De G Watch van LG is de eerste smartwatch die draait op Googles nieuwe Android Wear-besturingssysteem. Meestal gaat nieuwe techniek gepaard met de nodige kinderziektes, en dat is bij dit slimme horloge helaas niet anders.

LG richt zich duidelijk op de zogenoemde early adopters, de mensen die vooruit lopen op de massa. Dat is al te merken aan de Android-ondersteuning. Mensen met verouderde apparaten zoeken beter iets anders. Je tablet of telefoon moet namelijk minstens Android 4.3 hebben om verbinding te kunnen maken met het horloge. Een gemiste kans, want mensen met Android-apparaten (die eigenlijk nog niet zo heel oud zijn) vallen daarmee buiten de boot. Probeer je de bijbehorende app Android Wear toch te downloaden, dan krijg je op je oude mobieltje een melding dat het apparaat niet geschikt is.

Is Android Wear eenmaal gedownload, dan heb je toegang tot verschillende apps. Denk hierbij aan Google Maps, een nieuwsapplicatie van The Guardian, de mailapplicatie CloudMagic en Tinder.

Google Now wordt ook ondersteund. Deze techniek kun je gebruiken als digitale assistent: het houdt je middels informatiekaarten dagelijkse op de hoogte van tal van zaken. Het registreert bijvoorbeeld de route die je aflegt naar je werk, zodat Now je de volgende dag kan vertellen waar de files staan en hoe laat je dus moet vertrekken van huis. Google Now werkt verrassend goed in combinatie met het horloge. Het is jammer dat de software enkel in het Engels beschikbaar is.

Beperkt aantal apps

Het app-aanbod is nog redelijk beperkt en van dat aanbod is zeker niet alles interessant. Zo worden er veel alternatieven aangeboden op populaire apps (Talkray lijkt op WhatsApp, Text Me! heeft wat weg van Facebook Messenger), maar deze zijn enkel interessant wanneer andere personen die apps ook gebruiken. In dat opzicht zijn er nog weinig applicaties, die echt wat toevoegen aan je slimme horloge.

©PXimport

Het horloge is eenvoudig op te laden door het op het oplaadblok te leggen.

De apps werken voornamelijk als een notificatiemiddel. Alle sms'jes, mails of WhatsApp-berichten die je binnenkrijgt op je Android-telefoon, worden getoond op je horloge. Bij het luisteren naar muziek is het mogelijk om via je horloge nummers over te slaan of te pauzeren. Deze interactie werkt prima: je telefoon kun je vaker in je broekzak laten zitten.

De toekomst moet uitwijzen of het aanbod applicaties voldoende zal zijn om een smartwatch aan te schaffen, maar met de recente introductie van WhatsApp en de Facebook-app, worden er zeker stappen gezet.

Kinderziektes

Aan de techniek van de LG G Watch merk je dat het begrip smartwatch nog in de kinderschoenen staat. Zo is de accuduur bijvoorbeeld erg kort. Na een dag gebruiken, kun je het horloge eigenlijk alweer in de oplader steken. Het zou toch wel erg prettig zijn als een horloge wat langer mee zou gaan. We moeten immers al genoeg apparaten dagelijks opladen.

©PXimport

Er is een witte en zwarte uitvoering van het horloge beschikbaar.

Zo'n korte batterijduur is ook nog eens erg onhandig. Je wilt misschien een wekker instellen voor de volgende ochtend, maar dat wordt wat moeilijk als de accu op is. Het opladen zelf gaat wel heel gemakkelijk. Je legt het horloge eenvoudig op het oplaadblok en sluit deze aan op het stroomnet.

Een ander groot minpunt, waar in de toekomst ongetwijfeld een oplossing voor komt, is de helderheid van het scherm. Bij direct zonlicht valt het display nauwelijks af te lezen. Voor een horloge is dit natuurlijk een wel heel slechte eigenschap.

Niet moeders mooiste

Een horloge koop je ook om het uiterlijk. Deze moet er strak uitzien en als het even kan moet je er mee kunnen pronken. Helaas zie je die wensen niet in vervulling gaan bij de G Watch. Het design is ietwat saai en valt in het niet bij de Moto 360 van Motorola of de conceptafbeeldingen die we van Apple's iWatch voorbij zien komen. LG's G Watch komt gewoon ietwat goedkoop over, alsof LG een kleine iPod nano heeft gebruikt. In feite had je in dat opzicht in 2010 al een dergelijk horloge kunnen hebben.

LG's horloge wordt geleverd met een rubberen polsband, waarbij gekozen kan worden uit een witte of zwarte variant. Het blijft nog even de vraag of er in de toekomst andere bandjes beschikbaar komen. Het display spreekt niet erg tot de verbeelding, maar is gelukkig wel bestand tegen water en stof.

©PXimport

De LG G Watch is water- en stofdicht.

Conclusie

Het horloge voegt nog weinig toe aan je leven, vooral omdat er nog weinig interessante applicaties aanwezig zijn. Natuurlijk is het handig dat je tijdens het sporten exact kunt zien hoeveel calorieën je verbrandt of hoeveel kilometer je hebt gelopen, maar er zijn tal van goedkope fitness-trackers die je dat ook laten doen. De toekomst moet uitwijzen of er genoeg apps zijn om dit horloge aan te schaffen, maar mede door de hoge adviesprijs van bijna 200 euro krijg je op dit moment nog te weinig waar voor je geld.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.