Update: Kees Jan was uitgenodigd voor een Ockel Experience Day in het stadion van ADO Den Haag. Productmanager Jesper Baumgarten gaf hier een presentatie over de Ockel Sirius A waarna Kees Jan aan de slag ging met de mini-pc. Komende drie weken gaat hij flink testen met de Sirius A.

©PXimport

De komende drie weken stel ik mezelf een paar vragen:

– Wat zijn voor mij de toepassingsmogelijkheden van de Ockel?

– Welke voordelen levert de Ockel in vergelijking met de apparatuur die ik nu gebruik?

– Lukt het om Ubuntu op de Ockel te plaatsen?

©PXimport

Het uiterlijk

Het Ockeltje is een schitterend uitgevoerd apparaat. Aan de vormgeving is veel aandacht besteed. Dat begint bij de verpakking. Een zwarte rechthoekige doos met een intrigerend motief. Dat blijkt geënt te zijn op een bijzondere ster, de Sirius, de helderste van de zuidelijke hemel, in het sterrenbeeld Canis Major.  

©PXimport

Een mythische verschijning voor de oude Egyptenaren, omdat de ster zijn hoogste punt aan de horizon haalde juist voor de jaarlijkse overstroming van de Nijl. En dus roept de naamgeving van deze Ockel wel wat verwachtingen op. En de vormgeving van de doos zelf ook!

©PXimport

©PXimport

Mijn eerste indruk

Compact, mooi scherp scherm, heldere kleuren, goed geluid en start redelijk snel op. En stil! Er is een passieve koeling, dus geen gezoem van ventilatoren, geen geratel van een harde schijf. Wel zorgt die koeling voor een behoorlijk warme kast.

Vergelijking met mijn huidige devices

De devices waarmee ik de Sirius A vergelijk zijn de Samsung tablet en de iPad mini. De technische verschillen zijn groot, maar daar ga ik verder nu niet op in. De beide tablets zijn zeer gebruiksvriendelijk, hebben een grotere accu en zijn daardoor langer te gebruiken, al gauw een uur of 8. Het scherm is groter, het ingebouwde toetsenbord daardoor ook en de leesbaarheid is goed.

De Ockel heeft andere specificaties. De batterij heeft een lagere capaciteit en laat de Ockel daardoor ongeveer 3,5 uur werken. Het scherm geeft een pc beeld weer en daardoor zijn de tekens zeer klein, hierdoor wat lastig leesbaar. Een aanraken is lastiger, een schermpen is aan te raden. Maar het invoeren in Libre office lukt wel, de letters zijn redelijk leesbaar, maar de functieknoppen zeer klein. Het schermtoetsenbord op de Ockel is redelijk te hanteren.

Voor onderweg zou je bijvoorbeeld een klein bluetooth toetsenbordje meenemen. Dat werkt iets makkelijker. Over onderweg gesproken. Ik geef toch de voorkeur aan een tablet of een kleine laptop. Zeker voor de prijs van de Ockel is er een ruime keus.

Maar zodra je een goede monitor aansluit, een toetsenbord, usb hub voor een toetsenbord en een extra usb stick (in de andere usb-poort sluit je je muis aan) en je hebt je kantoor op je knieën. Nu wordt het toch wel een heel ander verhaal! De Ockel ontpopt zich tot een kleine krachtpatser. De

De basisconfiguratie is snel genoeg, uitbreiding van het geheugen via een extra kaartje. En dan heb je opeens een echte pc die doet wat je van een pc mag verwachten. Zo beschouwd heb je overal je eigen pc, je eigen documenten en je eigen programma’s. En het werk aan deze tekst is met een gewoon toetsenbord prima te doen.

Lukt het om Ubuntu op de Ockel te plaatsen?

Allereest probeer ik of Ubuntu zou kunnen werken zonder iets aan de configuratie van de Sirius A te veranderen. Hiervoor heb ik een ISO bestand nodig dat ik eerst download op de site van Ubuntu. Er is net een nieuwe versie beschikbaar. Daarnaast heb ik een programma nodig dat mij in staat stelt Ubuntu uit te proberen zonder het te hoeven installeren. Hiervoor gebruik ik het programma Virtual Box. Ik installeer VB en volg daarna de aanwijzingen om Ubuntu te installeren. Dit gebeurt op een speciaal daarvoor ingericht gedeelte van de harde schijf. Dat werkt. Ik kan nu de Sirius A opstarten, Virtual Box starten en daarbinnen Ubuntu. En ik heb vervolgens de keuze om Ubuntu uit te proberen of te installeren binnen de door Virtual Box ingerichte ruimte op de harde schijf.

En na een half uurtje geduld en het invoeren van een gebruikers naam en wachtwoord, en andere details voor het functioneren van Ubuntu kan ik aan de slag. Het is dus gelukt om Ubuntu te laten draaien!

©PXimport

Ubuntu werkt! Ik kan het programma en alle aspecten te voorschijn halen op mijn monitor en met de muis de onderdelen uitproberen, zoals tekstverwerken en internetten. Voorlopig ga ik er van uit dat andere functies ook wel werken.

©PXimport

De volgende stap wordt voor mij echt interessant. Kan ik Ubuntu installeren en zonder Windows gebruiken? Daarvoor bestaan 2 mogelijkheden: Ubuntu naast Windows installeren of Ubuntu installeren in plaats van Windows. Dat laatste betekent dat Ubuntu de harde schijf wist. Ik ben dan de mogelijkheden van Windows kwijt.

