Duitse degelijkheid in combinatie met ultiem fietscomfort. Dat is waar Pegasus kortweg voor staat. Niet voor niets is dit gerenommeerde e-bikemerk marktleider bij onze oosterburen. Wie op zoek is naar een robuuste elektrische tweewieler met de nieuwste innovatieve hoogstandjes zit bij deze fabrikant goed. En dat tegen een eerlijke prijs. We lichten vier wonderschone e-bikes uit. Hierbij werpen we een blik op de resultaten van de onafhankelijke Kieskeurig.nl E-bike Duurtest.

In samenwerking met Pegasus.

40 jaar Pegasus: méér fiets voor iedereen

Je ziet ze steeds vaker voorbijkomen: de modellen uit de Pegasus-collectie, zoals de Siena, Ravenna of Premio. Vreemd is dat niet, aangezien het merk al 40 jaar garantstaat voor fietsen van hoge kwaliteit voor een uitstekend prijs.

Innovatie en ontwikkeling hebben Pegasus uit laten groeien tot een eersteklas fietsenmerk. Dealers en eindgebruikers genieten van de kwaliteit die het merk biedt. Dit wordt onderstreept door instanties, zoals de ANWB, die de prijswinnende fietsen ieder jaar aanbevelen.

Waar de focus eerder op mountainbikes en BMX-fietsen lag, is de aandacht inmiddels verschoven richting stadsfietsen en elektrische fietsen, tezamen met kinder-, sport-, hybride en trekkingfietsen. Dankzij dit brede assortiment is Pegasus een merk voor de gehele familie.

Het doel is echter altijd hetzelfde: meer fiets voor iedereen. Of dat nu meer kwaliteit, meer kracht of meer comfort is, Pegasus biedt voor elke behoefte een oplossing.

Siena E7F Plus Belt

Zoek je een betrouwbare e-bike met veel fietscomfort? De Siena E7F Plus Belt heeft zich al lang en breed bewezen. Dit is de populairste e-bike van Pegasus. De reacties van het testpanel zijn dan ook overwegend positief. Onder meer de krachtige Bosch-middenmotor, goede remmen, makkelijke bediening en stabiele wegligging zijn veelgehoorde pluspunten. Een tester vat zijn ervaring treffend samen: “De E7F Plus Belt is een echte aanrader, want het is een zeer gebruiksvriendelijke en fijne e-bike.”

Een belangrijk speerpunt is de aanwezige riemaandrijving. Die biedt ten opzichte van een traditionele ketting diverse voordelen. Zo is dit onderdeel onderhoudsarm en maakt hij onderweg nauwelijks geluid. Bovendien gaat deze tandriem ook nog eens viermaal langer mee. Verder zijn de lage instap van het damesmodel en rechte zithouding gunstig. Dat fietst prettiger en verkleint de kans op lichamelijke klachten.

Ondanks de lage instap is het donkerblauwe frame erg stabiel. Hierdoor voelen fietsers zich op deze e-bike zekerder. Ook de aangelaste bagagedrager bevordert de stabiliteit van de fiets. Volgens een tester kun je hierop gerust volle fietstassen meenemen zonder dat de tweewieler gaat zwabberen. De accu van 400 of 500 Wh is uitneembaar, waarna je hem makkelijk kunt opladen. Voor extra fietscomfort bevat deze stijlvolle e-bike hydraulische velgremmen, een verende voorvork en zeven versnellingen.

Ravenna EVO 8F Belt

Als je graag wat langere fietsritten maakt, voldoet de Ravenna EVO 8F Belt aan alle eisen. Zo zegt een testpanel-lid hierover het volgende: “Deze e-bike biedt voldoende ondersteuning om op een ontspannen manier lange tochten te maken. Zelfs bij veel tegenwind fiets ik een berg op zonder hierbij de hoogste ondersteuning te gebruiken.” Kortom, de aanwezige Bosch Active Line Plus-middenmotor doet zijn werk goed!

