Het is niet prettig om terwijl u naar uw favoriete muziek luistert, door de indringende geluiden van Windows of een e-mailmelding van Outlook gestoord te worden. Of dat een website die u bezoekt, ineens dwars door het muzieknummer begint te galmen. Het geluid uitzetten lost niets op, want dan is de muziek ook weg. Wij laten zien hoe u dit in Windows 7 eenvoudig oplost.

In dit artikel vind u 15 tips om uw geluid te optimaliseren

[list]

Volume (deze pagina)

Pictogram weergeven (deze pagina)

Geluid dempen (deze pagina)

Volumemixer (deze pagina)

Systeemgeluiden (deze pagina)

Meer in beeld

Horizon

Harder dan de rest

Waar moet het geluid heen

Inschakelen

Extra mixers

Per apparaat

Voorkeur opgeven

Eigenwijs

Meer overzicht[/list]

1. Volume

Om snel te zien hoe hard het geluid staat, laat u de muispijl boven het luidspreker-pictogram zweven. U vindt dit pictogram in het systeemvak. Het ingestelde volume verschijnt als een percentage in beeld. Hebt u het geluid uitgezet (gedempt, oftewel ‘mute’), dan ziet u dit ook aan een rood symbooltje in het pictogram. Het systeemvak ziet er onder Windows 7 trouwens iets anders uit, maar bevindt zich nog steeds uiterst rechts op de taakbalk. U vindt er bijvoorbeeld ook het klokje.

©PXimport

2. Pictogram weergeven

Ziet u geen luidspreker in het systeemvak? Klik dan op het driehoekje (pijltje) links ervan, zodat het venster Verborgen pictogrammen weergeven in beeld komt. Misschien ziet u het pictogram hier al ergens tussen staan, maar klik toch op Aanpassen onderin het venstertje. Een nieuw venster met een lijst vol pictogrammen verschijnt. Zoek die van de volumeregeling op en kies in het uitklapmenu erachter bij Gedrag voor de optie Pictogram en meldingen weergeven. Weet u trouwens dat het pictogram hier ‘live’ aangeeft of het volume gedempt is?

©PXimport

3. Geluid dempen

Het volume past u aan door op het pictogram in het systeemvak te klikken en daarna het schuifbalkje omhoog of omlaag te bewegen. Telkens als u de muisknop loslaat, hoort u een kort geluidje, zodat u weet of u op de goede weg bent. Handig als er bijvoorbeeld geen muziek speelt. Om het geluid te dempen brengt u de schuif helemaal omlaag (volume op 0%) of handiger en sneller: u klikt op het luidsprekertje onder de schuifbalk. We laten straks zien hoe u dit per programma regelt.

©PXimport

Wegwijzer voor geluid

Wie de nieuwste geluidsmogelijkheden van Windows gebruikt, waant zich in een nieuwe wereld. Was onder XP alleen het totale volume in te stellen, tegenwoordig mag u per programma het geluidsniveau opgeven. Om ongestoord naar muziek te luisteren, zet u de Windows-geluidjes bijvoorbeeld zachter of dempt u ze volledig. Ook superhandig om lastige programma’s het zwijgen op te leggen! Verder is een geluidsapparaat kiezen eenvoudiger dan ooit, zodat omschakelen van de interne luidsprekertjes naar een speakerset of hifi-installatie een eitje is.

©PXimport

4. Volumemixer

Klik terwijl de volumeregelaar op het scherm staat onderin het venstertje op Mixer en u springt rechtstreeks naar de Volumemixer. Dit is een veel uitgebreidere versie van de volumeregelaar van daarnet. U vindt er meerdere schuifbalken, hoewel het aantal altijd afhangt van de programma’s die u hebt draaien en die geluid produceren. Helemaal links is altijd een schuifbalkje genaamd Apparaat te zien. Het is de hoofdregelaar voor het geluid, waarmee u net zoals met de volumeregelaar het totale geluidsniveau regelt.

©PXimport

5. Systeemgeluiden

In de Volumemixer ziet u meerdere schuifbalken. Soms zijn het er slechts twee. Eentje onder Apparaat en nog een tweede onder Toepassingen: dit zal dan Syst.geluiden zijn, die u in staat stelt om het volume van de geluidjes die Windows te pas en te onpas laat horen te regelen. Stel dat u van een lekker muziekje geniet, dan kunnen al die Windows-geluiden best storend zijn. U kunt ze dan via de schuifregelaar Syst.geluiden (tijdelijk) zachter zetten of volledig dempen met het pictogram eronder.

©PXimport

6. Meer in beeld

Start voor de grap een programma op waarmee u graag naar muziek luistert, bijvoorbeeld Winamp, of Spider Player. Zodra er muziek uit de luidsprekertjes klinkt, verschijnt er een extra schuifregelaar in de Volumemixer. Meestal samen met het pictogram waaraan u het programma herkent. Hoort u van alles, maar gebeurt er niets in de Volumemixer? Maak het venstertje dan breder (muispijl op de zijrand houden en dan slepen), of gebruik het schuifbalkje onderin het venster om de extra schuifregelaar(s) in beeld te brengen.

