtstreeks naar de Volumemixer. Dit is een veel uitgebreidere versie van de volumeregelaar van daarnet. U vindt er meerdere schuifbalken, hoewel het aantal altijd afhangt van de programma’s die u hebt draaien en die geluid produceren. Helemaal links is altijd een schuifbalkje genaamd Apparaat te zien. Het is de hoofdregelaar voor het geluid, waarmee u net zoals met de volumeregelaar het totale geluidsniveau regelt.

©PXimport

5. Systeemgeluiden

In de Volumemixer ziet u meerdere schuifbalken. Soms zijn het er slechts twee. Eentje onder Apparaat en nog een tweede onder Toepassingen: dit zal dan Syst.geluiden zijn, die u in staat stelt om het volume van de geluidjes die Windows te pas en te onpas laat horen te regelen. Stel dat u van een lekker muziekje geniet, dan kunnen al die Windows-geluiden best storend zijn. U kunt ze dan via de schuifregelaar Syst.geluiden (tijdelijk) zachter zetten of volledig dempen met het pictogram eronder.

©PXimport

6. Meer in beeld

Start voor de grap een programma op waarmee u graag naar muziek luistert, bijvoorbeeld Winamp, of Spider Player. Zodra er muziek uit de luidsprekertjes klinkt, verschijnt er een extra schuifregelaar in de Volumemixer. Meestal samen met het pictogram waaraan u het programma herkent. Hoort u van alles, maar gebeurt er niets in de Volumemixer? Maak het venstertje dan breder (muispijl op de zijrand houden en dan slepen), of gebruik het schuifbalkje onderin het venster om de extra schuifregelaar(s) in beeld te brengen.

©PXimport

7. Horizon

Ziet u dat de schuifregelaars met een horizontale lijn verbonden zijn? De lijn geeft het door u ingestelde hoofdvolume weer, oftewel de hoeveelheid geluid die uit bijvoorbeeld de speakers van de computer klinkt. U regelt dit bij voorkeur met de schuifregelaar onder Apparaat. De andere schuifregelaars bewegen dan vanzelf mee. Het geluid van een individueel programma is zachter te zetten via zijn eigen schuifregelaar. Het schuifje komt dan onder de horizontale lijn terecht. Het geluidsniveau van de overige programma’s verandert nu dus niet.

©PXimport

8. Harder dan de rest

Beweeg de schuifregelaar van een programma omhoog tot het tegen de lijn botst en u zit weer op het volume van de hoofdregelaar. U mag het schuifje er ook ‘doorheen’ drukken. Omdat een programma niet harder kan klinken dan het hoofdvolume, gaat de linker schuifregelaar nu vanzelf mee. De andere programma’s blijven onder de lijn achter en zullen vanaf nu in verhouding zachter klinken. Met de schuifbalkjes regelt u dus de mengverhouding van het geluid van alle programma’s die actief zijn.

©PXimport

9. Waar moet het geluid heen

Het mooie van de mixer is dat u het geluid naar allerlei apparaten kunt sturen. Misschien bent u niet dol op de interne luidsprekertjes van de computer en stuurt u de muziek liever naar een externe speakerset, of naar een stereo-installatie via bijvoorbeeld een (al dan niet optische) digitale uitgang. Het is dan allereerst zaak om de geluidskaart, speakerset of speciale uitgang goed in beeld te krijgen. Wij gaan er hier vanuit dat u de hardware al hebt ingebouwd en de stuurprogramma’s geïnstalleerd.

©PXimport

10. Inschakelen

Klik met rechts op het Luidspreker-pictogram in het systeemvak en kies in het snelmenu voor Afspeelapparaten. Als het goed is zijn er in het venster Geluid nu meerdere apparaten te zien. Schakel het apparaat eerst in, als u ziet dat het nog is uitgeschakeld. Dit staat er dan bij. Klik er met rechts op en kies Inschakelen. Staat het uitvoerapparaat niet in het lijstje? Klik dan met rechts op een ander apparaat en let er op dat er een vinkje staat bij Uitgeschakelde apparaten weergeven.

