Anoniem surfen is lang niet zo makkelijk als het lijkt. Met VPN's en proxy's kom je een heel eind, maar het is wel wat ingewikkeld. Als je alleen wil verhullen welke sites je bezoekt, is de privémodus binnen je browser een goede oplossing. Hier leggen we je uit hoe je die modus gebruikt.

Alle bekende browsers hebben zo'n modus. Er zijn kleine verschillen, maar in de basis werken ze allemaal hetzelfde: ze zorgen ervoor dat jij je niet hoeft te bekommeren om je zoek- en browsegeschiedenis. Hoe gebruik je de privémodus, en wat doet het precies? En wat is het risico? Lees ook: 9 tips om je online privacy te waarborgen.

Chrome

De privémodus van Chrome heet Incognito en is op te roepen door op Ctrl + Shift + N te drukken. Je kunt ook via het hamburgermenu rechtsboven naar Nieuw incognitovenster gaan. Er wordt dan een nieuw venster geopend, dat een poppetje met detectivehoed en zonnebril in de tabbalk heeft staan.

Je krijgt hier meteen een waarschuwing te zien, die de plank goed raak slaat. In principe worden je zoek- en browsegeschiedenis en cookies niet opgeslagen. Er zitten echter wat haken en ogen aan: je werkgever kan bijvoorbeeld alsnog bijhouden welke sites je bezoekt en websites kunnen nog steeds informatie van je binnenhalen zonder dat je er weet van hebt. Vertrouw er dus niet blind op (zie ook kader onderaan).

©PXimport

De belangrijkste feature van de incognitomodus is natuurlijk het niet opslaan van je browsegeschiedenis, maar er is meer. Cookies worden niet bewaard, wat in sommige gevallen wenselijk kan zijn, en ook je zoekgeschiedenis binnen bijvoorbeeld Google wordt vergeten zodra je Chrome afsluit. Gedownloade bestanden worden niet in de downloadmap van Chrome zelf getoond, maar blijven uiteraard wel zichtbaar op je computer.

Firefox

De functie in Firefox werkt nagenoeg hetzelfde. Je opent een privévenster door op Ctrl + Shift + P te drukken, of door via het hamburgermenu op Nieuw privévenster te klikken. Je ziet dat je in een privévenster zit door het paarse maskertje dat in de tabbalk verschijnt.

Firefox geeft een nog iets duidelijker overzicht van wat wel en niet onder de privémodus valt. Dat is hetzelfde als bij Chrome: Geschiedenis, zoekopdrachten, cookies en tijdelijke bestanden worden niet bewaard. Gedownloade bestanden worden, net als bij Chrome, niet getoond binnen Firefox zelf (pas nadat je het privévenster afsluit).

©PXimport

Een handige extra toevoeging aan de privémodus van Firefox is sinds kort het blokkeren van pagina's de je activiteit volgen. Er zijn voldoende apps en extensies om deze zogenaamde trackers te blokkeren, maar Firefox neemt nu de touwtjes in handen door dat in de privémodus zelf te doen. Het staat standaard ingeschakeld, dus je hoeft er niets voor te doen.

Andere browsers

In andere browsers werkt de modus nagenoeg hetzelfde, al zijn er kleine verschillen. In Internet Explorer heet de modus InPrivate. Je opent een privévenster met Ctrl + Shift + P. Browse-, zoek- en downloadgeschiedenis wordt nu niet bijgehoouden, en cookies worden niet opgeslagen. Voor Microsoft Edge geldt hetzelfde.

Opera werkt dan weer hetzelfde als Chrome: Met Ctrl + Shift + N open je een nieuw privévester dat tijdelijke bestanden en geschiedenis van je pc verwijdert nadat je de privévensters hebt afgesloten. In Safari wordt de modus geactiveerd met Cmd + Shift + N.

©PXimport

Je bent niet onzichtbaar

Alternatieven

De laatste jaren duiken steeds meer browsers op die privacy als unique selling point hebben aangestipt. Die browsers verwijderen bijvoorbeeld automatisch alle gegevens als je ze afsluit, of weren zich standaard tegen cookies en trackers. Epic Privacy Browserbiedt zelfs een eigen proxy waarmee je je redelijk onherkenbaar over het internet kan bewegen. Tor Browser doet iets soortgelijks.

In combinatie met een VPN-verbinding ben je met deze opties vrij zeker dat je moeilijk kan worden opgespoord. WIl je echter alleen even snel iets opzoeken zonder dat je dat aan Google wil laten weten, dan is de privémodus van de bekende browsers ruim voldoende.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.