Deze elektrische fiets is met een onzichtbare frameaccu van 400, 500 óf 625 Wh verkrijgbaar. Laatstgenoemde batterij biedt een actieradius van maar liefst 175 kilometer. Trek er op een mooie dag dus gerust op uit. Verschillende testers noemen het verende zadel, de zachte handvatten en de comfortabele zithouding (rechtop) als pluspunten. Vanwege de soepele trapondersteuning van de geruisloze elektromotor houd je het onderweg urenlang vol. Het stuur is volledig instelbaar. Hierdoor pas je de zitpositie naar eigen wens aan.

Pegasus selecteerde voor de Ravenna EVO 8F Belt uitsluitend kwalitatieve onderdelen. Een goed voorbeeld hiervan is de tandriem. Vergeleken met een reguliere ketting heeft die een langere levensduur. Daarnaast is dit aandrijfsysteem stil en onderhoudsarm. Tot slot bevat deze e-bike een uiterst stijf frame. In combinatie met de extra brede banden en verende voorvork zorgt dat voor een stabiele wegligging.

Premio EVO 9

Wie een sportieve e-bike met iets meer power wenst, zit met de Premio EVO 9 wel goed. De nieuwe Bosch Performance Line-middenmotor heeft namelijk een respectabele koppel van 65 Nm. Alle testers ervaarden de krachtige trapondersteuning als positief, al vereist de potentieel hoge snelheid wel wat stuurmanskunst. Aan de hand van vier ondersteuningsniveaus op het display en de versnellingen kies je de gewenste weerstand.

Vanwege de uitgebreide schakelmogelijkheden leent de Premio EVO 9 zich goed voor lange toertochten. Om die reden is dit model met drie verschillende accu’s te koop. Gebruik je de batterij met de hoogste capaciteit, dan bedraagt de actieradius maximaal 200 kilometer. Pas je onderweg liever niet continu de ondersteuning aan? Geen probleem, want deze elektrische fiets doet dat op jouw verzoek volautomatisch. Dat gebeurt op basis van de geleverde trapkracht.

De Bosch-accu is in het frame geïntegreerd. Gelukkig lever je daarmee niets in op flexibiliteit. Een testpanel-lid verwoordt het als volgt: “Voor oplaaddoeleinden laat je de accu eventueel zitten, maar je kunt hem er óók uithalen. Het opladen duurt slechts enkele uren, waarna je weer heerlijk verder kunt fietsen op deze degelijke e-bike.”

Ravenna EVO NV Belt

Fanatieke toerfietsers opgelet! Met deze Ravenna EVO NV Belt doe je namelijk geen enkele concessie. De hoogwaardige Bosch Performance Line CX-middenmotor levert een maximale koppel van maar liefst 85 Nm. Daarmee trotseer je moeiteloos de steilste hellingen in binnen- en buitenland. Heb je in een open gebied windkracht 6 of 7 tegen? Dankzij de krachtige elektromotor trap je licht en kom je evengoed onbezweet op de bestemming aan.

Testpanel-lid Jacintha waardeerde onder meer de stabiele wegligging. “De Ravenna EVO NV Belt ligt als een huis op de weg. Hij is met geen storm van zijn baan af te krijgen. De brede banden, het stevige frame, het brede stuur en de goede vering resulteren in veel fietscomfort.” Daarentegen had volgens deze tester de afwerking wel iets netter gekund.

Aan de hand van traploze versnellingen rijd je altijd en overal het ideale verzet. Dat fietst aangenamer dan een vast aantal versnellingen. Je trapt tenslotte nooit te licht of te zwaar. Fijn is dat deze e-bike nauwelijks geluid maakt. De tandriem is hiervoor grotendeels verantwoordelijk. Het ratelende geluid van een fietsketting is daarmee verleden tijd. Andere voordelen van riemaandrijving zijn de langere levensduur en het geringe onderhoud. Geïnteresseerden kiezen uit drie verschillende accu’s. De uitgebreidste batterij biedt een actieradius van hoogstens 200 kilometer. 

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.