©PXimport

11. Extra mixers

Klikt u ditmaal op het luidspreker pictogram, dan ziet u ineens een extra schuifregelaar voor dit uitvoerapparaat. Bij u niet? Klik met rechts op het pictogram en controleer bij Opties voor volumeregeling of elk apparaat een eigen volumeregeling mag hebben. Het volume is dan onafhankelijk van elkaar te regelen. Er komt waarschijnlijk nog geen geluid uit het tweede apparaat, klik daarom op Mixer onder zijn eigen schuifbalk, of open de Volumemixer via rechtsklikken op het pictogram in het systeemvak en kies voor Volumemixer openen.

©PXimport

12. Per apparaat

In de Volumemixer is links bij Apparaat een zwart driehoekje (pijltje) verschenen. Klik erop om het gewenste geluidsapparaat te kiezen. Daarna ziet u alleen de schuifregelaar voor dit ene apparaat, plus de schuifregelaars van de programma’s die er hun geluid heen sturen. Zo kunt u altijd heen en weer schakelen tussen de diverse apparaten. U ziet wel hoe de huidige situatie is, maar moet op een andere plek zijn om een voorkeursapparaat aan te wijzen. Anders blijft het geluid bijvoorbeeld nog steeds uit de luidsprekertjes van de computer komen.

©PXimport

13. Voorkeur opgeven

Om te kiezen via welk apparaat u bij voorkeur luistert, stelt u een standaard afspeelapparaat in. Klik met rechts op de luidspreker in het systeemvak en kies Afspeelapparaten. Bij één apparaat is een groene cirkel met een vinkje te zien: het standaard afspeelapparaat. Klik met rechts op een ander apparaat en kies Als standaardapparaat instellen. De systeemgeluiden van Windows verhuizen automatisch mee.

©PXimport

14. Eigenwijs

Op dezelfde wijze is nog een extra standaardapparaat op te geven. Via Als standaardcommunicatieapparaat instellen wijst u bijvoorbeeld een headset aan voor internetbellen. Soms bepaalt een programma zelf waarheen het zijn geluid stuurt. Skype is hier een mooi voorbeeld van. Via Extra / Instellingen kiest u er onder Geluidsinstellingen zowel het afspeel- als het opnameapparaat.

©PXimport

15. Meer overzicht

Soms is het handig om de programma’s per afspeelapparaat overzichtelijk naast elkaar te zien. Alleen al om te zien of er niet per ongeluk iets ‘onhoorbaar’ staat af te spelen. op een apparaat waar niemand naar luistert. Het kan door de volumemixer vaker te starten. Klik met links op het pictogram van de luidspreker en kies telkens de optie Mixer onder een ander afspeelapparaat voor een mooi totaaloverzicht.

©PXimport

Als je services op je eigen thuisserver draait, wil je daar ook eenvoudig meldingen van kunnen ontvangen. Ntfy stelt je in staat om eenvoudig pushnotificaties naar je telefoon of computer te sturen. Bovendien kun je ntfy op je eigen thuisserver draaien, zodat je alles in eigen handen hebt. In dit artikel gaan we ermee aan de slag.

Netwerkmonitoringsoftware, een programma dat je Docker-containers bijwerkt, een smarthomecontroller, back-upsoftware, ze hebben allemaal één ding gemeen: ze moeten je meldingen kunnen sturen als er iets gebeurt. Dat kan op verschillende manieren: via e-mail, instant messaging of pushnotificaties naar je telefoon. Dat laatste verloopt doorgaans via een gecentraliseerde dienst zoals Firebase Cloud Messaging (voorheen Google Cloud Messaging) of Apple Push Notification service.

