Ook Sharp waagt zich weer aan de smartphones in Nederland. Te beginnen met de Sharp Aquos D10, een smartphone die qua prijs in het middensegment zit. Daarmee maakt Sharp het zich wel erg moeilijk.

Wellicht ken je het merk Sharp van televisies, maar het bedrijf is actief in vele andere productgroepen. Zo is de Aquos D10 is niet de eerste smartphone van Sharp. In 2012 presenteerde Sharp al de Aquos Phone 104SH, een waterdichte smartphone die al een jaar voor de eerste waterdichte Xperia Z-smartphone van Sony verscheen. Dat Sharp in 2018 opeens weer ten tonele verschijnt met de Sharp Aquos D10 is echter behoorlijk onverwacht te noemen.

©PXimport

©PXimport

Middensegment

De Sharp Aquos D10 is qua prijs een middenklasser, op het moment van schrijven kost de smartphone zo’n 390 euro. In dat middensegment vechten smartphonefabrikanten elkaar de tent uit met fantastische smartphones. Motorola, Asus, Huawei, Xiaomi, Oppo en vooral Nokia bieden prachtige smartphones. Bovendien vallen de topsmartphones van vorig jaar intussen in dezelfde prijsklasse, zoals de Samsung Galaxy S8 en valt de OnePlus 6 nog uit een leuke aanbieding op de kop te tikken.

Helaas voor Sharp, maaien de andere fabrikanten het gras voor de voeten van de Japanse fabrikant weg. De Aquos D10 valt weg ten opzichte van de concurrentie. Dat begint al met het uiterlijk van de smartphone. Het ontwerp is niet subtiel afgekeken van de iPhone X, met de scherminkeping (notch), plaatsing van de camera’s en het gemis van de koptelefoonpoort. Daarmee is Sharp niet de enige, Asus, Huawei en talloze andere Chinese fabrikanten kopiëren het ontwerp van Apple ook. Hierdoor komt de Aquos D10 onopvallend tussen alle andere generieke kopieersmartphones op de plank te staan. Voor een relatief nieuw smartphonemerk begin je dan al met een 1 - 0 achterstand, maar dat terzijde.

Dan helpt het ook nog eens niet dat de specificaties onopvallend te noemen zijn voor een smartphone in deze prijsklasse. Een Snapdragon 630-processor met 4GB werkgeheugen en 64GB (uitbreidbare) opslagruimte is keurig, maar andere smartphones zijn even vlot, ook in benchmarks. De accuduur is eveneens in orde, een opgeladen accu gaat met een beetje economisch gebruik zo’n anderhalve dag mee.

©PXimport

Afrader

Maar waar Sharp het met name laat liggen is de software. De Aquos D10 draait op Android met een eigen skin. Die skin, daar is niks mis mee, deze is erg minimalistisch waardoor je toestel vlot reageert en je niet opgezadeld zit met bloatware (maar wel met twee bestandsverkenners, gek genoeg). Over gek gesproken, in de instellingen vond Sharp het nodig de 'S Boost' functie in te bouwen, waarin je de optie krijgt je toestel te defragmenteren. Opvallend. Dat houdt in dat Sharp een harde schijf in de smartphone geplaatst heeft in plaats van flashgeheugen zoals op alle andere smartphones, óf Sharp heeft geen idee hoe smartphone-opslag werkt. Ik vermoed het tweede.

©PXimport

Sharp is niet van plan (het al oudere) Android 8.0 te gaan updaten. Geen Android 9 of komende versies dus. Hiermee loop je dus altijd achter de feiten aan met je nieuwe smartphone en kun je Sharp op het gebied van veiligheid niet serieus nemen. Om schande van te spreken, en een reden om de Aquos D10 ook botweg af te raden.

Scherm

Het is zonde dat Sharp het laat afweten op het ontwerp, prijs en ondersteuning. Want natuurlijk vallen er ook positieve punten te noemen over de Sharp Aquos D10. Zoals je van Sharp mag verwachten is het full-HD LCD schermpaneel dik in orde, het is helder en kleuren komen prima tot hun recht. Dankzij de heel dunne schermranden is er een fors schermpaneel geplaatst, terwijl de smartphone nog altijd erg handzaam blijft. Qua schermkwaliteit valt Sharp dus wel enorm positief op voor zijn prijsklasse.

Camera

De Sharp Aquos D10 beschikt over een dubbele camera aan de achterzijde, dat geavanceerde fotografie-opties biedt, zoals foto’s met scherptediepte-effect en een optische zoom. Dat werkt keurig. De foto's die de smartphone maakt zijn dik in orde, maar verwacht alleen niet de beste prestaties van de camera’s in moeilijke lichtomstandigheden. Foto’s zijn dan al snel wat aan de fletse kant en bij weinig licht heb je snel last van ruis. En ook op dit gebied stelt de camera niet teleur, maar valt hij ook niet positief op.

Hetzelfde geldt voor de frontcamera, waar je overigens opvallend veel vreemde schoonheidsfilters en knullige artistieke effecten tot je beschikking krijgt.

©PXimport

©PXimport

Alternatieven

Zoals in de review te lezen valt, kan ik de Sharp Aquos D10 helaas niet aanbevelen omdat het bedrijf op softwaregebied zijn verantwoordelijkheden niet nakomt. Maar welke smartphone moet je dan wel kiezen? De Xiaomi Pocophone F1 is op alle fronten een betere (en goedkopere) smartphone, met software-ondersteuning. Over de ondersteuning gesproken. Veel smartphones in deze prijsklasse draaien op Android One, een Androidversie die door Google zelf ondersteund wordt, zoals de Nokia 7 Plus. Waarom Sharp er niet voor heeft gekozen Android One op de Aquos D10 te installeren is me een raadsel.

Conclusie

Ondanks dat de Sharp Aquos D10 is voorzien van een fraai scherm, valt de smartphone op alle andere gebieden weg in de massa van de middenmoot. Het gekopieerde ontwerp benadrukt dat, ondanks dat de bouwkwaliteit dik in orde is. Helaas komt Sharp zijn ondersteunings-verantwoordelijkheden niet na. Hierdoor kun je de Sharp Aquos D10 helaas beter links laten liggen en kiezen voor een Pocophone F1, Nokia 7 Plus, OnePlus 6. Zelfs de Samsung Galaxy S8 (die ongeveer hetzelfde kost) uit begin 2017 heeft een beter update-vooruitzicht.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.