De G Watch van LG is de eerste smartwatch die draait op Googles nieuwe Android Wear-besturingssysteem. Meestal gaat nieuwe techniek gepaard met de nodige kinderziektes, en dat is bij dit slimme horloge helaas niet anders.

LG richt zich duidelijk op de zogenoemde early adopters, de mensen die vooruit lopen op de massa. Dat is al te merken aan de Android-ondersteuning. Mensen met verouderde apparaten zoeken beter iets anders. Je tablet of telefoon moet namelijk minstens Android 4.3 hebben om verbinding te kunnen maken met het horloge. Een gemiste kans, want mensen met Android-apparaten (die eigenlijk nog niet zo heel oud zijn) vallen daarmee buiten de boot. Probeer je de bijbehorende app Android Wear toch te downloaden, dan krijg je op je oude mobieltje een melding dat het apparaat niet geschikt is.

Is Android Wear eenmaal gedownload, dan heb je toegang tot verschillende apps. Denk hierbij aan Google Maps, een nieuwsapplicatie van The Guardian, de mailapplicatie CloudMagic en Tinder.

Google Now wordt ook ondersteund. Deze techniek kun je gebruiken als digitale assistent: het houdt je middels informatiekaarten dagelijkse op de hoogte van tal van zaken. Het registreert bijvoorbeeld de route die je aflegt naar je werk, zodat Now je de volgende dag kan vertellen waar de files staan en hoe laat je dus moet vertrekken van huis. Google Now werkt verrassend goed in combinatie met het horloge. Het is jammer dat de software enkel in het Engels beschikbaar is.

Beperkt aantal apps

Het app-aanbod is nog redelijk beperkt en van dat aanbod is zeker niet alles interessant. Zo worden er veel alternatieven aangeboden op populaire apps (Talkray lijkt op WhatsApp, Text Me! heeft wat weg van Facebook Messenger), maar deze zijn enkel interessant wanneer andere personen die apps ook gebruiken. In dat opzicht zijn er nog weinig applicaties, die echt wat toevoegen aan je slimme horloge.

©PXimport

Het horloge is eenvoudig op te laden door het op het oplaadblok te leggen.

De apps werken voornamelijk als een notificatiemiddel. Alle sms'jes, mails of WhatsApp-berichten die je binnenkrijgt op je Android-telefoon, worden getoond op je horloge. Bij het luisteren naar muziek is het mogelijk om via je horloge nummers over te slaan of te pauzeren. Deze interactie werkt prima: je telefoon kun je vaker in je broekzak laten zitten.

De toekomst moet uitwijzen of het aanbod applicaties voldoende zal zijn om een smartwatch aan te schaffen, maar met de recente introductie van WhatsApp en de Facebook-app, worden er zeker stappen gezet.

Kinderziektes

Aan de techniek van de LG G Watch merk je dat het begrip smartwatch nog in de kinderschoenen staat. Zo is de accuduur bijvoorbeeld erg kort. Na een dag gebruiken, kun je het horloge eigenlijk alweer in de oplader steken. Het zou toch wel erg prettig zijn als een horloge wat langer mee zou gaan. We moeten immers al genoeg apparaten dagelijks opladen.

©PXimport

Er is een witte en zwarte uitvoering van het horloge beschikbaar.

Zo'n korte batterijduur is ook nog eens erg onhandig. Je wilt misschien een wekker instellen voor de volgende ochtend, maar dat wordt wat moeilijk als de accu op is. Het opladen zelf gaat wel heel gemakkelijk. Je legt het horloge eenvoudig op het oplaadblok en sluit deze aan op het stroomnet.

Een ander groot minpunt, waar in de toekomst ongetwijfeld een oplossing voor komt, is de helderheid van het scherm. Bij direct zonlicht valt het display nauwelijks af te lezen. Voor een horloge is dit natuurlijk een wel heel slechte eigenschap.

Niet moeders mooiste

Een horloge koop je ook om het uiterlijk. Deze moet er strak uitzien en als het even kan moet je er mee kunnen pronken. Helaas zie je die wensen niet in vervulling gaan bij de G Watch. Het design is ietwat saai en valt in het niet bij de Moto 360 van Motorola of de conceptafbeeldingen die we van Apple's iWatch voorbij zien komen. LG's G Watch komt gewoon ietwat goedkoop over, alsof LG een kleine iPod nano heeft gebruikt. In feite had je in dat opzicht in 2010 al een dergelijk horloge kunnen hebben.

LG's horloge wordt geleverd met een rubberen polsband, waarbij gekozen kan worden uit een witte of zwarte variant. Het blijft nog even de vraag of er in de toekomst andere bandjes beschikbaar komen. Het display spreekt niet erg tot de verbeelding, maar is gelukkig wel bestand tegen water en stof.

©PXimport

De LG G Watch is water- en stofdicht.

Conclusie

Het horloge voegt nog weinig toe aan je leven, vooral omdat er nog weinig interessante applicaties aanwezig zijn. Natuurlijk is het handig dat je tijdens het sporten exact kunt zien hoeveel calorieën je verbrandt of hoeveel kilometer je hebt gelopen, maar er zijn tal van goedkope fitness-trackers die je dat ook laten doen. De toekomst moet uitwijzen of er genoeg apps zijn om dit horloge aan te schaffen, maar mede door de hoge adviesprijs van bijna 200 euro krijg je op dit moment nog te weinig waar voor je geld.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.