Pushnotificaties zijn handig omdat ze bijna onmiddellijk aankomen en omdat zowel Android als iOS toestaan om in te stellen hoe je ervan op de hoogte wordt gebracht. Wil je pushnotificaties kunnen ontvangen zonder een server onder controle van een partij zoals Google of Apple, dan moet je ook hiervoor je eigen service installeren. Een opensource-project dat dit implementeert, is ntfy.

Werking van ntfy

Je ntfy-server ontvangt meldingen van je programma's via http over een REST-API en zet deze om in pushnotificaties voor de bijbehorende Android- of iOS-app of voor een webpagina op je computer. De API is in de documentatie van het project beschreven, zodat je ook je eigen software met ntfy kunt laten praten. Het project heeft ook een command-line-interface, zodat je bijvoorbeeld shellscripts op je Linux-server eenvoudig pushnotificaties kunt laten verzenden.

Ntfy gebruikt het bekende publish/subscribe-patroon. Een zender publiceert notificaties op een specifiek onderwerp door data te sturen naar een url via een http POST- of PUT-aanvraag. Het onderwerp wordt gedefinieerd door een segment van de url dat volgt op de domeinnaam. Een ontvanger kan zich dan abonneren op dit onderwerp. Elke keer dat de zender daarna een notificatie op dit onderwerp publiceert, stuurt ntfy de data naar alle ontvangers die zich op dit onderwerp hebben geabonneerd. Door ntfy op je eigen server te installeren, heb je de volledige controle over deze notificaties.

Serververeisten

De mobiele app van ntfy moet met je server kunnen communiceren om te vragen of er notificaties zijn. Als je ntfy op een server in je lokale netwerk installeert, moet die dus van buitenaf bereikbaar zijn. Dat kun je met portforwarding in je modem regelen of door je telefoon buitenshuis automatisch met een VPN-server op je lokale netwerk te laten verbinden. Heeft je internetaansluiting thuis geen vast ip-adres, dan moet je ook een DynDNS-updater te draaien.

Een andere optie is om ntfy op een VPS (Virtual Private Server) te installeren. Hierop draai je dan ook een reverse proxy voor https-toegang, die een TLS-certificaat van Let's Encrypt opvraagt. Je hebt dan een domein nodig, waarvoor je een DNS A-record naar het ip-adres van je server laat verwijzen. In de rest van dit artikel gaan we uit van een installatie van ntfy op een lokale server met Debian 13 ("trixie") met behulp van Docker Compose.

Basisconfiguratie

Creëer eerst enkele directory's voor ntfy:

$ mkdir -p containers/ntfy/{cache,etc,lib}

Creëer dan het bestand containers/ntfy/etc/server.yml met de volgende configuratie voor ntfy:

base-url: "https://ntfy.example.com"

cache-file: "/var/cache/ntfy/cache.db"

attachment-cache-dir: "/var/cache/ntfy/attachments"

auth-file: "/var/lib/ntfy/user.db"

auth-default-access: "deny-all"

Vervang het domein achter base-url door het domein waarop je ntfy-server draait. Als je gebruikmaakt van een reverse proxy, dan moet dit de url zijn die door de proxy naar ntfy wordt doorgestuurd. Bovendien moet je dan ook een regel behind-proxy: true toevoegen. In de documentatie van ntfy staan voorbeeldconfiguraties voor nginx, Apache2 en Caddy.

Met auth-default-access: "deny-all" tot slot heeft standaard niemand toegang tot onderwerpen. Elke toegang moet dus expliciet worden toegestaan.

