Update: Kees Jan was uitgenodigd voor een Ockel Experience Day in het stadion van ADO Den Haag. Productmanager Jesper Baumgarten gaf hier een presentatie over de Ockel Sirius A waarna Kees Jan aan de slag ging met de mini-pc. Komende drie weken gaat hij flink testen met de Sirius A.

©PXimport

De komende drie weken stel ik mezelf een paar vragen:

– Wat zijn voor mij de toepassingsmogelijkheden van de Ockel?

– Welke voordelen levert de Ockel in vergelijking met de apparatuur die ik nu gebruik?

– Lukt het om Ubuntu op de Ockel te plaatsen?

©PXimport

Het uiterlijk

Het Ockeltje is een schitterend uitgevoerd apparaat. Aan de vormgeving is veel aandacht besteed. Dat begint bij de verpakking. Een zwarte rechthoekige doos met een intrigerend motief. Dat blijkt geënt te zijn op een bijzondere ster, de Sirius, de helderste van de zuidelijke hemel, in het sterrenbeeld Canis Major.  

©PXimport

Een mythische verschijning voor de oude Egyptenaren, omdat de ster zijn hoogste punt aan de horizon haalde juist voor de jaarlijkse overstroming van de Nijl. En dus roept de naamgeving van deze Ockel wel wat verwachtingen op. En de vormgeving van de doos zelf ook!

©PXimport

©PXimport

Mijn eerste indruk

Compact, mooi scherp scherm, heldere kleuren, goed geluid en start redelijk snel op. En stil! Er is een passieve koeling, dus geen gezoem van ventilatoren, geen geratel van een harde schijf. Wel zorgt die koeling voor een behoorlijk warme kast.

Vergelijking met mijn huidige devices

De devices waarmee ik de Sirius A vergelijk zijn de Samsung tablet en de iPad mini. De technische verschillen zijn groot, maar daar ga ik verder nu niet op in. De beide tablets zijn zeer gebruiksvriendelijk, hebben een grotere accu en zijn daardoor langer te gebruiken, al gauw een uur of 8. Het scherm is groter, het ingebouwde toetsenbord daardoor ook en de leesbaarheid is goed.

De Ockel heeft andere specificaties. De batterij heeft een lagere capaciteit en laat de Ockel daardoor ongeveer 3,5 uur werken. Het scherm geeft een pc beeld weer en daardoor zijn de tekens zeer klein, hierdoor wat lastig leesbaar. Een aanraken is lastiger, een schermpen is aan te raden. Maar het invoeren in Libre office lukt wel, de letters zijn redelijk leesbaar, maar de functieknoppen zeer klein. Het schermtoetsenbord op de Ockel is redelijk te hanteren.

Voor onderweg zou je bijvoorbeeld een klein bluetooth toetsenbordje meenemen. Dat werkt iets makkelijker. Over onderweg gesproken. Ik geef toch de voorkeur aan een tablet of een kleine laptop. Zeker voor de prijs van de Ockel is er een ruime keus.

Maar zodra je een goede monitor aansluit, een toetsenbord, usb hub voor een toetsenbord en een extra usb stick (in de andere usb-poort sluit je je muis aan) en je hebt je kantoor op je knieën. Nu wordt het toch wel een heel ander verhaal! De Ockel ontpopt zich tot een kleine krachtpatser. De

De basisconfiguratie is snel genoeg, uitbreiding van het geheugen via een extra kaartje. En dan heb je opeens een echte pc die doet wat je van een pc mag verwachten. Zo beschouwd heb je overal je eigen pc, je eigen documenten en je eigen programma’s. En het werk aan deze tekst is met een gewoon toetsenbord prima te doen.

Lukt het om Ubuntu op de Ockel te plaatsen?

Allereest probeer ik of Ubuntu zou kunnen werken zonder iets aan de configuratie van de Sirius A te veranderen. Hiervoor heb ik een ISO bestand nodig dat ik eerst download op de site van Ubuntu. Er is net een nieuwe versie beschikbaar. Daarnaast heb ik een programma nodig dat mij in staat stelt Ubuntu uit te proberen zonder het te hoeven installeren. Hiervoor gebruik ik het programma Virtual Box. Ik installeer VB en volg daarna de aanwijzingen om Ubuntu te installeren. Dit gebeurt op een speciaal daarvoor ingericht gedeelte van de harde schijf. Dat werkt. Ik kan nu de Sirius A opstarten, Virtual Box starten en daarbinnen Ubuntu. En ik heb vervolgens de keuze om Ubuntu uit te proberen of te installeren binnen de door Virtual Box ingerichte ruimte op de harde schijf.

En na een half uurtje geduld en het invoeren van een gebruikers naam en wachtwoord, en andere details voor het functioneren van Ubuntu kan ik aan de slag. Het is dus gelukt om Ubuntu te laten draaien!

©PXimport

Ubuntu werkt! Ik kan het programma en alle aspecten te voorschijn halen op mijn monitor en met de muis de onderdelen uitproberen, zoals tekstverwerken en internetten. Voorlopig ga ik er van uit dat andere functies ook wel werken.

©PXimport

De volgende stap wordt voor mij echt interessant. Kan ik Ubuntu installeren en zonder Windows gebruiken? Daarvoor bestaan 2 mogelijkheden: Ubuntu naast Windows installeren of Ubuntu installeren in plaats van Windows. Dat laatste betekent dat Ubuntu de harde schijf wist. Ik ben dan de mogelijkheden van Windows kwijt.

