Met de Enyo combineert OCZ twee technieken die meer snelheid brengen: SSD en usb 3.0. Is dit een goede combinatie en presteert een SSD via usb 3.0 net zo goed als via SATA? Wij testen of de Enyo een goed alternatief is voor een externe harde schijf.

De behuizing van de Enyo is met een afmeting van 5,6 x 12 x 1 cm lekker compact en voelt door het gebruik van geborsteld aluminium solide aan. Intern is opbouw van de Enyo niet anders als normale SSD’s. De Enyo heeft zestien geheugenchips van 8 GB, wat op een totale capaciteit van 128 GB komt. De SSD-controller is afkomstig van Indilinx en wordt bijgestaan door een usb3.0-controller van Symwave. OCZ biedt op hun website een speciale driver voor de Enyo aan die eigenlijk afkomstig is van Symwave en voor betere prestaties zou moeten zorgen. We hebben de Enyo zowel met als zonder deze eigen driver getest.

©PXimport

De compacte behuizing is van geborsteld aluminium.

Prestaties

We hebben de Enyo getest met de synthetische benchmarks CrystalDiskMark en AS SDD Benchmark om een idee te krijgen van de snelheden die de SSD haalt. Omdat we ook een idee willen hebben van hoe de SSD echt presteert, hebben we de HDD-test van PCMark Vantage gebruikt. Deze drie benchmarks zijn tevens gebruikt voor de normale SSD’s in Computer!Totaal nummer 11/2010, zodat u de scores eenvoudig met deze SSD’s kunt vergelijken. Het gebruikte testsysteem is hetzelfde als bij dit artikel.

De eigen driver zorgt ervoor dat de Enyo qua sequentiële lees- en schrijfsnelheden net een tandje beter presteert. Behalve op de synthetische benchmarks blijkt de driver ook invloed te hebben op de PCMark Vantage HDD-score. PCMark Vantage beoordeelt de SSD met gebruik van de speciale driver op een HDD-score van 22197, terwijl dit zonder de driver 20110 bedraagt. Indien mogelijk zouden we de driver dus installeren bij gebruik van de Enyo. Gelukkig presteert hij ook zonder de driver nog steeds erg goed, iets dat wel zo prettig is voor een extern opslagmedium dat waarschijnlijk met meerdere pc’s wordt gebruikt. Samenvattend kunnen we zeggen dat de Enyo het erg goed doet en bijvoorbeeld beter presteert dan de SanDisk C25-G3 die we in het blad hebben getest. De benchmarkscores vindt u terug in een tabel, zodat u ze kunt vergelijken met de geteste SSD’s in het blad. Sowieso is de Enyo de snelste externe harde schijf die we ooit zagen.

Conclusie

De OCZ Enyo is een extern opslagmedium voor als u het allerbeste zoekt. De Enyo is qua snelheden vergelijkbaar met een normale SSD die via SATA is aangesloten en stelt dus niet teleur. Usb 3.0 blijkt ook bij SSD’s een prima alternatief te zijn voor eSATA. De speciale driver is gelukkig niet per se noodzakelijk voor goede prestaties, wel zo prettig voor een extern opslagapparaat dat waarschijnlijk op meerdere pc’s wordt gebruikt. Het grootste bezwaar is de prijs: de gemiddelde straatprijs voor de geteste uitvoering met 128 GB geheugen ligt momenteel op zo’n 320 euro. Het oordeel valt overigens iets hoger uit dan een vergelijkbaar presterende SATA-SSD, omdat we de Enyo als extern opslagmedium beoordelen en uiteraard ook de vernieuwing van usb 3.0 in het oordeel betrekken.

OCZ Enyo 128 GB

Straatprijs 64 GB: € 180,-; 128 GB: € 320,-; 256 GB: € 675,-

Garantie 3 jaar

Oordeel 8/10

Pluspunten

Snel

Stevige en compacte behuizing

Minpunten

Prijzig

Beste prestaties met speciale driver

Testsysteem

Processor AMD Phenom II X4 955 (3,2 GHz)

Moederbord Gigabyte GA-MA790XT-UD4P (AMD 790X-chipset)

Geheugen 2x 2 GB Kingston DDR 3

Harde schijf Samsung F2 Eco Green 1 TB

Usb3.0-kaart ASUS U3S6 (NEC usb3.0-chipset)

Grafische kaart ATI Radeon HD 5750 1 GB

Besturingsysteem Windows 7 Home Premium 64 bit

©PXimport

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.