Ik kies voor de eerste mogelijkheid. Dat wordt dus een installatie met dual boot, waarbij ik bij het opstarten van de Ockel kan kiezen tussen Ubuntu en Windows. Als dat lukt heb ik nog alle mogelijkheden om Windows te gebruiken. Later ga ik nog in om mijn voorkeur voor Ubuntu.

Om Ubuntu te installeren moet ik bij het inschakelen van de Ockel Windows niet de kans geven om op te starten. Dat lukt door de F7 toets ingedrukt te houden. Dan verschijnt een menu met de keuze om Ockel te laten starten vanaf een usb stick. Ook dat lukt. Maar ik heb ook een usb stick nodig die opstartbaar is. Daarvoor gebruik ik in Windows het programma Unedbootin. Ik heb hiermee de mogelijkheid om het ISO-bestand voor Ubuntu op de usb stick te plaatsen en de stick opstartbaar te maken. Dat gaat goed.

En vervolgens het voor mij meest spannende van deze test, zou het lukken om van deze usb stick op te starten en Ubuntu te laten werken?

En gelukkig, het opstarten werkt. Ockel aanzetten, gauw F7 indrukken, geduld hebben, usbstick aanwijzen in het menu, en dan weer geduld hebben... totdat het opstartproces van Ubuntu begint en na enige tijd Ubuntu verschijnt. Ook hier weer de mogelijkheid om uit te proberen, waarbij alle programma's vanaf de usb stick worden geladen. Dat gaat niet snel. Maar het werkt wel en al gauw besluit ik Ubuntu naast Windows te installeren.

Ik ben er in geslaagd Ubuntu te installeren. Het werkt!

Waarom Ubuntu?

Omdat de filosofie er achter mij wel aanspreekt. En ik begon een hekel te krijgen aan Microsoft, met steeds weer nieuwe zogenaamd onmisbare versies en updates. Daarbovenop de noodzaak om beschermingsprogramma's te gebruiken en de tijd die verloren gaat met updates. Tenslotte de honger naar privé gegevens die Windows 10 kenmerkt. Je kunt het allemaal wel uitschakelen, maar het is een gedoe. Dan liever Linux met Mint of Ubuntu. Mint is een Linuxversie die qua uiterlijk lijkt op Windows en is uitstekend bruikbaar voor oudere en daardoor tragere computers. Ik heb Mint voor mijn vrouw op haar laptop geïnstalleerd en ze is er blij mee. Dat zegt wat! Ikzelf gebruik Ubuntu en de gratis programma's voldoen prima.

Ik heb Ubuntu nog niet volledig naar mijn hand kunnen zetten. Het touchscreen en het geluidsapparaat worden nog niet herkend. Op de Ockel verschijnt het beeldscherm alleen verticaal.

Omdat de testperiode vrijwel voorbij is, kom ik er niet meer aan toe de drivers die nodig zijn op te sporen. Maar met de monitor erbij kan ik Ubuntu prima gebruiken. Ook de dualboot werkt prima. Als ik onderweg ben, kan ik Windows gebruiken met het scherm horizontaal. De uitwisseling van bestanden is geen probleem, dus teksten, audio, video en andere bestanden kan ik zowel thuis als onderweg openen, aanpassen en weer opslaan. En verder.. internetten, games, muziek luisteren, het kan allemaal prima.

Tenslotte... stel dat de Ubuntu aanpassingsproblemen zijn opgelost, zou ik de Ockel willen aanschaffen?

Kort gezegd, de Sirius A is een prima pc.

En de compactheid aantrekkelijk, geen grote kast op je bureau. Handig om je pc bij je te hebben en veilig overal in te zetten. Je pc in je vestzak. Dat lijkt wel wat.

Maar toch... zonder extra toetsenbordje is het lastig werken. Zonder hub kun je niet zoveel aansluiten. Een muis werkt beter dan een vinger op het touchscreen...

En voeg daarbij dat het fotograferen ronduit tegen valt. Alleen aan de voorzijde waar de bediening voor foto en video is, zit een lens. Goed voor selfies, maar niet voor gewoon even een foto nemen.

Voor de prijs van deze Sirius A zijn er alternatieven die meer bieden, een groter scherm, een langere batterijduur, handiger fotograferen, grotere opslag, makkelijker typen....

Denk aan een kleine laptop. En omdat deze Sirius A geen telefoonfunctie en GPS heeft, wil ik toch mijn smartphone bij me hebben, die beter fotografeert en op het scherm beter leesbaar is.

©PXimport

En wat heeft Ockel mij voor alternatieven te bieden als ik mijn verslag overzie?

De Sirius A, zoals gezegd, heeft voor mij geen bijzondere voordelen als onderweg-pc. Maar wel de Sirius B, de voorganger. Dit model is een volwaardige pocket pc, maar zonder het beeldscherm en dus ook het touchscreen. Wanneer ik dit model op mijn monitor aansluit, krijg ik dezelfde mogelijkheden als de Sirius A. En ook elders kan ik de Sirius B op een monitor aansluiten, een toetsenbord en muis. Met een aanzienlijk kleiner formaat en veel lager gewicht. En dat voor een lagere prijs, dus...

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.