Ik kies voor de eerste mogelijkheid. Dat wordt dus een installatie met dual boot, waarbij ik bij het opstarten van de Ockel kan kiezen tussen Ubuntu en Windows. Als dat lukt heb ik nog alle mogelijkheden om Windows te gebruiken. Later ga ik nog in om mijn voorkeur voor Ubuntu.

Om Ubuntu te installeren moet ik bij het inschakelen van de Ockel Windows niet de kans geven om op te starten. Dat lukt door de F7 toets ingedrukt te houden. Dan verschijnt een menu met de keuze om Ockel te laten starten vanaf een usb stick. Ook dat lukt. Maar ik heb ook een usb stick nodig die opstartbaar is. Daarvoor gebruik ik in Windows het programma Unedbootin. Ik heb hiermee de mogelijkheid om het ISO-bestand voor Ubuntu op de usb stick te plaatsen en de stick opstartbaar te maken. Dat gaat goed.

En vervolgens het voor mij meest spannende van deze test, zou het lukken om van deze usb stick op te starten en Ubuntu te laten werken?

En gelukkig, het opstarten werkt. Ockel aanzetten, gauw F7 indrukken, geduld hebben, usbstick aanwijzen in het menu, en dan weer geduld hebben... totdat het opstartproces van Ubuntu begint en na enige tijd Ubuntu verschijnt. Ook hier weer de mogelijkheid om uit te proberen, waarbij alle programma's vanaf de usb stick worden geladen. Dat gaat niet snel. Maar het werkt wel en al gauw besluit ik Ubuntu naast Windows te installeren.

Ik ben er in geslaagd Ubuntu te installeren. Het werkt!

Waarom Ubuntu?

Omdat de filosofie er achter mij wel aanspreekt. En ik begon een hekel te krijgen aan Microsoft, met steeds weer nieuwe zogenaamd onmisbare versies en updates. Daarbovenop de noodzaak om beschermingsprogramma's te gebruiken en de tijd die verloren gaat met updates. Tenslotte de honger naar privé gegevens die Windows 10 kenmerkt. Je kunt het allemaal wel uitschakelen, maar het is een gedoe. Dan liever Linux met Mint of Ubuntu. Mint is een Linuxversie die qua uiterlijk lijkt op Windows en is uitstekend bruikbaar voor oudere en daardoor tragere computers. Ik heb Mint voor mijn vrouw op haar laptop geïnstalleerd en ze is er blij mee. Dat zegt wat! Ikzelf gebruik Ubuntu en de gratis programma's voldoen prima.

Ik heb Ubuntu nog niet volledig naar mijn hand kunnen zetten. Het touchscreen en het geluidsapparaat worden nog niet herkend. Op de Ockel verschijnt het beeldscherm alleen verticaal.

Omdat de testperiode vrijwel voorbij is, kom ik er niet meer aan toe de drivers die nodig zijn op te sporen. Maar met de monitor erbij kan ik Ubuntu prima gebruiken. Ook de dualboot werkt prima. Als ik onderweg ben, kan ik Windows gebruiken met het scherm horizontaal. De uitwisseling van bestanden is geen probleem, dus teksten, audio, video en andere bestanden kan ik zowel thuis als onderweg openen, aanpassen en weer opslaan. En verder.. internetten, games, muziek luisteren, het kan allemaal prima.

Tenslotte... stel dat de Ubuntu aanpassingsproblemen zijn opgelost, zou ik de Ockel willen aanschaffen?

Kort gezegd, de Sirius A is een prima pc.

En de compactheid aantrekkelijk, geen grote kast op je bureau. Handig om je pc bij je te hebben en veilig overal in te zetten. Je pc in je vestzak. Dat lijkt wel wat.

Maar toch... zonder extra toetsenbordje is het lastig werken. Zonder hub kun je niet zoveel aansluiten. Een muis werkt beter dan een vinger op het touchscreen...

En voeg daarbij dat het fotograferen ronduit tegen valt. Alleen aan de voorzijde waar de bediening voor foto en video is, zit een lens. Goed voor selfies, maar niet voor gewoon even een foto nemen.

Voor de prijs van deze Sirius A zijn er alternatieven die meer bieden, een groter scherm, een langere batterijduur, handiger fotograferen, grotere opslag, makkelijker typen....

Denk aan een kleine laptop. En omdat deze Sirius A geen telefoonfunctie en GPS heeft, wil ik toch mijn smartphone bij me hebben, die beter fotografeert en op het scherm beter leesbaar is.

©PXimport

En wat heeft Ockel mij voor alternatieven te bieden als ik mijn verslag overzie?

De Sirius A, zoals gezegd, heeft voor mij geen bijzondere voordelen als onderweg-pc. Maar wel de Sirius B, de voorganger. Dit model is een volwaardige pocket pc, maar zonder het beeldscherm en dus ook het touchscreen. Wanneer ik dit model op mijn monitor aansluit, krijg ik dezelfde mogelijkheden als de Sirius A. En ook elders kan ik de Sirius B op een monitor aansluiten, een toetsenbord en muis. Met een aanzienlijk kleiner formaat en veel lager gewicht. En dat voor een lagere prijs, dus...

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.