Steeds vaker gaat het gesprek over de plastic soup: zwerfafval dat eindigt om de nek van een zeeschildpad of in de maag van een walvis. Enerzijds ontstaat plastic met behulp van technologie, maar het kan ook worden verminderd dankzij tech.

Blockchain

De Plastic Bank geeft je blockchain-tokens in ruil voor gerecycled plastic. Hierdoor help je niet alleen het milieu, maar ook jezelf door plastic op te ruimen. De Plastic Bank richt zich op de arme gebieden ter wereld, om zo niet alleen plastic maar ook armoede te bestrijden.

Zo is er een Plastic Bank in Haïti, Indonesië, de Filipijnen en Brazilië. Er wordt gebruikgemaakt van een IBM-app om de transacties te doen, al moet het plastic natuurlijk fysiek naar die banken worden gebracht. Daar kunnen mensen meteen meer leren over hoe die blockchain werkt en hoe überhaupt een bankrekening werkt: in veel gevallen is het de eerste keer dat mensen een bankrekening hebben.

3D printen

Een groep studenten van Michigan Technology University (MTU) heeft een machine ontwikkeld die plastic pet-flesjes zo verwerkt dat deze gebruikt kunnen worden bij het 3D-printen van nieuwe dingen. Het mooie is dat het driemaal zo weinig energie gebruikt dan recyclen.

Ook in Nederland is eenzelfde soort initiatief te vinden bij de Better Future Factory Rotterdam, Perpetual Plastic is een uit afval geboren cartridge voor 3D-printers. Op Lowlands kon je bijvoorbeeld je bierbeker tot een grappig souvenir laten maken.

Brandstof

Het is ook mogelijk om van al dat plastic brandstof te maken. Gebruikt plastic wordt daarbij in kleine stukken gehakt en in een zuurstofarme kamer gestort die 400 graden Celsius wordt gemaakt. Het plastic smelt en daaruit ontstaat oliegas. Dat oliegas wordt vervolgens in een condenseringssysteem gedaan, waarna je olie hebt.

Het is niet iets om even thuis te doen, want er kunnen gevaarlijke gassen vrijkomen, maar bij sommige grote bedrijven wordt het toegepast. Er is echter, juist vanwege die gevaarlijke gassen, veel weerstand in wijken waar men een plastic-naar-brandstof-centrale wil plaatsen.

Sociale media

Technologie kan natuurlijk een heel fysieke manier zijn om iets te doen tegen de grote hoeveelheden plastic, maar het kan ook anders. Social media heeft er de afgelopen jaren al flink voor gezorgd dat mensen zich bewuster worden van de gevolgen van plastic. Denk aan de bekende foto van de schildpad met het plastic rietje in z’n neus. Of de soort Ice Bucket-challenge die nu gaande is van mensen die laten zien hoe ze met plastic bezaaide gebieden helemaal opruimen.

Een van de grootste vuisten die gemaakt moet worden tegen dat overtollige plastic, is het bewust maken van zo veel mogelijk mensen van deze problematiek en daarin is social media een heel goed kanaal gebleken.

Big data

Big data kan heel goed worden gebruikt om in kaart te brengen hoe groot het probleem is en om nog specifieker actie te ondernemen. Zo is er de e-waste monitor, waarin wordt bijgehouden welke landen er registreren wat de e-waste is. E-waste is het aantal elektrische apparaten dat door mensen niet op een juiste manier wordt weggegooid. Er schijnen minder dan 50 landen te zijn die dit netjes bijhouden, terwijl het een heel groot en belangrijk deel is van het plastic-probleem op de wereld.

Cosmetica-bedrijf Lush gebruikt big data om te bekijken welk van haar producten “naked” kan worden geproduceerd: zo heeft de organisatie harde shampoos en douchegels die geen plastic verpakking nodig hebben. Het bedrijf zegt hiermee al tientallen miljoenen plastic flessen te hebben gespaard.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.