Dat wil zeggen, een klokfrequentie tussen de 1,60 en 1,83 GHz. Het prototype van de 48-core SSC bevat 24 blokjes met elk twee x86-cores, waardoor het totaal dus op 48 cores uitkomt. Elke core kan zijn eigen besturingssysteem draaien en gedraagt zich als een losse 'computer' die met de andere cores kan communiceren via een intern netwerk. De losse cores krijgen hun eigen L2-cache mee; de totale SSC krijgt vier geïntegreerde ddr3-geheugencontrollers.
De SCC draait alle 48 cores met maximaal 125 watt, waarbij elke core zijn eigen frequentie en elke vier blokjes hun eigen voltage kunnen beheren. De SSD is extreem flexibel in te zetten en moet onderzoekers helpen in het begrijpen van het beheer en schedulen van multicore-processoren.