Account bij ntfy.sh

De ontwikkelaar van ntfy draait een publiek beschikbare ntfy-server op ntfy.sh. De webinterface daarvan is bereikbaar op https://ntfy.sh/app. Die kun je gratis gebruiken, bijvoorbeeld om ntfy uit te proberen, maar dat komt met beperkingen. Zo kun je geen onderwerpen reserveren en is er een maximum van 250 notificaties per dag en 2 MB per bijlage. Verder is er geen enkele vorm van authenticatie. De enige manier van beveiliging ligt dus in het geheimhouden van je onderwerpen. Die beperkingen heb je niet als je ntfy zelf installeert. Maar als je liever niet zelf een installatie onderhoudt, kun je een betaald plan nemen. Daarmee ondersteun je ook de ontwikkeling van het opensource-project. Dat begint met een Supporter-plan van 5 dollar per maand (circa 5 euro), waarmee je drie onderwerpen kunt reserveren en 2.500 notificaties mag sturen met maximum 25 MB per bijlage.

Betaal voor gebruik van de publieke ntfy-server en ondersteuning van het opensource-project.

Docker Compose

Definieer nu de container in het bestand docker-compose.yaml:

services:

  ntfy:

    image: binwiederhier/ntfy

    container_name: ntfy

    command: serve

    restart: always

    environment:

      - TZ=Europe/Amsterdam

    volumes:

      - ./containers/ntfy/cache:/var/cache/ntfy

      - ./containers/ntfy/etc:/etc/ntfy

      - ./containers/ntfy/lib:/var/lib/ntfy

    ports:

      - 80:80

Ga je voor de aanpak met een reverse proxy, dan definieer je in ditzelfde bestand ook een container voor die reverse proxy.

Start daarna de container met:

$ docker-compose up -d

Als alles goed gaat, is de webinterface van ntfy daarna bereikbaar op het ingestelde domein of ip-adres. Bovenaan links zie je een melding Notifications are disabled. Klik op Grant now om notificaties in je webbrowser toe te staan, en bevestig dit daarna in het dialoogvenster dat je webbrowser toont.

Lees ook: Docker op je NAS: zo draai je Plex, Home Assistant en meer

Notificaties testen

Omdat je ntfy zo geconfigureerd hebt dat alle toegang standaard wordt geblokkeerd, kun je nog niets doen in de webinterface. Je dient dus eerst gebruikers aan te maken en die de toelating te geven om op specifieke onderwerpen te publiceren of zich te abonneren. Open daarvoor een shell in de container van ntfy met de opdracht docker exec -ti ntfy /bin/sh. Als je daarna ntfy user list intypt, krijg je te zien dat anonieme, niet geauthenticeerde gebruikers geen enkele permissies hebben. Met de opdracht ntfy user add --role=admin admin voeg je dan een admin-gebruiker met de naam admin toe. Gebruikers met de rol admin kunnen op alle onderwerpen publiceren en zich erop abonneren. Geef de gebruiker een wachtwoord en bevestig.

Klik nu in de webinterface van ntfy links op Settings en dan onder Manage users op Add user. Vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam admin en het wachtwoord dat je zojuist hebt ingesteld. Klik dan links op Subscribe to topic. Kies een naam of klik op Generate name om ntfy een willekeurige naam te laten kiezen en abonneer je dan op het onderwerp met Subscribe. Klik dan op Publish notification en vul hetzelfde onderwerp in. Voer ook een titel en een bericht voor je notificatie in en klik op Send. Als alles goed gaat, verschijnt je testbericht nu in een 'conversatie' met de naam van het onderwerp, en wijst je webbrowser je op een notificatie.

Gebruikersrechten

De webapplicatie is leuk voor een test, maar een mobiele app is vaak handiger. De app van Ntfy voor Android en iOS stelt je in staat om op je telefoon je te abonneren op onderwerpen (publiceren is niet mogelijk) en daarvoor notificaties te ontvangen. Als je de Android-app via F-Droid installeert, is dat zonder ondersteuning voor Firebase; de versie op Google Play gebruikt wél de servers van Google. Je maakt voor je app bij voorkeur een gebruiker aan die alle onderwerpen alleen kan lezen. Dat doe je weer in de shell van de container van ntfy met ntfy user add android om de gebruiker android aan te maken (voer een wachtwoord in) en dan ntfy access android "*" read-only voor de leesrechten.

