Met de Enyo combineert OCZ twee technieken die meer snelheid brengen: SSD en usb 3.0. Is dit een goede combinatie en presteert een SSD via usb 3.0 net zo goed als via SATA? Wij testen of de Enyo een goed alternatief is voor een externe harde schijf.

De behuizing van de Enyo is met een afmeting van 5,6 x 12 x 1 cm lekker compact en voelt door het gebruik van geborsteld aluminium solide aan. Intern is opbouw van de Enyo niet anders als normale SSD’s. De Enyo heeft zestien geheugenchips van 8 GB, wat op een totale capaciteit van 128 GB komt. De SSD-controller is afkomstig van Indilinx en wordt bijgestaan door een usb3.0-controller van Symwave. OCZ biedt op hun website een speciale driver voor de Enyo aan die eigenlijk afkomstig is van Symwave en voor betere prestaties zou moeten zorgen. We hebben de Enyo zowel met als zonder deze eigen driver getest.

©PXimport

De compacte behuizing is van geborsteld aluminium.

Prestaties

We hebben de Enyo getest met de synthetische benchmarks CrystalDiskMark en AS SDD Benchmark om een idee te krijgen van de snelheden die de SSD haalt. Omdat we ook een idee willen hebben van hoe de SSD echt presteert, hebben we de HDD-test van PCMark Vantage gebruikt. Deze drie benchmarks zijn tevens gebruikt voor de normale SSD’s in Computer!Totaal nummer 11/2010, zodat u de scores eenvoudig met deze SSD’s kunt vergelijken. Het gebruikte testsysteem is hetzelfde als bij dit artikel.

De eigen driver zorgt ervoor dat de Enyo qua sequentiële lees- en schrijfsnelheden net een tandje beter presteert. Behalve op de synthetische benchmarks blijkt de driver ook invloed te hebben op de PCMark Vantage HDD-score. PCMark Vantage beoordeelt de SSD met gebruik van de speciale driver op een HDD-score van 22197, terwijl dit zonder de driver 20110 bedraagt. Indien mogelijk zouden we de driver dus installeren bij gebruik van de Enyo. Gelukkig presteert hij ook zonder de driver nog steeds erg goed, iets dat wel zo prettig is voor een extern opslagmedium dat waarschijnlijk met meerdere pc’s wordt gebruikt. Samenvattend kunnen we zeggen dat de Enyo het erg goed doet en bijvoorbeeld beter presteert dan de SanDisk C25-G3 die we in het blad hebben getest. De benchmarkscores vindt u terug in een tabel, zodat u ze kunt vergelijken met de geteste SSD’s in het blad. Sowieso is de Enyo de snelste externe harde schijf die we ooit zagen.

Conclusie

De OCZ Enyo is een extern opslagmedium voor als u het allerbeste zoekt. De Enyo is qua snelheden vergelijkbaar met een normale SSD die via SATA is aangesloten en stelt dus niet teleur. Usb 3.0 blijkt ook bij SSD’s een prima alternatief te zijn voor eSATA. De speciale driver is gelukkig niet per se noodzakelijk voor goede prestaties, wel zo prettig voor een extern opslagapparaat dat waarschijnlijk op meerdere pc’s wordt gebruikt. Het grootste bezwaar is de prijs: de gemiddelde straatprijs voor de geteste uitvoering met 128 GB geheugen ligt momenteel op zo’n 320 euro. Het oordeel valt overigens iets hoger uit dan een vergelijkbaar presterende SATA-SSD, omdat we de Enyo als extern opslagmedium beoordelen en uiteraard ook de vernieuwing van usb 3.0 in het oordeel betrekken.

OCZ Enyo 128 GB

Straatprijs 64 GB: € 180,-; 128 GB: € 320,-; 256 GB: € 675,-

Garantie 3 jaar

Oordeel 8/10

Pluspunten

Snel

Stevige en compacte behuizing

Minpunten

Prijzig

Beste prestaties met speciale driver

Testsysteem

Processor AMD Phenom II X4 955 (3,2 GHz)

Moederbord Gigabyte GA-MA790XT-UD4P (AMD 790X-chipset)

Geheugen 2x 2 GB Kingston DDR 3

Harde schijf Samsung F2 Eco Green 1 TB

Usb3.0-kaart ASUS U3S6 (NEC usb3.0-chipset)

Grafische kaart ATI Radeon HD 5750 1 GB

Besturingsysteem Windows 7 Home Premium 64 bit

©PXimport

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.