We zitten middenin de donkere winterdagen. De straten zijn verlicht en de eerste sneeuw is eindelijk gevallen. Deze dagen zijn dan misschien enorm gezellig, het gebrek aan omgevingslicht maakt het een stuk moeilijker om met je iPhone foto's te maken in de buitenlucht. Gelukkig zijn daar oplossingen

In de Camera-app van Apple zelf zijn er slechts beperkte mogelijkheden om je iPhone te laten presteren in het donker. Je kunt een bepaalde donkere sectie van het beeld met je vinger ingedrukt houden, waarna je smartphone de belichting automatisch aanpast. Maar de app schiet hier tekort. Foto's blijven alsnog donker, andere lichte plekken worden te fel of er ontstaat ruis. Gemaakte foto's kun je bewerken, maar ook dan loop je tegen beperkingen op. Daarbij kost het veel moeite. Gelukkig zijn er apps die zich richten op nachtfotografie. Lees ook: Fotograferen met je iPhone: Alle must have apps en trucs op een rij.

Night Camera (gratis)

Deze applicatie kent twee verschillende belichtingsmodi, maar op beide opties valt wel wat aan te merken. Erger nog dan bij de originele iPhone-app is er op de foto's gemaakt in de eerste modus veel ruis te zien en is overbelichting nauwelijks te voorkomen. De foto is wel beduidend lichter dan wanneer je met Apple's Camera-app aan de slag gaat. De tweede modus scoort beter, omdat kleuren redelijk intact blijven, de belichting iets beter over de foto is verdeeld en dat ruis minder aanwezig is. Overbelichting op felle lichtbronnen zorgt er echter alsnog voor dat Night Camera niet echt een goede keuze is voor nachtfotografie.

©PXimport

Night Camera is gratis, maar dat merk je ook in de kwaliteit van de foto's.

NightCap Pro (€1,79)

In NightCap Pro valt al veel meer in te stellen. Er is een optie om ruis te verminderen, kun je een speciale nachtmodus inschakelen of maak je door middel van de Light Booster je foto lichter. Het zijn niet per definitie deze functies die NightCap Pro aantrekkelijk maken. In de app kun je een langere sluitertijd instellen ('Long Exposure'). Deze optie in combinatie met de Light Booster werkt uitstekend om een mooie nachtfoto te maken. Let wel: een vaste hand is zeker wel nodig, omdat in deze modus de camera gevoelig is voor bewegingen. Door de makers van de applicatie wordt zelfs aanbevolen om een statiefje te gebruiken. De nachtmodus stelt dan weer een beetje teleur, omdat foto's een groene gloed krijgen. Een leuk extraatje is dat je niet alleen nachtfoto's kunt maken, maar ook nachtvideo's.

©PXimport

Night Cap Pro geeft een groenige waas over de foto's heen.

Night Camera HD - Nachtfotografie (€0,89)

Night Camera HD voelt al bij het opstarten van de app vrij overweldigend aan. Er zijn heel wat opties beschikbaar en in tegenstelling tot NightCap Pro krijg je niet eerst een korte rondleiding om jezelf bekend te maken met de mogelijkheden. De instapdrempel is hoger, maar het betekent wel dat je foto's beter naar je hand kunt zetten. Het zoomvermogen, de witbalans en exposure zijn snel in te stellen. Met deze opties kun je prima uit de voeten. Toch doet de app er nog een schepje bovenop, door je zelf de ISO-waarde en sluitertijd in te laten stellen. Direct krijg je in een beeld te zien wat deze instellingen betekenen voor je foto. Vervolgens zijn de gemaakte beelden op te slaan in verschillende resoluties en kwaliteiten (jpeg of png). Night Camera schiet heldere plaatjes, maar heeft hierdoor net wat meer moeite om ruis te onderdrukken.

©PXimport

Met Night Camera HD kun je veel dingen handmatig instellen.

AvgNite Cam: Average + Night Camera (€0,89)

Een eerste test van AvgNite Cam verloopt stroef. De app blijft een paar keer hangen en heeft een 'harde reset' nodig om deze weer werkend te krijgen. Je kunt instellen hoeveel foto's je in één keer wil schieten en mogelijk is dat de boosdoener. Een serie van 1024 foto's vraagt wellicht iets te veel van de app. Met enige achterstand moet AvgNite Cam zich dus bewijzen, maar daar slaagt de app verrassenderwijs wel in. Het eerder genoemde probleem lijkt slechts van eenmalige aard. De opties van AvgNite Cam zijn verder beperkt. Enkel de Low Light Sensitivity-optie is echt van invloed op je foto. De eenvoud blijkt te werken. Uit een serie foto's die je maakt rolt de beste foto er uiteindelijk uit. Vervolgens kun je heel beperkt de foto bewerken door het contrast en helderheid aan te passen. Van alle besproken apps weet AvgNite Cam als een van de beste om te gaan met ruis. Op de nachtfoto's zijn nauwelijks grove korrels te vinden. Slechts een klein minpunt: foto's behouden hun originele kleuren niet zo goed als de foto's gemaakt met NightCap Pro, omdat er een lichte groengele waas zichtbaar is.

©PXimport

AvgNite Cam kan ruis goed aan, maar originele kleuren behouden is lastiger.

NightCam - Low Light Photo Camera (€1,79)

Deze app is niet de goedkoopste optie voor nachtfotografie op je iPhone en biedt daarbij maar een drietal manieren om een foto te maken: via de zogenoemde Single-, Multi- of Multi+-modus. Onderling verschillen ze niet eens zoveel van elkaar. De eerstgenoemde functie werkt met een verhoogde ISO-waarde (lichtgevoeligheid). De tweede doet dat ook, maar voegt daar een langere sluitertijd aan toe. De sluitertijd van Multi+ is het langst en vereist een vaste hand of een statiefje, omdat je foto anders niet scherp wordt. Nadat je de foto hebt gemaakt, kun je deze nog iets lichter maken. Ondanks de beperkte opties kun je met NightCam acceptabele foto's maken. Het kleurbehoud is uitstekend en van ruis is geen sprake. Echt licht worden de foto's echter niet.

©PXimport

NightCam werkt goed, alleen écht licht worden de foto's niet.

Conclusie

Geen enkele app lijkt de perfecte nachtfoto te kunnen maken, maar in de buurt komen ze zeker. Het is jammer dat apps als AvgNite Cam en NightCap Pro net niet op alle vlakken perfect presteren. AvgNite Cam scoort punten op ruisonderdrukking en op het maken van heldere foto's, maar weet niet goed de originele kleuren van het beeld te behouden. NightCap Pro kan dit laatste wel, maar heeft wel weer moeite met ruis. De ideale app is een combinatie van beide.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.