Open daarna de Android-app en tik op de drie stippen rechtsboven. Kies Settings en stel dan Default server in op het domein van je ntfy-server. Tik daarna op Manage users en Add new user en vul de url van je ntfy-server in, de gebruikersnaam android en het bijbehorende wachtwoord. Tik dan op Add user. Keer dan terug naar het hoofdscherm van de app en klik op het plusicoontje rechtsonder. Voer het onderwerp in dat je tijdens de test in stap 5 hebt gebruikt en tik op Subscribe om je erop te abonneren. Vanaf nu zal de app voor elk ontvangen bericht op dit onderwerp een notificatie tonen. Je krijgt zelfs de al verzonden berichten te zien. Overigens toont de app twee waarschuwingen. Voor betrouwbare notificaties volg je de suggesties om batterijoptimalisaties uit te schakelen en naar WebSockets over te schakelen in plaats van een http-stream.

Shellscripts

Nu je hebt getest dat je ntfy-server werkt, is het tijd om je eigen services notificaties te laten uitsturen. Hoe je dat precies configureert, hangt van de service af. Maar je zult altijd eerst een gebruiker met schrijfpermissies voor een specifiek onderwerp moeten aanmaken. Voor een back-upproces dat je op de hoogte moet houden van de status van je back-ups, maak je bijvoorbeeld een gebruiker aan met de opdracht ntfy user add backup in de container van ntfy. Geef die dan schrijfrechten op het onderwerp backup met ntfy access backup backup write-only.

Het publiceren van een bericht op een specifiek onderwerp behelst niet meer dan het sturen van een http POST-aanvraag naar de webserver. Dat kan bijvoorbeeld in een shellscript op je Linux-server met de opdracht curl:

curl -u backup:password -d "Backup successful" ntfy.example.com/backup

Als je in de ntfy-app op je telefoon je op dit onderwerp abonneert, ontvang je deze notificatie nadat het back-upscript is uitgevoerd. Op deze manier is het heel eenvoudig om je eigen shellscripts notificaties te laten verzenden.

Berichten met extra's

Ntfy ondersteunt talloze extra functies om je berichten te laten opvallen of om hun gedrag aan te passen. Je gebruikt deze allemaal door een http-header aan je aanvraag toe te voegen. Zo kun je aan de notificaties van je back-upscript een titel, prioriteit en tags toevoegen. De tags worden als pictogrammen getoond door de mobiele app. Een voorbeeld:

curl -u backup:password -H "Title: Backup failure" -H "Priority: urgent" -H "Tags: warning,skull" -d "Backup unsuccessful" ntfy.example.com/backup

Als de Android-app een bericht met standaardprioriteit ontvangt, doet ze je telefoon kort vibreren en speelt ze een kort geluidje af. Door de prioriteit op urgent te zetten, wordt het standaardnotificatiegeluidje vergezeld van een langer getril van je telefoon, waardoor je onmiddellijk merkt dat dit dringend je aandacht vereist.

Plaatjes en lay-out

Ntfy kan ook plaatjes sturen, bijvoorbeeld een foto van een ip-camera die beweging detecteert, maar niet in combinatie met een tekstbericht. Om een bestand naar ntfy te uploaden met curl in een http PUT-aanvraag gebruik je de optie -T en de bestandsnaam. Met de header Filename voeg je de bestandsnaam toe die de ntfy-app je moet tonen. Dat ziet er dan als volgt uit:

curl -u admin:password -T foto.jpg -H "Filename: beweging.jpg" -H "Title: Beweging voordeur" -H "Tags: boom" ntfy.example.com/beweging

Als je een tekstbericht als Markdown opmaakt, kun je wel plaatjes in een tekst opnemen, maar dan moet je naar het bestand linken. Alleen ntfy's webinterface ondersteunt dit; de mobiele app toont gewoon de Markdown-brontekst. Een Markdown-bericht stuur je door de header Markdown: yes of Content-Type: text/markdown aan je http POST-aanvraag toe te voegen. Ntfy ondersteunt overigens alleen beperkte Markdown-functies, zoals vette en schuine tekst, lijsten, links en afbeeldingen.

