Dat zowel usb 3.0 als SSD voor snelheid staan, zal u niet ontgaan zijn. In de External SSD Flash Drive combineert Iomega beide technieken en belooft het een externe harde schijf met een maximale leessnelheid van 191 MB/s en een schrijfsnelheid van 130 MB/s.

De behuizing van de Iomega External SSD Flash Drive is gemaakt van zwart metaal en oogt erg fraai. Hij doet denken aan de behuizing van de LaCie Rikiki. De binnenkant van de behuizing herbergt een verrassing: intern is er een 1,8inch-SSD (Micron RealSSD C300) gebruikt, aangesloten op een printplaatje die de usb3.0-verbinding verzorgt. Deze SSD is overigens voorzien van een microSATA-aansluiting, dus u kunt hem niet zonder adaptertje aansluiten in uw pc. De Iomega External SSD Flash Drive ondersteunt hardwarematige encryptie, wat een handige mogelijkheid is voor als u de schijf verliest. Iemand die uw versleutelde schijf vindt, krijgt bij gebruik een scherm te zien waarin gelijk een optie voor formatteren geboden wordt. De kans is klein dat iemand in staat is om de beveiliging te breken en door de geboden formatoptie zullen de meeste mensen voor het gemak kiezen.

©PXimport

De behuizing van de Iomega SSD Flash Drive is minimalistisch en stevig.

Prestaties

We zien bij in zowel in de benchmarks AS SSD en CrystalDiskMark een maximale sequentiële leessnelheid van ongeveer 211 MB/s en een sequentiële schrijfsnelheid van rond de 69 MB/s. Bij het lezen van kleinere bestanden daalt de leessnelheid tot zo’n 50 MB/s en de schrijfsnelheid tot 40 MB/s. Geen slechte prestatie als je het vergelijkt met een usb2.0-schijf, maar de sequentiële schrijfsnelheden zijn lager dan die van bijvoorbeeld de OCZ Enyo en halen zeker niet de door Iomega vermelde waarden.

Conclusie

De Iomega External SSD Flash Drive combineert met usb 3.0 en flashgeheugen twee technieken die garant staan voor goede snelheden. De minimalistische behuizing ziet er prachtig uit en over de stevigheid hoeft u zich geen zorgen te maken. Het grootste bezwaar is het prijskaartje van 219 euro, al is dat gelet op de gebruikte SSD in de behuizing op zich geen gekke prijs. De interne opbouw kan natuurlijk wijzigen zonder dat dit aan de buitenkant te zien is en dit is dan ook geen pluspunt waarop we de schijf kunnen beoordelen. Al met al vinden we een adviesprijs van 219 euro te duur voor een extern opslagmedium van slechts 64 GB. De straatprijs is weliswaar lager (185 euro), maar dat is nog steeds erg hoog. Daar doen de gebruikelijke handige extra’s die we van Iomega kennen als back-upsoftware en antivirussoftware niets aan af.

Iomega External SSD Flash Drive 64 GB

Prijs € 219,- (64 GB), € 389,- (128 GB), € 749,- (256 GB)

Garantie 3 jaar

Oordeel 7/10

Pluspunten

Stevige behuizing

Snel voor externe harde schijf

Minpunten

Schrijfsnelheid relatief langzaam in vergelijking met andere externe SSD

Prijzig

Microsoft heeft toestemming gekregen om in Amsterdam drie grote datacenters te bouwen. Dat is opvallend, omdat dergelijke grote gebouwen met dit doel eigenlijk niet mogen in de stad.

In Nederland hebben we strenge wetten rondom de bouw van grote datacenters. De drie gebouwen van elk 85 meter hoog die Microsoft in Amsterdam gaat bouwen, verbruiken samen ongeveer evenveel stroom als een stad als Haarlem.

Regels omzeilen

Dergelijke datacenters van dit formaat mogen eigenlijk alleen nog maar in Eemshaven en Wieringermeer gebouwd worden. Microsoft heeft deze regels omzeild door de de gebouwen hoog te maken in plaats van breed, waardoor de oppervlakte per gebouw niet boven de tien hectare uitkomt

Ook het opsplitsen in drie gebouwen is expres gedaan. Elke toren zal 26 MW gebruiken. We noemen een gebouw een hyperscaler-datacenter wanneer deze 70 MW of meer gebruikt. De drie losse torens komen daar niet aan, waardoor de provincie Noord-Holland de gebouwen niet als hyperscalers ziet.

De komst van datacenters an sich levert veel kritiek op in dit land, mede door het forse stroomverbruik dat druk legt op het stroomnet. Ook het feit dat Microsoft als Amerikaans bedrijf nog meer datacenters in handen krijgt in Nederland, is omstreden.

Sinds enkele dagen is de serie Heated Rivalry ook hier te zien op HBO Max. De serie heeft in Canada en de Verenigde Staten de gemoederen de afgelopen maanden flink bezig gehouden.

De serie - oorspronkelijk ontwikkeld voor de Canadese streamingservice Crave - puilt namelijk uit van de stomende seksscènes. Heated Rivalry draait om Shane Hollander en Ilya Rozanov, twee ijshockeyspelers die rivaliseren. Maar dan slaat de vonk tussen hen over, terwijl homoseksualiteit nog een taboe is binnen de sport die ze beoefenen.

Mede dankzij scènes die op TikTok en andere socialmediaplatforms worden gedeeld, werd Heated Rivalry - dat is gebaseerd op een boek van Rachel Reid - een ware (internet)sensatie in de VS en Canada, waar het via HBO Max te zien is.

Naast de hierboven genoemde pikante scènes zit Heated Rivalry ook vol met emotie en diepgang. Het zorgt voor een combinatie die volgens fans heerlijk wegkijkt. Heated Rivalry is sinds enkele dagen ook hier op HBO Max te zien, al verschijnt er elke week een nieuwe aflevering. In totaal komen er zes afleveringen uit, en een tweede seizoen staat ook al op de planning.