Toen de eerste Android Wear horloges dit jaar verschenen, werd al snel duidelijk dat je toch beter nog even kon wachten voordat je er een ging kopen. Waarom? Nou, 2014 had nog een andere smartwatch voor ons in petto die er aanzienlijk beter uitzag: de Moto 360.

De Moto 360, verkrijgbaar voor zo'n 250 euro, had veruit het beste Android Wear-horloge van het jaar kunnen worden, maar het apparaat wordt onderuit gehaald door zijn enorm slechte batterijduur, zwakke prestaties en uiterst vervelende haperingen. Als je een echt goed Android Wear-horloge wilt, zul je dus nog even moeten wachten.

Android Wear-horloges

Net als andere Android Wear-horloges haalt de Moto 360 notificaties binnen van een Android-telefoon en vraagt om verdere acties. Je kunt reageren op SMS'jes via spraak, het afspelen van muziek op je telefoon regelen, simpele routebeschrijvingen krijgen, en meer. Het platform ondersteunt ook enkele elementaire zoekopdrachten via spraak, zoals het vragen naar de weersverwachting en informatie van Google Now. Het systeem heeft wat gebreken, maar het is een handige manier om je digitale leven in de gaten te houden zonder dat je constant in je zak moet vissen.

©PXimport

Op het eerste gezicht zou de Moto 360 de best uitziende smartwatch op de markt kunnen zijn. Tussen het ronde ontwerp, de metalen behuizing, de leren polsband, en kroonachtige knop aan de zijkant, lijkt de Moto 360 best op een echt horloge. En met de juiste polsgrootte en zakelijke kleding zou je ermee weg kunnen komen.

Maar om mijn dunne pols valt de Moto 360 gewoon teveel op. De behuizing is ongeveer 1,3 millimeter dikker dan die van Samsung's Gear Live - de dunste van alle Android Wear horloges die momenteel verkrijgbaar zijn - en de manier waarop de dunne polsband langs de onderkant van het horloge loopt benadrukt de omvangrijke behuizing alleen maar. Natuurlijk kunnen smaken verschillen, maar het ontbreken van een kleinere, dunnere versie zorgt ervoor dat de Moto 360 voor veel potentiële gebruikers geen succes is.

Prettig polsbandje

Maar hij is wel comfortabel. Motorola pocht met het feit dat de leren polsband een vleugje klasse toevoegt, maar het echte voordeel is hoe prettig de band aanvoelt om je pols. Je hebt niet dat plakkerige, zweterige gevoel dat je krijgt met Samsung's plastic bandjes of de rubberen band van LG. (Motorola verkoopt ook een metalen polsband voor 80 dollar, maar deze heb ik niet uitgeprobeerd.)

©PXimport

Zelfs als je tevreden bent met het uiterlijk en de bouwkwaliteit van de Moto 360, is de batterijduur zo slecht dat het een dealbreaker kan zijn. Hij gaat alleen een dag van 16 uur mee als je de 'ambient' scherminstelling uitzet, waardoor het scherm compleet wordt uitgeschakeld totdat je bewust je pols helemaal naar je ogen toedraait. Helaas heeft de Moto 360 moeite met het detecteren van deze beweging, dus je moet vaak op het scherm drukken of op het kroontje drukken om het scherm weer aan te zetten. Dat maakt het horloge eigenlijk nutteloos, omdat je niet langer in een oogopslag op het scherm kunt zien wat je gemist hebt.

Het inschakelen van de ambient scherminstelling - die het scherm dimt maar niet helemaal uitschakelt - zorgt voor nog grotere problemen. De ambient modus van de Moto 360 is veel lastiger te lezen dan die op de Samsung Gear Live en de LG G Watch, vooral vanuit een andere kijkhoek, en het vreet energie. In mijn tests had het horloge na 12 uur nooit meer dan 15 procent batterijduur over met de ambient modus ingeschakeld. En na lange periodes van inactiviteit werd het scherm soms toch uitgeschakeld.

Het kan zijn dat de slechte batterijduur te wijten is aan de vier jaar oude Texas Instruments processor van de Moto 360, maar deze oeroude chip lijkt ook voor algemene prestatieproblemen te zorgen. Android Wear draait redelijk soepel op de Qualcomm Snapdragon processoren van andere horloges, maar de Moto 360 hapert vaak en er gaan regelmatig frames verloren.

Verbinding verbroken

Ik kwam ook een ander technisch probleem tegen waar je gek van wordt: Op verschillende momenten raakte de Moto 360 de verbinding met mijn smartphone (Moto X) zo'n beetje kwijt. Ik kreeg nog steeds notificaties binnen, maar mijn pogingen om erop te reageren met mijn horloge - bijvoorbeeld door een e-mail te verwijderen of een spraakcommando te geven - leverden een foutmelding op. Alleen door de Bluetooth op mijn telefoon uit te schakelen en opnieuw in te schakelen werd het probleem opgelost.

Dit is allemaal zo frustrerend omdat de Moto 360 zoveel dingen juist zo goed doet. Als het horloge nou eens het einde van de dag kon halen! Want de bijgeleverde draadloze stroom dock is heel handig en elegant om 's nachts je smartwatch mee op te laden. Je hoeft alleen maar het horloge op de standaard te plaatsen en het scherm verandert meteen in een zwak verlichte klok voor op je nachtkastje. 's Ochtends hoef je alleen maar het horloge bij de band op te pakken en terug om je pols te doen.

©PXimport

Eenvoudig af te lezen

Andere Android Wear horloges zijn zeer lastig af te lezen in direct zonlicht, maar het backlit LCD-scherm van de Moto 360 wordt helder genoeg om goed te kunnen zien, en het apparaat maakt gebruik van een omgevingslichtsensor om het scherm wat te dimmen in een donkerdere omgeving. Helaas zijn de sensor en display circuits de redenen voor de zwarte strip onderaan de Moto 360, waardoor het scherm een imperfecte cirkel is.

De Moto 360 heeft ook een optische hartslagmeter die veel betrouwbaarder en nuttiger is dan die op Samsung's Gear Live. De resultaten van de Gear Live verschillen enorm tenzij je helemaal stilstaat, terwijl die van de Moto 360 altijd consistent zijn. Nog belangrijker, de Moto 360 houdt je hartslag constant bij en stuurt de data door naar een activiteitsmonitor die die tenminste 30 minuten activiteit per dag stimuleert. Het is een veel praktischer gebruik van de technologie dan Samsung's hoogdravende hartslagmeter.

Conclusie

Dus wat moet je nou doen als Android-fan? Als je wilt zien waar Android's smartwatch platform momenteel helemaal om draait, raad ik toch de Samsung Gear Live aan. Het is een minder stijlvol apparaat dan de Moto 360, maar je kunt het gewoon een hele dag lang gebruiken en je krijgt ook niet met technische haperingen te maken. Bovendien is hij een stuk goedkoper. Wat Motorola betreft hoop ik dat het bedrijf het doorzettingsvermogen heeft om het opnieuw te proberen. Behalve misschien de LG G Watch R is er niets in het vooruitzicht van Android Wear dat er zo veelbelovend uitziet als de Moto 360 een aantal maanden geleden.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.