De G92, beter bekend als GeForce 8800 GT, is een modernere variant op de succesvolle G80, bekend van de 8800 Ultra, GTX en GTS. De G92 wordt geproduceerd op 65 nm in plaats van 90 nm en het aantal transistors is van 681 miljoen naar 754 miljoen verhoogd.

De 8800 GT heeft 112 stream processors, waardoor de kaart tussen de 8800 GTS (96 stream processors) en de 8800 GTX (128 stream processors) terecht komt. De stream processor-klok draait op een topsnelheid van 1.5 GHz, net als bij de 8800 Ultra, terwijl de rest van de gpu op 600 MHz draait. Normaliter draait het 512 MB gddr3-geheugen op 1.8 GHz maar MSI heeft deze kaart uit de doos overgeklokt naar 1.9 GHz en een gpu-snelheid van 660 MHz.

Het resultaat is verbazingwekkend, gezien de lage prijs van deze kaart. De 8800 GT haalt de 8800 GTS in vrijwel alle games met gemak in en scoort amper lager dan de 8800 GTX. In de veeleisende DirectX 10-game Lost Planet weet de kaart boven de 30 fps te blijven in resoluties tot 1600x1200 met 4x anti-aliasing. Bij Call of Juarez is het beeld iets minder rooskleurig, maar de kaart weet consistent een paar fps meer te halen dan ATI's recente kaarten als het gaat om DirectX 9-games. In vier van de vijf geteste DX9-games haalt de 8800 GT op 1600x1200 meer dan 100 fps. In FEAR zien we tweemaal zo hoge waarden als bij de Radeon HD 3870, het huidige paradepaardje van ATI, maar omdat FEAR een door nVidia gesponsorde game is hechten we hier niet zo heel veel waarde aan. Dat nVidia deze prestaties in een single-slot-design heeft weten te persen is indrukwekkend. De fan is uiterst stil en omdat de kaart slechts één slot in beslag neemt past de kaart in vrijwel alle normale computerkasten. Slechts de lengte kan voor problemen zorgen: 23.1 cm, hetzelfde als de Radeon HD 3870.

De 8800 GT is voorzien van PureVideo 2-hardware, die superieur is aan de PureVideo 1-technologie die we in andere 8800-kaarten terugvinden. Het neemt meer werk van de cpu over dan voorheen en biedt een betere kwaliteit bij de verwerking van het videosignaal. In onze HQV HD-test haalt de kaart dan ook een score van 100. PureVideo 2 is niet zo efficiënt als ATI's UVD in de Radeon HD 3800-serie omdat jaggies minder goed verwerkt worden en VC-1-content niet compleet gedecodeerd kan worden in de gpu.

De Radeon HD 3800-serie en de 8800 GT maken gebruik van nieuwe pci-express 2.0-sloten, zoals die op moederborden met een Intel X38, nVidia nForce 700-serie of AMD 770/790. Pci-express 2.0 is backwards compatibel met pci-express 1.0 en biedt een tweemaal zo hoge bandbreedte wanneer de grafische kaart en moederbord deze standaard ondersteunen. Dat betekent dus dat een pci-express 2.0-slot met 16 lanes zo'n 8 Gb/s in beide richtingen weet te realiseren. Op dit moment is er nog geen zinnig gebruikersscenario voor dergelijke snelheden. Pci-express 2.0 brengt wel een acht-pins stroomstekker die de kaart van 150 watt kan voorzien. MSI realiseert zich dat er maar weinig voedingen met een dergelijke connector zijn, dus op deze grafische kaart vindt u nog de ouderwetse zes-pins-connector. Voor nog oudere voedingen levert MSI een molex-adapter mee.

MSI heeft de NX8800GT-T2D512E-HD-OC gebundeld met twee games, Colin McRae Dirt en Lord Of The Rings Online, evenals een svideo-adapter en dvi-vga-dongle. Daarmee biedt dit pakket dus prima waar voor zijn geld. De kaart is duurder dan de Radeon HD 3870 maar biedt betere prestaties en is vooral ten opzichte van zijn andere GeForce 8800-familieleden zijn tijd ver vooruit.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De NX8800GT-T2D512E-HD-OC is de enige juiste keuze voor gamers die graag op een hogere resolutie hun gang willen gaan, zonder te diep in de buidel te tasten of getracteerd te worden op een hoop lawaai uit de computerkast.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.