Acties

Je ontvangt de notificaties van ntfy in de app in een 'conversatie' per onderwerp. Wanneer je op een notificatie tikt, kopieert dit standaard gewoon de tekst van het bericht naar het klembord. Als je de header Click: URL toevoegt, opent de app die url wanneer je op de notificatie tikt. Zo kun je in een notificatie van je back-upscript bijvoorbeeld een link naar de webinterface van je back-upserver opnemen om het gemelde probleem snel te onderzoeken.

Je kunt ook tot drie 'actieknoppen' definiëren, die dan onderaan een notificatie verschijnen. Door op een van die knoppen te tikken, open je een website of app, activeer je een Android broadcast intent waarop andere apps dan weer kunnen reageren, of zend je een http POST-, PUT- of GET-aanvraag. De manier om dit alles te definiëren is wat omslachtig, maar wordt volledig in de documentatie van ntfy uitgelegd.

Python-code

Curl is natuurlijk niet de enige tool waarmee je notificaties naar je ntfy-server kunt sturen. Sommige tools bieden rechtstreeks ondersteuning voor notificaties via ntfy. Dan hoef je alleen maar het domein van je server, het onderwerp, de gebruikersnaam en het bijbehorende wachtwoord in te vullen. Maar ook in je eigen Python-scripts kun je eenvoudig ondersteuning voor ntfy inbouwen. Dat gaat via het pakket Requests, waarmee je http POST-aanvragen naar de server stuurt. Een eenvoudig voorbeeld ziet er als volgt uit:

import requests

requests.post("http://ntfy.example.com/backup",

    data="Backup unsuccessful",

    headers={

        "Authorization": "Basic Z2VicnVpa2Vyc25hYW06d2FjaHR3b29yZA==",

        "Title": "Backup failure",

        "Priority": "urgent",

        "Tags": "warning,skull"

    })

Met de header Authorization stel je http Basic-authenticatie in. De tekenreeks die na Basic komt, is een Base64-codering van de gebruikersnaam en het wachtwoord met een dubbele punt ertussen. Je creëert die codering op je Linux-systeem met de opdracht echo "Basic $(echo -n 'gebruikersnaam:wachtwoord' | base64)".

En verder

Ntfy biedt een betrouwbare manier om notificaties van allerlei services te centraliseren, terwijl je zelf de volledige controle behoudt. Het programma blinkt uit in flexibiliteit om het overal in te integreren. Als een service bijvoorbeeld geen http POST-aanvragen ondersteunt, kun je ook http GET-aanvragen doen. En als een service je niet de mogelijkheid geeft om de headers aan te passen, laat ntfy je toe om de berichten inclusief headers in JSON-formaat door te sturen. En als een service webhooks ondersteunt maar daarvoor zijn eigen JSON-formaat gebruikt, kan ntfy die met berichtsjablonen omzetten naar leesbare berichten.

Ook via e-mail is ntfy te integreren. Je kunt bijvoorbeeld berichten die op je ntfy-server aankomen automatisch laten doorsturen naar een SMTP-server om ze ook als e-mail te ontvangen. Maar ook de andere richting is voorzien: ntfy kan dan zelf een ingebouwde SMTP-server draaien, handig voor services die alleen maar notificaties via e-mail ondersteunen. Elk onderwerp op de ntfy-server heeft dan een bijbehorend e-mailadres op je domein. De service hoeft dan alleen maar een e-mail naar dat adres te sturen om berichten op dat onderwerp te publiceren op je ntfy-server. Deze en andere geavanceerde functies zijn uitgebreid gedocumenteerd op de website van ntfy.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.