Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Ben je op zoek naar een betaalbare tablet? Vandaag hebben we vijf interessante modellen voor je gespot.

Lenovo Tab M9 (ZAC30180SE)

De breed verkrijgbare Lenovo Tab M9 is een goedkope Android-tablet met een compact scherm van 9 inch. Je kunt dit apparaat gebruiken voor diverse basistaken, zoals internetten, e-mailen, bankieren en YouTube-filmpjes kijken. De tablet heeft 64 GB interne opslag. Dat is genoeg om diverse favoriete apps vanuit de Play Store te installeren. Maak je met de 8megapixel-camera regelmatig foto's en video's, dan is wat extra opslagcapaciteit geen overbodige luxe. Plaats in dat geval een eigen microSD-kaart van maximaal 2 TB.

Voor het rekenwerk is een MediaTek-processor met acht rekenkernen van maximaal 2 GHz verantwoordelijk. Samen met 4 GB werkgeheugen is dat voor het doen van de eerder genoemde basistaken voldoende. Bovendien kun je op de Tab M9 ook eenvoudige spelletjes spelen, zoals Wordfeud en Mahjong. Voor de energievoorziening bevat de slanke behuizing een batterij van 5100 mAh. Die houdt het op een enkele acculading tot zo'n twaalf uur vol. Tot slot levert Lenovo een doorzichtige hoes en screenprotector mee.

Xiaomi Pad 6

Op het moment van schrijven heeft de Xiaomi Pad 6 op Kieskeurig.nl de laagste prijs ooit. Voor een tablet in deze prijsklasse zijn de specificaties dik in orde. Zo ondersteunt het ruime 11inch-scherm een respectabele resolutie van 2880 × 1800 pixels. Je kunt dus films, series en tv-programma's in een hoge kwaliteit streamen. Bovendien is het een comfortabel formaat om de digitale krant te lezen. Naast een riante resolutie ondersteunt het scherm ook nog eens een hoge vernieuwingsfrequentie van 144 hertz. Hierdoor scrol je vloeiend door lange webpagina's en speel je games zonder haperingen.

De Pad 6 heeft 6 GB werkgeheugen, zodat je best wat apps tegelijk kunt gebruiken. Verder is er met de veelgebruikte Qualcomm Snapdragon 870 een behoorlijke processor ingebouwd. Deze chipset bevat acht rekenkernen met een maximale kloksnelheid van 3,2 GHz. Een ander pluspunt is de opslagruimte van 128 GB. Buiten systeemdata van Android en alle apps blijft er redelijk wat capaciteit over voor het bewaren van eigen foto's en video's. Gebruik de 13megapixel-camera voor het schieten van verse beelden.

OnePlus Pad Go

Zoek je een betaalbare tablet met een groot scherm? In dat geval is de afgeprijsde OnePlus Pad Go een uitstekende kandidaat. Met een beelddiagonaal van 11,35 inch en resolutie van 2408 × 1720 pixels verschijnen (video-)apps in vol ornaat op het scherm. Stream zo films, sportwedstrijden en tv-uitzendingen in een hoge beeldkwaliteit. Android is op een interne opslagdrager van 128 GB voorgeïnstalleerd. Wil je meer capaciteit, dan prik je een eigen microSD-kaart in de mintgroene behuizing. Verder is de ruime accucapaciteit van 8000 mAh een pluspunt. Reken per batterijlading op een werktijd van zo'n veertien uur.

De Pad Go draait op een MediaTek-processor met acht rekenkernen. Zes cores zijn afgeregeld op een klokfrequentie van 2 GHz, terwijl de overgebleven twee kernen een snelheid halen van maximaal 2,2 GHz. In combinatie met 8 GB werkgeheugen gebruik je deze tablet voor eenvoudige taken als internetten, e-mailen, webwinkelen, internetbankieren en media streamen. Ten slotte is de Pad Go ook geschikt voor het spelen van simpele games.

Lees ook: Zo gaat je tablet (véél) langer mee!

Lenovo Tab M11 (ZADA0314SE)

Lenovo levert bij deze uitvoering van de Tab M11 een stylus mee. Met deze digitale pen kun je schetsen maken of een handgeschreven tekst. Zoals de productnaam eigenlijk al prijsgeeft, is het een ruime 11inch-tablet. Dankzij de resolutie van 1920 × 1200 pixels stream je Netflix, Videoland en content van andere video-apps in Full-HD-kwaliteit. Aan de hand van vier speakers met Dolby Atmos-ondersteuning biedt de Tab M11 een redelijk geluid. Uiteraard gebruik je als alternatief via bluetooth of de koptelefoonaansluiting net zo makkelijk een (draadloze) hoofdtelefoon.

De aluminium behuizing herbergt een interne opslagdrager van 128 GB. Hierop is Android 13 voorgeïnstalleerd. Overigens levert de fabrikant tot januari 2028 verse updates, waardoor je op termijn ook naar Android 14 en 15 kunt opgraden. Je breidt de opslagcapaciteit optioneel uit met een eigen microSD-kaart van 1 TB . Het rekencentrum bestaat uit de MediaTek Helio G88-processor. De acht aanwezige rekenkernen presteren op een maximale kloksnelheid van 1,8 GHz (6×) en 2 GHz (2×). Verder is er 8 GB werkgeheugen geïntegreerd.

Samsung Galaxy Tab A9 LTE

Met deze uitvoering van de compacte Samsung Galaxy Tab A9 heb je altijd en overal internet! De behuizing biedt namelijk plek aan een simkaart. Maak op die manier verbinding met een mobiel netwerk (4G). Uiteraard is er ook een wifi-adapter geïntegreerd, zodat je thuis en in openbare gebouwen niet je databundel hoeft aan te spreken. De hier besproken basisuitvoering heeft 64 GB opslag en 4 GB werkgeheugen. Tegen een meerprijs kun je deze tablet ook met 128 GB interne opslag en 8 GB werkgeheugen kopen. Nuttig om te weten is dat je de capaciteit met een eigen microSD-kaart van maximaal 1 TB kunt uitbreiden.

De Galaxy Tab A9 is vanwege zijn bescheiden scherm van 8,7 inch erg handzaam. Ideaal voor wie op een comfortabel formaat bijvoorbeeld onderweg even wat mailtjes wil versturen of een verslag wil bijwerken. Deze tablet zorgt nauwelijks voor extra ballast, want de behuizing weegt maar 333 gram. De aanwezige MediaTek Helio G99-processor leent zich goed voor diverse alledaagse taken. Deze cpu heeft acht rekenkernen met een maximale klokfrequentie van 2,2 GHz.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.