De G Watch van LG is de eerste smartwatch die draait op Googles nieuwe Android Wear-besturingssysteem. Meestal gaat nieuwe techniek gepaard met de nodige kinderziektes, en dat is bij dit slimme horloge helaas niet anders.

LG richt zich duidelijk op de zogenoemde early adopters, de mensen die vooruit lopen op de massa. Dat is al te merken aan de Android-ondersteuning. Mensen met verouderde apparaten zoeken beter iets anders. Je tablet of telefoon moet namelijk minstens Android 4.3 hebben om verbinding te kunnen maken met het horloge. Een gemiste kans, want mensen met Android-apparaten (die eigenlijk nog niet zo heel oud zijn) vallen daarmee buiten de boot. Probeer je de bijbehorende app Android Wear toch te downloaden, dan krijg je op je oude mobieltje een melding dat het apparaat niet geschikt is.

Is Android Wear eenmaal gedownload, dan heb je toegang tot verschillende apps. Denk hierbij aan Google Maps, een nieuwsapplicatie van The Guardian, de mailapplicatie CloudMagic en Tinder.

Google Now wordt ook ondersteund. Deze techniek kun je gebruiken als digitale assistent: het houdt je middels informatiekaarten dagelijkse op de hoogte van tal van zaken. Het registreert bijvoorbeeld de route die je aflegt naar je werk, zodat Now je de volgende dag kan vertellen waar de files staan en hoe laat je dus moet vertrekken van huis. Google Now werkt verrassend goed in combinatie met het horloge. Het is jammer dat de software enkel in het Engels beschikbaar is.

Beperkt aantal apps

Het app-aanbod is nog redelijk beperkt en van dat aanbod is zeker niet alles interessant. Zo worden er veel alternatieven aangeboden op populaire apps (Talkray lijkt op WhatsApp, Text Me! heeft wat weg van Facebook Messenger), maar deze zijn enkel interessant wanneer andere personen die apps ook gebruiken. In dat opzicht zijn er nog weinig applicaties, die echt wat toevoegen aan je slimme horloge.

©PXimport

Het horloge is eenvoudig op te laden door het op het oplaadblok te leggen.

De apps werken voornamelijk als een notificatiemiddel. Alle sms'jes, mails of WhatsApp-berichten die je binnenkrijgt op je Android-telefoon, worden getoond op je horloge. Bij het luisteren naar muziek is het mogelijk om via je horloge nummers over te slaan of te pauzeren. Deze interactie werkt prima: je telefoon kun je vaker in je broekzak laten zitten.

De toekomst moet uitwijzen of het aanbod applicaties voldoende zal zijn om een smartwatch aan te schaffen, maar met de recente introductie van WhatsApp en de Facebook-app, worden er zeker stappen gezet.

Kinderziektes

Aan de techniek van de LG G Watch merk je dat het begrip smartwatch nog in de kinderschoenen staat. Zo is de accuduur bijvoorbeeld erg kort. Na een dag gebruiken, kun je het horloge eigenlijk alweer in de oplader steken. Het zou toch wel erg prettig zijn als een horloge wat langer mee zou gaan. We moeten immers al genoeg apparaten dagelijks opladen.

©PXimport

Er is een witte en zwarte uitvoering van het horloge beschikbaar.

Zo'n korte batterijduur is ook nog eens erg onhandig. Je wilt misschien een wekker instellen voor de volgende ochtend, maar dat wordt wat moeilijk als de accu op is. Het opladen zelf gaat wel heel gemakkelijk. Je legt het horloge eenvoudig op het oplaadblok en sluit deze aan op het stroomnet.

Een ander groot minpunt, waar in de toekomst ongetwijfeld een oplossing voor komt, is de helderheid van het scherm. Bij direct zonlicht valt het display nauwelijks af te lezen. Voor een horloge is dit natuurlijk een wel heel slechte eigenschap.

