We zitten middenin de donkere winterdagen. De straten zijn verlicht en de eerste sneeuw is eindelijk gevallen. Deze dagen zijn dan misschien enorm gezellig, het gebrek aan omgevingslicht maakt het een stuk moeilijker om met je iPhone foto's te maken in de buitenlucht. Gelukkig zijn daar oplossingen

In de Camera-app van Apple zelf zijn er slechts beperkte mogelijkheden om je iPhone te laten presteren in het donker. Je kunt een bepaalde donkere sectie van het beeld met je vinger ingedrukt houden, waarna je smartphone de belichting automatisch aanpast. Maar de app schiet hier tekort. Foto's blijven alsnog donker, andere lichte plekken worden te fel of er ontstaat ruis. Gemaakte foto's kun je bewerken, maar ook dan loop je tegen beperkingen op. Daarbij kost het veel moeite. Gelukkig zijn er apps die zich richten op nachtfotografie. Lees ook: Fotograferen met je iPhone: Alle must have apps en trucs op een rij.

Night Camera (gratis)

Deze applicatie kent twee verschillende belichtingsmodi, maar op beide opties valt wel wat aan te merken. Erger nog dan bij de originele iPhone-app is er op de foto's gemaakt in de eerste modus veel ruis te zien en is overbelichting nauwelijks te voorkomen. De foto is wel beduidend lichter dan wanneer je met Apple's Camera-app aan de slag gaat. De tweede modus scoort beter, omdat kleuren redelijk intact blijven, de belichting iets beter over de foto is verdeeld en dat ruis minder aanwezig is. Overbelichting op felle lichtbronnen zorgt er echter alsnog voor dat Night Camera niet echt een goede keuze is voor nachtfotografie.

©PXimport

Night Camera is gratis, maar dat merk je ook in de kwaliteit van de foto's.

NightCap Pro (€1,79)

In NightCap Pro valt al veel meer in te stellen. Er is een optie om ruis te verminderen, kun je een speciale nachtmodus inschakelen of maak je door middel van de Light Booster je foto lichter. Het zijn niet per definitie deze functies die NightCap Pro aantrekkelijk maken. In de app kun je een langere sluitertijd instellen ('Long Exposure'). Deze optie in combinatie met de Light Booster werkt uitstekend om een mooie nachtfoto te maken. Let wel: een vaste hand is zeker wel nodig, omdat in deze modus de camera gevoelig is voor bewegingen. Door de makers van de applicatie wordt zelfs aanbevolen om een statiefje te gebruiken. De nachtmodus stelt dan weer een beetje teleur, omdat foto's een groene gloed krijgen. Een leuk extraatje is dat je niet alleen nachtfoto's kunt maken, maar ook nachtvideo's.

©PXimport

Night Cap Pro geeft een groenige waas over de foto's heen.

Night Camera HD - Nachtfotografie (€0,89)

Night Camera HD voelt al bij het opstarten van de app vrij overweldigend aan. Er zijn heel wat opties beschikbaar en in tegenstelling tot NightCap Pro krijg je niet eerst een korte rondleiding om jezelf bekend te maken met de mogelijkheden. De instapdrempel is hoger, maar het betekent wel dat je foto's beter naar je hand kunt zetten. Het zoomvermogen, de witbalans en exposure zijn snel in te stellen. Met deze opties kun je prima uit de voeten. Toch doet de app er nog een schepje bovenop, door je zelf de ISO-waarde en sluitertijd in te laten stellen. Direct krijg je in een beeld te zien wat deze instellingen betekenen voor je foto. Vervolgens zijn de gemaakte beelden op te slaan in verschillende resoluties en kwaliteiten (jpeg of png). Night Camera schiet heldere plaatjes, maar heeft hierdoor net wat meer moeite om ruis te onderdrukken.

©PXimport

Met Night Camera HD kun je veel dingen handmatig instellen.

AvgNite Cam: Average + Night Camera (€0,89)

Een eerste test van AvgNite Cam verloopt stroef. De app blijft een paar keer hangen en heeft een 'harde reset' nodig om deze weer werkend te krijgen. Je kunt instellen hoeveel foto's je in één keer wil schieten en mogelijk is dat de boosdoener. Een serie van 1024 foto's vraagt wellicht iets te veel van de app. Met enige achterstand moet AvgNite Cam zich dus bewijzen, maar daar slaagt de app verrassenderwijs wel in. Het eerder genoemde probleem lijkt slechts van eenmalige aard. De opties van AvgNite Cam zijn verder beperkt. Enkel de Low Light Sensitivity-optie is echt van invloed op je foto. De eenvoud blijkt te werken. Uit een serie foto's die je maakt rolt de beste foto er uiteindelijk uit. Vervolgens kun je heel beperkt de foto bewerken door het contrast en helderheid aan te passen. Van alle besproken apps weet AvgNite Cam als een van de beste om te gaan met ruis. Op de nachtfoto's zijn nauwelijks grove korrels te vinden. Slechts een klein minpunt: foto's behouden hun originele kleuren niet zo goed als de foto's gemaakt met NightCap Pro, omdat er een lichte groengele waas zichtbaar is.

©PXimport

AvgNite Cam kan ruis goed aan, maar originele kleuren behouden is lastiger.

NightCam - Low Light Photo Camera (€1,79)

Deze app is niet de goedkoopste optie voor nachtfotografie op je iPhone en biedt daarbij maar een drietal manieren om een foto te maken: via de zogenoemde Single-, Multi- of Multi+-modus. Onderling verschillen ze niet eens zoveel van elkaar. De eerstgenoemde functie werkt met een verhoogde ISO-waarde (lichtgevoeligheid). De tweede doet dat ook, maar voegt daar een langere sluitertijd aan toe. De sluitertijd van Multi+ is het langst en vereist een vaste hand of een statiefje, omdat je foto anders niet scherp wordt. Nadat je de foto hebt gemaakt, kun je deze nog iets lichter maken. Ondanks de beperkte opties kun je met NightCam acceptabele foto's maken. Het kleurbehoud is uitstekend en van ruis is geen sprake. Echt licht worden de foto's echter niet.

©PXimport

NightCam werkt goed, alleen écht licht worden de foto's niet.

Conclusie

Geen enkele app lijkt de perfecte nachtfoto te kunnen maken, maar in de buurt komen ze zeker. Het is jammer dat apps als AvgNite Cam en NightCap Pro net niet op alle vlakken perfect presteren. AvgNite Cam scoort punten op ruisonderdrukking en op het maken van heldere foto's, maar weet niet goed de originele kleuren van het beeld te behouden. NightCap Pro kan dit laatste wel, maar heeft wel weer moeite met ruis. De ideale app is een combinatie van beide.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.