Op een eigenaardig moment introduceert het bekende horlogemerk Fossil z’n eerste lijn Android Wear-smartwatches, waaronder de Fossil Q Marshal. Is het modieuze merk in staat om smartwatches interessant te maken voor de massa?

De eerste golf van smartwatches die de afgelopen jaren uit zijn gekomen leverde niet bepaald de opbrengsten op waar tech-bedrijven op hoopte. Intussen hebben grote Androidfabrikanten zoals Lenovo hun plannen voor Android Wear-apparaten op de lange baan geschoven en laat een nieuwe versie van Android Wear te lang op zich wachten. Zelfs de grootste smartwatchfabrikant Apple heeft een koerswijziging moeten doorvoeren en de Apple Watch vooral interessant te maken voor gezondheids- en sportliefhebbers. De enige doelgroep die tot nu toe de toegevoegde waarde van een smartwatch inziet.

Aantrekkelijk merk

De timing van Fossil om z’n eerste Android Wear-smartwatch uit te brengen is vreemd. Desondanks is het een interessante zet. Fossil is in staat een mainstream publiek aan te spreken, een publiek dat techbedrijven als Lenovo, Huawei of zelfs Samsung niet kunnen bereiken.

Het lijkt er op dat Fossil niet zoveel geeft om de sport-aspecten van een wearable. De Fossil Q Marshal heeft geen hartslagmeter of een GPS. Het kan tegen een spatje water (IP68), maar het is geen verstandig idee om met het horloge om te gaan zwemmen, en dat staat los van het feit dat er weinig sport-toevoegingen zijn.

De Google Fit-integratie in Android Wear biedt enige vorm van activiteitsmeting. Maar om eerlijk te zijn ziet de Q Marshal er niet sportief uit. Het horloge oogt juist stijlvol en heeft dezelfde identiteit als de andere horloges die Fossil jaren maakt.

Het horloge heeft een rond LCD-scherm met een doorsnee van 4,5 centimeter. Het horloge 1,4 centimeter dik. Dat maakt hem wel wat lomp. Het fraaie bandje en de ring rondom het scherm maken dat echter weer aardig goed. Aan de rechterkant van het scherm is een knopje geplaatst, dat vermomd is als een kroontje dat we allemaal kennen van klassieke horloges. Het horlogebandje kun je overigens vervangen met een standaard 22mm-bandje.

©PXimport

Platte band

Het horloge ziet er elegant uit en Fossil heeft watchfaces toegevoegd die het uiterlijk complimenteren. Fossil heeft een handige app geïnstalleerd die de hoofdkleuren van het display aanpast, zodat je de kleuren kunt matchen met je kleding. Helaas kan het scherm niet meekomen. Het display is niet volledig rond, maar aan de onderkant horizontaal afgesneden. Een ‘flat tyre display, net als de eerste Moto360-smartwatch van een paar jaar terug.

De kleurweergave en 320x290-resolutie van het scherm valt mee te leven. Maar wanneer je het scherm al vanuit een kleine hoek bekijkt zien de kleuren er vervaagd uit. Omdat er geen lichtsensor aanwezig is, wordt dit alleen maar erger omdat de helderheid zich niet kan aanpassen aan de lichtomstandigheden. Over het algemeen kan gezegd worden dat de schermkwaliteit ronduit onvoldoende is.

Binnenwerk

De Snapdragon 2100-processor, waar Fossil’s smartwatch op draait, kan zijn taak prima aan. Android Wear reageert vlot. De 360 mAh-batterij is in staat het horloge zo’n anderhalve dag aan de slag te houden, wat niet bijster indrukwekkend is. Opladen gebeurt via een magnetisch schijfje dat je aan de onderkant van de smartwatch plaatst. Helaas gaat het opladen erg langzaam. Je hebt wel een paar uur nodig om het horloge volledig op te laden.

©PXimport

Conclusie

Hoewel Fossil een moedige stap heeft gezet om een Android Wear-smartwatch te fabriceren die echt de elegante identiteit van het merk uitstraalt, kan ik de Q Marshal niet aanbevelen. Op de hardware is teveel beknibbeld: het scherm is horizontaal afgesneden, heeft slechte kijkhoeken en geen lichtsensor. Bovendien heeft Android Wear meer liefde nodig van de ontwikkelaars bij Google.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.