©PXimport

7. Horizon

Ziet u dat de schuifregelaars met een horizontale lijn verbonden zijn? De lijn geeft het door u ingestelde hoofdvolume weer, oftewel de hoeveelheid geluid die uit bijvoorbeeld de speakers van de computer klinkt. U regelt dit bij voorkeur met de schuifregelaar onder Apparaat. De andere schuifregelaars bewegen dan vanzelf mee. Het geluid van een individueel programma is zachter te zetten via zijn eigen schuifregelaar. Het schuifje komt dan onder de horizontale lijn terecht. Het geluidsniveau van de overige programma’s verandert nu dus niet.

©PXimport

8. Harder dan de rest

Beweeg de schuifregelaar van een programma omhoog tot het tegen de lijn botst en u zit weer op het volume van de hoofdregelaar. U mag het schuifje er ook ‘doorheen’ drukken. Omdat een programma niet harder kan klinken dan het hoofdvolume, gaat de linker schuifregelaar nu vanzelf mee. De andere programma’s blijven onder de lijn achter en zullen vanaf nu in verhouding zachter klinken. Met de schuifbalkjes regelt u dus de mengverhouding van het geluid van alle programma’s die actief zijn.

©PXimport

9. Waar moet het geluid heen

Het mooie van de mixer is dat u het geluid naar allerlei apparaten kunt sturen. Misschien bent u niet dol op de interne luidsprekertjes van de computer en stuurt u de muziek liever naar een externe speakerset, of naar een stereo-installatie via bijvoorbeeld een (al dan niet optische) digitale uitgang. Het is dan allereerst zaak om de geluidskaart, speakerset of speciale uitgang goed in beeld te krijgen. Wij gaan er hier vanuit dat u de hardware al hebt ingebouwd en de stuurprogramma’s geïnstalleerd.

©PXimport

10. Inschakelen

Klik met rechts op het Luidspreker-pictogram in het systeemvak en kies in het snelmenu voor Afspeelapparaten. Als het goed is zijn er in het venster Geluid nu meerdere apparaten te zien. Schakel het apparaat eerst in, als u ziet dat het nog is uitgeschakeld. Dit staat er dan bij. Klik er met rechts op en kies Inschakelen. Staat het uitvoerapparaat niet in het lijstje? Klik dan met rechts op een ander apparaat en let er op dat er een vinkje staat bij Uitgeschakelde apparaten weergeven.

©PXimport

11. Extra mixers

Klikt u ditmaal op het luidspreker pictogram, dan ziet u ineens een extra schuifregelaar voor dit uitvoerapparaat. Bij u niet? Klik met rechts op het pictogram en controleer bij Opties voor volumeregeling of elk apparaat een eigen volumeregeling mag hebben. Het volume is dan onafhankelijk van elkaar te regelen. Er komt waarschijnlijk nog geen geluid uit het tweede apparaat, klik daarom op Mixer onder zijn eigen schuifbalk, of open de Volumemixer via rechtsklikken op het pictogram in het systeemvak en kies voor Volumemixer openen.

©PXimport

12. Per apparaat

In de Volumemixer is links bij Apparaat een zwart driehoekje (pijltje) verschenen. Klik erop om het gewenste geluidsapparaat te kiezen. Daarna ziet u alleen de schuifregelaar voor dit ene apparaat, plus de schuifregelaars van de programma’s die er hun geluid heen sturen. Zo kunt u altijd heen en weer schakelen tussen de diverse apparaten. U ziet wel hoe de huidige situatie is, maar moet op een andere plek zijn om een voorkeursapparaat aan te wijzen. Anders blijft het geluid bijvoorbeeld nog steeds uit de luidsprekertjes van de computer komen.

©PXimport

13. Voorkeur opgeven

Om te kiezen via welk apparaat u bij voorkeur luistert, stelt u een standaard afspeelapparaat in. Klik met rechts op de luidspreker in het systeemvak en kies Afspeelapparaten. Bij één apparaat is een groene cirkel met een vinkje te zien: het standaard afspeelapparaat. Klik met rechts op een ander apparaat en kies Als standaardapparaat instellen. De systeemgeluiden van Windows verhuizen automatisch mee.

©PXimport

14. Eigenwijs

Op dezelfde wijze is nog een extra standaardapparaat op te geven. Via Als standaardcommunicatieapparaat instellen wijst u bijvoorbeeld een headset aan voor internetbellen. Soms bepaalt een programma zelf waarheen het zijn geluid stuurt. Skype is hier een mooi voorbeeld van. Via Extra / Instellingen kiest u er onder Geluidsinstellingen zowel het afspeel- als het opnameapparaat.

©PXimport

15. Meer overzicht

Soms is het handig om de programma’s per afspeelapparaat overzichtelijk naast elkaar te zien. Alleen al om te zien of er niet per ongeluk iets ‘onhoorbaar’ staat af te spelen. op een apparaat waar niemand naar luistert. Het kan door de volumemixer vaker te starten. Klik met links op het pictogram van de luidspreker en kies telkens de optie Mixer onder een ander afspeelapparaat voor een mooi totaaloverzicht.

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.