Niet moeders mooiste

Een horloge koop je ook om het uiterlijk. Deze moet er strak uitzien en als het even kan moet je er mee kunnen pronken. Helaas zie je die wensen niet in vervulling gaan bij de G Watch. Het design is ietwat saai en valt in het niet bij de Moto 360 van Motorola of de conceptafbeeldingen die we van Apple's iWatch voorbij zien komen. LG's G Watch komt gewoon ietwat goedkoop over, alsof LG een kleine iPod nano heeft gebruikt. In feite had je in dat opzicht in 2010 al een dergelijk horloge kunnen hebben.

LG's horloge wordt geleverd met een rubberen polsband, waarbij gekozen kan worden uit een witte of zwarte variant. Het blijft nog even de vraag of er in de toekomst andere bandjes beschikbaar komen. Het display spreekt niet erg tot de verbeelding, maar is gelukkig wel bestand tegen water en stof.

©PXimport

De LG G Watch is water- en stofdicht.

Conclusie

Het horloge voegt nog weinig toe aan je leven, vooral omdat er nog weinig interessante applicaties aanwezig zijn. Natuurlijk is het handig dat je tijdens het sporten exact kunt zien hoeveel calorieën je verbrandt of hoeveel kilometer je hebt gelopen, maar er zijn tal van goedkope fitness-trackers die je dat ook laten doen. De toekomst moet uitwijzen of er genoeg apps zijn om dit horloge aan te schaffen, maar mede door de hoge adviesprijs van bijna 200 euro krijg je op dit moment nog te weinig waar voor je geld.

Microsoft heeft toestemming gekregen om in Amsterdam drie grote datacenters te bouwen. Dat is opvallend, omdat dergelijke grote gebouwen met dit doel eigenlijk niet mogen in de stad.

In Nederland hebben we strenge wetten rondom de bouw van grote datacenters. De drie gebouwen van elk 85 meter hoog die Microsoft in Amsterdam gaat bouwen, verbruiken samen ongeveer evenveel stroom als een stad als Haarlem.

Regels omzeilen

Dergelijke datacenters van dit formaat mogen eigenlijk alleen nog maar in Eemshaven en Wieringermeer gebouwd worden. Microsoft heeft deze regels omzeild door de de gebouwen hoog te maken in plaats van breed, waardoor de oppervlakte per gebouw niet boven de tien hectare uitkomt

Ook het opsplitsen in drie gebouwen is expres gedaan. Elke toren zal 26 MW gebruiken. We noemen een gebouw een hyperscaler-datacenter wanneer deze 70 MW of meer gebruikt. De drie losse torens komen daar niet aan, waardoor de provincie Noord-Holland de gebouwen niet als hyperscalers ziet.

De komst van datacenters an sich levert veel kritiek op in dit land, mede door het forse stroomverbruik dat druk legt op het stroomnet. Ook het feit dat Microsoft als Amerikaans bedrijf nog meer datacenters in handen krijgt in Nederland, is omstreden.

Sinds enkele dagen is de serie Heated Rivalry ook hier te zien op HBO Max. De serie heeft in Canada en de Verenigde Staten de gemoederen de afgelopen maanden flink bezig gehouden.

De serie - oorspronkelijk ontwikkeld voor de Canadese streamingservice Crave - puilt namelijk uit van de stomende seksscènes. Heated Rivalry draait om Shane Hollander en Ilya Rozanov, twee ijshockeyspelers die rivaliseren. Maar dan slaat de vonk tussen hen over, terwijl homoseksualiteit nog een taboe is binnen de sport die ze beoefenen.

Mede dankzij scènes die op TikTok en andere socialmediaplatforms worden gedeeld, werd Heated Rivalry - dat is gebaseerd op een boek van Rachel Reid - een ware (internet)sensatie in de VS en Canada, waar het via HBO Max te zien is.

Naast de hierboven genoemde pikante scènes zit Heated Rivalry ook vol met emotie en diepgang. Het zorgt voor een combinatie die volgens fans heerlijk wegkijkt. Heated Rivalry is sinds enkele dagen ook hier op HBO Max te zien, al verschijnt er elke week een nieuwe aflevering. In totaal komen er zes afleveringen uit, en een tweede seizoen staat ook al op de planning.