De nieuwe 9,7 inch iPad Pro heeft ons aan het denken gezet en we vroegen ons af welk formaat iPad Pro de voorkeur heeft bij zowel de gemiddelde consument als de professionele gebruiker. Om deze discussie een halt toe te roepen hebben we wat punten opgesomd waar de iPad Pro's in verschillen.

Bijna elk nieuw product dat Apple op de markt brengt is 'het beste wat ze ooit hebben gemaakt'. Is de nieuwere 9,7 inch iPad in alle opzichten beter dan de grotere 12,9 inch iPad Pro? Nou, niet per se. De 9,7 inch iPad Pro is een stuk handzamer en het scheelt ook nog eens een paar honderd euro in de prijs. Er zijn echter ook punten waar de 12,9 inch iPad Pro beter uit de verf komt. Lees ook: iPad Pro 9,7 inch - Nog steeds geen laptopvervanger.

Aan het werk(geheugen)

De 9,7 inch iPad heeft 2GB werkgeheugen, waar zijn grotere broer 4GB werkgeheugen heeft. Hoewel we geen problemen hebben ondervonden met dagelijkse taken en zelfs het bewerken van 4K-beeldmateriaal vloeiend verliep, kunnen we ons voorstellen dat je voor programma's als AUTOCAD toch liever iets meer werkgeheugen achter de hand wil hebben.

Camera

De kleinere Pro heeft zowel aan de voor- als achterkant dezelfde camera's als de iPhone 6s. Hiermee is de 9,7 inch iPad Pro momenteel de beste tablet om foto's mee te maken en laat hij zijn grotere Pro-broer mijlenver achter zich.

Dankzij zijn processor en werkgeheugen, heeft de 9,7 inch iPad Pro geen moeite met het bewerken van het geschoten beeldmateriaal. De nieuwe iPad kan film opnemen in 4K en hij heeft er dan ook geen moeite mee om deze intensief te bewerken.

True Tone

Beide iPad Pro's hebben een pixeldichtheid (264 pixels per inch). De 9,7 inch iPad Pro is echter de eerste iPad met True Tone-technologie. Bij deze technologie worden de camera's van de iPad gebruikt om het omgevingslicht te analyseren en de witbalans van het scherm hierop aan te passen.

Ondanks dat deze functie fijn is voor het lezen van tekst, kan ik me voorstellen dat je hier niet op zit te wachten als je een waarheidsgetrouwe weergave wil van specifieke kleuren. Gelukkig kun je de functie ook gewoon uitzetten.

©PXimport

Afgezien van het formaat is hun uiterlijk identiek.

Naast True Tone heeft het scherm van de iPad Pro een breder kleurengamma, waardoor we meer kleuren dan ooit op het scherm kunnen zien en is het scherm minder reflecterend dan zijn voorgangers.

Smart

De kleinere iPad Pro heeft een op eigen maat gemaakt Smart Keyboard, dat helaas net te klein is om comfortabel te kunnen typen. Doordat de toetsen dichter op elkaar staan is het nogal priegelwerk en sloeg ik vaak een toets over op het moment dat ik blind ging typen. Het grotere Smart Keyboard dat bij de 12,9 inch iPad Pro hoorde voelde veel meer aan als een volwaardig toetsenbord.

Naast een groter toetsenbord heeft de grotere Pro ook simpelweg meer werkruimte. Werken met de Apple Pencil is prettiger op een groter scherm en hoewel de nieuwste iPad meer kleuren kan weergeven, zou ik voor grafische klussen eerder de grotere iPad gebruiken.

Conclusie

Beide iPad Pro's hebben zo hun voor- en nadelen. Waar de 9,7 inch iPad Pro handzamer is, levert deze in op werkruimte en RAM. De 12,9 inch iPad Pro heeft meer dan genoeg kracht en werkruimte, maar levert weer in op kleurengamma en komt qua prijs aardig dicht in de buurt van een MacBook Air.

Welke iPad Pro heeft jouw voorkeur? Laat het ons weten in de reacties!

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.